Tigonius

by Jan Kuipers, Gert Kuipers

Een mislukte schepper en diens mislukte schepping, want deze voldoet immers niet aan het vantevoren afgesproken doel. Iemand met de naam Meetrecht en een rivaal di zich Salpetrus Satanski noemt: het zijn de ingrediënten van dit vroeggeboren samenwerkingsverband tussen de gebroeders Kuipers. Het is aan de Heer God Meetrecht er tijdig voor te zorgen dat diens mens zichzelf bewijst. Het is dat, of sector QZ-744-2zal Hem ontnomen worden.

214 pages, Paperback

Published January 1, 2020

Reviews

[Johan Haneveld · Rating 3 out of 5]

6,2 Ik heb in mijn recensies vaker gedeeld hoe blij ik ben met het bestaan van de stichting Fantastische Vertellingen. Deze maakt het mogelijk dat ook fantastische werken die niet door commerciële uitgeverijen worden aangenomen toch het levenslicht zien. Je vindt in 'Rare boekjes'-reeks daardoor experimentele romans en verhalenbundels, waarin vorm en/of inhoud anders zijn dan je zou verwachten. Vaak levert dat pareltjes op, zoals bijvoorbeeld 'Behuisde tijd', of 'Santiago! Santiago!' of natuurlijk de Ganymedes-bundels. Maar experimenten kunnen ook verkeerd uitvallen. Deze boeken hebben een heel eigen karakter en soms vallen ze geheel binnen je smaak, terwijl je in andere gevallen vertwijfeld op je achterhoofd moet krabben. Dat zegt dan niet per se iets over de kwaliteit. Deze verhalen zijn door de uitgever uitgekozen en dat wil zeggen dat er minstens één lezer is die ze geweldig vindt. Maar extremen in vorm en inhoud wekken ook extreme reacties op. Dus als een boek buiten de begaande paden treedt kan het ook verder van mij en mijn smaak vandaan raken in plaats van er dichterbij in de buurt te komen.
Dit alles om te verklaren dat dit boek van mij niet een heel hoge beoordeling heeft gekregen, terwijl de auteurs toch niet de minsten zijn. Ik kende met name Jan Kuipers al uit Ganymedes en andere genrepublicaties, van goed onderbouwde historische fantasyverhalen met veelal een duister randje. Ik vind ze steevast heel goed geschreven, met een fantastische sfeertekening waardoor je je in het verleden waant en een trefzeker woordgebruik dat blijk geeft van een groot vocabulaire zonder ontoegankelijk te worden. Ik heb alleen zelf wat moeite met het feit dat alle karakters in deze verhalen moreel niet lichtgrijs zijn, maar op zijn best donkergrijs, maar eerder zwart. Lezen over nare mensen geeft mij toch een naar gevoel. Daar is natuurlijk niets mis mee - maar ik ben van mezelf al zwartgallig genoeg. Ook in het onderhavige werk zijn er geen helden, niemand met wie je makkelijk kunt meeleven. Dit is alleen geen historische fantasy, maar eerder een absurdistische theologische fantasie.
De manier waarop godsbeelden onder de loep werden genomen deed me denken aan de werken van Terry Pratchett (met name 'Small Gods') en ook hier bevatten de overtrokken beelden scherpe kritiek. Pratchett houdt echter, vind ik, meer oog voor de menselijke maat. Doordat er hier weinig aandacht was voor het menselijke bestaan van Tigonius, die bijna meteen wordt meegenomen naar bizarre werelden, voelde ik mezelf ook zonder anker. Ik ben zelf trouwens niet snel beledigd, ook niet als mensen over geloof schrijven, maar voor lezers die meer aan bepaalde godsbeelden hechten is het misschien wel te oneerbiedig.
Ik miste vooral een goede verhaallijn. Het kan zijn dat ik gewoon te moe was toen ik het boek las en daardoor concentratie miste, maar ik had moeite het verhaal te snappen. Te vaak leken gebeurtenissen elkaar zonder reden op te volgen. Natuurlijk is het geen probleem als je moeite moet doen om het verhaal te begrijpen, maar dan moeten je hersenen wel goed functioneren. Omdat het kan zijn dat ik gewoon te weinig geslapen had om het op waarde te schatten., zal ik dit boek niet recenseren voor Fantastische Vertellingen. Ik ben ook heel benieuwd hoe anderen over het verhaal denken.