نمایشنامه انگار طرح کلی و اولیه است.
در اجرا به نظر کمدی خوبی باشن. کمدی درشون بسیار ملموسه، حتی مثالهای خوبی برای معرفی کمدی در ادبیات نمایشنامه هستن.
نمایشنامه حسادت اقای کلافه خیلی زیبا شروع میشه با داستان پیش میری ولی همش منتظر یک اتفاق میمونی که هیچ وقت بهش نمیرسی. پایان بندی فاجعه است. انگار وسط نمایشنامه پرده رو بندازن و تمومه و تو بیننده هنوز منتظری.