Emil Ludwig (originally named Emil Cohn) was born in Breslau, now part of Poland. Ludwig studied law but chose writing as a career. At first he wrote plays and novella, but also worked as a journalist. In 1906, he moved to Switzerland, but, during World War I, he worked as a foreign correspondent for the Berliner Tageblatt in Vienna and Istanbul. He became a Swiss citizen in 1932, later emigrating to the United States in 1940.
At the end of the Second World War, he went to Germany as a journalist, and it is to him that we owe the retrieving of Goethe's and Schiller's coffins, which had disappeared from Weimar in 1943/44. He returned to Switzerland after the war and died in 1948, in Moscia, near Ascona.
During the 1920s, he achieved international fame for his popular biographies which combined historical fact and fiction with psychological analysis. After his biography of Goethe was published in 1920, he wrote several similar biographies, including one about Bismarck (1922–24) and another about Jesus (1928). As Ludwig's biographies were popular outside of Germany and were widely translated, he was one of the fortunate émigrés who had an income while living in the United States. His writings were considered particularly dangerous by Goebbels, who mentioned him in his journal.
Ludwig interviewed Benito Mussolini and on December 1, 1929 Mustafa Kemal Atatürk. His interview with the founder of the Republic of Turkey appeared in Wiener Freie Presse in March 1930, addressing issues of religion and music. He also interviewed Joseph Stalin in Moscow on December 13, 1931. An excerpt from this interview is included in Stalin's book on Lenin. Ludwig describes this interview in his biography of Stalin. What was originally an omitted section of the interview by Joseph Stalin himself, Professor of Montclair State University Grover Furr had finally published an English version of it.
Ludwig's extended interviews with T.G. Masaryk, founder and longtime president of Czechoslovakia, appeared as Defender of Democracy in 1936.
كتاب عن حياة سيدنا المسيح عليه السلام، في أسلوب روائي ممتع، وبترجمة جزلة بديعة يبدأ بوصف حال اليهود في فسلطين عشية مبعث المسيح عليه السلام، ثم يشرع في ذكر أيامه من لدن مبعثه إلى الحكم عليه والمؤلف - وهو يهودي الأصل - أنشأ كتابه إثباتاً لوجود المسيح عليه السلام وهو يؤسسه بالقول إن حياة المسيح في الثلاثين عاماً الأولى قبل مبعثه، مجهولة غامضة أما بعد مبعثه فليس إلا معارف متناقضة
لذلك يعتمد في سرد حكايته وحبكها، على توهماتٍ مصدرها علم النفس، مستفيداً مما صح لديه من روايات الإنجيل عن المسيح عليه السلام فيتوهم مشاعر المسيح ودوافعه ورغباته بناءً على تطبيقات علم النفس، بل يفسر بعض معجزات المسيح تفسيراً نفسياً وهو في هذا الكتاب يُعرض عن أي شيء حادث بعد المسيح فيه تأليهٌ له بل يروي قصة إنسان خالص ونبي عظيم
والكتاب في مجمله مفيد، وهو من ناحية السرد واللغة في محلّ عالٍ لكن لا ينبغي لإنسان أن يعتقد ما فيه مما يخالف الحق الذي نعتقده، من جهة نبوة المسيح وميلاده وعصمته ومصدر معجزاته الإلهي ومناحي حياته المعروفة لدينا وعليه أن يتوقف أيضاً عن تصديق ما نجهله من أخبار لا يظهر فيها الضلال والزيغ بل يقرأ ليعتبر
معتقدش ان في تاريخنا الأدبي كبشر قدر يخرج قصة ملحمية أجمل من قصة المسيح سواء كنت مؤمن بيها او شايفها خرافة متقدرش تنكر انها قصة جميلة بكل معنى الكلمة دايما هتأثر فيك حتى لو انت عارفها. الحيرة والتخبط اللي فضل عايشه. التلاميذ اللي كان عارف انهم هيخونوه. الناس اللي كان كل همها مصلحتهم في انهم عايزين يخفوا من الامراض وخلاص ومش مهتمين بكلامه. ايام اورشليم لوحدها بس عظيمة وأخيرا مشهد الصلب سنة واحدة تقريبا جمعت حوادث كتير وأفكار كتير بالنسبة لتقييم الكتاب نفسه بقى فالترجمة معقولة الكاتب كان عامل موضوع روائي جميل بس كان بيكبر الموضوع في وصف الطبيعة والمناظر طبعا انا معرفش الى اي مدى تفاصيل القصة تطابق الكتاب المقدس ولكن هو قايل في المقدمة انه مجمعها منه وماشي مع الخطوط الاساسية صراعات الافكار كانت من الحاجات الجميلة اللي الكاتب أضافها
Z wielkim zapałem zabrałem się za lekturę książki Emila Ludwiga „Syn Człowieczy”. Przeczytałem już wiele książek dotyczących osoby Jezusa, nie wspominając o wielokrotnej lekturze opisów ewangelicznych. Lubię sięgać po tego typu lektury, by dowiadywać się więcej i coraz lepiej poznawać osobę tego niezwykłego człowieka z Nazaretu. Właśnie na człowieczeństwie Jezusa skupia się Emil Ludwig, podejmując próbę przedstawienia jego biografii w formie powieści.
Emil Ludwig zaistniał w świecie literatury właśnie za sprawą biografii, w których łączył fakty z fikcją oraz pogłębioną analizą psychologiczną opisywanych postaci. Czy wysoki poziom, jaki zaprezentował ten urodzony we Wrocławiu w 1881 roku autor przy biografiach Goethego, Bismarcka i Napoleona, utrzymał pisząc o Jezusie z Nazaretu? Czy w przypadku Syna Człowieczego zastosowanie tej samej metodologii co w życiorysach innych przywódców mogło się powieść? Jest to zadanie dość karkołomne.
Nie jest to pierwsza próba przedstawienia czysto historycznego życiorysu Jezusa. Ludzie chcą widzieć w Jezusie tylko człowieka i dlatego starają się tak tłumaczyć Jego życie, by pozbawić Go boskości. Powstały nawet legendy o tym, jak Jezus przed rozpoczęciem swojej publicznej służby w wieku około 30 lat, podróżował po Indiach i Japonii, gdzie pobierał nauki u najróżniejszych mędrców. To przecież jedyne wyjaśnienie jego rewolucyjnego nauczania. Skąd ten człowiek miał czerpać swoją mądrość jeśli nie z takich dalekich, kształcących podróży? Pragnienie, by uznawać Go tylko za człowieka, trudno pogodzić z tym, co dowiadujemy się na Jego temat w Ewangeliach oraz innych zachowanych tekstach historycznych. C.S. Lewis tak odnosi się do prób traktowania Jezusa tylko jako bardzo mądrego człowieka:
„Nie chciałbym, aby ktoś powiedział o Chrystusie tę najbardziej nierozumną rzecz, którą nieraz się o Nim słyszy: „Mogę uznać w Jezusie wielkiego nauczyciela moralności, ale nie przyjmuję Jego stwierdzenia, że jest Bogiem”. Akurat tego nie wolno nam mówić. Ktoś, kto byłby tylko człowiekiem, a zarazem mówił takie rzeczy jak Jezus, nie mógłby być wielkim nauczycielem moralności. Byłby albo szaleńcem (…), albo szatanem z piekła rodem. Trzeba wybierać. Ten człowiek albo był i jest Synem Bożym – albo szaleńcem, lub czymś jeszcze gorszym. Możesz kazać Mu się zamknąć jako głupkowi, możesz na Niego napluć i zabić Go jako wcielonego demona, albo możesz upaść Mu do stóp i nazwać Go Panem i Bogiem. Ale nie prawmy protekcjonalnych bzdur, że był wielkim człowiekiem i nauczycielem. Tej możliwości nam nie zostawił. Ani wcale nie zamierzał”.
أول كتاب للسنة الجديدة، وموضوعه مناسب جدا لبداية عام جديد، وللكاتب الكبير لود فيج كتب عديدة قرأت منها كتابه الضخم الفخم "النيل.. حياة نهر" قبل سنوات، وأود بشدة إعادة قراءته. ولإعجابي الشديد به قررت قراءة كتابه هذا: "ابن الإنسان ..حياة نبي" ففي هذا الكتاب استمر المؤلف الكبير السرد بأسلوبه الرائق الماتع جدا يشرح ويفصل ويرسم بالكلمات حياة مجتمع نشأت فيه الديانة المسيحية ونشأ فيه الكثير م الأنبياء. أسلوب الكاتب شرح الحياة القديمة قبل ألفين سنة كأن القاري يشاهد فيلما نفذه محترفون.
traducerea în limba română e foarte prost editată... greșeli de ortografie multe...
cartea e scrisă din perspectiva umană a lui Isus. e o lectură plăcută, dar puțin forțată pe alocuri să redea și să potrivească întâmplările redate în evanghelii ca pe niște întâmplări... umane. merită citită.