What do you think?
Rate this book
Maison Beige
Kom binnen – ‘t is hier gezellig – in dit luxeappartement aan de Gentse dokken. Inderdaad, da’s die vernieuwde site vol bruisende hotspots, voor de Gentlovers onder jullie. Hoe het er binnen de muren van Maison Beige aan toegaat, ontdek je in deze bladzijden.
Op elke verdieping ontmoet je hier intrigerende figuren met elk een eigen mysterieus verleden. Soms ronduit wonderlijk, jawel. En de inwoners van Maison Beige hebben blijkbaar meer gemeen dan hun woonadres… Maar wat?
Laat je vooral niet misleiden door de titel van deze roman. Je mag binnenkijken bij de meest kleurrijke zielen. Een soort van mensjeskijken avant la lettre. Luidop lachen is trouwens toegestaan. Maar opgepast, je komt hier misschien je buren tegen. Wie weet ook jezelf.
Op elke verdieping ontmoet je hier intrigerende figuren met elk een eigen mysterieus verleden. Soms ronduit wonderlijk, jawel. En de inwoners van Maison Beige hebben blijkbaar meer gemeen dan hun woonadres… Maar wat?
Laat je vooral niet misleiden door de titel van deze roman. Je mag binnenkijken bij de meest kleurrijke zielen. Een soort van mensjeskijken avant la lettre. Luidop lachen is trouwens toegestaan. Maar opgepast, je komt hier misschien je buren tegen. Wie weet ook jezelf.
372 pages, Paperback
Published June 1, 2020
2 people are currently reading
22 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
March 19, 2021
Ik mag dan wel al bijna 4 jaar in Zweden wonen, mijn geboortestad Gent die ik ook 37 jaar mijn thuis mocht noemen zal altijd een speciale plek in mijn hart hebben. Wanneer dus een boek wordt gepubliceerd dat zich afspeelt aan Dok Noord in Gent, en het leven vertelt van bruisende personages, dan moet ik dat boek gelezen hebben. uiteraard. Ik liet het speciaal door de auteur naar Zweden sturen. PostNord maakte de wachttijd een beetje extra lang, maar ik werd voor het lange wachten beloond : het boek is een verfrissende en originele leeservaring, een virtuele trip door mijn thuisstad, een boeiende verzameling hoofdpersonages en een leuk plot met onverwachte wendingen. Kortom : het boek heeft alles voor een geweldige leeservaring en ik hoop dat Elke blijft schrijven en me zo kan meenemen naar "mijn" stad. Zij het op papier.
October 19, 2020
Met hoofdstuktitels als ‘Gin’, ‘Viognier’ en ‘Absint’ bedelde ‘Maison Beige’ om mijn aandacht. Dat het boek persoonlijk werd bezorgd door de jonge auteur hielp ook om me over mijn - vaak terechte - argwaan voor ‘boeken-in-eigen-beheer’ te zetten. De mooi verzorgde cover deed de rest.
En kijk… ik werd beloond. Meer nog: ik werd getrakteerd. Niet op gin en absint, wel op een intrigerend mozaïek vol kleurrijke personages dat zich grotendeels in Gent afspeelt.
Maison Beige bevindt zich aan Dok Noord. Het peperdure penthouse kijkt uit op het kanaalwater van de hippe site. In het flatgebouw wonen de protagonisten, die op het eerste gezicht weinig meer met elkaar delen dan de lift.
Maar dat is slechts schijn. Elke Lenders heeft namelijk een bijzonder ingenieus en filmisch plot bedacht waarin geheimen geleidelijk ontrafeld worden en niets is wat het oorspronkelijk lijkt. Langzaam maar trefzeker schuift ze de puzzelstukjes in elkaar tot op het eind.
En wat ‘Maison helemaal bijzonder maakt, is de levenslust die van de pagina's spat. Ook als het even wat minder gaat, komt het al snel weer helemaal goed. Vervelende types ontwikkelen zich tot fijne kerels, harteloze serpenten vervellen tot gulle gevers. Je wordt helemaal blij van dit boek.
Dat Elke geen uitgever heeft gevonden, lijkt me vreemd.
Heeft ze wel hard genoeg gezocht?
Of: hebben de uitgevers wel goed genoeg gelezen?
Voor de (Gentse) lezer: lezen!
Voor Elke: blijven schrijven!
En kijk… ik werd beloond. Meer nog: ik werd getrakteerd. Niet op gin en absint, wel op een intrigerend mozaïek vol kleurrijke personages dat zich grotendeels in Gent afspeelt.
Maison Beige bevindt zich aan Dok Noord. Het peperdure penthouse kijkt uit op het kanaalwater van de hippe site. In het flatgebouw wonen de protagonisten, die op het eerste gezicht weinig meer met elkaar delen dan de lift.
Maar dat is slechts schijn. Elke Lenders heeft namelijk een bijzonder ingenieus en filmisch plot bedacht waarin geheimen geleidelijk ontrafeld worden en niets is wat het oorspronkelijk lijkt. Langzaam maar trefzeker schuift ze de puzzelstukjes in elkaar tot op het eind.
En wat ‘Maison helemaal bijzonder maakt, is de levenslust die van de pagina's spat. Ook als het even wat minder gaat, komt het al snel weer helemaal goed. Vervelende types ontwikkelen zich tot fijne kerels, harteloze serpenten vervellen tot gulle gevers. Je wordt helemaal blij van dit boek.
Dat Elke geen uitgever heeft gevonden, lijkt me vreemd.
Heeft ze wel hard genoeg gezocht?
Of: hebben de uitgevers wel goed genoeg gelezen?
Voor de (Gentse) lezer: lezen!
Voor Elke: blijven schrijven!
August 26, 2021
Zachtaardige en geestige maar vrij simpel geschreven stationsroman. De kaft is echter heel mooi.
October 15, 2020
Relaas van flatbewoners in een hippe Gentse buurt.
Maison Beige is het fantastische debuut van de Gentse auteur Elke Lenders.
Het verhaal speelt in een modern appartementsblok, gelegen aan Dok Noord, een hippe Gentse buurt in volle ontwikkeling.
In Maison Beige volgen we acht kleurrijke personen met hun eigen persoonlijkheid, hebbelijkheden, verlangens, perspectieven …
Op het eerste gezicht hebben deze figuren, buiten het feit dat ze buren zijn en elkaar kruisen in de gemeenschappelijke delen van het gebouw, geen enkel uitstaan met elkaar … maar schijn bedriegt en niets is wat het lijkt. Hun levens zijn op de een of andere manier met elkaar verbonden en verweven. Beetje bij beetje worden geheimen blootgelegd, worden vragen ingelost en stevenen we naar een verrassende ontknoping.
Elke Lenders wist in acht hoofdstukken – met subhoofdstukken voorafgegaan met korte op zich nietszeggende titels zoals ‘vijg’ ‘appel’ ‘pannenkoeken’ ‘Chili’ … maar die tijdens het lezen wel duidelijk worden – acht hoofdpersonages heel herkenbaar neer te zetten en uit te diepen. We kunnen ons in hun leefwereld inleven en vernemen meer over hun achtergrond, over hun relatie(s), over hun werk, over hun zorgen, over hun onderlinge verhoudingen en spanningen … Nooit had ik de indruk dat de schrijver persoonskenmerken en feiten zonder doel neerschreef. Alle tekst in dit boek heeft zin en een doel.
Dit appartementsblok en zijn bewoners kan neergezet worden in eender welke stad/gemeente ter wereld, maar fijn dat Elke koos voor de mooie bruisende Oost-Vlaamse hoofdstad Gent.
Het boek is echter meer dan een ode aan Gent en een beschrijving van plaatsen, situaties en personen. Er is ook een boodschap, een eyeopener, nl. vooroordelen in al zijn aspecten. Het vooroordeel bv. dat je nooit mag afgaan op iemands uiterlijk, dat enkel gekleurde personen huizen poetsen en een dief is of kan zijn, dat kinderen in je voetsporen zullen treden, dat je jezelf nooit mag wegcijferen, dat je nooit in het leven zult slagen … Heel veel herkenbare boodschappen, feiten, situaties … die je als lezer aan het denken zetten, want zeker en vast schuilt er in ieder personage iets van onszelf!
De auteur heeft een vlotte beschrijvende en beeldende schrijfstijl. Het boek leest erg vlot weg, verveelt nooit en zoals de covertekst meegeeft, is het inderdaad ‘een filmisch verhaal vol intrigerende personages in een Gentse bruisende site.’ De verschillende verhaallijnen schuiven als een puzzel in elkaar en leiden naar een speciale ontknoping!
Tijdens het lezen heb ik meermaals hardop gelachen, soms eens de wenkbrauwen gefronst en op het puntje van mijn stoel geschoven.
Het is een mooie paperbackuitgave met een speciale en kleurrijke cover. In de voorflap zijn uitsnijdingen gemaakt die ramen voorstellen, met op de binnenflap silhouetten van een deel van de Maison Beigers.
Een waarschuwing: als je eenmaal aan dit boek begint, wil je het uitlezen, het is een echte pageturner.
Voor het mooie concept, de setting en duiding, de mooie cover en voor uren leesplezier waardeer ik dit boek graag met 4,5 sterren.
Meer leuke en interessante recensies op www.indeboekenkast.com
Maison Beige is het fantastische debuut van de Gentse auteur Elke Lenders.
Het verhaal speelt in een modern appartementsblok, gelegen aan Dok Noord, een hippe Gentse buurt in volle ontwikkeling.
In Maison Beige volgen we acht kleurrijke personen met hun eigen persoonlijkheid, hebbelijkheden, verlangens, perspectieven …
Op het eerste gezicht hebben deze figuren, buiten het feit dat ze buren zijn en elkaar kruisen in de gemeenschappelijke delen van het gebouw, geen enkel uitstaan met elkaar … maar schijn bedriegt en niets is wat het lijkt. Hun levens zijn op de een of andere manier met elkaar verbonden en verweven. Beetje bij beetje worden geheimen blootgelegd, worden vragen ingelost en stevenen we naar een verrassende ontknoping.
Elke Lenders wist in acht hoofdstukken – met subhoofdstukken voorafgegaan met korte op zich nietszeggende titels zoals ‘vijg’ ‘appel’ ‘pannenkoeken’ ‘Chili’ … maar die tijdens het lezen wel duidelijk worden – acht hoofdpersonages heel herkenbaar neer te zetten en uit te diepen. We kunnen ons in hun leefwereld inleven en vernemen meer over hun achtergrond, over hun relatie(s), over hun werk, over hun zorgen, over hun onderlinge verhoudingen en spanningen … Nooit had ik de indruk dat de schrijver persoonskenmerken en feiten zonder doel neerschreef. Alle tekst in dit boek heeft zin en een doel.
Dit appartementsblok en zijn bewoners kan neergezet worden in eender welke stad/gemeente ter wereld, maar fijn dat Elke koos voor de mooie bruisende Oost-Vlaamse hoofdstad Gent.
Het boek is echter meer dan een ode aan Gent en een beschrijving van plaatsen, situaties en personen. Er is ook een boodschap, een eyeopener, nl. vooroordelen in al zijn aspecten. Het vooroordeel bv. dat je nooit mag afgaan op iemands uiterlijk, dat enkel gekleurde personen huizen poetsen en een dief is of kan zijn, dat kinderen in je voetsporen zullen treden, dat je jezelf nooit mag wegcijferen, dat je nooit in het leven zult slagen … Heel veel herkenbare boodschappen, feiten, situaties … die je als lezer aan het denken zetten, want zeker en vast schuilt er in ieder personage iets van onszelf!
De auteur heeft een vlotte beschrijvende en beeldende schrijfstijl. Het boek leest erg vlot weg, verveelt nooit en zoals de covertekst meegeeft, is het inderdaad ‘een filmisch verhaal vol intrigerende personages in een Gentse bruisende site.’ De verschillende verhaallijnen schuiven als een puzzel in elkaar en leiden naar een speciale ontknoping!
Tijdens het lezen heb ik meermaals hardop gelachen, soms eens de wenkbrauwen gefronst en op het puntje van mijn stoel geschoven.
Het is een mooie paperbackuitgave met een speciale en kleurrijke cover. In de voorflap zijn uitsnijdingen gemaakt die ramen voorstellen, met op de binnenflap silhouetten van een deel van de Maison Beigers.
Een waarschuwing: als je eenmaal aan dit boek begint, wil je het uitlezen, het is een echte pageturner.
Voor het mooie concept, de setting en duiding, de mooie cover en voor uren leesplezier waardeer ik dit boek graag met 4,5 sterren.
Meer leuke en interessante recensies op www.indeboekenkast.com
June 8, 2021
Bedankt Elke voor dit fijne boek! Verschillende verhaallijnen ontmoeten elkaar aan het einde van het boek: ik vond het allesbehalve voorspelbaar en heel licht om te lezen als ontspanning. Op het einde kon ik hem nog amper wegleggen, ik was te benieuwd naar de afloop. Een aanrader om te lezen als examenpauze of op vakantie in de zon!
November 5, 2020
Afgerond naar 5 sterren ter aanmoediging, vlotte pen, boeiende figuren, herkenbaar Gent!
November 30, 2020
Zo gek, maar ik kan niet meer van de Dampoort richting Dok Noord rijden zonder me af te vragen of dat bepaalde gebouw aan het water al dan niet het 'maison beige' is. Ik betrap mezelf er op te zoeken naar beweging achter de ramen om bevestiging te krijgen. Dat boek blijft nazinderen. En dat heb ik graag.
April 9, 2022
Lang moeten zoeken naar het ritme van de tekst. Maar: doordachte plot, boeiende verhalen, uitgewerkte personages, filmisch geschreven . Het leven in mijn achtertuin (de dokken) is iets bruisender geworden.
February 17, 2024
een boek dat heel fijn leest, met personages die je blijven interesseren. de verbondenheid van diezelfde personages vond ik dan ook heel waardevol :)
July 30, 2024
Het boek werd mij enthousiast aangeraden door de bevlogen winkelier waarvan ik het kocht. Zijn commercieel talent overtuigde mij makkelijk om het aan te schaffen. Het feit dat ik zelf Gentse ben, speelde, toegegeven, ook een rol.
Was mijn verwachting te hoog? Misschien. Halfweg het eerste verhaal kreeg ik het gevoel dat ik een opstel van éen of andere middelbare school-leerling aan het lezen was. Die zou er allicht een mooi cijfer voor krijgen, maar als roman/literatuur/proza is dit een heel ijdele poging.
Het boek is geschreven zonder enige verhaallijn. Ok, het gaat over veschillende personages, maar de link, het samenwonen in een ‘luxe-appartementsgebouw’ is er nergens in terug te vinden, behalve misschien sporadisch in en rond de lift.
De beknopte ‘biografieën’ werden ahw aan elkaar geplakt om het boek te vullen.
Een leegloper op het gelijkvloers die op teenslippers in de sneeuw eindigt, om over te springen naar een Chileense die vanuit een benadeelde levensstart plots rijke erfgename wordt en op de koop toe met een rijke notaris trouwt en de wereld rondreist om uiteindelijk in de Gentse dokken als katten-vrouw te eindigen?? Vooral het gebrek aan voorstudie over het leven in Chili was mij een doorn in het oog. Grondige research is nodig als je over een (veraf gelegen) land schrijft, het volstaat niet om de Vlaamse uitdrukkingen en gewoontes simpelweg geografisch te verleggen.
En zo gaat het verder met alle personages… Ik vond geen enkele originaliteit in dit boek.
Elke Lenders heeft talent, maar niet in dit genre.
Voel ik mij bekocht? Ach ja, zo gaat dat met boeken, zeker? Sommige zijn kastvulling, andere blijven bij.
Maar aanraden zal ik dit boek zeker niet. En daarvoor dient Goodreads, toch?
Bij deze. Graag gedaan ;-)
Was mijn verwachting te hoog? Misschien. Halfweg het eerste verhaal kreeg ik het gevoel dat ik een opstel van éen of andere middelbare school-leerling aan het lezen was. Die zou er allicht een mooi cijfer voor krijgen, maar als roman/literatuur/proza is dit een heel ijdele poging.
Het boek is geschreven zonder enige verhaallijn. Ok, het gaat over veschillende personages, maar de link, het samenwonen in een ‘luxe-appartementsgebouw’ is er nergens in terug te vinden, behalve misschien sporadisch in en rond de lift.
De beknopte ‘biografieën’ werden ahw aan elkaar geplakt om het boek te vullen.
Een leegloper op het gelijkvloers die op teenslippers in de sneeuw eindigt, om over te springen naar een Chileense die vanuit een benadeelde levensstart plots rijke erfgename wordt en op de koop toe met een rijke notaris trouwt en de wereld rondreist om uiteindelijk in de Gentse dokken als katten-vrouw te eindigen?? Vooral het gebrek aan voorstudie over het leven in Chili was mij een doorn in het oog. Grondige research is nodig als je over een (veraf gelegen) land schrijft, het volstaat niet om de Vlaamse uitdrukkingen en gewoontes simpelweg geografisch te verleggen.
En zo gaat het verder met alle personages… Ik vond geen enkele originaliteit in dit boek.
Elke Lenders heeft talent, maar niet in dit genre.
Voel ik mij bekocht? Ach ja, zo gaat dat met boeken, zeker? Sommige zijn kastvulling, andere blijven bij.
Maar aanraden zal ik dit boek zeker niet. En daarvoor dient Goodreads, toch?
Bij deze. Graag gedaan ;-)
February 16, 2025
Ik had oprecht meer verwacht. Zit er potentieel in het boek? Absoluut. Zeker naarmate het einde naderde dacht ik: hier had ik meer van gewild. We leren heel wat personages kennen, maar achteraf blijkt die kennismaking soms wat onnodig uitgebreid te zijn. Veel opbouw, maar wat te weinig pay-off.
Had het boek daarnaast ook betere eindredactie kunnen gebruiken? Ook absoluut. De personages technologie laten gebruiken die gewoonweg nog niet bestond in de jaren waarin het deel over Nikki zich afspeelde vond ik jammer om te lezen en haalde me uit het verhaal.
Persoonlijk (maar dat is puur eigen goesting) had ik ook gehoopt op wat meer Gentse referenties.
Had het boek daarnaast ook betere eindredactie kunnen gebruiken? Ook absoluut. De personages technologie laten gebruiken die gewoonweg nog niet bestond in de jaren waarin het deel over Nikki zich afspeelde vond ik jammer om te lezen en haalde me uit het verhaal.
Persoonlijk (maar dat is puur eigen goesting) had ik ook gehoopt op wat meer Gentse referenties.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews