فرض کنید یه عکس خانوادگی کنار یه حوض پر از ماهی گرفته شده، گوشه این عکس چند تا مارمولک و مورچه هم دیده میشه، پدر و مادر خانواده به خوبی توی عکس افتادن و فرزند ها کمی مات و بعضی جزییات پر رنگ تر هستن. کتاب درباره آدم های این خونه و این عکسه.
هوشمندزاده هر فصل کتاب یه تیکه از پازل این خانواده رو میگه. و خب همین شکل پازل گونه باعث میشد بعضی وقتا راوی هارو گم کنم و نمیدونستم از دید کی دارم ماجرا رو میبینم. سبک نوشتار مثل کارای قبلی هوشمندزاده به توصیف، مرور خاطرات و دیالوگ هایی که تو زمان حال و گذشته در جریانن پیش میره.
در کل از سرمایی که داشت، شخصیت های عجیبش، روایت های خانوادگی، فضای محو و نمادینی که بعضی جاها میگرفت خیلی لذت بردم.