Simone en haar man hebben twee kinderen. Toen ze zwanger was van haar dochter, zeven jaar geleden, is ze gestopt met werken omdat de druk haar te veel werd. Nu wil ze weer beginnen. Ze kan meteen aan de slag bij haar vroegere werkgever en schakelt een babysitter in. Die extra hulp in huis is een uitkomst: babysitter Elin springt in wanneer Simone moet overwerken en regelt ook meteen het avondeten.
Toch raakt Simone almaar meer in de war. Ze vindt spullen terug op vreemde plekken en lijkt geplande familieafspraken te vergeten. Stug zet ze haar werk voort en probeert ze haar draai te vinden in haar nieuwe rol, totdat de situatie uit de hand loopt? Wordt de druk haar net als vroeger te veel, of speelt er iets anders?
Brrrr.. Een boek waarbij je na het lezen van de eerste pagina’s en de titel gelijk weet wat er gaat gebeuren. Ik krijg van deze soort boeken altijd een naar gevoel, ook al is het fictie, toch lopen de rillingen over je lijf als je leest wat de babysitter met de kinderen doet. Het einde is verassend en goed, redelijk kort verhaal, en een aanrader.
Loft Books is een nieuwe Nederlandstalige e-only uitgeverij. Ze brengt unieke, toegankelijke easy-reads en thrillers in uitsluitend digitale uitgave: alle titels verschijnen enkel als ebook en/of audiobook tegen scherpe prijzen.
Over het boek
Na 7 jaar thuis te zijn geweest voor de 2 kinderen, wil Simone weer gaan werken. Haar echtgenoot Jan is chirurg. Via een kennis wordt Elin de nieuwe babysitter om op Polly en Tim te passen, na school. Maar of dit nu een goed idee is..?
De elementen
De cover is grimmig, een groot mes in de handen van een jonge vrouw. Hmm, dat ziet er al spannend uit.
De personages zijn mooi bedacht en worden helder verteld. Ze zijn uit het leven gegrepen. Simone is al een tijd thuis om voor haar kinderen de zorgen. Was het nu Polly die een huilbaby was, of was er meer aan de hand? Elin, een bekende van juf Larissa, zoekt een baantje. Hoe mooi is het als ze bij Simone kan beginnen als babysitter. Maar kennen ze Elin eigenlijk wel? Simone heeft bijna smetvrees en Elin houdt van troep maken. Oef, gaat dat wel samen?
De spanning kruipt langzaam onder je huid, als er telkens gekke dingen gebeuren. Simone gaat weer aan het werk. rustig aan Simone, zou je denken, maar dat staat niet op haar programma en vol gas...daar gaat Simone. Binnen no-time draait ze overuren en is ze zo blij met de babysitter. Ja, die babysitter, met dat mes in haar handen. aan het einde van het boek, moet je even niet meer denken aan een oppas off babysitter.
De plot: de echte crux van het verhaal is zeer mooi gevonden en ook verrassend. Daar houd ik wel van. In begin lijkt het alsof je als lezer al gaat weten hoe het gaat lopen, er is een dreiging gaande, maar dan gaat het geheel anders dan verwacht.
De details zijn helder, alles wordt zeer duidelijk verteld, zodat je een goed beeld krijgt bij alle situaties die ontstaan.
Qua verhaallijn is er soms een kleine mist opgetrokken, er is wat onduidelijkheid over wie het hoofdstuk nu gaat, maar dat wordt later opgelost. Uiteindelijk went de schrijfstijl. En vlieg je er door heen om te lezen hoe het nu afloopt.
Conclusie
De babysitter deed mij even denken aan het konijn in de pan, in de film.. Fatal Attraction, maar dat ging gelukkig niet gebeuren. wel komen er andere creepy zaken voorbij. Toch is er weinig diepgang en blijf je met wat vragen achter. De schrijfstijl is prettig, de plot is goed gevonden. Het had voor mij wel wat meer bite mogen hebben. Dus ik ben benieuwd naar Liz haar volgende boek!
Liz De Zwart schreef met De Babysitter een verhaal waarvan je als ouder zelfs niet durft dromen.
Simone en haar man hebben twee kinderen. Simone is thuis gebleven toen ze zwanger was van haar dochter, omdat de druk haar teveel werd. Nu wil ze terug starten met werken en schakelt ze een babysitter in als extra hulp. Toch raakt Simone in de war. Ze vindt spullen terug op de verkeerde plaatsen, vergeet afspraken. Dapper zet ze door totdat alles uit de hand loopt. Wordt de druk haar terug teveel of is er iets anders?
Het was voor mij niet simpel om echt mee te raken in het verhaal. Ik vond de start wat verwarrend overkomen. De uitwerking kon daar beter.
Naarmate ik vorderde in het verhaal begon ik het al meer te begrijpen waar het naartoe ging met het verhaal. Er kwam meer snelheid in het verhaal waardoor ik toch meegesleurd werd naar het einde toe.
De personages zijn niet erg diep uitgewerkt maar doordat dit een dun boekje is stoort dit niet echt. Bij sommige personages moest ik toch wel even wachten om te weten van waar ze kwamen of wat hun meerwaarde was voor het verhaal.
Het slot is het spannendste deel van het boek. Het compenseert de trage start van het verhaal.
Conclusie Een verhaal om even tussendoor te lezen. Een onderwerp dat je als ouder niet wilt meemaken. Een trage opstart maar naarmate het verhaal aan snelheid wint wordt je meegesleurd. En een einde dat kan tellen.
Het verhaal leest lekker vlot, je vliegt erdoorheen en door de korte hoofdstukken en de vele gebeurtenissen blijft het verhaal onderhoudend. Toch miste ik een goede afwerking, de laatste puntjes op de i zeg maar. De clou is op zich aannemelijk, maar ook wat vergezocht en niet helemaal vloeiend afgewerkt.
Simone is na de geboorte van haar dochter gestopt met werken doordat de druk haar teveel werd. Nu, zeven jaar later, besluit ze weer aan de slag te gaan bij haar oude werkgever. De babysitter die ze inhuren voor hun twee kinderen biedt haar de nodige rust om zich volledig te kunnen focussen op haar werk. Maar dan begint ze weer spullen kwijt te raken, vergeet ze afspraken en vind ze spullen terug bij haar kinderen die levensgevaarlijk zijn. Al snel lijkt de situatie volledig uit de hand te lopen, wordt de druk haar teveel of is er iets anders aan de hand?
De babysitter is een echte psychologische thriller waardoor je vooral veel spanning op de achtergrond voelt. Liz heeft ervoor gekozen om het verhaal vanuit de standpunt van moeder Simone en babysitter Elin te schrijven, zo maak je goed mee onder welke druk Simone komt te staan en word je al gauw nieuwsgierig naar Elin en waarom ze een speciale interesse in het gezin van Simone heeft.
Liz de Zwart wisselt hierbij niet per hoofdstuk tussen de personages maar dit gebeurt vaak midden in de hoofdstukken. Dit zorgde bij mij voor verwarring, vooral als elin bij Simone in huis werkt dus beide de namen van de kinderen gebruiken. Je let hierdoor meer op de vraag wie er aan het woord is in plaats van jezelf volledig te verliezen in het verhaal.
De personages zijn verder door Liz goed uitgewerkt en hebben eigen karaktertrekken waardoor het verhaal wint aan geloofwaardigheid en het makkelijk is om je in te leven in alle personages die in het boek voorkomen.
De babysitter is goed uitgedacht en maakt de lezer nieuwsgierig. Het einde was onverwacht en heeft mij echt verrast! Het boek was, voor een thrillerlezer, leuk voor tussendoor en ik zou ook zeker een volgend boek van Liz de Zwart aanschaffen.
De babysitter is het debuut van Liz de Zwart. Aan wie zou jij je kinderen toevertrouwen?
Na zeven jaar heeft Simone besloten dat ze eindelijk weer aan het werk wil. Haar kinderen gaan nu beiden naar school, dus heeft ze samen met haar man besloten een babysitter in te huren. Al snel bied Elin zich aan en ze lijkt de perfecte kandidaat te zijn. Ze kan dan ook meteen beginnen met babysitten. Elin is heel flexibel en springt dan ook meteen in als Simone onverwachts moet overwerken. Ze verzorgt zelfs het avondeten. Simone en haar man zijn hier erg blij mee, en zijn dan ook erg tevreden over Elin.
Toch zit Simone iets niet lekker, ze lijkt wel steeds vaker spullen kwijt te zijn en afspraken te zijn vergeten. In eerste instantie lijkt dit op stress van haar nieuwe baantje, en probeert ze te wennen aan haar nieuwe leven. Maar hoe kan het dat haar man en Elin nog nooit hebben kennisgemaakt? Waarom werkt haar man toch steeds over? Heeft Elin een geheim te verbergen?
Hoewel De babysitter niet erg veel pagina’s kent, is het verhaal goed uitgewerkt. Van de stress op het werk tot de verwarring thuis, alles komt goed naar voren.
Het verhaal is beschreven vanuit zowel Simone als vanuit Elin. Hierdoor krijg je de verschillende kanten van het verhaal mee. Hoewel Elin geen grote fan is van kinderen, kan ze dit baantje goed gebruiken en probeert zich dan ook zo goed mogelijk aan te passen naar dit baantje. Simone doet dit ook, aangezien zij nu na zeven jaar haar kinderen iets meer los moet laten en ondertussen de deadlines bij haar nieuwe baantje moet halen.
In het begin van het verhaal lijkt alles erg goed te gaan, maar gedurende het verhaal begint het psychologische aspect steeds verder naar voren te komen. De verschillende twijfels van Simone versterken dit effect, en hoewel ik het einde wel voorspelbaar vond, heb ik zeker genoten van dit verhaal.
De Zwart weet goed hoe ze het verhaal tot een ontknoping kan brengen en hield mij gedurende het verhaal zeker nieuwsgierig. Ik ben benieuwd wat de toekomst voor De Zwart gaat brengen, aangezien ik zeker meer van haar verhalen wil lezen.