What do you think?
Rate this book
Στα όνειρα της φαντασίας #2
Κοσμικό έρεβος
O Friedrich Nietzsche πίστευε πως, όταν κοιτάς συνεχώς την άβυσσο, έρχεται η στιγμή που κι εκείνη σε κοιτάζει πίσω. Δέκα Έλληνες συγγραφείς τόλμησαν να την κοιτάξουν κατάματα. Το Έρεβος τους προσκάλεσε στην αγκαλιά του. Τους τύλιξε και τους έκανε πιο ισχυρούς. Άλλωστε κάθε άνθρωπος καλείται να βρεθεί αντιμέτωπος με τους φόβους του κι έτσι να δυναμώσει. Αυτούς τους φόβους τόλμησαν να μοιραστούν μαζί μας και είναι αλήθεια πως πλέον δεν είμαστε ίδιοι Ζητήσαμε να ονειρευτείτε μαζί μας, δίχως να σκεφτούμε ότι όνειρα είναι και οι εφιάλτες. Θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε οπλισμένοι με τη Φαντασία μας.
Γιαννάκης Βασίλης- Σράνκεν
Δαγκλής Μιχάλης -Η Κληρονομιά
Δεληγιαννίδης Άρης – Το Όνειρο του Ενός
Καρυπίδης Μιχάλης– Το Σχέδιο
Κεσκίνης Χρήστος – Το Πλήρωμα του Χρόνου
Κωστόπουλος Γιώργος – Ο Θεός του Κενού
Ματσαγκούρα Χαρά – Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου
Σαββίδης Ιωάννης – Τα Μήλα του Παραδείσου
Τσαμπάνης Μηνάς – Η Υπόσχεση
Χριστοπούλου Πανωραία – Μία φορά και ένα κακό
Γιαννάκης Βασίλης- Σράνκεν
Δαγκλής Μιχάλης -Η Κληρονομιά
Δεληγιαννίδης Άρης – Το Όνειρο του Ενός
Καρυπίδης Μιχάλης– Το Σχέδιο
Κεσκίνης Χρήστος – Το Πλήρωμα του Χρόνου
Κωστόπουλος Γιώργος – Ο Θεός του Κενού
Ματσαγκούρα Χαρά – Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου
Σαββίδης Ιωάννης – Τα Μήλα του Παραδείσου
Τσαμπάνης Μηνάς – Η Υπόσχεση
Χριστοπούλου Πανωραία – Μία φορά και ένα κακό
192 pages, Paperback
First published October 23, 2020
19 people want to read
About the author
Βασίλης Γιαννάκης
14 books55 followersΟ Βασίλειος Γιαννάκης γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, μεγάλωσε στη Νάουσα Ημαθίας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Όντας συλλέκτης και αναγνώστης της λογοτεχνίας τρόμου, παρακολουθεί ανελλιπώς οτιδήποτε σχετίζεται με τη συγκεκριμένη κατηγορία (από ταινίες, μέχρι video games) και στον ελεύθερό του χρόνο επιδίδεται στη συγγραφή ιστοριών εντός των οποίων διοχετεύει την έμπνευσή που αντλεί από σκοτεινές ατμόσφαιρες και αστικούς μύθους. Το 2014 εκδόθηκε η πρώτη προσωπική ανθολογία του με τίτλο "Μυστικοί εφιάλτες και Μικροί φόβοι" από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και το 2015 το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "η νύχτα που έβρεξε μαχαίρια" από εκδόσεις Όστρια.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
December 26, 2020
Το δεύτερο βιβλίο έφτασε! Τα όνειρα της Φαντασίας συνεχίζουν το ταξίδι και η επόμενη στάση ονομάζεται «Κοσμικό Έρεβος». Εδώ έχουμε ιστορίες τρόμου. Και μάλιστα εξαιρετικές, από συγγραφείς αρκετούς από τους οποίους πρώτη φορά διαβάζω κείμενο. Ήξερα ότι θα μου αρέσει, γιατί όπως έχω δηλώσει και στο πρώτο βιβλίο, υπάρχει αυτό το συναίσθημα που με ξανανιώνει, αυτό που βίωνα όταν αγόραζα το ένα ωροράκι πίσω από το άλλο πριν 20-25 χρόνια. Και είναι ΕΛΛΗΝΕΣ! Και είναι ΚΑΛΟΙ! Αυτό που δεν ήξερα ήταν το πόσο θα μου άρεσε. Η πλειοψηφία και λόγω των ημερών που βιώνουμε αλλά και λόγω προσωπικής επιλογής (κακία λέμε) τείνουν να είναι αρνητικοί και να θάβουν. Δεν το έκανα (τουλάχιστον χωρίς επιχειρήματα) και το βιβλίο αυτό πρέπει να βγει στην επιφάνεια. Παρόλο που μιλάει για έρεβος, λάμπει από φρεσκάδα ενώ η νοσταλγία που δημιουργεί σε κάνει να εύχεσαι να ήταν άλλο τόσο. Διαβάστηκε γρήγορα και η απόλαυση ήταν μέγιστη. Κάθε διήγημα ξεχωριστά είναι και ένας πολύτιμος λίθος στο οικοδόμημα του ελληνικού Φανταστικού. Υπάρχει πρωτοτυπία, φαντασία και αγάπη.
Σε σχέση με το πρώτο η σελιδοποίηση και η εκτύπωση είναι πολύ πιο βελτιωμένες. Το εξώφυλλο τα σπάει με τη vintage αισθητική του, καθώς θα μπορούσε να αποτελεί εξώφυλλο των pulp περιοδικών φαντασίας των ΗΠΑ των δεκαετιών 1920-1950 ή/και Ωρόρα.
Υπάρχουν αρνητικά; Το μόνο που μπορώ να καταλογίσω είναι ότι ο τίτλος παραπέμπει σε κοσμικό τρόμο, ενώ τα περισσότερα διηγήματα δεν ανήκουν στο είδος. Αλλά δεν έχει καμία σημασία μιας και όλα είναι εξαιρετικά.
Βαθμολογία: 11/11 όσον αφορά το πόσο μου άρεσε. Πραγματικά το λάτρεψα και παροτρύνω όλους τους λάτρεις του είδους να το αποκτήσουν. Είναι συλλεκτικό πέρα από όλα τα άλλα. 1/3 όσον αφορά την επαναναγνωσιμότητα, την απήχηση στον μέσο αναγνώστη και την προσφορά του στην ελληνική λογοτεχνία. 1/3 η αξία έναντι του κόστους προσφέρεται στα 13,5 ευρώ με αρχική 15, τιμή που εν μέρει δικαιολογείται μιας και είναι φρέσκια έκδοση. Εξάλλου νέες εκδόσεις είναι εξωφρενικά ακριβότερες αλλού. Εδώ εξαντλώ την αυστηρότητά μου, διότι στη σειρά Τα Όνειρα της Φαντασίας, οι συγγραφείς πληρώνονται, έστω και ένα συμβολικό ποσό. Στις 999/1000 συλλογές διηγημάτων που κυκλοφορούν, οι συγγραφείς απλά έχουν την «τιμή» να δουν το κείμενό τους εκτυπωμένο. Από αυτές, 99/1000 ο συγγραφέας ως δώρο λαμβάνει ένα δωρεάν αντίτυπο. Συνήθως οι συγγραφείς βάζουν κι από την τσέπη τους....
Οπότε το 13/17 είναι αναμενόμενο και ίσως και αυστηρό.
ΥΓ: Μέσα στα διηγήματα, τα οποία είναι όλα θεσπέσια και χάρμα οφθαλμών, υπάρχει ένα που λέγεται «Το όνειρο του ενός». Άρης Δεληγιαννίδης ο τυπάς που το έγραψε. Δηλώνω με το χέρι στην καρδιά ότι οι μεγαλύτεροι μαίτρ του είδους και όχι μόνο, θα ήθελαν να το γράψουν. Πρόκειται για ένα αριστούργημα παγκόσμιας κλάσης και βρίσκεται σε αυτό το βιβλίο....
Σε σχέση με το πρώτο η σελιδοποίηση και η εκτύπωση είναι πολύ πιο βελτιωμένες. Το εξώφυλλο τα σπάει με τη vintage αισθητική του, καθώς θα μπορούσε να αποτελεί εξώφυλλο των pulp περιοδικών φαντασίας των ΗΠΑ των δεκαετιών 1920-1950 ή/και Ωρόρα.
Υπάρχουν αρνητικά; Το μόνο που μπορώ να καταλογίσω είναι ότι ο τίτλος παραπέμπει σε κοσμικό τρόμο, ενώ τα περισσότερα διηγήματα δεν ανήκουν στο είδος. Αλλά δεν έχει καμία σημασία μιας και όλα είναι εξαιρετικά.
Βαθμολογία: 11/11 όσον αφορά το πόσο μου άρεσε. Πραγματικά το λάτρεψα και παροτρύνω όλους τους λάτρεις του είδους να το αποκτήσουν. Είναι συλλεκτικό πέρα από όλα τα άλλα. 1/3 όσον αφορά την επαναναγνωσιμότητα, την απήχηση στον μέσο αναγνώστη και την προσφορά του στην ελληνική λογοτεχνία. 1/3 η αξία έναντι του κόστους προσφέρεται στα 13,5 ευρώ με αρχική 15, τιμή που εν μέρει δικαιολογείται μιας και είναι φρέσκια έκδοση. Εξάλλου νέες εκδόσεις είναι εξωφρενικά ακριβότερες αλλού. Εδώ εξαντλώ την αυστηρότητά μου, διότι στη σειρά Τα Όνειρα της Φαντασίας, οι συγγραφείς πληρώνονται, έστω και ένα συμβολικό ποσό. Στις 999/1000 συλλογές διηγημάτων που κυκλοφορούν, οι συγγραφείς απλά έχουν την «τιμή» να δουν το κείμενό τους εκτυπωμένο. Από αυτές, 99/1000 ο συγγραφέας ως δώρο λαμβάνει ένα δωρεάν αντίτυπο. Συνήθως οι συγγραφείς βάζουν κι από την τσέπη τους....
Οπότε το 13/17 είναι αναμενόμενο και ίσως και αυστηρό.
ΥΓ: Μέσα στα διηγήματα, τα οποία είναι όλα θεσπέσια και χάρμα οφθαλμών, υπάρχει ένα που λέγεται «Το όνειρο του ενός». Άρης Δεληγιαννίδης ο τυπάς που το έγραψε. Δηλώνω με το χέρι στην καρδιά ότι οι μεγαλύτεροι μαίτρ του είδους και όχι μόνο, θα ήθελαν να το γράψουν. Πρόκειται για ένα αριστούργημα παγκόσμιας κλάσης και βρίσκεται σε αυτό το βιβλίο....
February 10, 2021
Τελειωσα επιτελους, εναν μηνα αφου το ξεκινησα, το Κοσμικο ερεβος. Το πρωτο για φετος. Δεν βλεπω να πηγαινει καλα η αναγνωστικη χρονια.
Για οσους δεν το ξερετε, να ξαναπω, πως ειναι η πρωτη(αν δεν κανω λαθος) ανθολογια, στην οποια οι διακριθεντες συγγραφεις, ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ για το διηγημα τους. Μια πρωτοβουλία του Χρηστου Κεσκινη, την οποια εκανε πραγματικοτητα, μεσω του AllBooks .
Το οτι έκανα έναν μηνα να το τελειωσω, δεν εχει να κανει σε τιποτα με την ποιοτητα του βιβλιου, αλλα σε ελλειψη ελευθερου χρονου. Περιεχει μερικες πολυ δυνατες ιστοριες κοσμικου τρομου, που αξιζουν την προσοχη σας. Χαιρομαι επισης, γιατι διαβασα ωραια διηγηματα, απο ανθρωπους που δεν ηξερα ή που δεν ειχε τυχει να διαβασω κατι δικο τους μεχρι στιγμης.
Αξιζει 100% τον αναγνωστικο χρονο και την στηριξη σας. Επενδυστε αφοβα!
Για οσους δεν το ξερετε, να ξαναπω, πως ειναι η πρωτη(αν δεν κανω λαθος) ανθολογια, στην οποια οι διακριθεντες συγγραφεις, ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ για το διηγημα τους. Μια πρωτοβουλία του Χρηστου Κεσκινη, την οποια εκανε πραγματικοτητα, μεσω του AllBooks .
Το οτι έκανα έναν μηνα να το τελειωσω, δεν εχει να κανει σε τιποτα με την ποιοτητα του βιβλιου, αλλα σε ελλειψη ελευθερου χρονου. Περιεχει μερικες πολυ δυνατες ιστοριες κοσμικου τρομου, που αξιζουν την προσοχη σας. Χαιρομαι επισης, γιατι διαβασα ωραια διηγηματα, απο ανθρωπους που δεν ηξερα ή που δεν ειχε τυχει να διαβασω κατι δικο τους μεχρι στιγμης.
Αξιζει 100% τον αναγνωστικο χρονο και την στηριξη σας. Επενδυστε αφοβα!
November 4, 2020
Ο Χρήστος Κεσκίνης τόλμησε να υλοποιήσει ένα όνειρό του και βγαίνει νικητής ήδη από τον δεύτερο τόμο. Διάβασα και απόλαυσα και τις 10 ιστορίες του κοσμικού ερέβους. Το πολύ θετικό, πάρα τον κεντρικό τίτλο, βρήκα ποικιλία ανάμεσά τους. Μπράβο σε όλους όσους ενεπλάκησαν!
Σε αναμονή του επόμενου!
Σε αναμονή του επόμενου!
July 7, 2024
Ενδιαφέρουσα συλλογή, που χαρακτηρίζεται από ποικιλία στη θεματική της. Ως αναμενόμενο, κάποια διηγήματα μου άρεσαν, κάποια όχι και τόσο.
Ξεχώρισα την Κληρονομιά του Δαγκλή, το Όνειρο του Ενός του Δεληγιαννίδη, του Πλήρωμα του Χρόνου του Κεσκίνη (το καλύτερο της συλλογής, κατά τη γνώμη μου), τον Θεό του Κενού του Κωστόπουλου, τον Θρύλο της Δούκισσας του Λουξεμβούργου της Ματσαγκούρα, και την Υπόσχεση του Τσαμπάνη.
Ξεχώρισα την Κληρονομιά του Δαγκλή, το Όνειρο του Ενός του Δεληγιαννίδη, του Πλήρωμα του Χρόνου του Κεσκίνη (το καλύτερο της συλλογής, κατά τη γνώμη μου), τον Θεό του Κενού του Κωστόπουλου, τον Θρύλο της Δούκισσας του Λουξεμβούργου της Ματσαγκούρα, και την Υπόσχεση του Τσαμπάνη.
December 3, 2020
Βιβλιοέναυσμα #37: Κοσμικό Έρεβος
(Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο και στο ιστολόγιό μου Κοιλάδα της Γνώσης: https://www.koiladatisgnosis.gr/logot...)
Μετά την εξαιρετική ανθολογία πολεμικών διημημάτων Πολεμικές Ιαχές (διαβάστε το άρθρο μου εδώ), ο Χρήστος Κεσκίνης (επιλογή κειμένων) και οι εκδόσεις Allbooks επιστρέφουν με την επόμενη ανθολογία τής σειράς Στα Όνειρα της Φαντασίας. Ξανά, έχουμε δέκα Έλληνες συγγραφείς, με τίτλο αυτή την φορά Κοσμικό Έρεβος και τρόμο ως συγκολλητική ουσία. Προσοχή όμως! Λάβετε τον τρόμο με την γενικότερη έννοια και όχι με αυτήν του κοσμικού τρόμου όπως ίσως να σας προδιαθέτει ο τίτλος.
Δέκα ιστορίες λοιπόν – όλες αξιόλογες, κάποιες εξαιρετικές. Σαρκοβόρα φυτά βγαλμένα από τα απόκρυφα βιβλία τύπου Νεκρονομικόν, φίδια με ανθρώπινα κεφάλια, συμφωνίες με τον διάβολο, κι άλλα… ωραία, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί αυτό το βιβλίο είναι μόνο 192 σελίδες! Δεν ήταν τόσο ότι ήθελα περισσότερες ιστορίες όσο ότι περίμενα μεγαλύτερες. Απολαυστικά σφηνάκια, αλλά θέλουμε κι άλλο για να ξεδιψάσουμε, φίλε Χρήστο. Άνοιξε την κάνουλα και άσε να τρέχει το ρημάδι. Άσ’ το το ρημάδι να τρέχει..
Πάμε τώρα συνοπτικά να δούμε κάθε διήγημα.
- Σράνκεν, του Βασίλη Γιαννάκη: Τα σαρκοβόρα φυτά που λέγαμε προηγουμένως. Ισχυρό άρωμα Λάβκραφτ, μυστικισμός και αστικός τρόμος.
- Η Κληρονομιά, του Μιχάλη Δαγκλή: Σωσίας ή σχιζοφρενής δολοφόνος; Αριστουργηματικά στημένο διήγημα, για γερά στομάχια. Ανατροπές και αστραπές και κάτσ’ καλά. Διαβάστε οπωσδήποτε και την συλλογή διηγημάτων του Αγαλήνευτα Βάθη.
- Το Όνειρο του Ενός, του Άρη Δεληγιαννίδη: Ίσως το καλύτερο τής ανθολογίας. Μας ταξιδεύει στην αρχή τού Σύμπαντος (την καλησπέρα μου στους Μεγάλους Παλαιούς. Όλα καλά στο σπίτι;) και στο… τέλος. Ή μήπως όχι;
- Το Σχέδιο, του Μιχάλη Καρυπίδη: Μία μίξη τρόμου, επιστημονικής φαντασίας και… Βίβλου. Συντομότατο και ωραιότατο.
- Το Πλήρωμα του Χρόνου, του Χρήστου Κεσκίνη: Τα πράγματα φαντάζουν σκούρα για έναν ηλικιωμένο, μέχρι που όλα μπαίνουν στην θέση τους.
- Ο Θεός του Κενού, του Γιώργου Κωστόπουλου: Ωραία ιστορία, με δαίμονες, με στοιχειωμένα έπιπλα, και με αναφορά στον… Κροατόαν (βλ. την μίνι σειρά τού Κινγκ, The Storm of the Century).
- Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου, της Χαράς Ματσαγκούρα: Θα μπορούσε μία τέτοια ανθολογία να μην έχει ιστορία με στοιχειωμένο σπίτι; Έλα τώρα..
- Τα Μήλα του Παραδείσου, του Ιωάννη Σαββίδη: Ιστορία που όντως μοιάζει με παραμύθι, όπως αναφέρει και ο Κεσκίνης στον πρόλογό του. Εδώ είναι και το φίδι με το ανθρώπινο κεφάλι που του αρέσει να τρώει —-
- Η Υπόσχεση, του Μηνά Τσαμπάνη: Δαίμονας, υπνοδωμάτιο, παιδί. Θα μπορούσε να ήταν και ταινία, εν προκειμένω είναι ένα καλοστημένο διήγημα.
- Μια Φορά κι ένα Κακό, της Πανωραίας Χριστοπούλου: Πάλι δαίμονας, τώρα σε βιβλοθήκη και με φοιτήτρια.
Αναμένουμε λοιπόν με ανυπομονησία την επόμενη ανθολογία Στα Όνειρα της Φαντασίας! Με το καλό!
(Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο και στο ιστολόγιό μου Κοιλάδα της Γνώσης: https://www.koiladatisgnosis.gr/logot...)
Μετά την εξαιρετική ανθολογία πολεμικών διημημάτων Πολεμικές Ιαχές (διαβάστε το άρθρο μου εδώ), ο Χρήστος Κεσκίνης (επιλογή κειμένων) και οι εκδόσεις Allbooks επιστρέφουν με την επόμενη ανθολογία τής σειράς Στα Όνειρα της Φαντασίας. Ξανά, έχουμε δέκα Έλληνες συγγραφείς, με τίτλο αυτή την φορά Κοσμικό Έρεβος και τρόμο ως συγκολλητική ουσία. Προσοχή όμως! Λάβετε τον τρόμο με την γενικότερη έννοια και όχι με αυτήν του κοσμικού τρόμου όπως ίσως να σας προδιαθέτει ο τίτλος.
Δέκα ιστορίες λοιπόν – όλες αξιόλογες, κάποιες εξαιρετικές. Σαρκοβόρα φυτά βγαλμένα από τα απόκρυφα βιβλία τύπου Νεκρονομικόν, φίδια με ανθρώπινα κεφάλια, συμφωνίες με τον διάβολο, κι άλλα… ωραία, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί αυτό το βιβλίο είναι μόνο 192 σελίδες! Δεν ήταν τόσο ότι ήθελα περισσότερες ιστορίες όσο ότι περίμενα μεγαλύτερες. Απολαυστικά σφηνάκια, αλλά θέλουμε κι άλλο για να ξεδιψάσουμε, φίλε Χρήστο. Άνοιξε την κάνουλα και άσε να τρέχει το ρημάδι. Άσ’ το το ρημάδι να τρέχει..
Πάμε τώρα συνοπτικά να δούμε κάθε διήγημα.
- Σράνκεν, του Βασίλη Γιαννάκη: Τα σαρκοβόρα φυτά που λέγαμε προηγουμένως. Ισχυρό άρωμα Λάβκραφτ, μυστικισμός και αστικός τρόμος.
- Η Κληρονομιά, του Μιχάλη Δαγκλή: Σωσίας ή σχιζοφρενής δολοφόνος; Αριστουργηματικά στημένο διήγημα, για γερά στομάχια. Ανατροπές και αστραπές και κάτσ’ καλά. Διαβάστε οπωσδήποτε και την συλλογή διηγημάτων του Αγαλήνευτα Βάθη.
- Το Όνειρο του Ενός, του Άρη Δεληγιαννίδη: Ίσως το καλύτερο τής ανθολογίας. Μας ταξιδεύει στην αρχή τού Σύμπαντος (την καλησπέρα μου στους Μεγάλους Παλαιούς. Όλα καλά στο σπίτι;) και στο… τέλος. Ή μήπως όχι;
- Το Σχέδιο, του Μιχάλη Καρυπίδη: Μία μίξη τρόμου, επιστημονικής φαντασίας και… Βίβλου. Συντομότατο και ωραιότατο.
- Το Πλήρωμα του Χρόνου, του Χρήστου Κεσκίνη: Τα πράγματα φαντάζουν σκούρα για έναν ηλικιωμένο, μέχρι που όλα μπαίνουν στην θέση τους.
- Ο Θεός του Κενού, του Γιώργου Κωστόπουλου: Ωραία ιστορία, με δαίμονες, με στοιχειωμένα έπιπλα, και με αναφορά στον… Κροατόαν (βλ. την μίνι σειρά τού Κινγκ, The Storm of the Century).
- Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου, της Χαράς Ματσαγκούρα: Θα μπορούσε μία τέτοια ανθολογία να μην έχει ιστορία με στοιχειωμένο σπίτι; Έλα τώρα..
- Τα Μήλα του Παραδείσου, του Ιωάννη Σαββίδη: Ιστορία που όντως μοιάζει με παραμύθι, όπως αναφέρει και ο Κεσκίνης στον πρόλογό του. Εδώ είναι και το φίδι με το ανθρώπινο κεφάλι που του αρέσει να τρώει —-
- Η Υπόσχεση, του Μηνά Τσαμπάνη: Δαίμονας, υπνοδωμάτιο, παιδί. Θα μπορούσε να ήταν και ταινία, εν προκειμένω είναι ένα καλοστημένο διήγημα.
- Μια Φορά κι ένα Κακό, της Πανωραίας Χριστοπούλου: Πάλι δαίμονας, τώρα σε βιβλοθήκη και με φοιτήτρια.
Αναμένουμε λοιπόν με ανυπομονησία την επόμενη ανθολογία Στα Όνειρα της Φαντασίας! Με το καλό!
October 17, 2022
Χμ χμ… (κάποιες σκέψεις για την ανθολογία ‘’Κοσμικό Έρεβος’’)
Ας ξεκινήσω με ένα καλό: η σειρά ‘’στα όνειρα της φαντασίας’’ είναι κάτι σαν της Ωρόρες της γενιές μας, είναι η μόνη σειρά που πληρώνει τους συγγραφείς της, είναι διαμάντι για τον χώρο και πρέπει να την στηρίξουμε. Αυτό θα το λέω πάντα και παντού, είναι αυτονόητο, θα τα αγοράζω ακόμα και 77 τίτλους να βγάλει (και είθε να τους ξεπεράσει, δεν είναι ��υχαίο το νούμερο).
Αλλά, όπως και με τις Ωρόρες, ε, πώς να το κάνουμε ρε παιδί μου, δεν γίνεται κάθε ανθολογία να σου αρέσει εξίσου. Παίζουν πολλοί παράγοντες: γούστο, θεματικές, διάθεση, τάιμινγκ, προσδοκίες, εκτελέσεις…
Όλοι οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου κάνανε πολύ καλή δουλειά και τους περισσότερους, από άλλες δουλειές τους, ξέρω τι δυναμική έχουν αλλά…
Ας τα δούμε γρήγορα, αναλυτικά, τι επίγευση μου άφησαν…
Γιαννάκης Βασίλης, Σράνκεν: ωραίο lovecraftian body horror, μου άρεσε πολύ το πλάσμα.
Δαγκλής Μιχάλης, Η Κληρονομιά: μου άρεσε η ανατροπή και η περιγραφή του οράματος αλλά οκέι, έχουμε δει πιο ‘’παπάδες’’ από τον Μιχάλη.
Δεληγιαννίδης Άρης, Το Όνειρο του Ενός: ωραία η καταστροφή, αλλά δυστυχώς δεν με άγγιξε το τέλος.
Καρυπίδης Μιχάλης, Το Σχέδιο: ο Χριστός είναι ο Κθούλου;! Ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά οκέι.
Κεσκίνης Χρήστος, Το Πλήρωμα του Χρόνου: πάντα ξεχνάω πόσο καλά γράφει ο Χρήστος, μέχρι να τον ξαναδιαβάσω! Πολύ όμορφο και συναίσθημα φουλ!
Κωστόπουλος Γιώργος, Ο Θεός του Κενού: Νάρνια από την Κόλαση. Κλασικές θεματικές/γλώσσα/ατμόσφαιρα/τρόμος Κωστόπουλου! Υπέροχο (αλλά όπως και με τον Δαγκλή, όχι από τα τοπ του).
Ματσαγκούρα Χαρά, Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου: από τα αγαπημένα μου της ανθολογίας, πολύ ατμοσφαιρικό.
Σαββίδης Ιωάννης, Τα Μήλα του Παραδείσου: πολύ όμορφο, κι αυτό από τα τοπ της ανθολογίας.
Τσαμπάνης Μηνάς, Η Υπόσχεση: χμ χμ, δεν ξέρω…
Χριστοπούλου Πανωραία, Μία φορά και ένα κακό: ωραίες ιδέες, δεν με τρέλανε η εκτέλεση.
Ίσως να περίμενα περισσότερα, ίσως ο ενθουσιασμός μου να μην αγγίχτηκε και από το αποτέλεσμα; Δεν ξέρω… Δεν τρελάθηκα. Καλά πέρασα, αλλά ήταν απλά οκέι. Ελπίζω οι παιάνες, που θα το πιάσω σύντομα, να είναι πάλι καρατουμπανιζόλ!
Ας ξεκινήσω με ένα καλό: η σειρά ‘’στα όνειρα της φαντασίας’’ είναι κάτι σαν της Ωρόρες της γενιές μας, είναι η μόνη σειρά που πληρώνει τους συγγραφείς της, είναι διαμάντι για τον χώρο και πρέπει να την στηρίξουμε. Αυτό θα το λέω πάντα και παντού, είναι αυτονόητο, θα τα αγοράζω ακόμα και 77 τίτλους να βγάλει (και είθε να τους ξεπεράσει, δεν είναι ��υχαίο το νούμερο).
Αλλά, όπως και με τις Ωρόρες, ε, πώς να το κάνουμε ρε παιδί μου, δεν γίνεται κάθε ανθολογία να σου αρέσει εξίσου. Παίζουν πολλοί παράγοντες: γούστο, θεματικές, διάθεση, τάιμινγκ, προσδοκίες, εκτελέσεις…
Όλοι οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου κάνανε πολύ καλή δουλειά και τους περισσότερους, από άλλες δουλειές τους, ξέρω τι δυναμική έχουν αλλά…
Ας τα δούμε γρήγορα, αναλυτικά, τι επίγευση μου άφησαν…
Γιαννάκης Βασίλης, Σράνκεν: ωραίο lovecraftian body horror, μου άρεσε πολύ το πλάσμα.
Δαγκλής Μιχάλης, Η Κληρονομιά: μου άρεσε η ανατροπή και η περιγραφή του οράματος αλλά οκέι, έχουμε δει πιο ‘’παπάδες’’ από τον Μιχάλη.
Δεληγιαννίδης Άρης, Το Όνειρο του Ενός: ωραία η καταστροφή, αλλά δυστυχώς δεν με άγγιξε το τέλος.
Καρυπίδης Μιχάλης, Το Σχέδιο: ο Χριστός είναι ο Κθούλου;! Ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά οκέι.
Κεσκίνης Χρήστος, Το Πλήρωμα του Χρόνου: πάντα ξεχνάω πόσο καλά γράφει ο Χρήστος, μέχρι να τον ξαναδιαβάσω! Πολύ όμορφο και συναίσθημα φουλ!
Κωστόπουλος Γιώργος, Ο Θεός του Κενού: Νάρνια από την Κόλαση. Κλασικές θεματικές/γλώσσα/ατμόσφαιρα/τρόμος Κωστόπουλου! Υπέροχο (αλλά όπως και με τον Δαγκλή, όχι από τα τοπ του).
Ματσαγκούρα Χαρά, Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου: από τα αγαπημένα μου της ανθολογίας, πολύ ατμοσφαιρικό.
Σαββίδης Ιωάννης, Τα Μήλα του Παραδείσου: πολύ όμορφο, κι αυτό από τα τοπ της ανθολογίας.
Τσαμπάνης Μηνάς, Η Υπόσχεση: χμ χμ, δεν ξέρω…
Χριστοπούλου Πανωραία, Μία φορά και ένα κακό: ωραίες ιδέες, δεν με τρέλανε η εκτέλεση.
Ίσως να περίμενα περισσότερα, ίσως ο ενθουσιασμός μου να μην αγγίχτηκε και από το αποτέλεσμα; Δεν ξέρω… Δεν τρελάθηκα. Καλά πέρασα, αλλά ήταν απλά οκέι. Ελπίζω οι παιάνες, που θα το πιάσω σύντομα, να είναι πάλι καρατουμπανιζόλ!
October 23, 2021
Μία καλογραμμένη ανθολογία με κάποια εξαιρετικά διηγήματα μέσα. Ξεχώρισα ιδιαίτερα την Κληρονομιά, το όνειρο του ενός και το Σχέδιο. Αυτά τα διηγήματα δεν είναι μόνο καλογραμμένα, αλλά και πρωτότυπα, με ανατροπές. Μπορώ άνετα να τα φανταστώ μεταφρασμένα στα αγγλικά σε διεθνή περιοδικά. Επίσης συγκινήθηκα με το Πλήρωμα του χρόνου. Λάτρεψα και την εικονογράφηση. Όσο για το εξώφυλλο, είναι ένα έργο τέχνης. Για αυτούς τους λόγους του βάζω πέντε αστέρια και αποφάσισα να μην επηρεαστώ αρνητικά στη βαθμολογία από 2-3 κάπως πιο κλισέ σε θεματολογία διηγήματα (Το καταλάβαμε πια, μέσα στις ντουλάπες κρύβονται κακά πράγματα).
March 16, 2024
Τέλος και το Κοσμικό Έρεβος. Όμορφα διηγήματα, ξεχωριστό εξώφυλλο! Σίγουρα θα θυμάμαι και σε αυτή την συλλογή κάποιες ξεχωριστές ιστορίες. Μπράβο και πάλι μπράβο. Μα... ακούω παιάνες; Είναι δυνατόν; Με καλούν! Πρέπει να τους ακολουθήσω! Πρέπει να τους διαβάσω! Πρέπει...
January 6, 2021
Εξαιρετική προσπάθεια για ακόμη μια φορά. Μπράβο.
October 14, 2024
Εξαιρετική ανθολογία όπου μου άρεσαν όλες οι ιστορίες, όμως...ξεχώρισα μια. Ίσως για το 'βλάσφημο' για πολλούς περιεχόμενο. Την ιστορία του Μιχάλη Καρυπίδη, που ονομάζεται "Το σχέδιο".
Την ανθολογία την προτείνω σε όλους όσους τους αρέσει ο κοσμικός τρόπος. Γιατί πράγματι είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο σε αυτόν.
Την ανθολογία την προτείνω σε όλους όσους τους αρέσει ο κοσμικός τρόπος. Γιατί πράγματι είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο σε αυτόν.
December 29, 2022
Ξεχώρισα τα εξής:
Δαγκλής Μιχάλης -Η Κληρονομιά
Καρυπίδης Μιχάλης– Το Σχέδιο
Κεσκίνης Χρήστος – Το Πλήρωμα του Χρόνου
Κωστόπουλος Γιώργος – Ο Θεός του Κενού
Σαββίδης Ιωάννης – Τα Μήλα του Παραδείσου
Ενώ μέτρια μου φάνηκαν τα:
Γιαννάκης Βασίλης- Σράνκεν
Δεληγιαννίδης Άρης – Το Όνειρο του Ενός
Τσαμπάνης Μηνάς – Η Υπόσχεση
Χριστοπούλου Πανωραία – Μία φορά και ένα κακό
και πιο αδιάφορο βρήκα το:
Ματσαγκούρα Χαρά – Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου
Δαγκλής Μιχάλης -Η Κληρονομιά
Καρυπίδης Μιχάλης– Το Σχέδιο
Κεσκίνης Χρήστος – Το Πλήρωμα του Χρόνου
Κωστόπουλος Γιώργος – Ο Θεός του Κενού
Σαββίδης Ιωάννης – Τα Μήλα του Παραδείσου
Ενώ μέτρια μου φάνηκαν τα:
Γιαννάκης Βασίλης- Σράνκεν
Δεληγιαννίδης Άρης – Το Όνειρο του Ενός
Τσαμπάνης Μηνάς – Η Υπόσχεση
Χριστοπούλου Πανωραία – Μία φορά και ένα κακό
και πιο αδιάφορο βρήκα το:
Ματσαγκούρα Χαρά – Ο Θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου
September 20, 2022
Ένα από τα πράγματα που με "ενοχλεί" σε μια συλλογή, είναι ότι μη ξέροντας ο ένας το έχει γράψει ο άλλος, αναπόφευκτα έχουν κοινά στοιχεία.
Το σύνολο, μέχρι τουλάχιστον την μέση του βιβλίου, είναι πολύ Λαβκραφτικο, με πλοκάμια, δόντια, σύμπαντα και αρχαίους θεούς.
Θα μου άρεσε να τα δω ξεχωριστά σε άλλες συλλογές, γιατί όλα ήταν αρκετά καλά, αλλά διαβάζοντας τα μαζεμένα, ίσως "μπούχτισα" λιγάκι, με αποτέλεσμα να το βρω ελαφρώς κατώτερο προσδοκιών. Ελαφρώς όμως.
Σρανκεν (Γιαννάκης) : φυτά από την κόλαση που τρέφονται με αίμα και μια ενοχλητική (με την καλή έννοια) ατμόσφαιρα. Ότι έπρεπε δηλαδή για να ξεκινήσει αυτή η συλλογή.
Η κληρονομιά (Δαγκλής) : Μια κληρονομιά - κατάρα δίνεται απρόσμενα στον πρωταγωνιστή. Να σώσει τον κόσμο. Και ενώ όλα βαίνουν καλά, ναι καλά, πλανάσαι για τα καλά....
Το όνειρο του ενός (Δεληγιαννίδης) : Θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως ένας Λαβκραφτικός Αρμαγεδδών.
Το σχέδιο (Καρυπίδης) : Τι θα γινόταν αν οι εξωγήινοι, ανάμεσα σε όλα τα άλλα έβρισκαν την Βίβλο και υπέροχη Industrial μουσική. Τι σχέδιο θα τους γεννιόταν στο μυαλό? Λίγα πλοκάμια ακόμη και θα μάθετε....
Το πλήρωμα του Χρόνου (Κεσκίνης) : Και εδώ, σπάει λίγο το σερί. Αλλάζει ο πρωταγωνιστής. Δεν έχει πλοκάμια, δεν διαλύει σύμπαντα, δεν γεννάει βδελύγματα και εκτρώματα. Είναι ο πιο απλός τρόμος του ανθρώπου. Ο θάνατος. Όχι μόνο για αυτόν, αλλά και για τους οικείους του.
Ο θεός του κενού (Κωστόπουλος) : Δεύτερο διήγημα που διαβάζω από τον συγγραφέα. Θα μπορούσε άνετα να γυριστεί σε ταινία. Αν και τις δύο φορές που διάβασα κάτι δικό του, ενώ είναι αρκετά καλό, έχω την αίσθηση ότι κάτι του λείπει. Κάτι όμως μικρό που θα κάνει την διαφορά.
Ο θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου (Ματσαγκούρα) : Και εδώ αλλάζει πάλι το τοπίο. Πάμε σε πιο κλασικά μονοπάτια. Στοιχειωμένα και ποτισμένα με πόνο που γέννησε τρόμο.....
Τα μήλα του Παραδείσου (Σαββίδης) : .... Για να συνεχίσει η συλλογή με τούτο εδώ. Φολκλόρ και μπλεγμένοι μέσα μύθοι της ελληνικής επαρχίας. Κάτι που προσωπικά λατρεύω.
Η υπόσχεση (Τσαμπάνης) : Ίσως το πιο "γλυκό" διήγημα της συλλογής. Δεν μπορείς παρά να ταυτιστείς με τον μικρό πρωταγωνιστή και να αναρωτηθείς τι θα έκανες στην θέση του.
Μια φορά και ένα κακό (Χριστοπούλου) : Ένα διήγημα για έναν αναγνώστη μέσα σε μια βιβλιοθήκη και ένα βιβλίο που τον "υιοθετεί". Όμως το παραμύθι είχε όντως δράκο μέσα του.
Το σύνολο, μέχρι τουλάχιστον την μέση του βιβλίου, είναι πολύ Λαβκραφτικο, με πλοκάμια, δόντια, σύμπαντα και αρχαίους θεούς.
Θα μου άρεσε να τα δω ξεχωριστά σε άλλες συλλογές, γιατί όλα ήταν αρκετά καλά, αλλά διαβάζοντας τα μαζεμένα, ίσως "μπούχτισα" λιγάκι, με αποτέλεσμα να το βρω ελαφρώς κατώτερο προσδοκιών. Ελαφρώς όμως.
Σρανκεν (Γιαννάκης) : φυτά από την κόλαση που τρέφονται με αίμα και μια ενοχλητική (με την καλή έννοια) ατμόσφαιρα. Ότι έπρεπε δηλαδή για να ξεκινήσει αυτή η συλλογή.
Η κληρονομιά (Δαγκλής) : Μια κληρονομιά - κατάρα δίνεται απρόσμενα στον πρωταγωνιστή. Να σώσει τον κόσμο. Και ενώ όλα βαίνουν καλά, ναι καλά, πλανάσαι για τα καλά....
Το όνειρο του ενός (Δεληγιαννίδης) : Θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως ένας Λαβκραφτικός Αρμαγεδδών.
Το σχέδιο (Καρυπίδης) : Τι θα γινόταν αν οι εξωγήινοι, ανάμεσα σε όλα τα άλλα έβρισκαν την Βίβλο και υπέροχη Industrial μουσική. Τι σχέδιο θα τους γεννιόταν στο μυαλό? Λίγα πλοκάμια ακόμη και θα μάθετε....
Το πλήρωμα του Χρόνου (Κεσκίνης) : Και εδώ, σπάει λίγο το σερί. Αλλάζει ο πρωταγωνιστής. Δεν έχει πλοκάμια, δεν διαλύει σύμπαντα, δεν γεννάει βδελύγματα και εκτρώματα. Είναι ο πιο απλός τρόμος του ανθρώπου. Ο θάνατος. Όχι μόνο για αυτόν, αλλά και για τους οικείους του.
Ο θεός του κενού (Κωστόπουλος) : Δεύτερο διήγημα που διαβάζω από τον συγγραφέα. Θα μπορούσε άνετα να γυριστεί σε ταινία. Αν και τις δύο φορές που διάβασα κάτι δικό του, ενώ είναι αρκετά καλό, έχω την αίσθηση ότι κάτι του λείπει. Κάτι όμως μικρό που θα κάνει την διαφορά.
Ο θρύλος της Δούκισσας του Λουξεμβούργου (Ματσαγκούρα) : Και εδώ αλλάζει πάλι το τοπίο. Πάμε σε πιο κλασικά μονοπάτια. Στοιχειωμένα και ποτισμένα με πόνο που γέννησε τρόμο.....
Τα μήλα του Παραδείσου (Σαββίδης) : .... Για να συνεχίσει η συλλογή με τούτο εδώ. Φολκλόρ και μπλεγμένοι μέσα μύθοι της ελληνικής επαρχίας. Κάτι που προσωπικά λατρεύω.
Η υπόσχεση (Τσαμπάνης) : Ίσως το πιο "γλυκό" διήγημα της συλλογής. Δεν μπορείς παρά να ταυτιστείς με τον μικρό πρωταγωνιστή και να αναρωτηθείς τι θα έκανες στην θέση του.
Μια φορά και ένα κακό (Χριστοπούλου) : Ένα διήγημα για έναν αναγνώστη μέσα σε μια βιβλιοθήκη και ένα βιβλίο που τον "υιοθετεί". Όμως το παραμύθι είχε όντως δράκο μέσα του.
February 1, 2023
Ακολουθώντας την επιτυχημένη συνταγή της πρώτης ανθολογίας των ονείρων της φανασίας, το Κοσμικό Έρεβος είναι μια εξαιρετική ανθολογία με σκοτεινά διηγήματα τρόμου... Το απόλαυσα από την πρώτη σελίδα, όπως πιστεύω ότι θα το απολαύσει κι ο κάθε λάτρεις του είδους!
September 5, 2024
Μόνο συγχαρητήρια αξίζουν για αυτή την προσπάθεια του εκδοτικού All Books.
Δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με το horror (ακόμα) αλλά βρήκα μερικές εξαιρετικές ιστορίες που με έκαναν να αναθεωρήσω τις μελλοντικές μου αγορές!
Δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με το horror (ακόμα) αλλά βρήκα μερικές εξαιρετικές ιστορίες που με έκαναν να αναθεωρήσω τις μελλοντικές μου αγορές!
Displaying 1 - 14 of 14 reviews