Περί πολιτικής, περί αληθείας, περί τεχνικής

by Martin Heidegger, Δημήτρης Τζωρτζόπουλος (Translator)

Η φιλοσοφία του για το Πολιτικό δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στον πρυτανικό του Λόγο του 1933 ή σε άλλα κείμενά του, δοξαστικά ή μη για τον Φύρερ. Πολύ περισσότερο δεν εξαντλείται σε απολογητικές εξηγήσεις, εκ των υστέρων, του ίδιου του φιλοσόφου ότι μέχρι την ανάληψη της πρυτανείας του δεν ανήκε σε κανένα κόμμα και ποτέ δεν είχε προσωπικές ή υπηρεσιακές σχέσεις με το ναζιστικό κόμμα και με την κυβέρνηση.

Γενικώς ειπείν, η σύντομη «πολιτική του δράση» -ανεξάρτητα από την έκβασή της ή από τη συνολική έκβαση του ναζιστικού εγχειρήματος ως τέτοιου, με το οποίο συνδέθηκε αυτή η δράση- αποτελεί ένα γνήσιο προϊόν μιας φιλοσοφικής σκέψης, της οποίας η πρώτη φάση ανάπτυξης έχει ως κύριο συστατικό της στοιχείο το κείμενό του "Είναι και Χρόνος" και η δεύτερη φέρει το «πνευματικό άρωμα» της Στροφής.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, αυτή η φιλοσοφία, ακόμη και στις πιο ακραίες της πολιτικές στιγμές, θεμελιώθηκε σε ένα τόσο βαθύ και σύμμετρο προς τις πνευματικές ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου υπόβαθρο, ώστε κατόρθωσε να μην εκφυλιστεί σε έναν ιλαροτραγικό λίβελλο της πολιτικής ούτε να αποτελέσει μια ιδεολογική παραμυθία ενός ανεπανόρθωτα ερημωμένου κόσμου.

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ
Εισαγωγή του μεταφραστή
Η σκέψη ως πολιτική σκέψη του Είναι

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ HEIDEGGER
1. Η Διδασκαλία του Πλάτωνος για την αλήθεια
2. Η αυτοκατάφαση του γερμανικού πανεπιστημίου
(ο πρυτανικός λόγος στις 27-5-1933)
3. Το θεμελιώδες ερώτημα της φιλοσοφίας
4. Γιατί μένουμε στην επαρχία;
5. Το ερώτημα για την τεχνική

ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ
Από το εννοιολόγιο της σκέψης του Heidegger

262 pages, Paperback

First published November 1, 2011

About the author

Martin Heidegger (1889-1976) was a German philosopher whose work is perhaps most readily associated with phenomenology and existentialism, although his thinking should be identified as part of such philosophical movements only with extreme care and qualification. His ideas have exerted a seminal influence on the development of contemporary European philosophy. They have also had an impact far beyond philosophy, for example in architectural theory (see e.g., Sharr 2007), literary criticism (see e.g., Ziarek 1989), theology (see e.g., Caputo 1993), psychotherapy (see e.g., Binswanger 1943/1964, Guignon 1993) and cognitive science (see e.g., Dreyfus 1992, 2008; Wheeler 2005; Kiverstein and Wheeler forthcoming).