Yağmur'dan sonra

by Defne Suman

Defne Suman’dan her gün biraz daha gerçeğe dönüşen bir distopya…

Kaya için hayat,
Ada’yı ortadan ikiye bölen
Deprem’in öncesi ve sonrası,
Barınak’ın öncesi ve sonrası,
en çok da Yağmur’dan öncesi ve sonrası…
Salgınla yok oluşa yaklaşan, savaş ve açlıkla boğuşan
acımasız bir dünyada, yazıya ve aşka tutunmak
tek teselli olursa…

“Dünyadaki en son insan olacağıma inanmıştım bir ara.
Öyle bir görev atfetmiştim kendime. Ne küstahlık!
İnsan evladı, sıradanlığı bir türlü kabul edemiyor.
Herkes kendine efsane, derdi Yağmur.”

Genres: Turkish Literature, Audiobook

158 pages, Paperback

Published November 1, 2020

About the author

Defne Suman was born in Istanbul and grew up on Prinkipo Island. She gained a Masters in sociology from the Bosphorus University and then worked as a teacher in Thailand and Laos, where she studied Far Eastern philosophy and mystic disciplines. She later continued her studies in Oregon, USA and now lives in Athens with her husband. The Silence of Scheherazade was first published in Turkey and Greece in 2016 and is her English language debut.

Reviews

[Pinar Celebi · Rating 2 out of 5]

Yazarla tanışma kitabımdı bu kitap. Sonradan öğrendim ki diğer kitaplarında tarzı çok farklı. Bu da başka türlü bir yazım denemesi. 158 sayfalık bir distopya. Bu kitap bir sürü şey olmaya çalışmış da her biri yarım kalmış gibi geldi bana. Okuduğumuz distopik evrenin tanımlaması dar, karakter ilişkileri bir derin gibi, bir sığ gibi, var gibi, yok gibi. Sıkıntısı kısa bir metne sıkışmış olması bence. Daha uzun bir metin olsa hem distopik evren zenginleşirdi hem de karakterle okurun etkileşimi derinleşirdi.

Yayıncı açısından fazla ticari yaklaşım içeren bir kitap gibi geldi bana. Salgın hastalıklar, depremler zaten doğal gündem. Okuyucu ilgisini günlük hayat kendiliğinden tetikliyor.Gündem soğumadan buradan yürüyelim demişler. Yayın sektörü ithalat bağımlısı biliyorum ama 35 TL etiket fiyatı bu kitap için fazla geldi bana Doğan Kitap.

[Brczdn · Rating 2 out of 5]

Yazarın “saklambaç” isimli kitabından başka okumadığım kitabı kalmamışken yani böylesi sadık bir okuyucu iken kendimde yorum yapma hakkını buluyorum. Ayrıca kitabı çıkar çıkmaz aldığımı distopya olduğunu bildiğim halde (ki bu türe bir kaç örnek hariç çok yakın değilim) önyargısız okumaya başladığımı da belirtmek isterim. Beklentim yüksekti.
Fakaaaat kitap salgınlar depremler ile başlıyor ki 100 yıl sonrayı anlatıyor insanlar çoktan helak olmuş farklı farklı devletler kurulmuş. Bir kere yazarın bu kitabı yazmaya başladığında deprem ve salgının olmadığını söylemesi hiç inandırıcı gelmedi (ayrıca kitapta aşıdan da bahsediliyor). Bu kadar tesadüfe ben diyeyim nostradamus ama yazar diyor kehanet. Ayrıca madem böyle bir konu hazırlandı bu kadar soru işareti ile bitecek kadar kısa olacağına daha uzun olması ve bazı konuların açıklığa kavuşması gerekmez miydi?
Of bilmiyorum bence yazarı ilk kez okumaya başlayacaklar bu kitabı ile kesinlikle başlamasın zira diğer bütün iyi kitaplarına haksızlık olur.

[Işıl · Rating 3 out of 5]

Defne Suman’ın diğer kitaplarının hepsini çok severek okuduğum için çıkar çıkmaz almıştım ama bu kitabı zor bitirdim. Distopya beklemiyordum bu donemde distopya olunca, hele peş peşe bir sürü felaketin sıralandığı biraz ticari olduğunu düşündüğüm bir distopya olunca hayal kırıklıgına uğradım.

Barınak, kumandanlara verilen kızlar kısımlarını okudukça da aklıma sürekli “Damızlık Kızın Öyküsü” geldi biraz ondan biraz başka kitaplardan bolca esinlenme hissettim:( 2,5 tan 3

[Zahide Ertuğrul · Rating 2 out of 5]

Çok daha iyi kitaplarını okumuştum. Çok öylesine yazdım basayım da adımdan yürüsün diyen bir kitap olmuş bence. Kaya'yi tipik iktidar yanlısı zavallılara benzettim sorgusuz sualsiz kabullenen... Sevemedim...

[Emre · Rating 1 out of 5]

Yakın zamana kadar dikkatimi çekmemiş olan yazarın adını ilk kez sanırım Nermin Mollaoğlu’nun bir söyleşisinde, Kalem Ajans’ın salgın döneminde bu romanın İngilizce yayın haklarını sattığını söylemesiyle duydum. Sonrasında adına bir iki yerde daha denk gelince merak ettiğim yazarın bir eserini okuyayım diyerek gündemde olan bu son romanını edindim ve geçtiğimiz hafta bir boşlukta kitabı okumaya başladım. Kısa metnin yaklaşık yarısına gelince içime sinmeyen metni bilinmeyen bir tarihte geri dönmek fikriyle bir kenara bırakmıştım. Hafta içinde Nida Dinçtürk’ün hazırladığı Anlatsam Roman Olur podcastinin son bölümüne yazarın bu kitabı konuşmak için konuk olduğunu görüp, bölümü dinledim. Program sonrasında, metinde beni rahatsız eden şeyler daha belirginleşti ve keskinleşti. Peşi sıra romanı tamamladım.
Hayal gücünden yoksun, soğuk ve rahatsız edici derecede hesaplı, mekanik bir anlatıma sahip olduğunu düşündüğüm roman -yazarın ifadesiyle- bundan bir yüzyıl sonra, insanlığın varoluşunu tehdit eden bir salgının varlığında Kaya adlı kahramanın Büyükada’daki yetimhaneden başlayarak geçmişini hatırlaması ve aktarmasını ele alıyor. Edebi bir eserden ziyade bestseller türünde bir romana daha yakın olduğunu düşündüğüm kitap o durumda bile akıcılık ve sürükleyicilik eksikliği ile türünün başarısız bir örneği olarak değerlendirilebilir. “Anlatacak bir şeyi var mı” sorusuna maalesef müspet bir cevap veremediğim hikaye İstanbul depremi ve salgın gibi bazı güncel korkulara yaslanıyor ve bu korkulardan kaçışı da mistik doğuya yapılan bir seyahatle gösteriyor. Kitabın sonlarına doğru beliren ve cinsellik etrafında dönen bir iki provokatif durum dışında fikri bir tartışmaya kıvılcım olabilecek pek bir detay da bulunmamakta. Ayrıca eserdeki neredeyse bütün temalar ve ifadeler üç çocuk kahramanın isimlerinin uçuculuğuna göre hikayede kalma sürelerini göstermesi gibi (sonra kalma sırasına göre Kaya, Yağmur ve Bulut) kör göze parmak sokar şekilde bir hesaplılıkla sunuluyor. Hikayenin gelecekte geçiyor olması yazarın, bazı konseptleri metnin akışından koparacak seviyede doğrudan ve detaylı anlatmak zorunda hissetmesine neden olmuş sanıyorum. Buna rağmen anlatılan dünyanın gerçeklik, bütünlük ve tutarlılık açılarından tatmin edici olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca bu seviyede soğuk ve kopuk bir anlatım benim açımdan bilimkurgu ve fantastik edebiyat gibi dünya kuran metinlerde yapılabilecek hataların başında geliyor.
Sonuç olarak son yıllarda okuduğum en kötü romanlardan biri olan “Yağmur’dan Sonra”yı bir edebi eserden ziyade salt bir ekonomik faaliyet olarak yorumlamak daha doğru olur düşüncesindeyim.

[Nihan Ugun · Rating 2 out of 5]

Klasik bir Defne Suman kitabı değildi ama pek sevmeyişimin nedeni farklı bir tarz denemiş olmasından çok kurgudaki eksikliklerdi. Hayal gücünün sınırlarını zorlayabilecek kadar yaratıcı bir konu bulmuş ama gerisini getirememiş gibi hissettim.
“Geceleri tepemizden geçen savaş uçaklarının gürültüsüyle uyanmıyorduk. Karşı kıyıda, kraterler açan bombalar patlamıyordu. Sabah uyandığımızda kimyasal gaz soluyarak yanmıyorduk. Derimiz soyulmuyor, saçlarımız dökülmüyor, yediğimiz radyasyon yüzünden her an ölebileceğimiz korkusuyla yaşamıyorduk. Mutluluk bu kadar basit bir şeydi. Varlıkla değil, yoklukla ölçülüyordu. Yaşamı tehdit eden unsurların yokluğu mutluluğun kendisiydi.”

[Zumrut T · Rating 2 out of 5]

Defne Suman’ı çok severek okuyorum. 2 yıldızı da onu sevdiğim için verdim. İçinde bulunduğumuz şartlarda bu metni okumak çok zorlayıcı. Sanki aceleye gelmiş, biraz ondan biraz bundan ortaya karışık bir roman çıkmış gibi hissetim okurken.

[Bibliosmia · Rating 4 out of 5]

Başlamam ve bitirmem bir oldu. Kitap bir distopya anlatıyor ama distopya diyemeceğimiz kadar da gerçek. Salgınlar, depremler, savaşlar ve nice felaketler görmüş ve görmeye devam eden dünyada insanlığın sonu gelmeye yüz tutmuş. Neredeyse ıssız diyebileceğimiz bir adada, yetimhanede yolları kesişen çocuklar ve onların yaşadıkları dünyaya bakışlarının farklılıkları...
🌏
Böyle bir zamanda kimileri bu kitabı okumak için doğru zaman olmadığını düşünebilir. Ama ben merakla ve heyecanla okudum. Keşke daha uzun olsaydı dedim...

[Hülya · Rating 4 out of 5]

Kitabı sevdim mi sevemedim mi bir türlü karar veremıyorum ama sevdım tarafım bıraz daha agır basıyor gibi.. okurken sinirlerim bozulmadı değil.. salgın,deprem vs. tam da şu yaşadığımız son bir seneyi düşününce...bir de kadinlarin Sadece vatana cocuk dogurmakla,cogalmakla ,ust rutbelilere sunuldugu bir romandi ve bu banaMargaret Atwood’un /Damizlik Kizlarin Oykusu nu hatirlatti.. ilk defa defne suman okudum ve kesınlıkle devamı gelecek☺️Siradaki kitabim EMANET ZAMAN olacak .

[Ferda Ak · Rating 2 out of 5]

Çok akıcı ama bana Damızlık Kız ve Beni Asla Terketme’ nin bir karışımı gibi geldi.

[Zümrüt Sibel · Rating 5 out of 5]

Yazarın okuduğum beşinci kitabı.Yaşadığımız dönemi geleceğe aktarılabilen ,kısacık kitabın kaç sayfasını çizdim bilmiyorum ,kalemi öyle kuvvetli,öyle gerçek. en sevdiğim yazarlardan kendisi.Tüm külliyatını okumak istiyorum ,yeni çıkacak kitabını da sabırsızlıkla bekliyorum.
Kitap basıldığından bu yana nerdeyse bir yıl geçmiş…romanın içinde yaşıyor gibi hissettiren bir roman.Biz kaçıncı salgındayız belli değil, dışarı çıkınca salgın hayatımızı etkilemeye devam ediyor. Evet bazı şartlar iyileşti ama derslerde,kapalı ortamlarda hala maske takmaya devam ediyoruz.Salgın bitmiyor…Kitabın bu döneme denk gelmesi ise,kurgunun gerçek ile karıştığı bir roman oldu benim için.
Romanda yaşanan kurgunun kıyısında yaşıyor olmak bile geleceğe bakınca ürkütücü …bitmeyen bir rüyada mıyım hissini veriyor bana bu yaşadığımız salgın dönemi , şaşıramıyorum o yüzden evet mümkündür olabilir dedim hep okurken..neler göreceğiz kimbilir ?
Tüm distopik hikayesinin yanında kitabın başından sonuna kadar devam eden bir aşk var ki Kaya gibi sağlam🧡dünya kaç salgın geçirirse geçirsin ,Adalar parçalansa,Yapraklar uçuşsa ,Bulutlar kararsa,Doğa bizden intikam almaya çalışsa ,Adalardaki yetimhane barınaklara dönüşse ,Göksel yeminler edilse ,Kibel Ana idare etse,Kayra ana doyursa,Artemis ana öğretse,Yıldızlar hep parlasa ,çocuklar olsa,arkadaşlıklar doğsa,ölümler yaşansa da
Yağmurlar hep yağar Kayaların üstüne ve Kayalar hep kendini yeniler her Yağmur damlasında.
Sen sadece yola çık ,çünkü yol hep açık✨

[Eda Savaşeri · Rating 5 out of 5]

Bu distopik romanı pandemi döneminde okumak farklı bir deneyim oldu benim için. Kısa, çabucacık biten bu güzel hikayeyi Defne Suman'ın kendi sesinden dinleme şansım oldu. Aynı zamanda kendisinin hem yoga öğrencisiyim hem de başka kitaplarını da okuma şansım oldu. Kendine has bir sesi ve okuyucu ile hiç zorlanmadan kurduğu bir bağı var. Kendisini tanımadan kitabı okumuş olsam da böyle düşünürdüm eminim. Yağmur'dan Sonra biraz hüzünlü bir roman ama bu sizi hiç korkutmasın. Merakla takip edeceğiniz, kendinizden, yaşamınızdan, dünyanın bugünkü halinden çok şey bulacağınız bir kitap. Hani sonunda keşke bitmese dersiniz ya, Kaya'nın kaleminden Defne Suman'ın yazdığı satırlar da bittiğinde içinizde tatlı bir hüzün ve huzur bırakacak. Yani benim öyle oldu. Su gibi akan, sizi kendinize soracağınız sorularla baş başa bırakan ve Kaya, Yağmur, Bulut'u tanımış, yetimhaneyi ve Vatan'ı görmüş gibi hissettirecek Yağmur'dan Sonra. Defne Suman'ın kitaplarını kendi sesinden dinlemek şu anda arada düzenlediği Kış Masalları Zoom görüşmeleri ile mümkün. Sosyal medyada kendisini takipte kalın ki siz de bu keyifli etkinliklerden birinde bir eseri yazarının sesinden dinleme keyfini yaşayın.

[Ebru Ekeman · Rating 2 out of 5]

Defne Suman sevdiğim bir yazar. "Kahvaltı Sofrası" ve "Yaz Sıcağını" keyifle okudum. Bu sefer farklı bir tarz denemiş, distopya gibi zor bir alana kaymış. Bence olmamış. Kısa bir romanda bir çok distopya temasını (salgın hastalık, dünya savaşı, diktatörlük düzeni ve buna karşı isyankar bir kitle, "dünyanın sonu" yaklaşırken aşk) harmanlamaya çalışıyor, ama hepsi suni ve eğreti kalıyor. Ister istemez insan benzer klasiklerle karşılaştırıyor (Margaret Atwood'dan "Damızlık Kız", Cormac McCarthy'den "Yol", hatta yazarın açıkça atıfta bulunduğu Kazuo Ishiguro'dan "Beni Asla Bırakma"). Iyi bir başlangıca rağmen kurgu genelinde ticari ve biraz da zorlama olmuş. Yazarın bir sonraki romanında özüne dönmesini bekliyorum.

[Arzu Onuklu · Rating 4 out of 5]

İlk Türk distopik kitabım Defne hanımla oldu. Kahvaltı Sofrası ile tanışmıştım ve yolculuğuma Yağmur'dan Sonra ile devam ettim. Kitapta Salgınlar ve doğa felaketleri ve de savaşlar hiç yabancı gelmedi kitabın ilk basım tarihi 4 Kasım 2020 hoş Defne hanımın pandemiden ilham almadığını ifade ettiğini söyleyen yorumcu olmuş ama nasıl bu kadar benzer işte bunu anlayamadım. Slogan bile "Yola Çık" "Evde Kalın" ın tam tersiyken... Neyse çok kaotik bir ortamdaki hayat mücadelesini anlatıyor. Hatta hayatt kalan üzerinden iktidar yanlısı nasıl olunuru bile anlatmış Defne Hanım. Beğendim ama daha uzun olmalıydı buna dairde bir sohbette Defne hanım aslında bu kitabı romandan ziyade kısa öykü olarak başladığını ifade etmiş. Tavsiye ederim ama distopik tarzda okumayı sevenlere.

[Betul Pehlivanli · Rating 2 out of 5]

Kahvaltı Sofrası,Emanet Zaman ve Yaz Sıcağı kitaplarıyla tanıdığım ve kalemini çok sevdiğim yazarın ilk sevmediğim kitabı oldu.Oysa ne büyük umutlarla başlamıştım.Salgın öncesi de,gelecekte geçen karanlık sahnelerle dolu ne filmleri ne dizileri izlemeyi sevmem,böyle konuların olduğu kitapları okumam da.Bu kitapta tam öyle bir distopya idi işte.Gelecekte işlerin salgınlarla sarpa sardığı,şirketlerin dünyayı yönettiği,ülkelerin ortadan kalktığı kapkaranlık bir dünya.Benim içim daraldı olurken.Zorlukla bitirdim.Yazarın önceki kitaplarını bayılarak okumama ve herkese tavsiye etmeme rağmen,bu kitabını maalesef kimseye tavsiye edemeyeceğim.Yazarı bu kitabıyla tanımış olanlar,diğer kitaplarıyla devam etsinler ki; yazarı bu kitabıyla değerlendirmesinler.

[Joy · Rating 1 out of 5]

Çok fazla kitapten esinlenerek yazılmış hissi var, distopya denemesi biraz zayıf kalmış ya da damızlık kızın öyküsü gibi çok güçlü bir kitaba çok fazla sırtını dayadığı için öznel olamamış. Kumandanlar, tavuk gibi kullanılan kızlar, damızlık kız işte. Anlaşılmayacak mı?
Eğer iyi düşünülmeden ve iyi editlenmeden sunulursa bu tarz distopik kitaplar okuyucuya, yazar sadece ‘denemiş’ olarak kalıyor maalesef.Depremler, seller, hastalıklar, aşılar.. Bir kehanet adı altında, madem bunca şey oldu azıcık hızlanayım da ben de kâr edeyim izlenimi.
Sonuç olarak ben pek ısınamadım.

[Melis Alacesme · Rating 5 out of 5]

Defne Suman ile ilk tanışmam bu kitap sayesinde oldu. Açıkçası yüzeysel işlenen bir hikayeymiş gibi geldi. Tam karakterlerle tanışıp içlerine girdiğimi sandığım bir an aslında o kadar da açılmadıklarını fark ettim. Günümüz koşulları, karakterle metafor haline getirilmiş. Yazarın dilini, akıcılığını ve okuyucunun merakını ayakta tutmasını sevdim.

[Mübeyyen · Rating 3 out of 5]

Yorumlara katılıyorum, yazarın tüm kitaplarını okudum ama bu kitap yarim kalmış tam derinleşmemiş sanki, diğer kitapları gibi değil.. bence çok da iyi kitap olurmuş havası var ama birseyler eksik kalmış hissi veriyor

[Nihal Ozel · Rating 5 out of 5]

Çıkar çıkmaz aldım severek okudum

[Kitap Arkeoloğu · Rating 4 out of 5]

Distopya okumayı ozlemisim.zaten pandemi nedeniyle farkındalıklar artmisken ilginç oldu bu hikaye...

[Hale Yaman · Rating 2 out of 5]

2.5 ⭐️

[Gül Hocaoğlu · Rating 3 out of 5]

Yazar en azından kitabın bir yerlerinde Beni Asla Bırakma’dan esinlendiğini itiraf ediyor.

[Ebru Abacilar soy · Rating 5 out of 5]

Akıcı, duru anlatımı, güzell kurgusu ile bitmesin diye okuduğum Defne Suman kitaplarından biri daha, yenilerini sabırsızlıkla bekliyorum..

[Şeyma Gürbüz · Rating 2 out of 5]

Ilginc konsept, ilginc olabilecek ancak yarim yamalak yazilmis karakterler, yarim kalmis hissettiren bir hikaye, boluk porcuk world-building, basit bir anlatim, tatmin etmekten cok uzak bir son.


Ozetle, Turkce iyi yazilmis distopya arayisim devam ediyor.