What do you think?
Rate this book
Bewaar de zomer
In een bocht van een slingerende weg tussen bos en olijfgaarden in Noord-Italië staat het huis dat Alma’s ouders als ruïne kochten. Al in haar eerste levensjaar namen ze haar mee, en sindsdien ging er geen zomer voorbij zonder het huis waar alles zich intenser af lijkt te spelen dan in Nederland. Alma’s vader werd er ziek en overleed het jaar daarna, een maand voordat ze naar Italië zouden gaan. Het huis dat zo vervlochten was met hem, symboliseerde zijn afwezigheid, en in de zomers daarna werd het gemis steeds heviger.
Op verschillende momenten in Alma’s leven liet de taal haar in de steek, nu wendt ze juist die taal aan om grip op de gebeurtenissen te krijgen.
In Bewaar de zomer neemt Alma Mathijsen de lezer mee naar de zomers in het huis waar ze haar rouw leerde verstoppen tussen de spleten en waar ze ontdekte hoe ze zichzelf moest laten vallen van de hoogste brug in de vallei. In dit zinderende en openhartige autobiografische boek reflecteert Mathijsen op verlies, volwassen worden, taal en liefde.
Op verschillende momenten in Alma’s leven liet de taal haar in de steek, nu wendt ze juist die taal aan om grip op de gebeurtenissen te krijgen.
In Bewaar de zomer neemt Alma Mathijsen de lezer mee naar de zomers in het huis waar ze haar rouw leerde verstoppen tussen de spleten en waar ze ontdekte hoe ze zichzelf moest laten vallen van de hoogste brug in de vallei. In dit zinderende en openhartige autobiografische boek reflecteert Mathijsen op verlies, volwassen worden, taal en liefde.
192 pages, Paperback
First published October 29, 2020
6 people are currently reading
847 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 119 reviews
January 20, 2023
“En tegelijkertijd koester ik de hoop dat het me ooit wel lukt om de taal te laten zeggen wat ik bedoel. Dat de ander weet hoe het voelt. De taal moet kronkelen en hijgen van betekenis, ieder woord precies en afgemeten”
Een eerlijke, mooie, breekbare, beladen maar toch lichte poging om onuitspreekbare emoties en ervaringen te laten leven via de taal.
Een eerlijke, mooie, breekbare, beladen maar toch lichte poging om onuitspreekbare emoties en ervaringen te laten leven via de taal.
April 24, 2021
Mooi, intiem, bescheiden, herkenbaar.
Het verbaast me hoe kleine eenvoud beschreven kan worden op zo'n geweldig mooie wijze. Ik werd vanaf de eerste bladzijden meegezogen naar een klein Italiaans dorpje waar de jeugdherinneringen van Alma Mathijsen opnieuw tot leven worden gewekt.
Een boek over de dagelijkse worsteling met jezelf, anderen, opgroeien, maar bovenal over hoe het verlies van een dierbare je verdere leven tekent.
Het verbaast me hoe kleine eenvoud beschreven kan worden op zo'n geweldig mooie wijze. Ik werd vanaf de eerste bladzijden meegezogen naar een klein Italiaans dorpje waar de jeugdherinneringen van Alma Mathijsen opnieuw tot leven worden gewekt.
Een boek over de dagelijkse worsteling met jezelf, anderen, opgroeien, maar bovenal over hoe het verlies van een dierbare je verdere leven tekent.
March 3, 2021
“Ik wil een nieuwe taal met een leger aan woorden die nooit aan betekenis zullen inboeten.”
July 29, 2021
Kort en krachtig!
Het heeft wel iets; vertoeven op de plaats waar het boek zich afspeelt!
Ventimiglia, Italy
Het heeft wel iets; vertoeven op de plaats waar het boek zich afspeelt!
Ventimiglia, Italy
November 15, 2020
Vond het zo mooi, intiem en klein. (Huilen!)
February 7, 2021
3.5, maar Goodreads kan dat nog steeds niet. Hele mooie stukken over rouw, moeilijke ervaringen en zomerherinneringen. Maar soms ook minder aansprekende hoofdstukken die los leken te staan van de rest, en dat voelt dan toch een beetje jammer.
December 3, 2020
Een rauw verhaal over rouw. Over hoe broeierige Italiaanse zomers overdonderend kil kunnen zijn. Over de feilbaarheid en de begrensdheid van taal. Kwetsbaar en intiem.
February 17, 2025
tactiele mijmeringen over opgroeien met verlies en over de tekortkomingen van de taal, de feitelijke stijl voelde zo kwetsbaar aan
“Ik zei nee, maar de taal gedroeg zich opnieuw niet zoals ik van haar verlangde. En ik voelde me alleen, net als bij de eerste keer. Ik vertaalde wat ik wilde, ik wilde dat het stopte, dat de sterren terug op hun plek schoten, dat alles rustig en zachtjes werd, ik zei het hardop, maar dat vervloog, er werd niet naar geluisterd, de woorden bestonden alleen in mijn hoofd, alleen bij mij. Die eenzaamheid zou ik van me af willen schudden. Ik ben bijna gaan geloven dat het niet uitmaakt om me uit te spreken, dat het toch niet gehoord wordt. Ik wil een nieuwe taal met een leger aan woorden die nooit aan betekenis zullen inboeten.” (p. 165)
“Ik zei nee, maar de taal gedroeg zich opnieuw niet zoals ik van haar verlangde. En ik voelde me alleen, net als bij de eerste keer. Ik vertaalde wat ik wilde, ik wilde dat het stopte, dat de sterren terug op hun plek schoten, dat alles rustig en zachtjes werd, ik zei het hardop, maar dat vervloog, er werd niet naar geluisterd, de woorden bestonden alleen in mijn hoofd, alleen bij mij. Die eenzaamheid zou ik van me af willen schudden. Ik ben bijna gaan geloven dat het niet uitmaakt om me uit te spreken, dat het toch niet gehoord wordt. Ik wil een nieuwe taal met een leger aan woorden die nooit aan betekenis zullen inboeten.” (p. 165)
December 22, 2024
****1/2
Bewaar de zomer. ♥️
Conserveren en reconstrueren, een helend tijdsdocument, zoektocht naar antwoorden op de vraag waarom de taal Alma in de steek liet tijdens zeer ingrijpende gebeurtenissen in haar leven als kind en puber.
Achtergrond waartegen dit autobiografisch verhaal wordt gesponnen is het vakantiehuis dat haar ouders kochten in 🇮🇹 Italië en waar zij haar zomers doorbracht.
Alma was 9 toen haar vader stierf. Na diens dood wordt er nog weinig over papa gepraat. Na diens dood neemt de natuur ook beetje bij beetje het vakantiehuisje terug en dient het hersteld en opgeknapt. Conservering van herinneringen dus en ook moeder-dochterrelatie ondersteunend.
Vergis u niet, helemaal geen Acht bergen ofzo.
Niet te vergeten het eerste hoofdstukje. De perfecte introductie tot het zijn van Alma. Bijzonder origineel. Als je deze 6tal pagina’s leest, kan je het boek niet meer ter zijde schuiven.
Ook de laatste paragraaf van het boek bezorgt me natte oogjes. “Ik ga naast hem zitten, nu pas leest hij verder in Der Spiegel. Ik wil voor altijd in de stoel blijven zitten.”
AANRADER.
Bewaar de zomer. ♥️
Conserveren en reconstrueren, een helend tijdsdocument, zoektocht naar antwoorden op de vraag waarom de taal Alma in de steek liet tijdens zeer ingrijpende gebeurtenissen in haar leven als kind en puber.
Achtergrond waartegen dit autobiografisch verhaal wordt gesponnen is het vakantiehuis dat haar ouders kochten in 🇮🇹 Italië en waar zij haar zomers doorbracht.
Alma was 9 toen haar vader stierf. Na diens dood wordt er nog weinig over papa gepraat. Na diens dood neemt de natuur ook beetje bij beetje het vakantiehuisje terug en dient het hersteld en opgeknapt. Conservering van herinneringen dus en ook moeder-dochterrelatie ondersteunend.
Vergis u niet, helemaal geen Acht bergen ofzo.
Niet te vergeten het eerste hoofdstukje. De perfecte introductie tot het zijn van Alma. Bijzonder origineel. Als je deze 6tal pagina’s leest, kan je het boek niet meer ter zijde schuiven.
Ook de laatste paragraaf van het boek bezorgt me natte oogjes. “Ik ga naast hem zitten, nu pas leest hij verder in Der Spiegel. Ik wil voor altijd in de stoel blijven zitten.”
AANRADER.
May 4, 2022
Ik wilde dit boek al lezen sinds het uit is gekomen in 2020 en heb het in de Boekenweek eindelijk gekocht, wat een goede zet was, want het was een prachtig boek.
Het was soms heel ingetogen, lief en klein, maar ook verpletterd en hartverscheurend.
Alma is meester in sferen schetsen. Je ruikt haast de olijfbomen en van de zinnen over Italië spat de liefde ervan af. Je voelt dat het daar fijn is en waant je even deelgenoot van het geluk onder de zon. Het huis in Italië is een thuis, waar Alma zich omringt met de mensen waar ze van houdt.
De passages over wat haar is overkomen en aangedaan braken mijn hart in duizend stukjes, het is zo ontzettend verdrietig. Maar het is ook weer heel mooi hoe ze, waar ze eerst geen woorden had, de taal later weer aangrijpt om haarzelf weer op te pakken en in haar kracht te komen. Het is een heel puur boek; het is rauw en echt, maar de harde kanten worden verdreven en zachtjes geërodeerd door de kracht van het zachte.
Echt een heel mooi boek, ik kan het iedereen aanraden
(Trigger warning: wel belangrijk om te benoemen dat er seksueel geweld in voor komt)
Het was soms heel ingetogen, lief en klein, maar ook verpletterd en hartverscheurend.
Alma is meester in sferen schetsen. Je ruikt haast de olijfbomen en van de zinnen over Italië spat de liefde ervan af. Je voelt dat het daar fijn is en waant je even deelgenoot van het geluk onder de zon. Het huis in Italië is een thuis, waar Alma zich omringt met de mensen waar ze van houdt.
De passages over wat haar is overkomen en aangedaan braken mijn hart in duizend stukjes, het is zo ontzettend verdrietig. Maar het is ook weer heel mooi hoe ze, waar ze eerst geen woorden had, de taal later weer aangrijpt om haarzelf weer op te pakken en in haar kracht te komen. Het is een heel puur boek; het is rauw en echt, maar de harde kanten worden verdreven en zachtjes geërodeerd door de kracht van het zachte.
Echt een heel mooi boek, ik kan het iedereen aanraden
(Trigger warning: wel belangrijk om te benoemen dat er seksueel geweld in voor komt)
January 18, 2021
3,5-4. Alma Mathijsen kan prachtig schrijven. Ik ben van haar gewend dat ze van alles verzint (Ik wil geen hond zijn, prachtig verzonnen), maar nu schreef ze helemaal autobiografisch en dat resultaat mag er wezen. Het sterke begin, dat ligt science-fictionesque aandoet, zet de toon van openheid en tegelijkertijd een onderhuidse dreiging. Die dreiging wordt sterk volgehouden, hoewel de samenhang, de uiteindelijke hoofdgedachte van Bewaar de zomer, deze lezer soms ontsprong. Dat geeft niet, er was veel moois te beleven aan deze roman, waarin angst en onmacht telkens terugkomen, zonder dat dit boek ook maar ergens verkrampt aanvoelt. Mathijsen is er in geslaagd een zomers en zonnig en liefdevol boek te schrijven, waarin óók constant dreiging en verdriet aanwezig is. Hoe knap.
September 26, 2022
de zomer - misschien het mooiste seizoen om over te schrijven - en dat doet alma matthijsen dan ook het allermooist. de prachtige zomers in italië met de hardste en meest moeilijke realiteiten. normaliter lees ik niet echt nederlandse literatuur maar dit boek (met als een van de hoofdthemas, terecht: taal) maakt mij erg enthousiast naar meer. ik heb het nu als een luisterboek geluisterd maar zou het eigenlijk veel liever willen lezen om alle woorden en emoties recht te kunnen doen.
April 1, 2021
Het is jammer dat Alma steeds wil laten blijken dat ze niet alleen het meisje is met het vakantiehuis, maar dat ze ook het meisje is dat heel erg deugt. De kleine en simpele ervaringen werden mooi beschreven en Italië schittert in haar eenvoud. Haar mainstream politieke ideeën hoeven van mij niet.
May 9, 2021
Een onwaarschijnlijk moedige en heel mooie poging ervaringen die de taal overtreffen tóch in een boek te gieten.
June 28, 2022
***1/2
Tot vlak voor de gebeurtenis rond pagina 100, was ik ervan overtuigd dat dit boek de volle vijf sterren ging krijgen. De gebeurtenis is bijzonder ingrijpend, niet alleen in de roman, maar ook in het leven van Mathijsen, zoals reeds in de media gedocumenteerd. Deze roman is immers een autobiografische roman.
WAARSCHUWING
Ik ga (na deze verklaring waarom) de gebeurtenis gewoon benoemen. Want: (1) het boek werd twee jaar geleden gepubliceerd, in de besprekingen werd de gebeurtenis toen ook steeds benoemd, (2) het is niet dat het om een cliffhanger gaat en (3) vooral: het is essentieel voor het begrijpen van het volledige verhaal.
HIERONDER STAAT HET
Op haar 9e verliest Mathijsen haar vader, en op haar 16e wordt ze verkracht. In dit boek tracht de auteur het verband tussen beide gebeurtenissen te vinden.
Mathijsen zegt zelf : "Ik was op zoek naar wat de gebeurtenissen op mijn 9de en mijn 16de – het overlijden van mijn vader en de verkrachting – met elkaar verbond. Want dát ze verknoopt waren, was me al lang duidelijk. Maar hoe precies? Dat wist ik niet. Tot het me tijdens het schrijven begon te dagen dat het om de taal ging."
Om een of andere reden focust elke beschrijving van dit boek op de dood van haar vader, terwijl de verkrachting minstens zoveel impact heeft gehad op het leven van de auteur. Hopelijk wordt er niet uitgegaan van een misplaatst soort verrassingseffect, want dit is niet dat soort boek.
Het boek is heel mooi geschreven, en in de eerste helft, voor de verkrachting aan bod komt, slaagt Mathijsen erin om de toon heel beheerst en afgemeten te houden, en tegelijkertijd de lezer enorm bij het verhaal betrokken te houden. Mathijsen verplaatst zich in het hoofd van haar vader, analyseert en interpreteert de gebeurtenissen. Bij het navertellen van haar eigen verkrachting verdwijnt die objectieve afstandelijkheid, en komt een subjectievere emotionele vertelling in de plaats. De breuk tussen beide manieren van vertellen valt moeilijker te verteren dan de achronologische opbouw van het boek (die trouwens uitstekend gebracht is).
Tot vlak voor de gebeurtenis rond pagina 100, was ik ervan overtuigd dat dit boek de volle vijf sterren ging krijgen. De gebeurtenis is bijzonder ingrijpend, niet alleen in de roman, maar ook in het leven van Mathijsen, zoals reeds in de media gedocumenteerd. Deze roman is immers een autobiografische roman.
WAARSCHUWING
Ik ga (na deze verklaring waarom) de gebeurtenis gewoon benoemen. Want: (1) het boek werd twee jaar geleden gepubliceerd, in de besprekingen werd de gebeurtenis toen ook steeds benoemd, (2) het is niet dat het om een cliffhanger gaat en (3) vooral: het is essentieel voor het begrijpen van het volledige verhaal.
HIERONDER STAAT HET
Op haar 9e verliest Mathijsen haar vader, en op haar 16e wordt ze verkracht. In dit boek tracht de auteur het verband tussen beide gebeurtenissen te vinden.
Mathijsen zegt zelf : "Ik was op zoek naar wat de gebeurtenissen op mijn 9de en mijn 16de – het overlijden van mijn vader en de verkrachting – met elkaar verbond. Want dát ze verknoopt waren, was me al lang duidelijk. Maar hoe precies? Dat wist ik niet. Tot het me tijdens het schrijven begon te dagen dat het om de taal ging."
Om een of andere reden focust elke beschrijving van dit boek op de dood van haar vader, terwijl de verkrachting minstens zoveel impact heeft gehad op het leven van de auteur. Hopelijk wordt er niet uitgegaan van een misplaatst soort verrassingseffect, want dit is niet dat soort boek.
Het boek is heel mooi geschreven, en in de eerste helft, voor de verkrachting aan bod komt, slaagt Mathijsen erin om de toon heel beheerst en afgemeten te houden, en tegelijkertijd de lezer enorm bij het verhaal betrokken te houden. Mathijsen verplaatst zich in het hoofd van haar vader, analyseert en interpreteert de gebeurtenissen. Bij het navertellen van haar eigen verkrachting verdwijnt die objectieve afstandelijkheid, en komt een subjectievere emotionele vertelling in de plaats. De breuk tussen beide manieren van vertellen valt moeilijker te verteren dan de achronologische opbouw van het boek (die trouwens uitstekend gebracht is).
December 10, 2020
Bewaar de zomer. Door: Alma Mathijsen.
“Ik krijg stress van verre reizen.”
Ik ook Alma, ik ook. Dit jaar kunnen we niet reizen. Dat maakt dit boek net extra mooi. Omdat we meereizen met Alma naar Ligurië waar haar ouders een ruïne kochten en die langzaam in een tweede thuis veranderden. We reizen mee in de tijd (in een boek kan je ver-reizen maar ook tijd-reizen; boeken zijn geweldig) met Alma en haar ouders. We beginnen in 1976 en komen zo langzaamaan in het vermaledijde 2020.
Ik hou van Mathijsen, al langer dan vandaag. Maar met het autobiografische Bewaar de zomer levert ze echt een pareltje af, ik ben er dol op. Al is het niet allemaal basilicumgeur en zonnecrèmeschijn. Alma’s vader wordt ziek in Italië en overlijdt voor ze de volgende keer terugkeren voor hun jaarlijkse vakantie. Italië is ook de plaats waar Alma deel wordt van de #MeToo-groep. Er is dus veel pijn en verdriet gemoeid met daar op vakantie gaan en toch voelt het als een onlosmakelijk deel van haar leven, een onmisbaar jaarlijks terugkerend ritueel.
De taal heeft Alma meerdere malen in haar leven ernstig in de steek gelaten (zegt ze zelf). Maar niet in dit boek. Bewaar de zomer is warm, zinderend, nostalgisch, pijnlijk, hartverscheurend, moedig en bovenal wonderschoon.
Bewaar de zomer leest als een trein en zou ook wel eens een jaarlijks ritueel kunnen worden. Dit boek is te mooi om niet te herlezen.
“Ik krijg stress van verre reizen.”
Ik ook Alma, ik ook. Dit jaar kunnen we niet reizen. Dat maakt dit boek net extra mooi. Omdat we meereizen met Alma naar Ligurië waar haar ouders een ruïne kochten en die langzaam in een tweede thuis veranderden. We reizen mee in de tijd (in een boek kan je ver-reizen maar ook tijd-reizen; boeken zijn geweldig) met Alma en haar ouders. We beginnen in 1976 en komen zo langzaamaan in het vermaledijde 2020.
Ik hou van Mathijsen, al langer dan vandaag. Maar met het autobiografische Bewaar de zomer levert ze echt een pareltje af, ik ben er dol op. Al is het niet allemaal basilicumgeur en zonnecrèmeschijn. Alma’s vader wordt ziek in Italië en overlijdt voor ze de volgende keer terugkeren voor hun jaarlijkse vakantie. Italië is ook de plaats waar Alma deel wordt van de #MeToo-groep. Er is dus veel pijn en verdriet gemoeid met daar op vakantie gaan en toch voelt het als een onlosmakelijk deel van haar leven, een onmisbaar jaarlijks terugkerend ritueel.
De taal heeft Alma meerdere malen in haar leven ernstig in de steek gelaten (zegt ze zelf). Maar niet in dit boek. Bewaar de zomer is warm, zinderend, nostalgisch, pijnlijk, hartverscheurend, moedig en bovenal wonderschoon.
Bewaar de zomer leest als een trein en zou ook wel eens een jaarlijks ritueel kunnen worden. Dit boek is te mooi om niet te herlezen.
September 11, 2021
Hart in duizend stukjes. Teder, kwetsbaar en krachtig. O zo mooi geschreven over het verliezen van een ouder en het verder leven met verdriet. Over de eeuwige schaamte na verkrachting en het doorgaan zonder er woorden aan vuil te maken. De taal liet haar in de steek, maar de gebeurtenissen onder woorden brengen is toch een wonderschone troostrijke roman geworden. En nu wil ik natuurlijk terug naar Italië.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 28, 2021
Als je niet op vakantie kunt, zorgt dit boek ervoor dat je toch even een beetje in Italië bent. Er is een goede sfeerbeschrijving. Verder vind ik dat Mathijsen soms iets te veel maatschappelijke problemen aan de kaak wil stellen, maar toch past alles wel in het geheel. Aanrader dus. Helemaal leuk als je nog college hebt gehad van Marita Mathijsen.
April 4, 2023
in één sitting uitgelezen (het is nu 01:19, dat zegt genoeg). wat een prachtig boek. en wat een boel elementen die overeenkomen met mijn eigen leven - maar wel geschreven op een manier waarvan ik overtuigd ben dat iedereen zich erin kan herkennen.
dit boek gaf mij troost over wat gebeurd is en toch ook hoop voor dat wat nog komen gaat. alleen dat eerste hoofdstuk al wil ik mijn muur mee behangen. holy shit man.
dit boek gaf mij troost over wat gebeurd is en toch ook hoop voor dat wat nog komen gaat. alleen dat eerste hoofdstuk al wil ik mijn muur mee behangen. holy shit man.
July 2, 2021
Prachtig over de maakbaarheid van taal en herinnering. Ik heb dit boek geluisterd - Alma Mathijsen heeft het zelf voorgedragen - en dat is ook echt een aanrader. Wat een fijne stem, ik heb genoten!
July 21, 2021
Een hard verhaal
Een herkenbaar gemis van een papa
Zoeken naar taal
Mooi geschreven
Een herkenbaar gemis van een papa
Zoeken naar taal
Mooi geschreven
August 21, 2022
Alle verhaallijnen rond de thematiek 'taal' zijn heel pakkend uitgewerkt. De tijdsprongen maken het soms onnodig ingewikkeld maar laten ook zien hoe gebeurtenissen in elkaar grijpen.
March 21, 2021
4,0 ⭐️
November 22, 2021
Merci Joost voor dit mooie boek! Duurde even voor ik er goed in kwam vanwege de fragmentarische manier van schrijven (korte hoofdstukken, achter- en vooruit in de tijd), maar de sfeerbeelden van Italië zijn te gek en elke zin is kort en krachtig. En dus raak. Haar worsteling met de taal die haar zou moeten helpen om haar verdriet te omschrijven kon ik niet altijd even goed volgen, verschilde sterk per hoofdstuk. Wil zeker wel meer van haar lezen.
March 10, 2023
Emotioneel, diepgaand
March 11, 2021
Over het rugzakje dat we met ons meedragen en hoe taal soms te kort schiet. En over hoe meisjes emoties verdoezelen of schaamte voelen over dingen waar ze absoluut geen schuld aan hebben.
September 12, 2021
Een boekje vol eenzaamheid...
July 21, 2021
Alma Mathysen heeft de zomers kunnen bewaren, in al hun complexiteit, warm, verrassend, opwindend, gekruid, maar zelden zorgeloos en soms pijnlijk.
Displaying 1 - 30 of 119 reviews