Listopad

by Agnieszka Kuchmister

Zbiór onirycznych historii będących literacką próbą wejrzenia w szczeliny rzeczywistości, gdzie melancholia przeplata się z ludyczną grozą. Autorka mierzy się z nieuchwytnością czasu, rzeczami ulotnymi i niezwykłymi. Snuje opowieści refleksyjne, często ponure, przesiąknięte dawnymi mitami, które odsłaniają wielowymiarowość i dziwność istnienia. Jest to realizm magiczny w nieco mroczniejszym wydaniu.

186 pages, Paperback

First published January 1, 2020

Reviews

[Frożetta · Rating 5 out of 5]

Cudowność, tajemniczość i oniryzm. Oto, co zostaje ze mną po lekturze opowiadań A.J. Kuchmister.
Przepięknie opisane historie, niektóre wręcz poruszają w czytelniku synestetyczne doznania. Nawiązania do folkloru, przyrody i lasu współgrają tu ze współczesnym spojrzeniem na niesamowitość ukrytą w mieście czy codzienności. Z łatwością utożsamiałam się z postaciami kobiecymi, choć wszystkie były niewątpliwie ciekawe i, przede wszystkim, autentyczne.
Opowiadania łączy świetny styl oraz bohaterowie - zwykli ludzie, którym przytrafia się coś niezwykłego.
Życzyłabym sobie więcej tak nasyconych doznań czytelniczych, jakie dostałam od Listopada.

[Mewa · Rating 5 out of 5]

Pierwszy raz czuję się zbyt głupia, by napisać recenzję. Mam wrażenie, że moje zdania są niezgrabne i nic nie wydaje się właściwe, ale zrobię co w mojej mocy, by wyjaśnić Wam, dlaczego „Listopad" to jedna z ciekawszych książek, jakie przeczytałam.
Są pewne utwory, które powinno czytać się jedynie, gdy za oknem jest już ciemno, a w pokoju światło zostaje przygaszone. Najlepiej, gdy obok pali się choć jedna świeczka, a do picia mamy pod ręką gorzką herbatę. Chowamy ciało pod kocem i wchodzimy w świat pięknych zdań, które autor zgrabnie tka na kartach swojego dzieła.
Aga Kuchmister jest pisarką, która przenosi czytelnika w zupełnie inne miejsca. Wraz z pierwszym zdaniem jej opowiadania, miałam wrażenie, że znikam z dobrze znanej mi rzeczywistości. Że tak pochłaniają mnie kolejne strony, iż na moment przestaję istnieć. Liczył się wtedy tylko czytany przeze mnie tekst.
W jej opowiadaniach ludowe legendy okazują się żyć wśród ludzi. Sen miesza się z jawą a groza z rzeczywistością. Zdrowy rozsądek przegrywa z przeczuciami a niedomówienia stanowią narzędzie budujące klimat. Na kartach zbioru spotykamy nawiązania do religii chrześcijańskiej, ale przede wszystkim prym wiedzie pogaństwo. Istoty znane nam z bestiariuszy ożywają i mieszają się w codzienne życie ludzi.
Opowiadań jest jedenaście i każde trzyma poziom. Są mroczne i piękne zarazem, co łatwo wkupiło się w moje serce. Zmuszają do myślenia, a przede wszystkim pochłaniają czytelnika. Pełne są opisów przyrody i tego, co siedzi w naszym wnętrzu, ale nie spotkamy tutaj zbędnego rozwlekania.  Czytanie ich było przyjemnością i jestem ogromnie ciekawa, co jeszcze autorka ofiaruje światu w przyszłości. Tym bardziej, że jej sposób tworzenia zdań całkowicie mnie oczarował! To jeden z ciekawszych debiutów, jakie miałam zaszczyt poznać.

„Od dłuższego czasu wydaje się jej, że jej głowa jest zbyt mała na te wszystkie myśli, które się w niej kłębią."

[Malwina · Rating 4 out of 5]

4.5/5
świetny zbiór opowiadań, bardzo dużo nawiązań do kultury i wierzeń słowiańskich, piękny styl pisania. Nie wszystkie opowiadania aż tak mnie wciągnęły mimo wszystko. Tylko dlatego nie daje 5.

[suspense_books · Rating 5 out of 5]

Recenzja - "Listopad" A.J. Kuchmister
💀💀💀💀💀/5
.
Jakiś czas temu skończyłam czytać tę antologię, która jest dziełem polskiej autorki i muszę przyznać, iż po jej lekturze oniemiałam aż do teraz. Szczerze ? Czuję się osobą totalnie niekompetentną do ewaluacji tego typu dzieł. Ta niezwykle wartościowa kompozycja historii balansujących pomiędzy snem a rzeczywistością została napisana przez polonistkę operującą najczystszą polszczyzną. Każde przeczytane zdanie jest nad wyraz przemyślane i swoją wyjątkowością wprowadza czytelnika w zupełnie odległy świat. 
.
Czytając "Listopad", zanurzamy się w mistycznym świecie hermetycznych społeczeństw malutkich wioseczek, ludzi o staropolskich poglądach, pogańskich wierzeniach i przesądach. Każde opowiadanie jest relatywnie krótkie, aczkolwiek przeładowane emocjami. Nie są to lekkie historyjki, które czyta się jedna po drugiej, każda skłania czytelnika do zatrzymania się, refleksji nad tekstem, interpretacji tego co właśnie miało miejsce na zapisanych kartach książki. Wyjątkowo podobają mi się tematy poruszające zjawiska nadprzyrodzone, zjawy, mary senne, które to lawirują pomiędzy szatańskim opętaniem, a zaburzeniem psychicznym. Mrok, wiedźmy, nocne spacery po cmentarzu tylko dolewają oliwy do ognia grozy.
.
Jestem na bakier z literaturą piękną, jednak autorka otworzyła przede mną drzwi do swojego świata i oceniam "Listopad" najwyższą możliwą notą. Po raz kolejny debiutanci stawiają wysoko poprzeczkę popularnym już autorom i udowadniają, iż warto sięgać po ich dzieła.

[katooola · Rating 5 out of 5]

Ten objętościowo niepozorny zbiorek opowiadań otuli Was płaszczykiem przejmującym całe ciało mgiełką oniryzmu i melancholii.

Przeniesiemy się w tu mroczny i baśniowy świat, niekoniecznie osadzony w dawnych czasach, ale i we współczesnych realiach, gdzie wiara w różne gusła szeptana od pokoleń wciąż się tli. Dawne mity nie dają o sobie zapomnieć. Mocą tych opowiadań nie jest fabuła, ale klimat, który poczujecie całym sobą. Między snem a jawą, otoczeni aurą tajemniczości, doznacie rzeczy efemerycznych i magicznych, a jednak sprawiające wrażenie realnych. Pełno tu ukrytej symboliki, niedopowiedzeń, które wzbudzają niepokój. Melancholia wyziera tu z każdej historii. Tajemnica ma ogromną moc.

Ta bardzo klimatyczna i nastrojowa książka jest niczym powrót do dzieciństwa, do wieczorów podczas, których słuchaliśmy bajań dziadków ostrzegających przed złem czającym się w zakamarkach mroku. Któż z nas nie zna tego dziecięcego lęku przed tym, co skrywa las? Znacie to uczucie, że coś Was obserwuje, a gdy tylko zerkacie w ową stronę, macie wrażenie, że rozmyło się niczym mgła?

Opowiadania te są genialnym połączeniem literatury pięknej z grozą. Niewątpliwą ich zaletą jest przepiękna, poprawna polszczyzna, niedzisiejsza i poetycka, którą pragnie się delektować. Coś niesamowitego!

Polecam Wam z całego serducha!
Jestem oczarowana nią!🖤

[Małgorzata · Rating 4 out of 5]

„Widzisz, dziecko, niektóre rzeczy, choć wydaje się, że całkiem przeminęły, są tu cały czas. Tylko inaczej.”

To zdanie oddaje dla mnie idealnie, o czym jest zbiór opowiadań „Listopad” Agnieszki Kuchmister. Znajdziemy w nim jedenaście historii, bardzo różnych, połączonych jednak motywami straty, przemijania i powracającej przeszłości. Różnorodność form sprawia, że każde opowiadanie zaskakuje – obok klasycznych narracji mamy historie przypominające ludowe baśnie czy historyczne podania. Realia współczesne czy historyczne przeplatają się z fantastycznymi, a kartki zbioru zapełniają wodne panny, przeżuwacze czy pradawne bóstwa w różnych wcieleniach.

Choć akcja nie wszystkich opowiadań dzieje się jesienią, zdecydowanie, zgodnie z tytułem, wprowadzają w taki klimat. Nie jest to w większości wypadków jednak jesień złota, ale ta owiana dymem palonych liści i porannych mgieł, długich wieczorów i zadumy, a czasem rzeczywistej, wyrastającej z ludowych wierzeń grozy. Najbardziej podobały mi się opowiadania pokazujące, jak przeszłość - czasem traumatyczna i głęboko schowana – powraca i domaga się wysłuchania. Autorka potrafi nadać historiom poruszającym ten wątek – jak na przykład „Dom kobiet” czy „Boszorkány” – niesamowitą, poetycką aurę. Podobnie ujęły mnie opowieści o tęsknotach i stracie (np. „Marzanna” i „Horyzont”), pojmowanych bardzo różnie, ale zawsze dotykających tych samych głębokich potrzeb i pragnień. W pamięć zapadły mi też na wskroś fantastyczne i poetyckie impresje, czyli: „Cmentarna ballada” i „Listopad”.

Dawkowałam sobie opowiadania, bo przyznam szczerze, nie chciałam, żeby ta listopadowa podróż się kończyła. To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale po lekturze wiem, że na pewno nie ostatnie.

[MacabreMelody · Rating 4 out of 5]

Książka zdecydowanie przyniosła ze sobą doznania, które bardzo długo zapadną mi w pamięć, chociaż zróżnicowanie w tematyce i stylu opowiadań sprawia, że czytelnik często nie jest pewien jakiego nastroju powinien oczekiwać od poszczególnych z nich. Czasem wyczekuje się mrocznej puenty, która nigdy nie nadchodzi, a czasem jest się zdziwionym nagłym mrocznym rozwojem sytuacji. Najlepiej jest rozpocząć swoją lekturę z podejściem, że jest to prezentacja literackich umiejętności autorki w różnych gatunkach, niż zbiór opowiadań z łączącym je przewodnim motywem lub nastrojem.
Zdecydowanie mocne 4/5, 4,5/5 jeśli istniała by możliwość takiej oceny.

[kociefutro · Rating 4 out of 5]

4.5 ⭐️
Chyba jeden z najlepszych zbiorów opowiadań jakie czytałam. Trochę dziwny, niepokojący a na pewno skłaniający do przeróżnych przemyśleń. Każde opowiadanie było świetne na swój sposób a zważając że zbiory często się rozjeżdżają uważam to za naprawdę duży plus.
Klimat nie do zapomnienia, te opowiadania to rodzaj realizmu magicznego który lubię najbardziej.

[Grzegorz Polanski · Rating 5 out of 5]

Rewelacja

[Olga · Rating 4 out of 5]

Klimatyczna, w sam raz na listopadowe wieczory.

[Krzysztof Maciejewski · Rating 5 out of 5]

Rewelacja. Prawdziwe odkrycie 🤩

[Gosia · Rating 4 out of 5]

4,3

[Julianna · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Weronika · Rating 4 out of 5]

3.5