Tiener Caroline Timmermans (Caro voor de vrienden) woont met haar familie in een dorp in de Ardennen. Maar wanneer haar mama ziek wordt, verhuizen ze met het hele gezin naar de stad. En dat is een hele aanpassing, vooral voor Caro. Ze komt terecht op een nieuwe school vol rivaliteit, conflicten en sociale hiërarchie. Op het eind van na een bewogen schooljaar keert ze terug naar de Ardennen, eindelijk. Ze kan even vluchten van Vince maar mist wel haar vrienden Yemi en Kyona. Alles wat gebeurde in de zomer voor het nieuwe schooljaar, ontdek je hier.
De jeugdserie #likeme is een van de beste series voor jongeren die ik de afgelopen jaren gezien heb. Het is ook een van de weinige series waar ik echt trouw elke week naar kijk. De aanstekelijke nummers in hippe jasjes, de realistische karakters met echte verhalen en de herkenbare setting van de middelbare school maken de serie ongelooflijk verslavend. Ik heb alle boeken hier dan ook staan, dus ook deze kon niet in mijn collectie ontbreken.
En net als de voorgaande boeken in de serie was ook dit weer een heerlijk boek dat ongelooflijk lekker wegleest. Het boek is makkelijk geschreven en niet al te lang, daardoor kunnen ook wat jongere kinderen het boek zelf lezen of is het een perfect boek om voor te lezen. Doordat de boeken verhalen vertellen die in de serie niet aan bod komen, is het verhaal ook nog eens echt interessant en van toegevoegde waarde, zeker in dit geval.
In dit boek krijgen we vooral heel erg de twijfels en het ongemak van Caro mee. In de eerste aflevering van het tweede seizoen zagen we daar al een glimp van, maar in dit boek wordt dat gevoel echt heel tastbaar. Caro is een jaar weggeweest uit haar vertrouwde omgeving en ineens is die toch niet meer zo vertrouwd, maar helemaal veranderd. Haar beslissing in het tweede seizoen om terug te gaan naar Antwerpen komt in dit boek dan ook zeker niet meer uit de lucht vallen. Het is een logisch gevolg van de zomer die Caro gehad heeft.
Van de hele serie is Caro het karakter waar iedereen denk ik het makkelijkste mee kan meeleven. Ze heeft iets ongelooflijk herkenbaars en vooral heel normaals. Ze is een meisje zoals ik dat zou kunnen zijn geweest op de middelbare school. Dat maakt het ook erg makkelijk om met haar mee te leven en met haar mee te voelen. Af en toe is ze wel wat koppig. Zo ben ik, nadat Caro niks over Vince wilde horen in dit boek, extra benieuwd geworden naar Vince's kant van het verhaal!