กฎยอดนักสืบ

Detective Daigoro Tenkaichi #1

by Keigo Higashino, ฉัตรขวัญ อดิศัย (Translator)

ยอดนักสืบ เทงกะอิจิ ไดโกโร่ ปักธงท้าทายสิบสองคดีสุดโหดหิน ตั้งแต่คดีห้องปิดตายโดยสมบูรณ์ ทริกตารางเวลา การฆ่าหั่นศพไปจนถึงฮูดันอิท “ปริศนาแห่งโลกของนิยายลึกลับซ่อนเงื่อน” อันน่าสะพรึงกลัวที่เขาค้นพบหลังเปิดโปงทุกกลเม็ดของคนร้ายได้อย่างหลักแหลมคืออะไรกันแน่นี่คือนิยายลึกลับซ่อนเงื่อนชิ้นเอกที่สั่นสะเทือนวงการพรั่งพร้อมด้วยประเด็นที่อยู่ในความสนใจ และตื่นเต้นเร้าอารมณ์สุดขีด ซึ่งจะมาแหวกสารพัด “ขนบ” ของนิยายสืบสวนแบบดั้งเดิม

Genres: Mystery, Fiction, Japanese Literature, Detective, China, Crime, Thriller

238 pages, Paperback

First published February 5, 2007

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Mook Woramon · Rating 3 out of 5]

ในบรรดาหนังสือของอาจารย์เคโงะที่เคยอ่าน เล่มนี้นับว่าแหกโค้งที่สุด เนื่องจากอ่านคำสาปยอดนักสืบมาก่อน เลยเข้าใจไปเองว่าเล่มนี้คงเป็น series นักสืบเทงกะอิจิ แนวๆนิยายสืบสวนคลาสสิคเหมือนเดิม ปรากฏว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นตลกจ้าาาาาา
คือบรรยายความรู้สึกตอนอ่านไม่ถูกเลย ตลกบ้าง ทะแม่งๆบ้าง อิหยังวะบ้าง

อาจารย์เคโงะชำแหละ ตีแผ่ทริคของนิยายสืบสวนคลาสสิคซะเกลี้ยง โดยเรียบเรียงเป็นตอนๆ เล่าเป็นคดีสั้นๆ เช่น ห้องปิดตาย ดายอิ้งแมสเสจ ตารางเวลา ฆ่าหั่นศพ แต่ละตอนจะมีสารวัตรโองาวาระและนักสืบเทงกะอิจิออกโรงมาเม้าท์มอยกันเอง เม้าท์นักเขียน เมาท์คนอ่าน เมาท์ทริค มีทั้งจิกกัด เหน็บแนม แถมอาจารย์เคโงะด่าตัวเองด้วย คือทำไปด้ายยยยย ไม่ต้องรอใครมาวิจารณ์แกวิจารณ์ตัวเองเสร็จสรรพ แถมทำให้ตลกอีก แต่ก็ทำให้เห็นว่าอาจารย์แกเชี่ยวชาญในนิยายสืบสวนมากจริงๆ และพยายามพัฒนาแนวทางเพื่อไม่ให้คนอ่านเบื่อเรื่องราวเดิมๆ

[addie · Rating 2 out of 5]

(1.5/5) ออกแนวจิกกัดการใช้พลอตซ้ำซากของนักเขียนนิยายแนวสืบสวน จะมีเรื่องสั้นคดีฆาตกรรมและทริคไปเรื่อยๆ ซึ่งเอาตรงๆเลยคือไม่สนุก อ่านแบบ skim ตัวละครเยอะมากด้วยความที่เป็นเรื่องสั้นเลยไม่มีเวลาให้จำ ทำให้แทบไม่รู้เรื่อง รู้แค่เป็นการเสียดสีเฉยๆ

[Thanawat · Rating 3 out of 5]

แหวกแนว ฉีกขนบ แถมยังมีความฮาแบบแปร่งๆ อีกต่างหาก

หนังสือเล่มนี้เป็นนิยายในชุดนักสืบเทงกะอิจิ ที่ให้อารมณ์สืบสวนสอบสวนผสมกับ comedy นิดๆ และเต็มไปด้วยการเสียดสีแดกดันนิยายแนวสืบสวนสอบสวน แถมบางครั้งตัวละครมีการปฏิสัมพันธ์กับคนอ่านอีกต่างหาก กลายเป็นงานนอกขนบโดยแท้

หนังสือแบ่งออกเป็นตอนสั้นๆ แยกขาดออกจากกัน เดินเรื่องด้วยคู่หูนักสืบบเทงกะอิจิกับสารวัตรโองาวาระ แค่วิธีการแบ่งเรื่องสั้นก็ฉีกขนบแล้ว เพราะแต่ละตอนจงใจแบ่งตามทริคที่เจอได้ในงานสืบสวนสอบสวน ไม่ว่าจะเป็น
- ฆาตกรรมในห้องปิดตาย
- ศพไร้หัว
- ฆ่าหั่นศพ
- อาวุธสังหารที่หายไป
ฯลฯ

โดยที่ทั้งสองคนมีการมา discuss กันนอกบทว่าตอนนี้กำลังดำเนินไปด้วยทริคอะไร เหมือนเป็นการคุยกับคนอ่านบวกกับให้ความรู้ของงานแนว suspense ควบคู่ไปด้วย
ส่วนตัวเนื้อเรื่องที่เป็นการสืบสวนสอบสวนก็ดำเนินไปได้ชวนติดตาม
ที่เจ๋งคือ แม้ว่าคนอ่านจะรู้ว่าตอนสั้นตอนนั้นๆ ผู้เขียนใช้ทริคอะไรในการเดินเรื่อง แต่ก็ยังเดาตอนจบหรือบทสรุปไม่ถูกอยู่ดี แถมยังเจอเฉลยแบบหักมุมให้อึ้งเกินความคาดหมายหลายตอน

อ่านจบแบบเพลินๆ อาจจะดราม่าไม่เข้มข้นเหมือนงานอื่นๆ แต่เด่นมากเรื่องทริคสืบสวนสอบสวนที่ Keigo จัดเต็มมา 12 ทริค
อ่านเล่มนี้จบแล้วคุณจะอ่านหนังสือสืบสวนสอบสวนไม่เหมือนเดิม
คือคุณจะกลับไปอ่านงานแนว suspense พร้อมกับความรู้ในหัวว่าทริคไหนเป็นยังไง และทำไมนักเขียนถึงต้องเลือก setting อย่างนั้นอย่างนี้ มิหนำซ้ำอาจจะถึงขั้นเบ้ปากเวลาที่ไปเจองานที่ไม่สมเหตุสมผล ไม่ persuasive ได้เลยทีเดียว

[Mizuki · Rating 1 out of 5]

This collection of short stories is supposed to be a parody to the classical 'locked room' murder mystery genre. A lot of people seem to enjoy it but sadly, in this book (and the same goes for Keigo's Laughing series) the mockery is *way* too obvious to a point all the subtly and jokes just simply vanish into the thin air.

I don't like the shallow, stupid characters--I know they are supposed to be stupid, still they are so stupid that they don't even look like actual people.

I can't stand the pointless stories--I know they are supposed to be pointless, but the author shows me no insight other than 'Look! I'm making fun out of one of the overused murder mystery's cliches!' And the author is making his points in such a smug, 'smarter-than-you' manner which annoys me a great deal.

I can't stand the of forced, tasteless sense of humor and all those lame jokes that filled the entire book. I mean, a parody is bad when the jokes are entirely not funny.

Even the TV drama-adaptation basing on this book is also stupid and forced on so many levels, what a total failure!

[Ottoshi Intel · Rating 4 out of 5]

เป็นอีกแนว ที่เหมือนรวมทริกและแนวการฆาตกรรม เก็บเล็กผสมน้อย เหมือนเป็นกรุสำหรับนักเขียนว่าจะเริ่มแนวฆาตกรรมแบบไหนดี ไม่ว่าจะเป็นหลักพื้นฐานของการฆาตกรรม ห้องปิดตาย การใช้ยาพิษ การใช้อุปกรณ์การฆ่า เป็นเรื่องสั้นที่จบในตอน ทั้งเรื่องเป็นมุมมองของ สารวัตรโองาวาระ บันโซ ผู้ที่ไม่สามารถปิดการฆาตรกรรมใดๆได้ ต้องได้รับความช่วยเหลือจากหนุ่มหัวยุ่ง ใส่ชุดลายตารางยับย่น สวมแว่นตากลม และถือไม้เท้าข้างหนึ่ง (เทงกะอิจิ ไดโกโร่)

[Mo Melody · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ เรื่องนี้แบ่งเป็นตอนๆ ตามทริคที่จะนำมาใส่ในนิยายสืบสวนสอบสวน ทั้งจิกกัด ขำ และหักมุมบ้าง

[Makmild · Rating 2 out of 5]

ถ้าให้พูดแบบอคติคือไม่ชอบ พูดแบบกลางๆ คือ ค่อนข้างแหวกแนวแต่น่าเบื่อ หรือเราเป็นนักอ่านที่อิ่มนิยายฆาตกรรมแล้วกันแน่นะ ฮ่าๆ

จริงๆ คนที่อิ่มนิยายฆาตกรรม สืบสวนสอบสวนอ่านเล่มนี้น่าจะสนุกเพราะเหมือนอาจารย์เคโงะมาเม้านิยายแนวนี้ให้ฟังว่าในความคิดของเขาแล้วมันเป็นยังไง ช่องโหว่ของทริก การดำเนินเรื่อง

เล่มนี้เป็นเล่มแรกของซีรีย์เทงกะอิจิ เล่มที่สองคือ คำสาปยอดนักสืบ หากอยากอ่านได้อรรถรสมากยิ่งขึ้นให้อ่านแบบเล่มนี้ก่อนแล้วไปต่อเล่มนู้นค่ะ (อ่านแบบย้อนหลังแบบเราแล้วเซ็งๆ บอกไม่ถูก)

ส่วนตัวว่าคำสาปยอดนักสืบสนุกกว่าเล่มนี้ แต่ก็ไม่ได้สนุ๊กสนุกขนาดนั้นค่ะ แม้ตัวประกอบทั้งสองเล่มจะน่าสนใจมากสำหรับเรา แต่ตัวละครหลักไม่ไหวเลยค่ะ บาย

[Tanan · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่องเป็นทางการแต่เนื้อหาดันตลก ตลกมาก ตลกจนตีนกาขึ้น ตลกจนเสียอาการ

เล่มนี้อาจารย์เคโงะจิกกัดทุกอย่างเกี่ยวกับนิยายสืบสวน ละครสืบสวน คดีห้องปิดตาย คดีฆ่าหั่นศพ คดีดายอิ้งแมสเสจ คดีทริกเวลา คดีอะไรต่อมิอะไร ก็เอามากัดหมด สารวัตรโอกาวาระกับนักสืบเทงกะอิจิรับส่งชงมุกกันตลอดเล่ม มุกตำรวจมาตอนจบ มุกนางเอกล้มในอ้อมกอดพระเอกยังมี!

ถ้าคุณอ่านนิยายสืบสวนแบบเดิม ๆ มาจนเบื่อแล้ว ผมขอแนะนำเล่มนี้

อ่านแล้วชื่นใจ

[Yuhuai · Rating 1 out of 5]

A short story collection where the central gimmick is that the detective and his sidekick are both aware that they are characters in a mystery novel. They are, as such, aware of the tropes governing such novels and behave accordingly.

The fourth-wall breaking is not particularly clever. The author intended mostly for such a premise to generate humor, but such attempts fall flat because they consist solely of the protagonists pointing out various mystery novel tropes that are happening around them and commenting on how silly or unrealistic such tropes are. Beyond that, the premise doesn't go very far.

The premise even serves to worsen the mysteries, with most of them having sub-par and half-assed solutions just to accommodate the fourth-wall breaking (one of the mysteries even lacks a solution). There are a couple of mildly brilliant ones, but those are not worth dredging through this thirteen-story collection for.

[Michelle · Rating 4 out of 5]

Oh. My. Goodness. This book is...spectacular! From its humor to its plot down to its characters. Every part of this book fits so well into the story. Definitely recommend!

[Froggie · Rating 2 out of 5]

Liked the concept. Not a fan of the story-telling. The jokes didn't do it for me. The author just tried too hard to sell them. I think this book may benefit with more sly and subtlety.

[B. Sutthida · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้นขนาดประมาณ 20 หน้า จำนวน 14 บท โดยแต่ละบทจะเป็นการจิกกัดนิยายสืบสวนแบบต่างๆ ผ่าน 2 ตัวละครหลัก ได้แก่ สารวัตรโองาวาระ บันโซ และนักสืบเทงกะอิจิ ไดโกโร่

ตอนอ่านบทแรกๆ รู้สึกไม่สนุกเลย เพราะประเด็นของเรื่องไม่ใช่การสืบสวน ไม่ใช่การไขคดี แต่เป็นการจิกกัดทริก พล็อต หรือการดำเนินเรื่องของนิยายสืบสวน ทว่าพออ่านๆ ไปก็เพลินดี รอดูว่าพล็อตแนวนี้จะโดนตัวละครจิกกัดอะไร ทำให้นักอ่านอย่างเราสัมผัสได้ว่านักเขียนรู้นะว่าโดนนักอ่านวิพากษ์วิจารณ์เรื่องอะไรบ้าง

[Rohan · Rating 3 out of 5]

The last short story was quite funny. Imagine a murder mystery where every character is a "amatuer detective" including the ones who die and the murderer!
But some of the other ones were quite plain. I think it's only in Japanese too soz.

[Punyanuch Saithong · Rating 5 out of 5]

ชอบความสร้างสรรค์ และอารมณ์ขันของอาจารย์เคโงะในเล่มนี้ค่ะ

[Mint · Rating 4 out of 5]

สนุกกว่าที่คิดมากๆๆๆๆ ตอนแรกกะจะไม่หยิบแล้สเพราะปกและคำโปรยไม่ดึงดูดสุดๆๆๆๆ (+ผิดหวังกับเคโงะเล่มที่ไม่ใช่นักสืบคางะ / กาลิเลโอบ่อยๆ) แต่อ่านรีวิวแล้วบอกว่าเป็นนิยายสืบสวนล้อนิยายสืบสวน เลยซื้อมาอ่านซะหน่อย แล้วก็ไม่ผิดหวังเลย ชอบมาก!

ทางนี้เป็นคอนิยายสืบสวนญี่ปุ่นอยู่แล้ว คือถ้าออกมายังไงก็ได้เงินเรา อ่านเล่มนี้แล้วเหมือนถูกเปิดโปง 55555555555 คนอ่านที่ชอบตัวละครประจำซีรีส์ คนอ่านขี้เดาที่อยากจะโดนนักเขียนหลอก พลอตเรื่องแนวคนอ่านเบื่อ ทริกตื้นๆ ตัวละครที่แค่ออกมาก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ฆาตกร นิยายสืบสวนที่โดนเอาไปทำเป็นซีรีส์แล้วต้องพลิกแพลงให้เหมาะกะการออกทีวี การฆ่าตามเพลงกล่อมเด็กอย่างไม่น่าเป็นไปได้ พูดถึงนักเขียนดังๆทั้งญป ทั้งตปท ฯลฯ อ.คือเก็บทุกเม็ด แซะทุกอย่าง เราขำออกเสียงหลายตอนมากๆ55555555

จริงๆตอนอ่านไปสักครึ่งเล่มก็กะว่า ยังไงก็ต้อง 5 ดาวแน่ๆๆๆ แต่หลังๆจะเริ่มมีบางมุขที่เราไม่ค่อยเกท เลยไม่เอนจอยตอนนั้นเท่าไหร่ แล้วก็ตอนจบ ที่เหมือนเกือบดีแล้ว แต่ตัดจบได้งงมากๆ เลยให้แค่ 4 ดาวพอ

ใครที่เป็นสายอ่านนิยายสืบสวนเป็นชีวิตจิตใจ เราแนะนำมากๆๆๆค่ะ

[Nats Lakkatham · Rating 3 out of 5]

- เป็นหนังสือแนว break the 4th wall ที่มีการพูดคุยกับผู้อ่านเป็นระยะๆ
- เล่นตัวเองก่อนโดนคนอื่นเล่น ไหนๆคนอ่านก็จะวิจารณ์อยู่ละ เราเล่นวิจารณ์ตัวเองก่อนเลยละกัน
- โคตรแฟนตาซี มันโคตรจะจินตนาการ แล้วถามว่ายังไงล่ะ ก็ไม่ยังไง
- แต่มันอ่านแล้ว อีหยังวะ, อย่างงี้ก็ได้หรอ ทำมาเพื่อดักคนอ่านนั่นแหละ

[Book Beforebed_ · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่แหวกแนวของเคโงะมาก ซึ่งเราชอบมากกกกกกก จะเป็นฟิลแบบสืบสวนผสมคอมเมดี้นั่นแหละ บทสนทนาจิกกัดนิยายสืบสวนทั่วไปได้ตลกมาก คือตัวละครจะสื่อสารชัดเจนเลยว่า นี่เรากำลังอยู่ในหนังสือแนวสืบสวน ผู้อ่านต้องการอะไร เราต้องส่งสารแบบไหนไปถึงผู้อ่าน ให้สามารถเดาได้ อะไรประมาณนี้ แถมยังมีการแซะนักเขียนหลายคนไว้ด้วย คืออ่านปุ๊ปรู้เลยหมายถึงใคร 55555

คดีต่าง ๆ คือไม่ได้น่าเบื่อเลยนะ คือมันอาจจะมาแบบแพทเทิร์นเดิม ๆ ตอนจบหักมุมตามสูตร แต่คือมันก็ยังทำให้เราเซอร์ไพรส์ได้อยู่บ้างเหมือนกัน และถึงแม้ตอนจบบางเรื่องจะห้ะ อิหยังวะ ไปบ้าง แต่ก็ทำให้เรามีรอยยิ้มได้ทุกตอนเลย

[Indy · Rating 5 out of 5]

I love Higashino's short detective stories, which are simple yet very intriguing. I like them more than long ones.

This book is a collection of 15 short detective stories narrated mainly by a police, who acts as a side character and let an amateur detective to do all the deduction to find out the perpetrators. Author adopted a humorous tone which also educates readers about traditional Japanese detective stories. Very funny indeed. Quick read and an amazing page turner.

[J · Rating 3 out of 5]

เล่มก่อนหน้าที่จะอ่านเล่มนี้ ก็เป็นหนังสือที่เคโงะเขียน แต่เป็นแนววิทยาศาสตร์ (ลาปลาซ)
มาเจอเล่มนี้เป็นแนวคอมเมดี้ อ่านไปก็อีหยังวะตลอดเวลา แต่ก็ตลกดี มีความล้อเลียนหนังสือแนวสืบสวน ล้อเลียนงานเขียนของตัวเอง และล้อเลียนแม้กระทั่งชื่อตัวเอง ฮ่าๆๆ แต่ใต้ความล้อเลียนก็ยังแฝงเนื้อเรื่องสนุกๆ (ที่ไม่สนเหตุสนผล ไม่สนใจวิทยาศาสตร์ ไม่สนใจทฤษฏีหลักเกณฑ์จริงๆจังๆใดๆทั้งสิ้น) อยู่ด้วย ชอบมาก ตลกดี ถือว่าได้ผ่อนคลายจากเล่มก่อนหน้านี้ที่เป็นแนวจริงจังและวิชาการ (ไปนิด)

[Jen · Rating 5 out of 5]

詼諧幽默，諷刺推理小說裡的固定法則和橋段。改編成的電視劇真的太搞笑了。

[Qiaoyi Xu · Rating 5 out of 5]

Love it. Very ironic!

[Hyewon · Rating 4 out of 5]

'규칙'의 유머. 보다 말았던 드라마를 다시 한 번 봐야겠다. 첫 사건에서는 응? 이라는 기분이었는데, 읽어갈 ���록 신선하고 재밌었음!

[Wei-hon Chen · Rating 3 out of 5]

角色會和作者或讀者互動... 嗯... 不是很愛這種類型的. 別樹一格倒是真的.

[Jadie Zuo · Rating 2 out of 5]

史上最碎碎念的书

[Jw · Rating 2 out of 5]

It was supposed to be stupid, I guess that's what it was.

[Joe · Rating 2 out of 5]

탐정소설에 대한 비판과 역설을 유머러스하게 펼쳐 놓은 단편소설들. 본격적인 장편 탐정소설에의 기대가 허무하게 무너져 버렸다.

[Masaka PST · Rating 4 out of 5]

สนพ. ควรจะพิมพ์เล่มนี้ออกมาก่อนเล่มที่สอง ไม่เข้าใจว่าทำไมให้ออกมาทีหลัง เนื้อหาแนวจิกกัดนิยายสอบสวนอ่านไปก็ยิ้มมุมปากไป แต่สุดท้ายจบด้วยความสิ้นหวัง อันเป็นที่มาไปยังเล่มที่สองของนิยาย....

[JP · Rating 2 out of 5]

เป็นการจิกกัดนักเขียนนิยายฆาตกรรมญี่ปุ่นที่มักจะใช้พล็อตซ้ำกันวนไป ซึ่งอาจรวมถึงตัวเองด้วย(รึเปล่า) ส่วนตัวยังคิดว่าเรียบๆไปนิด

[Suwannee Duangmanee · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วนึกถึงนิยายนักสืบที่เคยดูเคยอ่าน ผู้เขียนถ่ายทอดเรื่องราว ตัวละคร ตอนจบชวนให้ขบขัน เหน็บแนมได้ดี อ่านได้เรื่อยๆ

[Milkymono · Rating 3 out of 5]

噗，完全都是对本格推理小说吐槽的长一点的段子吧，但说实话有些诡计设计还是有点意思的