Het tekort van het teveel

by Damiaan Denys

Er is iets geks aan de hand. Westerse landen behoren al jaren tot de gelukkigste landen ter wereld. Nooit eerder was de welvaart hoger, rijkdom groter en levenskwaliteit beter. Ze staan aan de top van de wereld op het gebied van onderwijs, leefomgeving, gezondheid, veiligheid en welzijn. Toch lijden vier op de tien mensen in hun leven aan een psychische stoornis en ondergaan in Nederland jaarlijks een miljoen mensen een behandeling voor psychische klachten. We zijn welvarender, maar mentaal zieker dan ooit. We zijn gelukkiger, maar lijden meer dan ooit. Hoe kunnen we deze paradoxen begrijpen? Verwachten we te veel van het leven? Brengt welvaart meer ongeluk? Waarom faalt de mentale zorg? Kunnen we nog gezond en normaal lijden? Zijn onze verwachtingen te hoog? Mogen we nog menselijk zijn?

Genres: Nonfiction

280 pages, Paperback

Published October 29, 2020

Reviews

[Pieter De Wijngaert · Rating 5 out of 5]

Breed en verhelderend boek

[Sippy · Rating 3 out of 5]

3.5⭐ Interessant boek, met een uitvoerige uiteenzetting over structuur, doel en effectiviteit van en de vraag naar hulp binnen de geestelijke gezondheidszorg in Nederland. Het boek is veel boeken ineen en raakt aan bestuurskunde, psychiatrie, filosofie, sociologie enzovoort. Daarmee ook niet integraal leesvoer voor iedereen. Ik vind het wel boeiend, soms wat teveel mooischrijverij als ogenschijnlijk doel op zich. Bij vlagen heb ik instemmend geknikt of de wenkbrauwen gefronst omdat ik het wel, niet of maar deels eens was. En ach: dat scherpt de geest...

Al met al een boeiend boek en een uitvoerige recensie vind je hier: https://zinvollerleven.nl/het-tekort-...

[Wildfire · Rating 3 out of 5]

*3,5 Ik was het niet met alles eens maar er stonden een hoop goede punten in en dit boek heeft mij aan het denken gezet.

[Koen Koolstra · Rating 4 out of 5]

'Ik wil ons laten verstaan waarom we elkaar niet begrijpen.'

Belangrijk onderwerp! Soms wat onnodig opgeblazen taalgebruik.

[David · Rating 3 out of 5]

Op zich een prima boek over de huidige staat van de GGZ volgens Denys. Ik kan me in veel herkennen maar Denys schrijft duidelijk als iemand die bovenaan de huidige hierarchie van de GGZ staat. Hij omschrijft de psychiater als iemand die zowel bekwaam is in diagnostiek als psychotherapeutische behandelingen, terwijl de praktijk naar mijn idee toch echt anders is, en dit meer het specialisme is van een psycholoog. Hij stelt dat de psychotherapie "gekaapt" wordt door andere disciplines, maar volgens mij is het juist de jonge psychiater die zich niet meer tot psychotherapeut laat scholen, ookal is die keuze er wel in de opleiding. Daarnaast wordt depressie in verband gebracht met het achterhaalde idee van een serotonine-tekort. De kritiek op De Nederlandse GGZ als vertegenwoordigers van de bestuurders van GGZ-instellingen itt vertegenwoordigers van de GGZ is natuurlijk helemaal terecht. Denys normaliseert lijden verderop in het boek en betoogt dat er te veel mensen behandeld worden subklinische klachten. Het zou mooi zijn als meer GGZ-professionals en vooral huisartsen het zo gaan zien en niet iedereen maar behandeld wordt, maar we ook als samenleving meer gaan realiseren dat lijden bij het leven hoort en niet afwijkend is. Al met al een nuttig boek maar ook een boek dat je prima kan laten liggen.

[Florens · Rating 3 out of 5]

De inhoud van het boek is erg sterk, Denys lijkt te weten waar hij het over heeft. Het geeft een interessante kijk op wat lijden nou eigenlijk is, en wanneer je dit zou moeten behandelen, of wanneer het je eigen verantwoordelijk is als onderdeel van het leven.

De schrijfstijl kan soms hinderlijk overkomen, zoals omslachtige metaforen waar bijvoorbeeld vaak geforceerd "het tekort van het teveel" of "de paradox" in wordt verwerkt. Ook lijkt het (zeker aan het eind) van het boek dat hij veel in herhaling treedt. Maar hier kan je doorheen lezen.

Al met al een interessante kijk op de mentale zorg in onze huidige gecompliceerde samenleving.

[Jella · Rating 3 out of 5]

Het boek vertaalt een kritische blik van de mentale zorg. De schrijver maakt analytische koppelingen tussen bestuurskundige, sociologisch, psychologisch, medische en (wetenschaps)filosofische gedachtes en ontwikkelingen. Ondanks oog voor complexiteit in analyse, is de gevolgtrekking/concludering hier en daar behoorlijk matig. Daarnaast noemt de schrijver nadrukkelijk de internationale verhouding maar doet hier uiteindelijk niks mee.
Het boek bevat veel stof tot nadenken, maar leest als geheel voor mij niet als één boek. De schrijftstijl leest niet heel prettig, onder andere door (onnodig) gebruik van moeilijke woorden. Wat mij betreft qua schrijfstijl en niveau niet een boek voor iedereen.

[Joren · Rating 3 out of 5]

Een boek met meerdere gezichten. Analytisch en filosofisch en beschrijvend en oplossingsgericht en reflecterend en ...
Het is wat veel. Toch een goed boek met een goede inkijk in hoe we in de Nederlandse cultuur en (ggz)organisatie omgaan met lijden en psychische nood. En vooral wat daaraan schort.

Het hoofdstuk over De (ab)normaliteit (4☆) verdiend aparte publiciteit. Dat hoofdstuk is een mooie zoektocht en pleidooi voor wat meer anbormaliteit in ons leven. Dat is namelijk heel normaal... Of eigenlijk laat het hoofdstuk zien dat normaliteit op zich helemaal niet bestaat. Vind ik een mooie gedachte.

[Jiayi Zeng · Rating 3 out of 5]

“Vrijheid kan ook betekenen: vrij zijn van jezelf.. We maken deel uit van een groot geheel, van een netwerk aan relaties. Van de natuur ook, die we aan het verwoesten zijn. Maar niet iedere boom is bedoeld om in jouw kachel te stoppen. De functionalistische manier om naar de wereld te kijken - wat kan ik gebruiken - is pas 300 jaar oud. De Grieken zagen dat elke boom, elke steen, elk water zijn eigen doel had. Het zou ons ook helpen om zo respectvol naar de wereld te kijken.” Aldus Denys in de Volkskrant.

[Katrien De Lameillieure · Rating 5 out of 5]

Dit boek heeft mij heel veel bijgeleerd over de psychiatrie (in Nederland). Heb het twee keer opnieuw gelezen om zoveel mogelijk te onthouden (en sommige stukken nog meer), en aangeduid met fluostift en post-its, zo interessant vond ik dit boek. Ook leuk dat hij een Belgische psychiater is die is verhuisd naar Nederland. De vergelijkingen die hij maakt zijn zeer herkenbaar.

[Job Looijenga · Rating 5 out of 5]

Heel intrigerend boek vooral omdat Daminaan het breder trekt dan alleen de geestelijke gezondheidszorg. Wel lastig om het goed te begrijpen dus voorlopig iets om over na te denken en vooral met elkaar over na te praten.

[Martin Sanders · Rating 5 out of 5]

Nu ik dit heb gelezen, behoedt voor altijd een angst mij ervoor, een stoornis te ontwikkelen.

[Andre · Rating 3 out of 5]

Interessant betoog, zeker het eerste deel was goed te volgen. Het tweede deel klopt ongetwijfeld, maar voelde ook als veel herhaling en het opratelen van iedere zinnig voelende gedachte.

[Bart Van vliet · Rating 4 out of 5]

Interessante en heldere analyse van de GGZ in Nederland. Leest vlot weg.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 5 out of 5]

Dit is een zeer goed boek over de geestelijke gezondheidszorg en de ontwikkelingen in ons gedrag en onze maatschappij die leiden tot de situatie waarin we ons nu bevinden. We geven miljarden uit aan GGZ, de wachtlijsten waren nooit langer, en het aantal psychische storingen is objectief niet toegenomen in de laatste 50 jaar.
Denys legt omstandig uit dat zorgvraag, zorgaanbod en zorgstelsel gezamenlijk zorgen voor het continueren van deze situatie. Hij maakt duidelijk dat het verschil tussen storingen, lijden, ziekte drie elementen zijn die alhoewel aan elkaar gerelateerd toch afzonderlijk beschouwd moeten worden omdat niet iedere storing doet lijden en niet ieder lijden ook een ziekte is die dus voor vergoeding in aanmerking komt. De belangrijkste constatering is dat we oneigenlijke verwachtingen hebben van het oplossend vermogen van de GGZ omdat haar doelstelling maatschappelijk en individueel welbevinden nooit het objectief van geestelijke gezondheidszorg kan zijn. Een enkele oplossing is iets te naïef zoals: Een commissie van vakgenoten die belange(n)loos een nieuwe structuur zou moeten uitwerken. Alsof de gevestigde belangen zich daar niet tegen zouden verzetten. Terugkeer naar vertrouwen in de zorg alsof de accountantslobby in den Haag daar geen stokje voor zal proberen te steken. Ik zou dit werk te kort doen om daarmee te eindigen. Het biedt tal van inzichten die ervoor kunnen zorgen dat we de geestelijke gezondheidszorg anders kunnen benaderen. Dit zou verplichte literatuur moeten zijn voor al wie zich professioneel met de GGZ inlaat zowel behandelend als administratief en beleidsmatig vanuit de overheid.