What do you think?
Rate this book
Binbir Feet Masalları
Newton'a sorulduğunda, "Bu kadar ileriyi görebilmem, devlerin omuzlarında durduğum içindir" demişti. Onun bunu söylerken henüz icat edilmemiş uçakları kastetmediğini biliyordum elbette. Ancak bu benim durumumda da geçerliydi. Tüm kurumları, gelenekleri ve güzellikleri, birikimleri ve umutlarıyla çürüyen bir toplumun kederi de en iyi yükseklerde durmakla görünüyordu. Çürümenin yaydığı hidrojen sülfit en iyi, tümünü kapladığı gökyüzünde kokuyordu artık. Haksızlığın, zalimliğin ve hıncın kahredici tufanı en iyi havadan görünürdü ve bir yıkıma tanık olunacak en geniş kadraj, bir uçağın kabiniydi. İşte bu kitap, o kabindeki bir uçak penceresidir. Uçağın içindeki konfor ve eğlence sistemi her ne ise onun tam karşıtıdır kadraja girenler. Öyleyse lütfen koltuğunuzu dik pozisyona alın, kemerlerinizi bağlayın ve belinize göre ayarlayın; güneşliğinizi açın ve manzaranın tadını çıkarın. "Cabin crew, slides armed and cross check!"
128 pages, Paperback
Published July 1, 2020
2 people are currently reading
25 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
February 7, 2021
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim. Benim okuduklarım içinde ve benim kıstaslarıma göre son zamanların en başarılı kitabı. Yalnız herkese hitap etmeyeceğini de söylemem gerek. Bu kitaptan en fazla verimi almak için ya gelişkin bir genel kültür birikimi gerekli ya da oturup googlelamak lazım sayfa sayfa.
Şimdi kıstaslarıma geleyim. İlk olarak bu eserin bir derdi var. Bu dert nedir? Bu dert hepimizin her dakika maruz kaldığı torpil, kanunsuzluk, mobbing, umutsuzluk ve sıkışmışlık hissi. Kitap bir kabin memurunun kendi yaşantısı üzerinden bunları bir tokat gibi okuyucunun yüzüne vuruyor ve tarihe bir not düşüyor.
İkinci olarak dili. Daha önceki bir incelememde dil kullanımında yeniliğe olan merakımdan bahsetmiştim. Yazar bu eserde kendisine has bir dil geliştirmiş. Üslup olarak yer yer Umut Sarıkaya'yı hatırlatsa da olayların kurgusu ve ilerleme sırası çok başarılı. Örneğin bir paragrafta görüp aklınıza soktuğu bir deyişi ilerleyen sayfalarda tekrar kullanıp kendine has bir estetik yaratmış. Bu tekniği çok sevdim sağa sola savrulan ama yolda kalmayı başaran bir arabada olduğunuz hissini yaratıyor (ör: 7. bölümün başındaki konuşmanın Endonezya'da bir otel odasına bağlanma şeklini ağzım açık okudum ve çok güldüm).
Üçüncüsü konunun özgünlüğü. Açıkçası havacılığın bu kadar zor olabileceğini tahmin etmezdim. Bu kitabı bir kere okuyan birinin de bir daha pilotlara ve hosteslere aynı gözle bakmayacağına eminim.
Dördüncüsü tüm bunları eşine az rastlanır bir akıcılıkla ve aslında eğlenceli bir biçimde anlatması. Acı bir hikayeyede güldürmek yöntemi riskli ancak konuyu sulandırmıyor.
Özetle 128 sayfada; Zweig gibi sorunlu, Brecht gibi asi, Orhan Kemal gibi garip, Umut Sarıkaya gibi komik bir insanın hikayesini okudum. Bu kötülüklerden çok çekmiş bir insan olarak inadına gidip 2 tane daha sipariş ettim ve arkadaşlarıma hediye ettim çünkü bunlar unutulsun istemiyorum.
Yazar senaristlik ve oyunculuk yaptığını söylüyor ancak ismini araştırdığımda bir şey bulamadım. Takma isimle yazdığını düşünüyorum ancak kendisini bu çok cesur tavrı ve yurtdışına yerleştiği halde ilgisini koruduğu için tebrik ediyorum. Gerçekten çok etkilendim.
Şimdi kıstaslarıma geleyim. İlk olarak bu eserin bir derdi var. Bu dert nedir? Bu dert hepimizin her dakika maruz kaldığı torpil, kanunsuzluk, mobbing, umutsuzluk ve sıkışmışlık hissi. Kitap bir kabin memurunun kendi yaşantısı üzerinden bunları bir tokat gibi okuyucunun yüzüne vuruyor ve tarihe bir not düşüyor.
İkinci olarak dili. Daha önceki bir incelememde dil kullanımında yeniliğe olan merakımdan bahsetmiştim. Yazar bu eserde kendisine has bir dil geliştirmiş. Üslup olarak yer yer Umut Sarıkaya'yı hatırlatsa da olayların kurgusu ve ilerleme sırası çok başarılı. Örneğin bir paragrafta görüp aklınıza soktuğu bir deyişi ilerleyen sayfalarda tekrar kullanıp kendine has bir estetik yaratmış. Bu tekniği çok sevdim sağa sola savrulan ama yolda kalmayı başaran bir arabada olduğunuz hissini yaratıyor (ör: 7. bölümün başındaki konuşmanın Endonezya'da bir otel odasına bağlanma şeklini ağzım açık okudum ve çok güldüm).
Üçüncüsü konunun özgünlüğü. Açıkçası havacılığın bu kadar zor olabileceğini tahmin etmezdim. Bu kitabı bir kere okuyan birinin de bir daha pilotlara ve hosteslere aynı gözle bakmayacağına eminim.
Dördüncüsü tüm bunları eşine az rastlanır bir akıcılıkla ve aslında eğlenceli bir biçimde anlatması. Acı bir hikayeyede güldürmek yöntemi riskli ancak konuyu sulandırmıyor.
Özetle 128 sayfada; Zweig gibi sorunlu, Brecht gibi asi, Orhan Kemal gibi garip, Umut Sarıkaya gibi komik bir insanın hikayesini okudum. Bu kötülüklerden çok çekmiş bir insan olarak inadına gidip 2 tane daha sipariş ettim ve arkadaşlarıma hediye ettim çünkü bunlar unutulsun istemiyorum.
Yazar senaristlik ve oyunculuk yaptığını söylüyor ancak ismini araştırdığımda bir şey bulamadım. Takma isimle yazdığını düşünüyorum ancak kendisini bu çok cesur tavrı ve yurtdışına yerleştiği halde ilgisini koruduğu için tebrik ediyorum. Gerçekten çok etkilendim.
February 6, 2021
Oldukça hızlı okundu, bu açıdan iyi de geldi diyebilirim. Özetle, 2000'li yıllarda THY'nin her kademesiyle takunyalı kadroların eline geçmesini, orada çalışan birinin gözüyle anlatan bir kitap. Kitaba düşük puan vererek anlattığı olayların vehametini hafife almak istemiyorum, anlatılan olayların gerçekliği zaten tartışılmaz şeyler. Ancak kimi zaman araştırmacı gazeteci tadına gelirken ardından dedikodu yazarı boyutuna geçen, kimi zaman son derece kişiselleşen, hatta zaman zaman fantastikleşen anlatım, yayınlanan bir çok kitap gibi bu kitapta da bir editör eksikliği yaşandığını haber veriyor. Belki bu malzeme, bir ustanın elinde daha farklı ve daha etkili şekilde ele alınabilirdi. Yine de, basınla bağlantısı "havacılık yazarı" ünvanlı, firma beslemesi bir kaç tipin kuşatması altındaki havacılık sektöründen farklı bazı bilgiler sızdırabildiği için, değerli bir kitap.
February 7, 2021
Dili özgün. Fon olan konu ilginç. İçeriği sert, gerçekçi ve cesur. Tüm bunların üstüne komik bir hikaye aynı zamanda.
July 2, 2021
"Selam ve dua ile" biten referans mektuplarında adı geçmeyen herkes bu kitapta kendinden bir şeyler bulacaktır.
February 15, 2021
Müthiş bir kitap. Çok zekice. Dahi işi. Adam "varlık kuyruğu" saçmalığını bile o kadar tatlı yedirmiş ki hayran kalmamak elde değil. Çok fazla editörlük hatası var, bazı kelimeler yanlış basılmış bunu da söylemem gerekli dürüst olmak gerekirse. Buna rağmen o kadar başarılı ki bu hatalar normalde okuma isteğimi öldürse de bu kitabı tek solukta bitirdim.
Bunları söyledim ama herkese önereceğim bir kitap değil. Oturup cümle cümle okuyup altındaki anlamları bulmaya uğraşmazsanız hem vakit kaybı olur hem de paranızı boşa harcarsınız. Farklı türleri, zor kitapları sevenlereyse kesinlikle ama kesinlikle öneriyorum.
Bunları söyledim ama herkese önereceğim bir kitap değil. Oturup cümle cümle okuyup altındaki anlamları bulmaya uğraşmazsanız hem vakit kaybı olur hem de paranızı boşa harcarsınız. Farklı türleri, zor kitapları sevenlereyse kesinlikle ama kesinlikle öneriyorum.
January 27, 2022
Yazdıklarını ifade ediş şeklinden o kadar canım yandı ki okumak istememekle kitabi elimden bırakamamak arasında gidip geldim. Sonuç olarak da elimden bırakamadım ve bir anda bitti.
April 11, 2021
İlginç bir kitaptı. Yaşı kendime yakın birinden bu gözlemleri okumak aslında keyifliydi evet, ama bu bir "roman" değil; roman olabilmesi için çok fazla eksiği var. Otobiyografik öğeleri olan bir deneme dersek daha doğru olur.
Öncelikle bazı yorumlarda da belirtildiği gibi bu kitabın bir derdi var, derdi olmasında da sonuna kadar haklı, ama yine de ben roman türünde bir yazıyı okuyacaksam karakterlerin ayrı hayatlarını ve bunların kesiştiği noktaları en azından temel seviyede tecrübe etmek isterim. İlk bölümlerde hafiften bir Alper Canıgüz titreşimi hissetmedim değil, fakat titreşim seviyesinde kaldı ve ileriye gidemedi. Anlatılanlar karakterleri öne çıkarmak için yazılmamış; halbuki "derdini" anlatırken bu şekilde de ilerleyebilirdi ve üslupla birlikte karakter etkileşimleri de işlenebilirdi. Bir isim verilmesi bile gerekmez hatta, "pilot arkadaş 2, kabin arkadaşı 5" şeklinde tabirler yeterli olurdu. Eğlenceli de olurdu.
Anlatılanlar bir çatı altına tam giremiyor sanki; düz bir yolda ilerlemektense bazen çemberler çiziyor, bazen yoldan geri dönüyor, bazen de yürümeden koşup atlıyor ve bir şeyler kopuk ve eksik kalıyor. Duygusal ilişkinin isim verilerek anlatıldığı bölümlerde dahi karakterlerle senkronize olamadım, çünkü o kişiler sadece 3. sayfa haberlerindeki 3. kişiler gibi kaldı.
Biraz daha dikkatli ve özenli bir düzenleme ile bu kitaptan daha iyi işler çıkabilirdi; farklı kitaplar gelecek olursa göreceğiz. Madem ki bu bataklıktayız, en azından manzarayı seyredebilelim. Hatta bir adım daha ileriye götürüp, How I Met Your Mother'ın sevdiğim repliklerinden birini analım: "The eggs are already broken, so let's make sure we make a pretty good omelette out of it."
Emeği geçenlerin eline, kalemine sağlık.
Öncelikle bazı yorumlarda da belirtildiği gibi bu kitabın bir derdi var, derdi olmasında da sonuna kadar haklı, ama yine de ben roman türünde bir yazıyı okuyacaksam karakterlerin ayrı hayatlarını ve bunların kesiştiği noktaları en azından temel seviyede tecrübe etmek isterim. İlk bölümlerde hafiften bir Alper Canıgüz titreşimi hissetmedim değil, fakat titreşim seviyesinde kaldı ve ileriye gidemedi. Anlatılanlar karakterleri öne çıkarmak için yazılmamış; halbuki "derdini" anlatırken bu şekilde de ilerleyebilirdi ve üslupla birlikte karakter etkileşimleri de işlenebilirdi. Bir isim verilmesi bile gerekmez hatta, "pilot arkadaş 2, kabin arkadaşı 5" şeklinde tabirler yeterli olurdu. Eğlenceli de olurdu.
Anlatılanlar bir çatı altına tam giremiyor sanki; düz bir yolda ilerlemektense bazen çemberler çiziyor, bazen yoldan geri dönüyor, bazen de yürümeden koşup atlıyor ve bir şeyler kopuk ve eksik kalıyor. Duygusal ilişkinin isim verilerek anlatıldığı bölümlerde dahi karakterlerle senkronize olamadım, çünkü o kişiler sadece 3. sayfa haberlerindeki 3. kişiler gibi kaldı.
Biraz daha dikkatli ve özenli bir düzenleme ile bu kitaptan daha iyi işler çıkabilirdi; farklı kitaplar gelecek olursa göreceğiz. Madem ki bu bataklıktayız, en azından manzarayı seyredebilelim. Hatta bir adım daha ileriye götürüp, How I Met Your Mother'ın sevdiğim repliklerinden birini analım: "The eggs are already broken, so let's make sure we make a pretty good omelette out of it."
Emeği geçenlerin eline, kalemine sağlık.
March 18, 2021
Yorum yapmak adetim değildir ama bu kitabın en beğenilen yorumunda kötü edebiyat denmesi büyük haksızlık. Sadece buna dayanamadığım için yazıyorum. Hem çok hafif hem çok ağır, bitirince insanı sersemleştiren acayip bir kitap olmuş bu. Çok çok çok sevdim, nasıl bittiğini bile anlamadım ama bittiğinde keşke okumasaydım dedim. Yazarın gerçek ismini merak ediyorum ve kendisine ulaşmak istiyorum yardımcı olacaklara şimdiden teşekkür ederim.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews