Wout Waanders is een dichter met een levenslange fascinatie voor plattegronden van attractieparken. Wanneer hij niet in een attractiepark is, schrijft hij gedichten en die twee hebben meer met elkaar gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Dat poëzie ook een attractiepark kan zijn, bewijst hij hier: Parkplan is een bijzondere en vrolijk makende uitgave, die zich laat openvouwen als een plattegrond en waarop je je eigen route kunt uitstippelen langs maar liefst zestien poëzie-attracties. Wout Waanders was stadsdichter van Nijmegen. Hij publiceerde onder meer in Hollands Maandblad en Das Magazin en trad op tijdens festivals zoals Zwarte Cross, het Wintertuinfestival en Lowlands. In 2014 won hij Write Now! ’s-Hertogenbosch en in 2015 werd hij geselecteerd om deel te nemen aan het Slow Writing Lab, het talentontwikkelingsprogramma van het Nederlands Letterenfonds.
Wie een ontroerend gedicht kan schrijven dat begint met de versregel ´Afgelopen jaar erfde ik een kopieerapparaat.´ verdient 4 sterren. Benieuwd naar meer van Wout Waanders. (Een dichter met een allitererende naam, kan je meer voorbestemd zijn om de poëzie/de literatuur in te gaan?)
Van de taal ben ik niet altijd fan, vaak wat prozaïsch en slordig geformuleerd. Ik houd wel van de vrijheid en het absurdisme van de gedichten. Is sommige gedichten werkt dat fantastisch, in andere is het soms wat te veel.
Ik geloof dat ik het t leukste vind als t echt heel onwaarschijnlijk wordt. Ga t nog een keer lezen, maar ga dan een andere route nemen. Denk dat dat een andere ervaring brengt.
Wat een heerlijk boekje: 34 gedichten ingebed in de tekening (een parkplan) van een fantastisch pretpark. Het pretpark is ook een dierentuin: het wemelt in de gedichten van de dieren, sommigen (de giraffe, de kuikens) lijken mensen in metamorfose. In een wereld, waarin de ik in het begin prominent aanwezig is (heel vaak het bezittelijk vnw 'mijn') en die soms hoekjes vindt in Boekel, de Kuip en Uden, verschijnt meer dan eens de mogelijkheid een andere, ondergrondse dimensie te bereiken. Die andere dimensie wordt monter aanvaard. Het plezier van de maker spat van het boekje af en heeft déze lezer meegesleept.
Vijf sterren, een zuinige of genuanceerde mening past niet bij deze ontzettend vrolijke en pretentieloze bundel, die godzijdank niet alleen over een fictief pretpark gaat. Emotie, verwondering, fantasie, banaliteiten en de beste openingsstrofes, beeldender en spannender dan wat ik verder deze week ergens zag: het was allemaal zoveel meer dan ik verwachtte op basis van de beschrijvingen. Nu op de een of andere manier zin in Kouwenaar, Lucebert.
Compleet betoverd door het gedicht over de kopieermachine, ook een bundel die ik graag aanraad aan mensen die nog niet zo veel weten van poezie/het nog niet zo vaak lezen. Neemt je mee op een gekke reis waarin vreemde dingen doodnormaal zijn (denk aan het meisje in de limonade) maar op geen enkel moment hoogdravend. Ook absoluut niet 'kinderachtig', ondanks de 'plaatjes' ;)
Geweldig, origineel concept. Mooi voorbeeld (in de klas) van hoe poëzie ook kan werken. De gedichten vond ik desondanks niet de beste die ik van Wout Waanders heb gelezen.