Ένα βιβλίο πανόραμα της ευρωπαϊκής μεσαιωνικής ιστορίας για να μάθουμε «αλήθειες» που η ιστορική έρευνα αντιπαρέρχεται ή αποσιωπά.
Ο μεσαιωνικός κόσμος της Δύσης δεν είναι τόσο γνωστός στη χώρα µας όσο, για παράδειγμα, η μεσαιωνική ελληνική ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ή άλλες ιστορικές περίοδοι. Η κατάλυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οδήγησε στην παρακμή της οικονομίας και, συνακόλουθα, στην πολιτισμική παρακμή. Γι’ αυτό και στον Μεσαίωνα δόθηκε ο χαρακτηρισμός «Σκοτεινοί Χρόνοι». Ωστόσο η εποχή αυτή, που διήρκεσε περίπου 1.000 χρόνια, χαρακτηρίζεται από μερικές κρίσιμες στιγμές αλλαγής για τις εξελίξεις της ευρωπαϊκής ιστορίας. Στα τέλη αυτής της περιόδου η Ευρώπη ήταν ένας διαφορετικός κόσμος απ’ ό,τι στις αρχές της και είχε διαμορφώσει την περίπλοκη φυσιογνωμία που διατήρησε λίγο πολύ από τότε ως σήμερα. Μέσα από μικρά και εύληπτα κείμενα, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει ενδιαφέρουσες και εν πολλοίς άγνωστες πτυχές που συνδέονται µε τις πολεμικές επιχειρήσεις της εποχής, τις σταυροφορίες, τους βασιλιάδες, την Εκκλησία, την οικονομία, την πνευματική και καλλιτεχνική δραστηριότητα, τις μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις, και αποτελούν τη βάση του νεότερου κόσμου.
Όπως γράφει και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, ο δυτικός μεσαίωνας είναι σχετικά άγνωστος στην χώρα μας. Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει διάφορα ¨μικρά και παράξενα¨ της εποχής, χωρισμένα σε κεφάλαια-παραγράφους. Σίγουρα αυτή η αποσπασματικότητα δεν βοηθάει ώστε να σχηματιστεί μια γενικότερη εικόνα, ενώ σε πολλά σημεία δίνει και μια αίσθηση προχειρογραμμένου. Παρ' όλα αυτά, μπορώ να πω πως το διάβασα με ευχαρίστηση και βρήκα πολλές από τις πληροφορίες ενδιαφέρουσες και ζουμερές.
Ευκολοδιάβαστο και ιστορίες με αρκετό ενδιαφέρον. Το μόνο που με βάζει σε σκέψεις είναι το κατα πόσο είναι ιστορικά ορθές ή τουλάχιστον σε τι ποσοστό οι ιστοριούλες του βιβλίου αυτού. Παρόλα αυτά, είναι εντυπωσιακό(;) το πόσα κοινά υπάρχουν στην ζωή ενός σύγχρονου ανθρώπου με έναν άνθρωπο από τον μεσαίωνα. Αυτό το βιβλίο αποδεικνύει πως δεν μας πολυαρεσει η εξέλιξη, ακόμη κι αν ζούμε στον 21ο αιώνα.
Η αποσπασματική καταγραφή γεγονότων σε κάποια σημεία κουράζει ενώ σε άλλα είναι εξαιρετικά διασκεδαστική. Ο περιπαικτικός τρόπος αφήγησης των ιστοριών όπως επίσης και η ονοματοδοσία αυτών προκαλεί γέλιο . Ωστόσο, φρονώ ότι όταν η αφήγηση αποκτά ροή μεταξύ των κεφαλαίων, η ανάγνωση γίνεται πιο ευχάριστη. Συνεχίζω με το επόμενο της σειράς.