Ook ik ben stukgewaaid is een collectie van notities over aanhoudende rouw. Tien jaar na het verlies van haar moeder stelt Emma van Meyeren vast dat rouw niet verwerkt kan worden. In plaats van het verwerken van verlies te positioneren als het ultieme doel, onderzoekt zij de mogelijkheden voor een blijvend ambivalente houding tegenover haar verlies. In drie essays bespreekt zij de rol van nostalgie en melancholie in het rouwproces, en doet ze suggesties voor nieuwe omgangsvormen met rouw aan de hand van somatische rituelen en metaforen.
elegant en krachtig, zoekend en geduid, gevoelig en licht. mooi gebalanceerde meeslepende en fragmentarische stijl waarin persoonlijke ervaringen worden afgewisseld met inzichten van andere schrijvers. soms miste ik wat uitdieping van bepaalde thema's, werden die maar kort aangestipt, en was de taal me wat te vlot, had ik meer geduld nodig. werkte wel goed om mijzelf aan te zetten tot denken. ik kijk ernaar uit meer te lezen!
Drie meeslepende + boeiende + delicate essays waarin de auteur haar eigenzinnige verhouding tot / gelaagde (tegenstrijdige?) ervaringen van rouw probeert te verklaren/verhelderen. (Voor zichzelf? Voor ons?) Alledrie de essays zijn uiterst zorgvuldig in elkaar gezet, de proza/toon volwassen, voorzichtig, en krachtig tegelijk.
Ik vraag me af of het schrijven (ofwel van deze bundel, of elders) misschien niet een ritueel voor de auteur kan zijn / worden? (Misschien is dat ook wel waar ze op doelde in het tweede essay wanneer ze het werk van CAConcord beschrijft?)
Enige is dat het wat mij betreft nog veel langer had mogen zijn! (meer essays dus). Ik kijk er naar uit om meer van Emma te lezen!
Als iemand die zowel professioneel als persoonlijk veel met rouw bezig is, was dit boekje met essays precies de goede balans voor mij. Een goede balans tussen wetenschap, verhalen en persoonlijke ervaringen. Haar omschrijvingen voelen soms ontzettend raak, en ik heb zelfs meermaals een traantje gelaten. Met dank aan Merel van wie ik dit boekje cadeau had gekregen voor mijn vader twee-jarige sterfdag.
Een alleraardigst beginpunt voor een hele boel gedachtes mbt een thema waarin enige kadering/richtingspunt van deze gedachtes op dagelijkse basis zo moeilijk is. Waarvoor een bedankje!
Mooie korte essays over rouw. Fragmentarisch, wisselend tussen persoonlijke herinneringen en reflecties, en citaten uit wetenschappelijk werk en literatuur over verlies en gemis. Ik vond vooral de persoonlijke stukken mooi en vaak raak.