What do you think?
Rate this book
خیالباز
می گم : «چه موجودیه خاله جان؟»
بعد یهو خاله می ره تو فکرای خودش و چشمانش رو آروم می بنده، اما اون دو تا سیاره چشمش مدام زیر پلک در حرکتن، عین حرکت زمین و ماه دور خورشید، اون طوری.
می گه: «خیال مثل عشق می مونه، بار اول که می آد سراغت مثل اولین بوسه جادویی تو عشقه، خب معلومه که جادوت می کنه، بار دومی که خیال می آد سراغت یه قدری عمیق تره، مثل عشق، باهاش انس میگیری و بهش عادت میکنی، مثل شعر حافظه که اگه باهاش انس گرفتی، دیگه کارت تمومه. سومین بارش منتهی با عشق خیلی فرق میکنه، تو عشق با سومین بوسه همه چیز میره که عادی بشه و اگه نخوای اون طوری همه چیز به لجن کشیده بشه، باید خیلی خلاقیت به خرج بدی. اما خیال، وااای، خیال، هاااای، خیال... وقتی برای بار سوم می آد سراغت، یه چیز دیگه ست . سومین خیال شبیه یه سرنخه واسه کشف یه راز. خیال این طوریه، بار سوم فقط نمی آد، بلکه توی مغز و قلبت منفجر میشه، بدون اینکه از قبل تو رو آماده کرده باشه.»
با خودم می گم عاشق همین غافل گیری دل دیوونه کن خیالم. خیال، ای جوونووم خیال.
خیال باز رمانی است با راوی اول شخص، اما روایتی خطی و عادی ندارد. راوی رمان (الیاس) پسربچه ای است
غیرعادی در خانواده ای غیرعادی و در شهری غیرعادی. نقص های جسمانی و ناجسمانی راوی و کاراکترهای محوری دیگر (نظیر آداود) در این اثر نمادی است از نقصان های بسیار در جامعه ای کوچک و مصیبت زده.
خواننده این کتاب ماجراهای آن را از دریچه نگاه الیاس می بینیم، اما این به ظاهر خط اصلی داستان، پوششی است برای روایت مهم تری که در زیرلایه ی اثر جریان دارد. درواقع، تم اثر و خط ماجراهای مهم تر در خلال تک گویی های الیاس شکل می گیرند و مستقیما به آن ها اشاره نمی شود، ماجراهایی مثل درگیری های سیاسی پدر الیاس که در رمان با آن روبرو می شویم.
بعد یهو خاله می ره تو فکرای خودش و چشمانش رو آروم می بنده، اما اون دو تا سیاره چشمش مدام زیر پلک در حرکتن، عین حرکت زمین و ماه دور خورشید، اون طوری.
می گه: «خیال مثل عشق می مونه، بار اول که می آد سراغت مثل اولین بوسه جادویی تو عشقه، خب معلومه که جادوت می کنه، بار دومی که خیال می آد سراغت یه قدری عمیق تره، مثل عشق، باهاش انس میگیری و بهش عادت میکنی، مثل شعر حافظه که اگه باهاش انس گرفتی، دیگه کارت تمومه. سومین بارش منتهی با عشق خیلی فرق میکنه، تو عشق با سومین بوسه همه چیز میره که عادی بشه و اگه نخوای اون طوری همه چیز به لجن کشیده بشه، باید خیلی خلاقیت به خرج بدی. اما خیال، وااای، خیال، هاااای، خیال... وقتی برای بار سوم می آد سراغت، یه چیز دیگه ست . سومین خیال شبیه یه سرنخه واسه کشف یه راز. خیال این طوریه، بار سوم فقط نمی آد، بلکه توی مغز و قلبت منفجر میشه، بدون اینکه از قبل تو رو آماده کرده باشه.»
با خودم می گم عاشق همین غافل گیری دل دیوونه کن خیالم. خیال، ای جوونووم خیال.
خیال باز رمانی است با راوی اول شخص، اما روایتی خطی و عادی ندارد. راوی رمان (الیاس) پسربچه ای است
غیرعادی در خانواده ای غیرعادی و در شهری غیرعادی. نقص های جسمانی و ناجسمانی راوی و کاراکترهای محوری دیگر (نظیر آداود) در این اثر نمادی است از نقصان های بسیار در جامعه ای کوچک و مصیبت زده.
خواننده این کتاب ماجراهای آن را از دریچه نگاه الیاس می بینیم، اما این به ظاهر خط اصلی داستان، پوششی است برای روایت مهم تری که در زیرلایه ی اثر جریان دارد. درواقع، تم اثر و خط ماجراهای مهم تر در خلال تک گویی های الیاس شکل می گیرند و مستقیما به آن ها اشاره نمی شود، ماجراهایی مثل درگیری های سیاسی پدر الیاس که در رمان با آن روبرو می شویم.
224 pages, Paperback
Published January 1, 1398
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 28, 2020
خیالباز...
جز اون کتاب‌هایی که نمی‌دونم از کجا و چطوری در موردشون صحبت کنم.
داستان کتاب شاید خیلی خاص و متفاوت نباشه،
داستانی که همه ما می‌دونیم، فقر و زندگی سخت مردمی که زیر پاهاشون منبع ثروت و درامد این کشوره اما سهمی ازش ندارن.
اما شخصیت‌های کتاب متفاوت و جذابن، انقدر زیبا از صنعت جان‌بخشی استفاده شده که احتمالا مثل من تا نیمه کتاب متوجه نشید که شخصیت ایکس وجود خارجی نداره. (دیگه هیچی نمی‌گم اسپویل نشه)
فضای کتاب سیاهه، اما نه از اون قبیل کتاب‌های تاریکی که مستقیم از یک درد اجتماعی یا طبقه خاصی بگه. درد یک کودک، کودکی که از لحاظ ظاهر و درکش از محیط اطراف متفاوت‌تر از بقیه بچه‌هاست.
کودکی که خیال‌بازه و می‌خواهد دستگاهی بسازه تا خیالات و خاطراتش رو توی اون ذخیره کنه.
متن کتاب بسیار روانه، این دومین کتاب تمام محاوره‌ای بود که خواندم اما داستان برای من سخت پیش می‌رفت، شاید چون شلوغی خاصی داشت و سبک و شخصیت‌ها برام قابل لمس نبود.
با همه این‌ها خیالباز رو دوست دارم چون متفاوت از بقیه داستان‌های ایرانی بود ولی کتابی نیست که بتونم به کسی پیشنهادش کنم.
جز اون کتاب‌هایی که نمی‌دونم از کجا و چطوری در موردشون صحبت کنم.
داستان کتاب شاید خیلی خاص و متفاوت نباشه،
داستانی که همه ما می‌دونیم، فقر و زندگی سخت مردمی که زیر پاهاشون منبع ثروت و درامد این کشوره اما سهمی ازش ندارن.
اما شخصیت‌های کتاب متفاوت و جذابن، انقدر زیبا از صنعت جان‌بخشی استفاده شده که احتمالا مثل من تا نیمه کتاب متوجه نشید که شخصیت ایکس وجود خارجی نداره. (دیگه هیچی نمی‌گم اسپویل نشه)
فضای کتاب سیاهه، اما نه از اون قبیل کتاب‌های تاریکی که مستقیم از یک درد اجتماعی یا طبقه خاصی بگه. درد یک کودک، کودکی که از لحاظ ظاهر و درکش از محیط اطراف متفاوت‌تر از بقیه بچه‌هاست.
کودکی که خیال‌بازه و می‌خواهد دستگاهی بسازه تا خیالات و خاطراتش رو توی اون ذخیره کنه.
متن کتاب بسیار روانه، این دومین کتاب تمام محاوره‌ای بود که خواندم اما داستان برای من سخت پیش می‌رفت، شاید چون شلوغی خاصی داشت و سبک و شخصیت‌ها برام قابل لمس نبود.
با همه این‌ها خیالباز رو دوست دارم چون متفاوت از بقیه داستان‌های ایرانی بود ولی کتابی نیست که بتونم به کسی پیشنهادش کنم.
March 10, 2021
از اون کتاب هاس که باید ازش بگذره تا بفهمی دوسش داشتی یا نه، موضوعش تازه نبود اما جالب عنوان شده بود. زبان محاوره ش علی رغم تصورم، یکم کار رو برای من سخت کرده بود. توضیحات بعضی جاها بیش از حد زیاد بود و تو بعضی زمینه ها هم کم. یعنی جایی که می خواستی ببینی چرا یه اتفاقی افتاده، با اطلاعاتی روبه رو میشدی که به شکل قطره چکونی بهت داده میشد.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews