Schoftentuig

by Wim de Bie

In deze bundel met brieven, mono- en dialogen, verhalen en interviews, baant Wim de Bie zich satirisch een weg door het momentane bestaan. Daarin lijkt dit boek op De Bie's door pers en publiek zo enthousiast ontvangen Meneer Foppe en het gedoe. Maar in Schoftentuig wordt vooral het nog niet eerder gepubliceerde Geheime leven van Walter de Rochebrune onthuld. In vijf spannende gesprekken doet deze ex-mijnbouwkundig ingenieur, zonderling, zwerver, filosoof en dichter talrijke gepeperde uitspraken. "Ik ontleende veel aan Hitlers ruimtelijke oplossing. Voor Nederland resulteert mijn Nieuwe Ordening in een devies: inpolderen! De Markerwaard... de Lauwerszee... de Schelde's... leg het kanaal droog! Geef de mensen meer ruimte. Criminaliteit? Vandalisme? Werkloosheid? Woningnood? Zonder bloedvergieten opgelost!' 'Vormen de zigeuners, de zwervers, de zonderlingen en de zombies een maatschappelijk gevaar? Gespuis? Uitschot? Ik zeg u: de regelaars, de bedisselaars, de computergestuurde ambtenaren, de ordelievende burgemeesters, de meedogenloze staatssecretarissen... dat is het ware schoftentuig!' Is De Rochebrune en genie of een charlatan? En wat is zijn relatie met Audrey Hepburn? Na Meneer Foppe en Goes Verhoef is Walter de Rochebrune de derde onvergetelijke creatie van Wim de Bie in boekvorm.

Genres: Fiction, Humor, Short Stories

187 pages, Paperback

First published January 1, 1988

About the author

Op de middelbare school richtte Wim de Bie met Kees van Kooten een cabaretgroep op, een samenwerking die ook tot lang na de middelbare school bleef bestaan. Sinds 1963 werkten Van Kooten en De Bie samen aan het VARA-radioprogramma De Uitlaat. Vanaf 1965 werd het duo populair, mede door hun televisiedebuut als het Haagse biljartersduo in het programma Fenklup. Van 1968 tot 1972 waren ze te zien in het satirische programma Hadimassa.

In 1972 maakten Van Kooten en De Bie de overstap naar VPRO en richtten ze het Simplistisch Verbond op, om wekelijks de actualiteiten op de hak te nemen. Hiervoor werden zij in 1974 en 1977 bekroond met de Nipkow-schijf en in 1985 met de Ere-Nipkowschijf.
Van 1973 tot 1986 maakten Van Kooten en De Bie elk jaar de Bescheurkalender. Na vele Bescheurkalenders verscheen in 1987 Het Groot Bescheurboek, een verzameling van het beste werk uit veertien jaar Bescheurkalender.

Wim de Bie en Kees van Kooten waren wekelijks op televisie te zien in programma's als Het Simplistisch Verbond, Keek op de week, Krasse Knarren, In bed met Van Kooten en De Bie en De Deksel van de Desk.
Na samen meer dan vierhonderd verschillende typetjes te hebben gespeeld, besloot Kees van Kooten in 1998 met alle televisieoptredens te stoppen. Wim de Bie bleef echter wel op televisie met programma’s als De Bunker en Nachtcrème.

Tegenwoordig maakt Wim de Bie geen televisieprogramma's meer, maar heeft hij bij VPRO zijn eigen website, Bieslog, waar hij dagelijks zijn commentaar geeft op het nieuws.

Reviews

[John Tetteroo · Rating 3 out of 5]

Je hoort Wim de Bie zelf spreken met zijn bedachtzaam nadrukkelijke dictie als je de korte verhalen in deze bundel tot je neemt. Wim is soms boos en betrokken, vooral de politici van 1987-1988 moeten het ontgelden in zijn vlammende brieven en polemieken, en dan weer reflectief en druipend van Nederlandse beschetenheid als hij zichzelf of de Nederlander becommentarieert.

Vooral leuk is het vijftal langere verhalen met in de hoofdrol Bie's alter ego Walter de Rochebrune, de zonderlinge kluizenaar die al 40 jaar in onmin met, en in het tuinhuis van zijn moeder bivakkeert. Dit is de Bie op zijn best, furieus fulminerend proza dat uitgesproken wordt met royale consumptie, neem je paraplu mee als je met de Bie meegaat op expeditie door het labyrintisch moeras van de excentrieke en eclectische denkbeelden van de Rochebrune.

De rest van de verhalen zijn van sterk wisselend niveau, vaak ook door de actualiteit inmiddels alweer meer dan 30 jaar achterhaald. Dan is het moeilijk om er met de aandacht bij te blijven hangen, gelukkig vaak onderbroken door een tijdloze observatie die dan weer een tijdlang in het hoofd blijft doormalen.

Ik twijfel op dit moment aan alles. Volgens De Rochebrune is twijfelen de enig juiste levenshouding, maar ik betwijfel dat.

[Menno Beek · Rating 4 out of 5]

Het eigenaardige van de boeken van de Bie is tweerlei: ten eerste zijn zijn boeken veel beter dan die van zijn zielenmaat Van Kooten, en die verkocht er belangerijk meer, en ten tweede heeft de Bie zichzelve in de weg gezeten door zijn ijzersterke werk te mengen met matige columns: die vijf gesprekken met Walter de Rochebrune in dit boek, bijvoorbeeld, hadden een eigen boek verdiend, dat dan wel veel dunner was, maar wel een klassiek boekje had kunnen zijn. Hetzelfde geld ongeveer voor zijn boeken over de heer Foppe: ook daar, sterke verhalen gemend met matige tijdgebonden columns.

Ik herlas dit boek en sloeg de colums dit kleer grotendeels over, af en toe een zijdelingse blik: inderdaad vulmateriaal? Ja, vulmateriaal. De gesprekken met WdR zijn ook weer vrij actueel, gezien zijn brede kijk op maatschappelijke ontwikkelingen, en het slot van dit boek tilt het nog een stukje verder op. Sla uw slag op MArktplaats, knip de WdR verhalen eruit en laat die in kalfsleder binden, dan bent u uw tijd ver vooruit.

[Theodorus · Rating 3 out of 5]

Grappig boekje van die goeie ouwe Bie.

[Evert Rutgers · Rating 3 out of 5]

More Koot & Bie like that the former's books, a bit predictable but still like coming home and good use of the Dutch language and full of good left-wing Christian like values so old school VPRO.