De laatste reis van de Boswachter

by Dirk Jan Roeleven, Hester van der Vliet

Dirk Jan Roeleven en zijn vrouw Hester van der Vliet doen hun Subaru Forester, bijgenaamd de Boswachter, een belofte: als hij 500.000 km op de teller heeft staan zullen ze hem terugbrengen naar zijn geboortegrond in Japan. En zo beginnen ze aan een reis van 23.832 kilometer, zonder airco en zonder kennis van autotechniek, over getergd Russisch asfalt, Mongolische woestijnwegen en Kazachse steppe-highways naar Vladivostok, van waaruit de veerboot naar Japan vertrekt. Weg van hun hectische leven en aangewezen op elkaar worden ze danig op de proef gesteld, en kunnen ze eindelijk eens goed praten over hun ongewilde kinderloosheid.

Genres: Nonfiction, Travel

296 pages, Paperback

Published October 20, 2020

Reviews

[Max · Rating 3 out of 5]

Dit boek verdient 5 sterren als roadtrip, alleen zo zonde dat DJR naar mijn mening de plank misslaat op het thema ongewenste kinderloosheid.
De roadtrip is een heerlijke reis dwars door Azie waarbij je je als lezer constant aan boord van de Boswachter waant, samen met de hoofdrolspelers de duik in het onbekende. Vanaf de Russische grens voelde ik intens mee hoe het is om de controle los te laten en je te laten meevoeren op het ritme van het chaotische leven tussen hier en Vladivostok. Echt heel mooi beschreven.
Alleen het probleem van dit boek is dat de auteur/hoofdpersoon nogal krampachtig probeert om een ingewikkeld thema, ongewenste kinderloosheid, mee te nemen in de trip. Dat thema was wel de reden dat ik het boek oppakte, omdat ik het thema zelf meedraag en hoopte dat ik naast punten van herkenning ook een insprirende of hoopvolle boodschap zou vinden. Niks daarvan. Vooral veel geklaag.
De nogal arrogante hoofdpersoon wekte bij mij enorme irritatie op met zn valse bescheidenheid, quasi-nonchalante namedropping en een ego van hier tot Tokio. Maar naast irritatie wekte hij ook medelijden op, mede omdat hij 20 jaar lang zich niet kon neerleggen bij zijn kinderloosheid, er zelfs niet eens normaal over kan praten, en aan het eind van het boek heb je het idee dat zelfs de roadtrip-die-alles-op-moet-lossen dat niet bewerkstelligt heeft. Vind je het gek.
Kinderloosheid is niet een soort ziekte, iets wat je 'op moet lossen', maar een draak die je je leven lang bij je draagt, die de ene dag hardnekkig de kop opsteekt en de andere dag lekker ligt te tukken. Dan kan je proberen heel Azie door te rijden om jezelf te verlossen van die draak, maar wegrennen, net als wegdrinken, lukt natuurlijk niet. Wat wel helpt is praten met je geliefden, met je familie, je vrienden, je omgeving, want de sleutel ligt bij het delen van je pijn met je omgeving. De mening van een willekeurige Kazakh is dan niet zo belangrijk. En dat snapt hij niet. Ook aan het einde niet. En dat is jammer, want dit boek helpt naar mijn mening niet om het begrip bij anderen te vergroten, die zullen zeggen: ga lekker reizen, dan los je het zo wel op. En zo werkt het dus niet..

[Torsten Wiedemann · Rating 1 out of 5]

Dirk heeft dus spijt van het feit dat hij en zijn vrouw (beiden 55 jaar oud) geen kinderen konden krijgen. Mij boeit dat thema niet zo zeer. Ik verwachtte in eerste instantie een reisverhaal. Op p. 156 (het boek telt 295 pagina’s) zegt Hester “Ik heb er zelf niet zo’n behoefte aan om er telkens over te praten.” Toch blijft egocentrieke Dirk doorjammeren over het feit dat hij niet nog één mensje kon toevoegen aan de mensenzee van meer dan 8.000.000.000.
Pas in het laatste derde van het verhaal komen beschrijvingen van landschappen in Mongolië en Siberië, wegavonturen en ontmoetingen met bewoners en andere reizigers uitvoeriger naar voren.
Ook de route die Dirk en Hester gekozen hebben lijkt me bizar: Bvb. laten ze het Aralmeer en Samarkand op korte afstand rechts van hun weg en het Baikalmeer vlak aan de linker kant van de baan liggen zonder er enige aandacht aan te schenken.
Saai & Spijtig.

[Peter Kuin · Rating 5 out of 5]

Een super fijn boek om te lezen. De juiste diepgang en uitweiding als reisverhaal. Fijne hoeveelheid avonturen onderweg om te blijven bemoeien. Daarnaast geeft het thema kinderloosheid een diepgang aan het boek dat je wat verder laat denken. Goede combi en blij het gelezen te hebben

[Troy · Rating 2 out of 5]

Ik had misschien wel wat meer reisverhaal verwacht...

[Darcey · Rating 4 out of 5]

Grappig en oprecht vertellen Dirk en Hester hun verhaal over een bijna onwerkelijke tocht. Afwisselend vol avontuur, dan weer vol emotie, zodat het leest als fictie voordat je weer bedenkt dat dit gewoon echt is gebeurd. Een prachtig boek dat mij nog lang zal bijblijven!

[Petra · Rating 3 out of 5]

Had me door de commentaren her en der erg verheugd. Idee van de reis is erg leuk, maar ik vind het niet prettig geschreven. Beetje jammer.

[Evan · Rating 3 out of 5]

Schrijver en tv-maker Dirk-Jan Roeleven combineerde eerder in zijn De Nieuwe Fiets meesterlijk het verwerken van persoonlijk leed met een avontuurlijke barre reis. Fietste hij in dat boek naar Italie om een nieuwe racefiets op te halen, onderwijl in het reine komend met de vroege dood van zijn vader, in dit boek brengt hij met zijn vrouw zijn oude auto terug naar diens geboortegrond Japan in een poging om samen hun ongewenste kinderloosheid te accepteren.

Jaren geleden hoorde ik Roeleven eens op de radio vertellen dat hij werkte aan een boek waarin hij verslag zou uitbrengen van een grote reis per auto naar Japan, in zijn derdehands Subaru Forrester. Regelmatig zette ik Google aan het werk om het boek op te sporen, zonder resultaat. En toen was daar vorig jaar ineens dit boek. Roeleven bleek zijn voornemen te hebben gewijzigd. Aanleiding hiervoor was onder andere een radio-interview waarin Kunststof-presentatrice Petra Possel hem scherp bevroeg over zijn kinderloosheid. Het eindresultaat is een dapper en bij tijd en wijle indrukwekkend boek. Maar ook een boek dat hinkt op twee schier onverenigbare gedachten. Zo is daar enerzijds de ‘road movie’, de soms hartverwarmende, dan weer hilarische en af en toe spannende autorit, van Nederland, via o.a. Rusland en MongolIe, naar Japan. Met ontmoetingen met vriendelijke onbekenden, overnachtingen in armoedige hotels, echtelijke twisten wanneer ze verdwalen en groffe schetsen van de landen die ze aandoen. Mooi. En dat was waar ik al die jaren naar had uitgekeken.

Tegelijkertijd was er het Leitmotiv, de gimmick om de reis van vele duizenden kilometers, samen in de auto die ze ‘de Boswachter’ doopten, aan te grijpen om het pijnlijke onderwerp van hun ongewenste kinderloosheid te bespreken. Als snel blijkt dat Dirk-Jan met deze speling van het lot meer worstelt dan zijn vrouw en co-auteur Hester. Zo heeft Dirk-Jan stiekem een doos met knipsels mee op reis genomen, vol knipsels die hij jaren eerder na de laatste, mislukte ivf-poging verzamelde.

Roeleven schrijft zeer liefdevol over zijn relatie met zijn grote liefde Hester. Het is evident dat het hen verdriet doet dat ze die liefde niet met een kind hebbben kunnen bezegelen. Maar Roeleven lijkt in dit boek meer moeite te hebben zijn gevoelens op een natuurlijke manier in het verhaal te verweven dan in De Nieuwe Fiets. Misschien is dat omdat hij hier niet zijn individuele pijn, maar een gezamenlijke pijn tracht te duiden. Hoe dan ook, hoewel ik er tegen op zag om over die kinderloosheid te lezen - ik ken het thema, zeg maar - dacht ik ook, ‘nou, kom op dan maar!’. En zowel de gesprekken als de inzichten op dit punt vallen een beetje tegen. Er zijn veel synoniemen van verdriet die de revue passeren en de openheid van het stel over zo’n preciair onderwerp verdient lof, maar het bleef een beetje gekunsteld aanvoelen. Of misschien eerder het tegenovergestelde: niet-poetisch. Niet het ‘ik ween om bloemen in den knop gebroken’ maar meer ‘ja, het is best wel kut’. Natuurlijk valt te billijken dat oprechte pijn zich niet in meanderende volzinnen laat boetseren, maar het maakte het grootste gegeven van de louterende reis tot een aangetrokken broek die bij lezing te groot bleek.

Wellicht wilde ik teveel meeleven, zowel met de reis als het verdriet, en hebben uitgever en redacteuren Roeleven en Van der Vliet beteugeld: ‘niet teveel in detail over de reis, niet teveel foto’ s, niet te lang doorzagen over die kinderloosheid’, waardoor een wel erg licht verteerbaar boek ontstaan is.

Maar misschien was de verwachting ook te hoog. Want eerlijk is eerlijk, ik had de rit die Roeleven en Van der Vliet maakten in een auto met 500.000 km op de teller nooit durven maken. Ik had mijn kinderloosheid nooit zo onder ogen durven zien en ik had er zeker geen boek over kunnen schrijven. Daarom toch veel lof - en ook voor de prettige schrijfstijl van Roeleven trouwens.

[Hessel · Rating 4 out of 5]

Beetje gekke combi van verhalen maar wel leuk leesvoer

[Jacob Huisman · Rating 5 out of 5]

Wat een fantastisch boek! Als liefhebber van reizen was het sowieso al genieten, altijd nog de stiekeme droom dit zelf ook nog eens te doen...en dan de eerlijke inkijk in de gevoelens van dit kinderloze echtpaar. Ontroerend en confronterend tegelijk, omdat je als vader van 6 kinderen geen idee hebt wat de gevoelens van ongewenst kinderloze echtparen kan zijn, nu wel dus.

[Elsbeth Kwant]

Ik werd geraakt door de ondertitel 'zonder kinderen' en realiseerde me was dat een man daarover zou schrijven voor mij onverwacht was. Maar dat en een epische reis met een oude Japanse Subaru om die terug te brengen naar Japan is wel degelijk het thema, met onderweg een verkenning van liefde en relaties. Mooi en eerlijk beschreven, Amsterdams.

[Margo Vierhout-Van Geffen · Rating 5 out of 5]

Heerlijk geschreven boek over een roadtrip van een koppel waarbij ze eindelijk over hun beider omgang met kinderloosheid proberen te praten

[Jesse Klopper · Rating 4 out of 5]

Aan het lezen van De laatste reis van de boswachter houd ik meerdere gevoelens over. De beschrijving van de reis, een ultieme roadtrip van Amsterdam naar Tokyo, is een heerlijk verhaal vol met mooie gebeurtenissen, haast onmogelijke toevalligheden en prachtige beschrijvingen over de landschappen en culturen van de landen die doorkruist worden. Lekker vlot geschreven ook, waardoor het boek makkelijk wegleest. De reis van hoofdpersonen Dirk-Jan en Hester is echter niet de rode draad in het boek. Die rode draad wordt gevormd door de ongewenste kinderloosheid van Dirk-Jan en Hester. En het is juist bij dit onderwerp waar de plank af en toe wel wordt misgeslagen. Niet zo zeer in de gesprekken die de twee hebben over het feit dat ze nooit kinderen hebben kunnen krijgen. Die zijn prachtig, kwetsbaar en intiem. Sowieso is het knap dat er door de hoofdpersonen zelf zo openlijk wordt verteld over een voor hen zo’n pijnlijk thema. Echter, af en toe bekroop me het gevoel dat Dirk-Jan – het hele boek is vanuit zijn perspectief geschreven – wel heel erg op zoek was naar bruggetjes om het thema ‘’kinderen’’ aan te snijden. Zelfs in langere passages waarin het helemaal niet ging over het thema kinderloosheid, moest toch even worden vermeld dat even verderop een vader met een zoon aan het wandelen was. Voor sommigen misschien subtiel, maar het gebeurde zo regelmatig dat het begon op te vallen en geforceerd sentimenteel werd. En daarmee eerder irritant dan een waardevolle toevoeging.

Desalniettemin is De reis van de boswachter zeker de moeite waard om te lezen. Ik kocht het boek omdat ik vooral nieuwsgierig was naar de roadtrip zelf, de rode draad van de ongewenste kinderloosheid maakte het verhaal compleet. Soms iets té, maar al met al heb ik voornamelijk genoten van dit boek.

[Bianca · Rating 3 out of 5]

Een reis van Nederland naar Japan, meer specifiek naar de subarufabriek in Tokyo. Dirk en Hester maken deze afscheidsreis met hun oude Subaru met 500.000 km op de teller met niet per de de kortste route. Ze kiezen een interessante rit. Dirk worstelt met zijn ongewenst kinderloos zijn, Hester lijkt het al te hebben geaccepteerd. Zoals het je nou eenmaal opvalt dat anderen ook x of u hebben als je iets graag wil, zo ziet Dirk overal kinderen en ouders van kinderen. Daarnaast wil hij zo graag met zijn vrouw de kinderloosheid bespreken dat het iets geforceerds wordt. Of zij het zo hebben ervaren, dat weet ik niet maar op papier komt het wel zo bij me over. Toch heeft met name Dirk deze reis nodig gehad om in het reine te komen met zijn kinderloosheid. Menig relatie breekt onder zulke moeilijke omstandigheden maar deze relatie is standvastig en hun foto op de cover laat hun liefde en vreugde zien. Ik wens ze alle goeds toe en hoop dat het rauwe/rouw randje minder scherp is nu ze dit samen hebben beleefd.

[Peter Gijs van Enk · Rating 4 out of 5]

Zo snel als Dirk Jan en Hester met hun Subaru Forester (de Boswachter) van Amsterdam naar Tokyo rijden, lees je het boek dat ze over deze road trip schreven uit. Vlot geschreven dus en ongemerkt leg je duizenden kilometers door lege steppes, door dichte berkenbossen en over zee af, op weg naar het rusthuis dat ze voor hun auto voorzagen in het land waar die uit de fabriek rolde. Een nostalgische aanleiding voor zo’n avontuurlijke reis, maar het verwerken van ongewilde kinderloosheid is vooral voor Dirk Jan een even zo belangrijk doel van de maandenlange tocht. Dat gebeurt meestal wat ‘en passant’, maar op die manier ook realistisch illustrerend hoe man en vrouw daar verschillend mee om gaan. Dat een orkaan in Japan uiteindelijk de laatste restjes verdriet letterlijk weg doet waaien is wat cliché, maar de wending aan het slot voorkomt dat het te zoetsappig wordt. Leuk!

[Ties Blom · Rating 3 out of 5]

Dirk & ega lijken zo weggelopen uit 'Zen or the Art of Motorcycle Maintenance'. Dat bevriende koppel op een BMW boxer met nul verstand van techniek. Zo mazzelen Dirk & co zich een weg naar de andere kant van de wereld in de boswachter. Nu had ik net ook zo'n boswachter aangeschaft, dus dat was de impuls om dit boek eens te kopen. Niet onaardig, maar de schrijver lijkt last te hebben van een teveel aan ego. Beetje drammerig ook, al is kinderloosheid geen sinecure. Boek wordt er helaas niet beter door. Maak je punt en kom er aan het eind nog eens op terug. Nu komt het ten pas en ten onpas elke 10e bladzijde terug. Vermoeiend..

[Eugenie · Rating 3 out of 5]

Na 500.000 km op de teller en 17 jaar oud besluiten Dirk Jan en Hester hun trouwe groene Subaru Forester (bijgenaamd de boswachter) vanuit Nederland terug naar de fabriek in Japan te brengen. Aangezien ik zelf al jaren de bezitter ben van een Subaru Forester (oerlelijk maar een geweldige caravantrekker) was ik extra benieuwd naar dit boek. Maar ook voor niet-Subaru bezitters is het een aardig boek om te lezen. Tevens komt de ongewilde kinderloosheid ruim aan bod. Ze hebben eindelijk de tijd en ruimte om hier met elkaar over te praten en het af te sluiten. Het deed mij weer eens beseffen hoe gezegend ik ben met ontzettend lieve gezonde (schoon-, klein-) kinderen.

[Ineke · Rating 5 out of 5]

Bij mijn broertje van tafel geplukt en omdat ik het na de eerste pagina’s niet weg kon leggen mee naar huis genomen. Wat een fijn reisverhaal met eerlijke inkijkjes in het leven van een stel dat kinderloos blijft. Geeft een goed idee van hoe indringend een kinderwens is/kan zij. Met zeer veel plezier gelezen.

[Harmen · Rating 3 out of 5]

Een reisverhaal maar tegelijkertijd een boek over ongewenste kinderloosheid. Soms wordt er iets te krampachtig geprobeerd om beide tegelijkertijd te doen (ik moet gek genoeg denken aan slechte bruggetjes van radiodj's). Een heel eerlijk en vlot geschreven verhaal.

[Sandra (folded.between.pages.of.books) · Rating 3 out of 5]

Actual rating: somewhere between 2,5 and 3 stars

Het reis gedeelte was leuk om te lezen (ben zelf alleen niet zo'n fan van de schrijfwijze) maar het 'accepteren van de kinderloosheid en Doos 13' had van mij niet zo uitgebreid gehoeven.

[Nynke · Rating 5 out of 5]

Ik ben bevooroordeeld want ik ben gewoon heel dol op Dirk en Hester.

[Amanda Van · Rating 4 out of 5]

Reislustig. Innerlijke strijd. Overgave. Kinderwens. Avontuur.

[Karlijn Koekoek · Rating 5 out of 5]

Ik heb het boek nu een week of 2 uit en ik mis de Boswachter! Wat een boek!

[Janna · Rating 5 out of 5]

Komisch. Fijn om te lezen

[Anouk · Rating 4 out of 5]

Nog zo'n heerlijk reisverhaal om te lezen in een zomer waarin we zelf niet op vakantie gaan. Zin om direct verder te gaan met zijn eerdere boek over een fietstocht van Italië naar Nederland.

[irene · Rating 3 out of 5]

Heerlijk om zo mee te reizen en te rijden in de Subaru van Amsterdam en Tokio. Ik werd een beetje verliefd op De Boswachter.
Ik vond het mooi om te lezen hoe het thema kinderloosheid regelmatig aan de orde komt en herinneringen her-beleefd worden. Voor Dirk en Hester op hun eigen manier. Heel herkenbaar.