„Þegar Íslendingar vígðu hina silfurbergsskreyttu aðalbyggingu Háskóla Íslands þann 17. júní 1940 var því orðið deginum ljósara að lega landsins væri engin vörn fyrir átökum heimsveldanna, þvert á móti hafði tækniþróun undangenginna áratuga valdið því að landið hafði fengið hernaðarlega lykilstöðu.“
Rannsóknir á skautun ljóss með hjálp íslensks silfurbergs leiddu til margra helstu framfara í tækni og vísindum á síðustu öldum, allt frá grundvallarnáttúrufyrirbærum á borð við eðli ljóss til tækninýjunga eins og flatskjáa og kjarnorkusprengjunnar. Þáttur silfurbergs í vísindasögunni er rakinn á mjög áhugaverðan og skemmtilegan hátt í þessari bók og settur í samhengi við tíðarandann og ytri aðstæður hverju sinni, bæði á Íslandi og alþjóðavísu.
Langri og flókinni sögu eru gerð góð skil í köflum sem byggjast bæði á tímaröð og efni, þannig úr verður heildstæð og skipuleg frásögn. Bókin er vel skrifuð og aðgengileg lesendum sem hafa ekki bakgrunn í náttúruvísindum.
Virkilega áhugaverð saga þessa kristals. Ég hafði haft óljósar hugmyndir um notkun silfurbergs og gildi þess, en við lesturinn komst ég að því hversu mikilvægt það var í vísindasögunni.
Frásögnin er nokkuð góð, vel framsett og læsilegur texti. Höfundur hefur greinilega haft áhuga og þekkingu á efninu sem hann skilar svo á gagnmerkan hátt til lesandans.
Skemmtileg og fræðandi bók sem segir sögu vísindanna frá sjónarhóli silfurbergs, en þessi kristall lék veigamikið hlutverk í þróun kenninga um ljós. Bergtegundin frá Helgustaðanámu kemur víða við. Í fyrstu er tvöfalt ljósbrot hennar ekki nema óútskýrður, forvitnilegur eiginleiki en verður síðar ein meginvísbendingin fyrir skammtafræði og mikilvægt tól fyrir skautun ljóss.