Wachtkamers van ziekenhuizen zijn grensgebieden. Snel binnen en buiten en dan vooral verder leven. Of dat hoop je tenminste, dat je toch-niet-ziek mag zijn, dat je gewoon even zit te wachten op de dokter die zegt dat je er niets te zoeken hebben. Ook Liesbeth Van Impe verwachtte niet écht dat de wereld zoals ze die kende op het punt stond te verdwijnen.
Toen Liesbeth haar diagnose ‘borstkanker’ kreeg, vielen er veel dingen in duigen, maar ze wist wel: hier ga ik géén boek over schrijven. De diagnose is dus niet de enige verrassing gebleken. En toch is dit niet het soort boek geworden waaraan ze dacht, eentje dat het heeft over moed en de wijze lessen die er getrokken moeten worden. Neen, gaandeweg merkte Liesbeth dat het vooral de nuchtere, van drama ontdane verhalen waren die hielpen. Dit is geen verhaal over positief denken. Kanker trekt zich daar maar weinig van aan. Er valt niet te onderhandelen. Dit is het verhaal over een jaar op krukken, over de plaats van ziekte en gebrek in een Insta-perfecte wereld.
Liesbeth heeft het overleefd, en dat is genoeg. Met dit boek toont ze lotgenoten en iedereen die nog steeds geen kankerpatiënt in de ogen durft te kijken hoe kankerland eruit ziet en hoe je er kunt doorreizen.
Goed geschreven - geen woord te veel. Kwetsbaar en open, zonder sentimenteel te zijn. Het zal herkenbaar zijn voor ieder die met deze vreselijke ziekte geconfronteerd wordt. Tegelijk kan het de gelukzakken die het niet van dichtbij kennen een inkijk geven die tot beter begrip kan leiden.
“En dat is vriendschap inderdaad, in de noodlottige en stille betekenis van het woord, zonder gekletter van sabels en degens: een heldendaad, zoals elk onbaatzuchtig menselijk gedrag.”
Zo goed als in één ruk uitgelezen. Heel eerlijk, echt en soms heftig. Een aanrader voor wie het zelf of van dichtbij meemaakt en eigenlijk voor iedereen.
Mijn man is tegenwoordig helaas een beetje expert in deze kwestie, en vindt 'Chemodag is de beste dag van de week' (2020) herkenbaar. Slik. Liesbeth Van Impe, hoofdredacteur van Het Nieuwsblad, kreeg een diagnose van borstkanker en onderging de hele reutemeteut van chemo, bestraling en operatie. De martelgang was effectief, ze is er nog. Ze beschrijft hoe ze elke etappe doormaakte, telkens met haar eigen verschrikkingen. Ik onthou vooral dat elke kanker en ieder mens met kanker anders is, en dus dat standaard argumenten zinloos zijn. Van Impe hakt stevig in op adviezen over "positief denken" en "vechten tegen ziekte" en andere nonsens, maar de realiteit van de vreselijke ongemakken lijkt me gruwelijk. Concrete handvaten zitten er voor mij als lezer niet in. Die zocht ik niet, maar het is verleidelijk erop te hopen. 3,5 sterren.
"Investeer in mensen. Doe wat je graag doet met passie en wat je niet graag doet met efficiëntie. Trek je niet teveel aan van wat anderen denken. Het leven is geen jacuzzi op een onbewoond eiland met #perfecthappiness als hashtag. Geluk is een momentopname die je overvalt als je het niet verwacht. Kwetsbaarheid is kracht. Wees spaarzaam met ergernis, wees onverschrokken als je echt kwaad bent. De meeste mensen kunnen je positief verrassen, als je ze de kans geeft."
Allereerst: lees dit boek als luisterboek. Liesbeth Van Impe heeft namelijk een ongelooflijk prettige stem en intonatie, waardoor haar woorden zich zachtjes in je hoofd nestelen. Haar vaak nuchtere en onderzoekende blik op zichzelf, inclusief momenten van zeer openhartige kwetsbaarheid, zijn bovendien een verademing in het moeras van pathetische of intens deprimerende boeken over kanker. Dit is het boek dat je bij je wil dragen als jij of je naaste de angstaanjagende kankerdiagnose hebt/heeft gekregen.
Eerlijk, no-nonsense geschreven, zoals ze ook overkomt op tv. In 2 x uitgelezen, het is heel vlot geschreven, zoals je kan verwachten van een journaliste/hoofdredactrice. Bijkomend heeft het boek mij verrast met veel zeer mooie zinnen om bij te blijven stilstaan, ze zou meer boeken moeten schrijven.
Rauw, echt en leerrijk om te kunnen omgaan en praten met mensen die er midden in zitten als ook informatief voor als de dag zou komen wanneer ikzelf of iemand close dit moet doormaken. Het neemt je mee in de wereld van chemo en hoe iemand zich voelt of wat er meegemaakt wordt.
Het was bijna een DNF geworden, het komt mss wat traag op gang (oke, voor zover dat gezegd kan worden voor een boek in deze categorie), maar gaandeweg ben ik Liesbeth meer en meer gaan appreciëren. Mooi, vlot en eerlijk geschreven.
Een mooi persoonlijk relaas over het leven met kanker. De hevige reacties op chemo, de eeuwige twijfels, de grote zorgen en de ambetante gevolgen. De grote dankbaar en liefde voor het leven.
Beste boek over kanker dat ik al gelezen heb. Zonder franjes, oprecht eerlijk, zowel wat het hebben van kanker (in Liesbeths geval) betreft, alsook hoe belangrijk kleine dingen die steun geven kunnen zijn én blijven. Aanrader voor iedereen met en zonder kanker, al is het maar om - in beide gevallen - te weten hoe ermee om te gaan.
Aanrader. Heel herkenbaar. Ik zou het nooit zo kunnen verwoorden, gelukkig zijn er schrijvers die ondanks alles toch nog onder woorden brengen wat ze meemaakten.