Liedjesschrijver Oscar heeft Nederland achter zich gelaten en woont al een tijd in New York. Sinds kort volgt hij een cursus scenarioschrijven bij de vermaarde docent Seth Michael Donsky. Wanneer hij daar de flamboyante acteur Sam ontmoet, besluiten ze een appartement te delen. Per toeval ontdekken ze dat hun buurman 'Disco' afgeperst wordt, wat in eerste instantie een geweldig verhaal voor hun script lijkt op te leveren, maar hoe meer ze de afpersing naar hun hand proberen te zetten, hoe sneller de problemen zich opstapelen. Tot er geen weg meer terug is.
Bovendien leefde ik een tijdje als buitenlander in NYC, net als het main en het reflecting character.
De muziek van Thomas Acda (en de Munnik) ken ik niet, maar ik luister ernaar terwijl ik dit schrijf (*).
Voldoende raakpunten dus om met gezonde nieuwsgierigheid het boek in te duiken.
En duiken is het juiste woord, want je wordt meteen opgeslokt door een vloedgolf aan gebeurtenissen en personages.
Dat is meteen wat een beetje het probleem vormt: het verhaal kent de eerste dertig pagina's al evenveel onwaarschijnlijke wendingen als 'Loft' in zijn geheel en dan weet je dat de suspension of disbelief (om één filmterm te noemen die in het boek niét uitgelegd wordt) wel erg lastig vol te houden is. Misschien heeft Acda iets té goed opgelet tijdens de cursus (scenario)schrijven.
De stijl maakt echter veel goed: 'Scenario' is met Nederlandse branie geschreven zonder écht arrogant te worden (eat this, Buwalda), zit tjokvol geestige oneliners en verrast met originele observaties.
Ik vond dit een vermakelijk boek, vooral omdat ik wilde weten hoe het zou aflopen. Er zaten goede plottwists in, waardoor het tot het einde een vraagstuk bleef hoe de vork in de steel stak. Daarnaast is Thomas Acda natuurlijk briljant met de Nederlandse taal en er zaten een paar mooie knipogen in naar zijn muziek. Vooral de kapitein die vaak voorbij kwam, bleef leuk om te lezen. Ik denk wel dat ik dit boek beter vond dan Onderweg met Roadie, maar ik kan het geen volle 4 sterren geven. Ik vloog er wel vrij snel doorheen en voor liefhebbers van Nederlandse taal, bizarre verhalen en Thomas' manier van denken/schrijven is dit absoluut een aanrader.
De opzet van het verhaal sprak me aan. De hoofdpersoon volgt een cursus scenarioschrijven. De ontwikkeling van het scenario en de gebeurtenissen in zijn leven lopen door elkaar heen.
Het maakte op mij de indruk alsof het verhaal nog in ontwikkeling is en nog een stap verdere uitwerking vraagt. In sommige gedeeltes leest het als een samenhangend verhaal en was het duidelijk voor mij als lezer wat er gebeurt. In andere gedeeltes raakte ik het spoor kwijt. Tijdens het lezen overwoog ik een paar keer om het te laten voor wat het was en een ander boek te lezen. En toch boeide het dan weer voldoende om het uit te lezen. Het laatste deel vond ik het meest aansprekend.
Rare wendingen. Wel heel origineel. En wow jezus allemachtig wat gaan die scènes snel. Denk dat het echt een soort filmscript is, dat het als film duidelijker is dan in het boek.
Ik geef zelden tot nooit 1 ster aan een boek. Ik geloof er heel sterk in dat er voor elk boek een lezer bestaat, maar ik ben duidelijk niet de lezer voor dit boek. En ik denk dat de groep die wél van dit boek kan genieten erg klein is.
Het plot is heel onrealistisch en slaat uiteindelijk gewoon nergens op. De personages zijn vlak, ze zijn gewoon niet goed uitgewerkt en voelen fake. Het verhaal gaat van de hak op de tak. Het boek staat boordevol overbodige weetjes over films, scenarioschrijven en New York die niets toevoegen aan het verhaal.
Ik kan nog meer dingen opnoemen die ik niet leuk vond tijdens het lezen, maar ik denk dat jullie je zo wel een beeld kunnen vormen van mijn mening. Sorry aan al degenen voor wie het wel een fijne leeservaring was!
Het boek gaat over het hoofdpersonage, Oscar, zijn leven in New York. Hij was naar New York verhuist voor een opleiding scenarioschrijven te volgen. Oscar leerde daar Sam kennen en ze raakten bevriend waarna Sam bij Oscar introk. Daarna wordt het verhaal een beetje spannender doordat er een afpersingsbrief bij hun huis geleverd wordt die van hun buurman is. Dat deel vond ik nog wel nog tof omdat het dan wat spannender werd en ik geen idee had wat er ging volgen. Daar kwam wat meer thriller naar boven.
Ik had dit boek gekozen omdat mij het wel interessant leek om wat meer bij te leren over een scenarioschrijver en hoe dat allemaal in elkaar zit. Langs de andere kant heb ik dit boek gekozen omdat ik op de achterflap las dat het over de vriendschap van de 2 hoofdpersonages ging. Maar tot mijn tegenzin ging het daar eigenlijk amper over. Het boek leek ook vrij onrealistisch waardoor ik me moeilijk kon inleven in het verhaal.
Ik geef ‘Scenario’ 2 sterren omdat ik me er niet zo goed in kon inleven. Ik lees sowieso al niet zo vaak en in dit boek was ik zeer snel afgeleid. Het was ingewikkeld om te lezen. De auteur, Thomas Acda, springt soms van de hak op de tak, en dat vond ik heel verwarrend. Ik vond het dus vrij onduidelijk en ik kon moeilijk volgen.
Maar ik snap wel dat andere lezers dit boek nog wel leuk kunnen vinden, het was gewoon niet echt iets voor mij.
Leuk verhaal, maar de spanning die erin lijkt te zitten komt er niet zo goed uit. De schrijfstijl is erg gericht op cinematografie en dat wordt gaandeweg het boek een beetje irritant - elke alinea lijkt wel een verwijzing naar een film of andere media-uiting te bevatten die de context moet onderstrepen. Dat is zonde, want het komt gedurende het boek de aandacht voor het verhaal niet ten goede. Thomas Acda is een veelzijdig mediatalent die ik bewonder, maar in zijn schrijfvaardigheden zou hij in mijn beleving wat meer moeten doseren.
Wat mij betreft slaat dit boek nergens op. Waarom moet iets ‘echt’ gebeurd zijn om er een filmscript over te kunnen schrijven?
Het verhaal was moeilijk te volgen, van de hak op de tak. De hoofdpersonen zijn ware imbecielen en zo dom dat het gewoon niet geloofwaardig is of op z’n minst amusant.