What do you think?
Rate this book
Zilt
De liefde tussen Sel en Liv is dood. Daar zijn ze het over eens. Dat is meteen ook het enige. Ze verschillen danig in mening over wanneer die liefde precies dood is gegaan en over wiens schuld dat was.
Zilt vertelt het verhaal van Sel en Livs laatste avond op restaurant. Er moeten sleutels uitgewisseld worden en losse eindjes worden ingestopt. Ze hebben elkaar ook nog heel wat te vragen, maar twijfelen hoeveel ze de ander nog moeten zeggen. Want die paar geheimen die ze nog hebben… zullen die iets aan de zaak veranderen? Of zullen ze de herinnering van wat ze waren enkel oneer aandoen?
Zilt is een eigenzinnige roman, vol tragikomische humor en een welgemeende knipoog naar Het diner van Herman Koch.
Zilt vertelt het verhaal van Sel en Livs laatste avond op restaurant. Er moeten sleutels uitgewisseld worden en losse eindjes worden ingestopt. Ze hebben elkaar ook nog heel wat te vragen, maar twijfelen hoeveel ze de ander nog moeten zeggen. Want die paar geheimen die ze nog hebben… zullen die iets aan de zaak veranderen? Of zullen ze de herinnering van wat ze waren enkel oneer aandoen?
Zilt is een eigenzinnige roman, vol tragikomische humor en een welgemeende knipoog naar Het diner van Herman Koch.
456 pages, Paperback
Published October 28, 2020
1 person is currently reading
65 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 4, 2021
Over dit boek heb ik een dubbel gevoel. Het triggerde mij wel, het relaas van ontstaan, bloei en verval van een liefdesrelatie, waarin heel veel gezegd maar ook niet gezegd werd. Ik vond het niet altijd gemakkelijk om tussen de regels door te lezen, maar net daarom bleef het mij prikkelen om verder te lezen. Ik bleef maar denken dat ik ergens een "aha!" gevoel zou krijgen, een soort sleutelmoment zou tegen komen, en dat kwam wel, maar ik vond dat dan niet zo indrukwekkend, dus dan bleef ik nog wat op mijn honger, en het einde - zonder iets te spoilen - had voor mij niet gehoeven.
All in all toch wel een okee boek, ondanks de slordige eindredactie.
All in all toch wel een okee boek, ondanks de slordige eindredactie.
October 9, 2023
De liefde tussen Sel en Olivia (Liv) is dood. Dat hebben velen ongetwijfeld wel eens meegemaakt. Wat we in ‘Zilt’ voor de kiezen krijgen is een beetje pingpongen tussen de twee hoofdpersonages. Als lezer wou ik er vooral achter komen waarom hun liefde geëindigd is en vooral: door wie?
Hoofdstuk per hoofdstuk en gerecht per gerecht leert de lezer Sel en Liv beter kennen en reis je in stukjes terug naar hun verleden. Zowel hun verleden samen als hun jeugd. Naar het einde toe werd ik telkens maar meer en meer verrast. Wauw. Ik moet zeggen dat de epiloog toch binnenkwam. Er werden voor mij toch enkele bommetjes gedropt, om dan zo te eindigen. Zonder dit te willen spoilen voor mensen die het boek willen lezen, het is soms allesbehalve hoe je denkt dat het zal zijn.
‘Zilt’ kwam naar het einde toe toch wel binnen. De grappige zinnen en soms absurde situaties zorgden ook voor genoeg tegengewicht en humor in het verhaal.
“Ik heb wel degelijk ooit geprobeerd een eetstoornis te ontwikkelen, maar ik had er het karakter niet voor.”
“Iedereen had dus zijn best gedaan, maar je best doen is zelden genoeg. Anders was iedereen een neurochirurg of een astronaut of God weet waarvan kleine etters tegenwoordig dromen. Gamer? Influencer?”
“Ik maakte daar mijn eerste bore-out door, lang voordat die staat van emoties een modeding werd. Het is zelfs nu nog niet zo hip als de tegenhanger en ik moet toegeven dat dat me wel verwondert. Het is in ieder geval een gemiste kans voor al de ziekenkashangers. Komt het niet veel beter over om te zeggen dat je je slecht bent beginnen te voelen omdat je zoveel meer wou doen maar dat er niks omhanden was? Dat je drive en engagement zo groot waren dat de rest van de wereld niet kon volgen? Want het ‘ik ben zo moe omdat iedereen van alles van me wil dat ik niet kan geven’-riedeltje begint wat afgezaagd te worden.”
Hoofdstuk per hoofdstuk en gerecht per gerecht leert de lezer Sel en Liv beter kennen en reis je in stukjes terug naar hun verleden. Zowel hun verleden samen als hun jeugd. Naar het einde toe werd ik telkens maar meer en meer verrast. Wauw. Ik moet zeggen dat de epiloog toch binnenkwam. Er werden voor mij toch enkele bommetjes gedropt, om dan zo te eindigen. Zonder dit te willen spoilen voor mensen die het boek willen lezen, het is soms allesbehalve hoe je denkt dat het zal zijn.
‘Zilt’ kwam naar het einde toe toch wel binnen. De grappige zinnen en soms absurde situaties zorgden ook voor genoeg tegengewicht en humor in het verhaal.
“Ik heb wel degelijk ooit geprobeerd een eetstoornis te ontwikkelen, maar ik had er het karakter niet voor.”
“Iedereen had dus zijn best gedaan, maar je best doen is zelden genoeg. Anders was iedereen een neurochirurg of een astronaut of God weet waarvan kleine etters tegenwoordig dromen. Gamer? Influencer?”
“Ik maakte daar mijn eerste bore-out door, lang voordat die staat van emoties een modeding werd. Het is zelfs nu nog niet zo hip als de tegenhanger en ik moet toegeven dat dat me wel verwondert. Het is in ieder geval een gemiste kans voor al de ziekenkashangers. Komt het niet veel beter over om te zeggen dat je je slecht bent beginnen te voelen omdat je zoveel meer wou doen maar dat er niks omhanden was? Dat je drive en engagement zo groot waren dat de rest van de wereld niet kon volgen? Want het ‘ik ben zo moe omdat iedereen van alles van me wil dat ik niet kan geven’-riedeltje begint wat afgezaagd te worden.”
December 30, 2020
3,5
Het duurt even voor je mee bent, maar het zijn aandoenlijke personages. Eerst leest het wat met horten en stoten, ik denk dat het aan de schrijfstijl ligt (zinsconstructies), maar ook aan dat er telkens opnieuw weinig wordt meegegeven, waardoor je steeds lang moet lezen om de volledige situatie te begrijpen die vanuit de twee personages wordt verteld.
Spijtig van de taalfouten en ontbrekende woorden, het zijn er net iets te veel.
Het duurt even voor je mee bent, maar het zijn aandoenlijke personages. Eerst leest het wat met horten en stoten, ik denk dat het aan de schrijfstijl ligt (zinsconstructies), maar ook aan dat er telkens opnieuw weinig wordt meegegeven, waardoor je steeds lang moet lezen om de volledige situatie te begrijpen die vanuit de twee personages wordt verteld.
Spijtig van de taalfouten en ontbrekende woorden, het zijn er net iets te veel.
December 30, 2025
Van het aperitief, over het voor-, hoofd- en nagerecht, tot digestief en kater achteraf volgen we Olivia en Sel in het restaurant en in het naar huis gaan. We volgen al hun gesprekken.
Ze maken er een boeltje van.
En zijn op zoek hoe en wanneer het einde wordt ingezet.
Ze maken er een boeltje van.
En zijn op zoek hoe en wanneer het einde wordt ingezet.
January 9, 2021
3,5 maar ik had zo graag 4 sterren gegeven, want het is echt een goed boek en mooi verhaal.
Máár er staan een storend aantal fouten in, hoe kan dit zelfs?
Bovendien zijn de dialogen quasi allemaal verwarrend, jammer, want lezen en moeten herlezen omdat het niet duidelijk is wie aan het woord is, is spijtig.
Máár er staan een storend aantal fouten in, hoe kan dit zelfs?
Bovendien zijn de dialogen quasi allemaal verwarrend, jammer, want lezen en moeten herlezen omdat het niet duidelijk is wie aan het woord is, is spijtig.
June 27, 2021
Het verhaal, de structuur en vele van de zinnen zouden gemakkelijk 5 sterren van me krijgen. En toch. Ik moest me in het begin doorzetten. Want hoewel Zilt geschreven werd met een zeer origineel taalgebruik, was het soms iets té, waardoor ik bepaalde zinnen twee keer moest lezen om ze goed en wel te vatten. Ook het einde mocht wat mij betreft van heel andere aard geweest zijn.
❤️: “Diegene die weggaat zal terugkijken op alles wat goed is, diegene die blijft ziet voornamelijk het slechte, alleen de onbeslisten hebben een beeld dat de werkelijkheid benadert door de waarheid in het midden te laten.”
❤️: “Diegene die weggaat zal terugkijken op alles wat goed is, diegene die blijft ziet voornamelijk het slechte, alleen de onbeslisten hebben een beeld dat de werkelijkheid benadert door de waarheid in het midden te laten.”
April 25, 2021
Soms heb je een goed verhaal, maar zijn het kleine dingen die toch storen. In dit geval waren het de muzieknoten bij de gebruikte songs, ik ergerde mij er verschrikkelijk aan, alsof je de lezer als een klein kind behandelt. Trouwens, ik hou echt wel van Belgische muziek, maar deze lijst leek wel alsof hij door Jan Jambon gesubsidieerd werd. Daarnaast waren er nog dingen die gewoon niet klopten, en het vrouwelijk hoofdpersonage was dan wel uitgewerkt om zowel goede als slechte eigenschappen te vertonen maar ik vond ze helemaal niet sympathiek. O ja, en het verhaal was ook te lang ...
July 19, 2021
Moeilijk om een rating te geven, omwille van het verhaal wil ik het niet buizen maar de vele fouten in het boek haalden me telkens zo hard uit de flow dat het irritant werd. Ook de toevoeging van muzieknoten had absoluut geen meerwaarde. Maak gerust een playlist of oplijsting van liedjes die in het boek voorkomen maar het is echt niet nodig om de lezer zo kinderachtig te behandelen.
September 3, 2022
Heerlijk al die facetten in een liefdesrelatie en toch nog ruimte om daar als lezer zelf over na te denken. Verwarrend soms maar dat stoorde me niet. De nodige triestheid ook maar daar hou ik van. En een voor mij onverwachte eindplot.
November 4, 2020
Ellen Verstrepen neemt je vast en laat je niet meer los. Ik mis de personages nu al. Aanrader!
February 17, 2021
Heerlijk herkenbaar en grappig! Op elke bladzijde staat wel een wijze waarom-heeft-niemand-eerder-dit-gezegd-quote.
March 17, 2021
Bij momenten moeilijk te volgen.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews