მიწის ყივილი

by Mikheil Javakhishvili, ზვიად დოლიძე (Narrator)

„მიწის ყივილი“ უთვისტომო კაცის ამბავია და ის სამშობლოდან შორს − საფრანგეთში ვითარდება. იქ ერთ პატარა ქალაქში ერთმანეთს ახალგაზრდა ქართველი და ღრმად მოხუცებული ფრანგი ხვდებიან. რა არის ეს − შემთხვევითი და საბედისწერო შეხვედრა? შეხვედრა წარსულთან? შეიძლება ასეც ითქვას, თუმცა ეს უფრო ხანგრძლივი მოლოდინის, ქვეცნობიერში ჩაბუდებული იმედის − აწ უკვე მინავლებულ-მივიწყებულის − ლოგიკური გაგრძელება, შედეგი და გარდაუვალი დასასრულია. როდესაც ხსოვნას არ შემორჩენია სახელები და სახეები, ბინდი გადაჰკვრია მოგონებებს ბავშვობაზე, მშობლებსა და სამშობლოზე... რა შეიძლება იყოს ამის საპირწონე? პასუხი მიხეილ ჯავახიშვილის ამ არაჩვეულებრივ მოთხრობაში გელოდებათ.

Audiobook

Published January 1, 2017

About the author

Mikheil Javakhishvili (Georgian: მიხეილ ჯავახიშვილი; other surname: Adamashvili, ადამაშვილი) (November 8, 1880 – September 30, 1937) was a Georgian novelist who is regarded as one of the top twentieth-century Georgian writers. His first story appeared in 1903, but then the writer lapsed into a long pause before returning to writing in the early 1920s. His recalcitrance to the Soviet ideological pressure cost him life: he was executed during Joseph Stalin's Great Purge and his writings were banned for nearly twenty years. In the words of the modern British scholar of Russian and Georgian literature, Donald Rayfield, "his vivid story-telling, straight in medias res, his buoyant humour, subtle irony, and moral courage merit comparison with those of Stendhal, Guy de Maupassant, and Emile Zola. In modern Georgian prose only Konstantine Gamsakhurdia could aspire to the same international level."[1]

Reviews

[Ketevan Kanchashvili · Rating 4 out of 5]

მე და სტალინს ერთადერთი რამ გვაქვს საერთო: ორივეს მოგვწონს ჯავახიშვილის ენა 😀

[Gvantsa · Rating 5 out of 5]

სადაურსა სად წაიყვან,
სად აღუფხვრი სადით ძირსა,
მაგრამ ღმერთი არ გასწირავს
კაცსა შენგან განაწირსა!

[Nika · Rating 5 out of 5]

<3!

[Elene · Rating 5 out of 5]

გული შემეკუმშა

[Nanu · Rating 4 out of 5]

"- ვხედავ, ღმერთიც კი გასწირავს კაცსა, შენგან განაწირსა." :(

[Lasha Khojanashvili · Rating 5 out of 5]

"ვა, სოფელო, რაშიგან ხარ, რას გვაბრუნებ, რა ზნე გჭირსა.
ყოვლი შენი მონდობილი ნიადაგმცა ჩემებრ ტირსა!
სად წაიყვან სადაურსა, სად აღუფხვრი სადით ძირსა?!
მაგრა ღმერთი არ გასწირავს კაცსა, შენგან განაწირსა."

[Maya · Rating 5 out of 5]

Very short but veeeeery relatable to me personally. Forgetting and finding your roots and just the idea of finding yourself and the place you belong at is never late. Loved it
Thx whoever reccomended😋😋

[Rya · Rating 5 out of 5]

ისევ უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში ნაპოვნი წიგნი. თუმცა ამჯერად იმედები არ გამიცრუვდა, როგორ გამიცრუვდებოდა.. ეს ხომ ჯავახიშვილია. ემიგრანტების ტკივილი საოცრად არის ასახული, ვხედავთ, რომ რაც არ უნდა შორს ვიყოთ სამშობლოსგან, ის ყოველთვის ცოცხლობს ჩვენში.

[✨Mariii_789✨ · Rating 4 out of 5]

Got me emotional fr

[Nia Gubieva · Rating 5 out of 5]

ვჯღავი.

[Megi]

სიცოცხლეშივე რომ ვერ დაბრუნდა სამშობლოში-ეგაა დასანანი.

[Ana Ghoghoberidze · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Alex Kobaxa · Rating 5 out of 5]

პიკ სინემა

[Lika · Rating 5 out of 5]

უბადლოა ჯავახიშვილი

[noctheerra · Rating 5 out of 5]

თავიდან ძალიან არაფრის მომცემი წიგნი მეგონა, თუმცა ნელნელა ისე განვითარდა მოვლენები რომ წიგნის დახურვის შემდეგაც 20 წუთი გაუჩერებლად ვტიროდი. დასანანია, რომ ანდრო კაიშაურმა ვერ შეძლო სიცოცხლეში დაბრუნება. ისიც დასანანია რომ ანდრო კაიშაური რეალური პერსონაჟია და რეალურად ამ წიგნში ვარლამ ჩერქეზიშვილის ცხოვრებაა აღწერილი. განსხვავება უბრალოდ ის არის რომ ვარლამს არ დავიწყებია თავის ქვეყანა და არც თავის ენა - ანდრო კაიშურს კი დაავიწყდა. საერთო ის აქვთ, რომ სიკვდილის წინ ორივე თავის მშობლიურ ენაზე საუბრობდა მხოლოდ და სხვა - დაავიწყდათ. ასევე ის აქვთ საერთო რომ ორივე გადასახლებული იყო. არ ვიცი ეს წიგნი მთელი ემოციაა ემიგრანტების ტკივილის.

„ - მაშ მე რომ მოვინდომო დაბრუნება, შემიშვებენ საქართველოში?
- უეჭველად
- სახიფათო არაფერია?
- რა თქმა უნდა, არაფერია. ოკონტრერ, თქვენს წარსულს რომ გაიგებენ, დიდის პატივითაც დაგიხვდებიან.
დიდხანს იფიქრა, დიდხანს აცმაცუნა წვერებში ჩაფლული მიკეტილი სარკმელი. მერე თავი მომიბრუნა და -
- მაშ, შვილო, ახლო მოიწიე… არავინ გაგვიგოს, - და ყურში ჩამიხრიალა: - უნდა წავიდე… უნდა დავბრუნდე.
- თქვენ? თქვენ უნდა დაბრუნდეთ?
- ჰო, მე, ანდრო კაიშაური. რას იტყვი?
ანდრო კაიშაური უნდა დაბრუნდეს. “
ანდრო კაიშაური უნდა დაბრუნდეს🩷

[lily · Rating 4 out of 5]

“ვაჰ სოფელო,რაშიგან ხარ,
რას გვაბრუნებ, რა ზნე გჭირსა!
ყოვლიმც შენი მონდობილი
ნიადაგმცა ჩემებრ სტირსა,
სადაურსა სად წაიყვან,
სად აღუფხვრი სადით ძირსა,
მაგრამ ღმერთი არ გასწირავს
კაცსა,შენგან განაწირსა! “