'Zelf dromend van een nieuw avontuur, heb ik ook de stap gezet naar een nieuw leven dat me nog elke dag bijzonder gelukkig stemt. Waarom heb ik dit boek geschreven? Om de lessen die ik de laatste jaren in mijn persoonlijk en professioneel leven geleerd heb, te kunnen doorgeven aan andere dromers. Want geloof me, dromen zijn géén bedrog. Ze moeten gewoon beter gekoesterd worden, ook in moeilijke tijden. Zolang mensen hun dromen blijven koesteren, is er hoop, is er een toekomst.'
"Durf dromen" stond op m'n verlanglijstje om te kopen. Annemie Struyf is een bekend mediafiguur in België. Ik kijk ook altijd graag naar haar reportages over mensen die emigreren naar bv. Frankrijk en Spanje.
Natuurlijk met een titel als "Durf dromen" en een auteur als Annemie Struyf zijn de verwachtingen heel hoog. Het boek voldoet daaraan ruimschoots. Ik moet dan ook eerlijk bekennen dat ik "Durf dromen" in één keer uitlas.
Amai wat een boek! Het was zo aangenaam om te lezen, ik ging er echt in op en het voelde alsof ik mee op reis was. Dat gaf toch wat perspectief, en dat deed je ook met Eviva España Annemie, toen ik een donkere periode had was jouw documentaire een lichtpunt. Heel fijn om terug over Raf-en-Birgit, Walter en Mia en San en Annie te lezen.
Ik vond het het inspirerend en heb het boek bewust wat trager gelezen, wat heel moeilijk was, om er over te kunnen nadenken en meenemen.
Ik denk dat ik liever naar haar TV programma’s kijk. Misschien ook het boek te snel achterelkaar gelezen, waardoor de verschillende ervaringen als repetitief binnen kwamen.
Mooie verhalen van mensen met grote dromen op vlak van reizen/verhuizen. Hier en daar een foto van deze ervaringen zou een meerwaarde geweest zijn. Dit miste ik wel, vermits ikzelf geen reizer ben. Foto's geven altijd een beter beeld naast verhalen.
Ik had meer verwacht dat het over Annemie zelf ging gaan. Dit vond ik wat teleurstellend toen ik merkte dat het vaak over een ander ging.
Volgens mij is het boek extra fijn om te lezen wanneer je haar programma's gezien hebt op tv. Er gaat veel aandacht naar de verschillende personen, iets minder naar de omgeving, de landen. Dit was voor mij soms een afknapper, omdat ik geen band voelde met die mensen.