What do you think?
Rate this book
Λένον #3
Λένον, Μέρος Γ'
Ποιος άραγε δε γνωρίζει τον John Lennon, έναν από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς του 20ου αιώνα, με τη μοναδική καριέρα τόσο σαν solo καλλιτέχνης όσο και σαν μέλος των θρυλικών "Beatles"; Γεννημένος στο Λίβερπουλ στις 9 Νοεμβρίου το 1940, ο John Lennon, εκτός από καλλιτέχνης, ανέπτυξε και έντονη ακτιβιστική δράση παίρνοντας θέση για πλειάδα κοινωνικών ζητημάτων αν και αυτό που θα έμενε περισσότερο στη μνήμη μας θα ήταν ο ηγετικός ρόλος του στο κίνημα εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ, με το τραγούδι του "Give Peace a Chance" να αποτελεί έναν διαχρονικό αντιπολεμικό ύμνο.
THE FAB FOUR"
Τη δεκαετία του ’60 το άστρο των "Beatles" ή "The Fab Four", όπως τους αποκαλούσαν τα Μ.Μ.Ε. και οι θαυμαστές τους, θα φωτίσει το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα και η Beatlemania θα κατακτήσει τον πλανήτη. Αναπόφευκτα, αυτή η επιτυχία οδήγησε στην εμπορευματοποίηση της εικόνας του συγκροτήματος, κάτι που φάνηκε να ενοχλεί τον John ο οποίος προσπάθησε από την πλευρά του να απεμπλακεί όσο του ήταν δυνατό, στρεφόμενος πότε στον μαρξισμό και πότε στον υπερβατικό διαλογισμό που δίδασκε ο Ινδός γκουρού Maharishi Mahesh Yogi. Στα τέλη της δεκαετίας του '60, θα ξεκινήσει η σχέση του με τη Yoko Ono, μια σχέση που θα τον επηρεάσει βαθύτατα τόσο σε προσωπικό, όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Άλλωστε, δεν αποτελεί μυστικό πως ένας από τους λόγους της διάλυσης των "Beatles", ήταν η αντιπάθεια που ένιωθαν τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος απέναντι στη Yoko. Έτσι, το φθινόπωρο του 1969, ο Lennon θα ηχογραφήσει μαζί με τους υπόλοιπους "Beatles" τον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος, το "Abbey Road", πού πήρε το όνομά του από την ομώνυμη οδό όπου βρισκόταν το στούντιο της "E.M.I." στο Λονδίνο.
ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ "BEATLES"
Τον Απρίλιο του 1970, σε μια συνέντευξή του ο Paul Mc Cartney θα ανακοινώσει τη διάλυση των "Beatles" και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο John θα κυκλοφορήσει τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "PlasticOno", για να ακολουθήσει την αμέσως επόμενη χρονιά, ο πιο επιτυχημένος του δίσκος, το "Imagine". Την ίδια χρονιά, ο γερουσιαστής των ρεπουμπλικάνων από τη Νότια Καρολίνα, Strom Thurmond, έχοντας συντάξει μια έκθεση για την πολιτική δράση του Lennon στη διάρκεια της διετίας '71 -'72, θα ζητήσει την αφαίρεση της άδειας παραμονής του Lennon στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο John Lennon ήταν αναμφισβήτητα ένας καλλιτέχνης που απετέλεσε τη φωνή της γενιάς του. Μιας γενιάς που ξεχώριζε για την επιμονή της να αναζητεί την ουσία των πραγμάτων. Πως λοιπόν θα μπορούσε ο ίδιος ο Lennon να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα; Αφού ασχολήθηκε με την πνευματική αναζήτηση μέσω του υπερβατικού διαλογισμού, αναζήτησε τη φύση των πραγμάτων μέσα από τη μελέτη της αριθμολογίας ή ορθότερα μέσα από την εμμονή του για τον αριθμό εννέα. Σε αυτό το graphic novel, ο Lennon βρίσκεται στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή του και αποκαλύπτει πτυχές που είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό.
THE FAB FOUR"
Τη δεκαετία του ’60 το άστρο των "Beatles" ή "The Fab Four", όπως τους αποκαλούσαν τα Μ.Μ.Ε. και οι θαυμαστές τους, θα φωτίσει το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα και η Beatlemania θα κατακτήσει τον πλανήτη. Αναπόφευκτα, αυτή η επιτυχία οδήγησε στην εμπορευματοποίηση της εικόνας του συγκροτήματος, κάτι που φάνηκε να ενοχλεί τον John ο οποίος προσπάθησε από την πλευρά του να απεμπλακεί όσο του ήταν δυνατό, στρεφόμενος πότε στον μαρξισμό και πότε στον υπερβατικό διαλογισμό που δίδασκε ο Ινδός γκουρού Maharishi Mahesh Yogi. Στα τέλη της δεκαετίας του '60, θα ξεκινήσει η σχέση του με τη Yoko Ono, μια σχέση που θα τον επηρεάσει βαθύτατα τόσο σε προσωπικό, όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Άλλωστε, δεν αποτελεί μυστικό πως ένας από τους λόγους της διάλυσης των "Beatles", ήταν η αντιπάθεια που ένιωθαν τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος απέναντι στη Yoko. Έτσι, το φθινόπωρο του 1969, ο Lennon θα ηχογραφήσει μαζί με τους υπόλοιπους "Beatles" τον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος, το "Abbey Road", πού πήρε το όνομά του από την ομώνυμη οδό όπου βρισκόταν το στούντιο της "E.M.I." στο Λονδίνο.
ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ "BEATLES"
Τον Απρίλιο του 1970, σε μια συνέντευξή του ο Paul Mc Cartney θα ανακοινώσει τη διάλυση των "Beatles" και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο John θα κυκλοφορήσει τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "PlasticOno", για να ακολουθήσει την αμέσως επόμενη χρονιά, ο πιο επιτυχημένος του δίσκος, το "Imagine". Την ίδια χρονιά, ο γερουσιαστής των ρεπουμπλικάνων από τη Νότια Καρολίνα, Strom Thurmond, έχοντας συντάξει μια έκθεση για την πολιτική δράση του Lennon στη διάρκεια της διετίας '71 -'72, θα ζητήσει την αφαίρεση της άδειας παραμονής του Lennon στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο John Lennon ήταν αναμφισβήτητα ένας καλλιτέχνης που απετέλεσε τη φωνή της γενιάς του. Μιας γενιάς που ξεχώριζε για την επιμονή της να αναζητεί την ουσία των πραγμάτων. Πως λοιπόν θα μπορούσε ο ίδιος ο Lennon να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα; Αφού ασχολήθηκε με την πνευματική αναζήτηση μέσω του υπερβατικού διαλογισμού, αναζήτησε τη φύση των πραγμάτων μέσα από τη μελέτη της αριθμολογίας ή ορθότερα μέσα από την εμμονή του για τον αριθμό εννέα. Σε αυτό το graphic novel, ο Lennon βρίσκεται στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή του και αποκαλύπτει πτυχές που είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό.
52 pages, Paperback
First published November 18, 2013
1 person want to read
About the author
David Foenkinos
63 books2,159 followersDavid Foenkinos is a French novelist, playwright, screenwriter and director who studied both literature and music in Paris.
His novel La délicatesse is a bestseller in France. A film based on the book was released in December 2011, with Audrey Tautou as the main character. His novels have appeared in over forty languages, and in 2014 he was awarded the Prix Renaudot for his novel Charlotte.
Growing up in a home with few books and often absent parents, David Foenkinos read and wrote little during his childhood. At 16, he required emergency surgery as a result of a rare pleural infection and spent several months recuperating in hospital, where he began to devour books, learning to paint and play the guitar. From this experience, he says, he kept a drive for life, a force that he wanted to convey through his books.
He studied literature at the Sorbonne and music in a jazz school, eventually becoming a guitar teacher. In the evenings, he was a waiter in a restaurant. After unsuccessfully trying to set up a music group, he turned his hand to writing.
After a handful of failed manuscripts, he found his style, and his first novel Inversion de l'idiotie: de l'influence de deux Polonais (“Inversion of idiocy: influenced by two Poles”), though refused by many other publishers, was published by Gallimard in 2002; the book earned him the François-Mauriac literary prize, awarded by the Académie Française.
David Foenkinos is the brother of director Stéphane Foenkinos.
His novel La délicatesse is a bestseller in France. A film based on the book was released in December 2011, with Audrey Tautou as the main character. His novels have appeared in over forty languages, and in 2014 he was awarded the Prix Renaudot for his novel Charlotte.
Growing up in a home with few books and often absent parents, David Foenkinos read and wrote little during his childhood. At 16, he required emergency surgery as a result of a rare pleural infection and spent several months recuperating in hospital, where he began to devour books, learning to paint and play the guitar. From this experience, he says, he kept a drive for life, a force that he wanted to convey through his books.
He studied literature at the Sorbonne and music in a jazz school, eventually becoming a guitar teacher. In the evenings, he was a waiter in a restaurant. After unsuccessfully trying to set up a music group, he turned his hand to writing.
After a handful of failed manuscripts, he found his style, and his first novel Inversion de l'idiotie: de l'influence de deux Polonais (“Inversion of idiocy: influenced by two Poles”), though refused by many other publishers, was published by Gallimard in 2002; the book earned him the François-Mauriac literary prize, awarded by the Académie Française.
David Foenkinos is the brother of director Stéphane Foenkinos.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
November 16, 2020
Κλείνοντας και το τελευταίο τεύχος (κανονικά το έργο εκδόθηκε ως ένας αυτοτελής τόμος στα γαλλικά) ένιωσα μάλλον στενάχωρα.
Ο τόνος του βιβλίου είναι πιο κοντά σε αυτόν μιας συνεχούς ανασκόπησης, μιας προσπάθειας να μπει το παρελθόν σε τάξη. Όπως και κάθε (αυτό)βιογραφία , μια τέτοια απόπειρα δεν μπορεί παρά να είναι το ημιτελές αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης στιγμής, μια διάθλαση αυτού που βολεύει κάθε φορά να ορίσουμε ως το "παρελθόν". Είναι από τη φύση του λοιπόν εγχείρημα που εξυπηρετεί περισσότερο ανάγκες του παρόντος παρά μια υποτιθέμενη υποχρέωση για την οριστικά "αληθινή" εκδοχή. Αυτό ο Foekinos το αναγνωρίζει και το χρησιμοποιεί με πλήρη επιτυχία καθώς συγγράφει την "αυτοβιογραφία" του Lennon.
Η εικόνα που έμεινε σε εμένα (έντονα επηρεασμένη από τις καταπληκτικές ζωγραφιές σε σέπια) είναι αυτή ενός θρυμματισμένου, απερίγραπτα μόνου ανθρώπου. Η χαρά της δημιουργίας, της έκφρασης μέσα από τη μουσική παίζει δευτερεύοντα ρόλο (μοιάζει να το σχολιάζει αυτό στα τελευταία καρέ ο ιδιος o Foekinos), ενώ είναι η επιθυμία για απόδραση αυτό που φαίνεται να κινεί σχεδόν με ζωώδη μανία τα νήματα της ζωής του Λένον. Το άδοξο και άδικο τέλος έρχεται σε μια στιγμή που η πάντα ζητούμενη εσωτερική ειρήνη είχε σχεδόν κατακτηθεί, αλλά εις βάρος πολλών μικρών ή μεγαλύτερων προσωπικών τραγωδιών που άφηνε στο πέρασμα του αυτός ο αθεράπευτα εγωκεντρικός καλλιτέχνης.
Ίσως κάθε ιδιοφυία να είναι και ένας μικρός ή μεγαλύτερος τύραννος. Ίσως έτσι ακριβώς τον θέλουν και οι θαυμαστές, και ως τέτοιον τον λατρεύουν και εν συνεχεία τον αποκαθηλώνουν/θυσιάζουν.
Όπως και να είναι, έχουν περάσει αρκετά χρόνια, προκειμένου να ακούσει κανείς τη μουσική χωρίς τα παρελκόμενα της φρενίτιδας και της showbiz. Τελειώνοντας, λοιπόν, το ωραίο αυτό βιβλίο, αυτό ακριβώς θα κάνω, μιας και η δισκοθήκη μου είχε πάντα ένα μεγάλο κενό στις σχετικές entries.
Ο τόνος του βιβλίου είναι πιο κοντά σε αυτόν μιας συνεχούς ανασκόπησης, μιας προσπάθειας να μπει το παρελθόν σε τάξη. Όπως και κάθε (αυτό)βιογραφία , μια τέτοια απόπειρα δεν μπορεί παρά να είναι το ημιτελές αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης στιγμής, μια διάθλαση αυτού που βολεύει κάθε φορά να ορίσουμε ως το "παρελθόν". Είναι από τη φύση του λοιπόν εγχείρημα που εξυπηρετεί περισσότερο ανάγκες του παρόντος παρά μια υποτιθέμενη υποχρέωση για την οριστικά "αληθινή" εκδοχή. Αυτό ο Foekinos το αναγνωρίζει και το χρησιμοποιεί με πλήρη επιτυχία καθώς συγγράφει την "αυτοβιογραφία" του Lennon.
Η εικόνα που έμεινε σε εμένα (έντονα επηρεασμένη από τις καταπληκτικές ζωγραφιές σε σέπια) είναι αυτή ενός θρυμματισμένου, απερίγραπτα μόνου ανθρώπου. Η χαρά της δημιουργίας, της έκφρασης μέσα από τη μουσική παίζει δευτερεύοντα ρόλο (μοιάζει να το σχολιάζει αυτό στα τελευταία καρέ ο ιδιος o Foekinos), ενώ είναι η επιθυμία για απόδραση αυτό που φαίνεται να κινεί σχεδόν με ζωώδη μανία τα νήματα της ζωής του Λένον. Το άδοξο και άδικο τέλος έρχεται σε μια στιγμή που η πάντα ζητούμενη εσωτερική ειρήνη είχε σχεδόν κατακτηθεί, αλλά εις βάρος πολλών μικρών ή μεγαλύτερων προσωπικών τραγωδιών που άφηνε στο πέρασμα του αυτός ο αθεράπευτα εγωκεντρικός καλλιτέχνης.
Ίσως κάθε ιδιοφυία να είναι και ένας μικρός ή μεγαλύτερος τύραννος. Ίσως έτσι ακριβώς τον θέλουν και οι θαυμαστές, και ως τέτοιον τον λατρεύουν και εν συνεχεία τον αποκαθηλώνουν/θυσιάζουν.
Όπως και να είναι, έχουν περάσει αρκετά χρόνια, προκειμένου να ακούσει κανείς τη μουσική χωρίς τα παρελκόμενα της φρενίτιδας και της showbiz. Τελειώνοντας, λοιπόν, το ωραίο αυτό βιβλίο, αυτό ακριβώς θα κάνω, μιας και η δισκοθήκη μου είχε πάντα ένα μεγάλο κενό στις σχετικές entries.
Displaying 1 of 1 review