What do you think?
Rate this book
Τρεις γοτθικές αλληγορίες
Ο Ναθάνιελ Χόθορν είναι ένας από τους πατριάρχες του σκοτεινού ρομαντισμού, μαζί με τον Χέρμαν Μέλβιλ και τον Έντγκαρ Άλαν Πόε. Σε αρκετά από τα έργα των μεγάλων αυτών αφηγητών δίνεται έμφαση στην ανθρώπινη απογοήτευση, που με τη σειρά της πυροδοτεί απώλεια ορθοκρισίας. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν ως συνέπεια τη μετακύλιση των όποιων καλών προθέσεων προς το κακό και την αυτοκαταστροφή. Όμως ο συγγραφέας δεν έμεινε μόνο εκεί. Η αγάπη του για τις ιστορίες φαντασμάτων σε συνδυασμό με το στοιχείο του υπερφυσικού τον οδήγησαν στην υιοθέτηση της γοτθικής λογοτεχνικής τεχνοτροπίας.
Η περιοχή της Νέας Αγγλίας και τα μυστικά της αναβιώνουν ήδη στις πρώτες του συγγραφικές προσπάθειες. Ηθικές αλληγορίες που διακατέχονται από έναν έντονο αντιπουριτανισμό και διακρίνονται για τον εναγκαλισμό τους με τον συμβολισμό. Σε αυτόν τον τόμο παρατίθενται τρία ενδεικτικά αφηγήματα της περιόδου 1832-1836.
Η περιοχή της Νέας Αγγλίας και τα μυστικά της αναβιώνουν ήδη στις πρώτες του συγγραφικές προσπάθειες. Ηθικές αλληγορίες που διακατέχονται από έναν έντονο αντιπουριτανισμό και διακρίνονται για τον εναγκαλισμό τους με τον συμβολισμό. Σε αυτόν τον τόμο παρατίθενται τρία ενδεικτικά αφηγήματα της περιόδου 1832-1836.
88 pages, Paperback
Published October 1, 2018
1 person is currently reading
10 people want to read
About the author
Nathaniel Hawthorne
5,348 books3,516 followersNathaniel Hawthorne was a 19th century American novelist and short story writer. He is seen as a key figure in the development of American literature for his tales of the nation's colonial history.
Shortly after graduating from Bowdoin College, Hathorne changed his name to Hawthorne. Hawthorne anonymously published his first work, a novel titled Fanshawe, in 1828. In 1837, he published Twice-Told Tales and became engaged to painter and illustrator Sophia Peabody the next year. He worked at a Custom House and joined a Transcendentalist Utopian community, before marrying Peabody in 1842. The couple moved to The Old Manse in Concord, Massachusetts, later moving to Salem, the Berkshires, then to The Wayside in Concord. The Scarlet Letter was published in 1850, followed by a succession of other novels. A political appointment took Hawthorne and family to Europe before returning to The Wayside in 1860. Hawthorne died on May 19, 1864, leaving behind his wife and their three children.
Much of Hawthorne's writing centers around New England and many feature moral allegories with a Puritan inspiration. His work is considered part of the Romantic movement and includes novels, short stories, and a biography of his friend, the United States President Franklin Pierce.
Shortly after graduating from Bowdoin College, Hathorne changed his name to Hawthorne. Hawthorne anonymously published his first work, a novel titled Fanshawe, in 1828. In 1837, he published Twice-Told Tales and became engaged to painter and illustrator Sophia Peabody the next year. He worked at a Custom House and joined a Transcendentalist Utopian community, before marrying Peabody in 1842. The couple moved to The Old Manse in Concord, Massachusetts, later moving to Salem, the Berkshires, then to The Wayside in Concord. The Scarlet Letter was published in 1850, followed by a succession of other novels. A political appointment took Hawthorne and family to Europe before returning to The Wayside in 1860. Hawthorne died on May 19, 1864, leaving behind his wife and their three children.
Much of Hawthorne's writing centers around New England and many feature moral allegories with a Puritan inspiration. His work is considered part of the Romantic movement and includes novels, short stories, and a biography of his friend, the United States President Franklin Pierce.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
November 22, 2020
Εξαιρετικό για συντροφιά στην καραντίνα.
January 24, 2022
English review below the Greek one...
Τρεις ιστορίες, σύντομες και δεικτικές.
Το Μαύρο Πέπλο του Ιερέα έχει άμεση σχέση με Το Άλικο Γράμμα και ενώ ως ένα βαθμό καταλαβαίνω τον συμβολισμό, ο όλος προβληματισμός του συγγραφέας είναι πολύ ξένος και νεφελώδης για τη δική μου ψυχοσύνθεση και νοοτροπία. Τουλάχιστον η ιστορία αυτή είναι πολύ σύντομη και μαζεμένη, ενώ το Άλικο Γράμμα κατάντησε μαρτύριο από κάποιο σημείο και μετά. 2+/5
Το Μεγάλο Ρουμπίνι είναι πολύ δεικτική και κάπως αφελής ιστορία, διαβάζεται σαν αλληγορία πιο πολύ και ενώ δεν είναι πρωτότυπη, τουλάχιστον κυλάει πιο άνετα. 3/5
Το Πείραμα του Γιατρού Χάιντεγκερ επίσης είναι δεικτική αλληγορία και όχι τόσο πρωτότυπη, αλλά είναι αρκετά σύντομη και δεν πλατιάζει, οπότε διαβάζεται αρκετά άνετα 3/5
Να πω ότι βρίσκω καλή ιδέα αυτή τη σειρά από τις Εκδόσεις Ποικίλη Στοά που μας συστήνουν διάφορους συγγραφείς από διαφορετικές εποχές και λογοτεχνικά ήδη, μέσα από σύντομες σχετικά ιστορίες. Η μετάφραση στο συγκεκριμένο βιβλίο κάνει την ανάγνωση εύκολη, κυλάει πολύ ωραία, ενώ στο πρωτότυπο βρίσκω τη γραφή του Hawthorne συχνά στριφνή και πομπώδη.
Three short, very poignant stories.
The Minister's Black Veil 2+/5
There are strong connotations with The Red Letter in this one and I get the symbolism up to an extend, but my mentallity and way of thinking makes the author's concerns and concepts too alien for me and kind of nefelous and boring. At least this is a short story and much more manageable than The Red Letter!
The Great Carbuncle 3/5
A very poignant and didactic and somehow naive story. It reads as an allegory and while it's not that much original, at least it flows decently.
Dr. Heidegger's Experiment 3/5
One more poignant story and not that much original but it's quite short and vibrant,it doesn't get too long-winded and so it's easy to read and kind of enjoyable.
Τρεις ιστορίες, σύντομες και δεικτικές.
Το Μαύρο Πέπλο του Ιερέα έχει άμεση σχέση με Το Άλικο Γράμμα και ενώ ως ένα βαθμό καταλαβαίνω τον συμβολισμό, ο όλος προβληματισμός του συγγραφέας είναι πολύ ξένος και νεφελώδης για τη δική μου ψυχοσύνθεση και νοοτροπία. Τουλάχιστον η ιστορία αυτή είναι πολύ σύντομη και μαζεμένη, ενώ το Άλικο Γράμμα κατάντησε μαρτύριο από κάποιο σημείο και μετά. 2+/5
Το Μεγάλο Ρουμπίνι είναι πολύ δεικτική και κάπως αφελής ιστορία, διαβάζεται σαν αλληγορία πιο πολύ και ενώ δεν είναι πρωτότυπη, τουλάχιστον κυλάει πιο άνετα. 3/5
Το Πείραμα του Γιατρού Χάιντεγκερ επίσης είναι δεικτική αλληγορία και όχι τόσο πρωτότυπη, αλλά είναι αρκετά σύντομη και δεν πλατιάζει, οπότε διαβάζεται αρκετά άνετα 3/5
Να πω ότι βρίσκω καλή ιδέα αυτή τη σειρά από τις Εκδόσεις Ποικίλη Στοά που μας συστήνουν διάφορους συγγραφείς από διαφορετικές εποχές και λογοτεχνικά ήδη, μέσα από σύντομες σχετικά ιστορίες. Η μετάφραση στο συγκεκριμένο βιβλίο κάνει την ανάγνωση εύκολη, κυλάει πολύ ωραία, ενώ στο πρωτότυπο βρίσκω τη γραφή του Hawthorne συχνά στριφνή και πομπώδη.
Three short, very poignant stories.
The Minister's Black Veil 2+/5
There are strong connotations with The Red Letter in this one and I get the symbolism up to an extend, but my mentallity and way of thinking makes the author's concerns and concepts too alien for me and kind of nefelous and boring. At least this is a short story and much more manageable than The Red Letter!
The Great Carbuncle 3/5
A very poignant and didactic and somehow naive story. It reads as an allegory and while it's not that much original, at least it flows decently.
Dr. Heidegger's Experiment 3/5
One more poignant story and not that much original but it's quite short and vibrant,it doesn't get too long-winded and so it's easy to read and kind of enjoyable.
April 23, 2022
Η πρώτη ιστορία, Το Μαύρο Πέπλο του Ιερέα, ήταν και η αγαπημένη μου. Ο ιερέας μιας επαρχιακής πόλης αποφασίζει να κρύψει το πρόσωπό του με ένα μαύρο πέπλο, το οποίο προκαλεί ζωηρές συζητήσεις μεταξύ των πιστών αναδεικνύοντας συνολικά το ζήτημα της ταυτότητας και της υποκρισίας των ανθρώπων.
Η δεύτερη ιστορία, Το μεγάλο Ρουμπίνι, φέρνει στο προσκήνιο μια ετερόκλητη ομάδα αναζητητών που ψάχνουν ένα φοβερό μυστικό. Καθένας από αυτούς αντιμετωπίζει το ζήτημα από τη δική του σκοπιά και αναζητά το αντικείμενο για τους δικούς του λόγους. Το ίδιο το ρουμπίνι θα ασκήσει την ανάλογη επίδραση στον κάθε ανθρωπολογικό τύπο.
Το Πείραμα του Γιατρού Χάιντεγκερ είναι η τρίτη και μικρότερη ιστορία. Σχετίζεται με την αναζήτηση της νεότητας. Τέσσερεις ηλικιωμένοι παίρνουν από τον -επίσης ηλικιωμένο- γιατρό Χάιντεγκερ ένα ελιξίριο από την Πηγή της Νεότητας. Στο τέλος θα διαπιστώσουν όλοι ότι η νεότητα έρχεται και παρέρχεται. Η επιδίωξή της δεν είναι παρά η ματαιοδοξία και η αλαζονεία του ανθρώπου που αδυνατεί να βρει εσωτερική ισορροπία.
ολόκληρος ο σχολιασμός στο https://bookerys.blogspot.com/2022/04...
Η δεύτερη ιστορία, Το μεγάλο Ρουμπίνι, φέρνει στο προσκήνιο μια ετερόκλητη ομάδα αναζητητών που ψάχνουν ένα φοβερό μυστικό. Καθένας από αυτούς αντιμετωπίζει το ζήτημα από τη δική του σκοπιά και αναζητά το αντικείμενο για τους δικούς του λόγους. Το ίδιο το ρουμπίνι θα ασκήσει την ανάλογη επίδραση στον κάθε ανθρωπολογικό τύπο.
Το Πείραμα του Γιατρού Χάιντεγκερ είναι η τρίτη και μικρότερη ιστορία. Σχετίζεται με την αναζήτηση της νεότητας. Τέσσερεις ηλικιωμένοι παίρνουν από τον -επίσης ηλικιωμένο- γιατρό Χάιντεγκερ ένα ελιξίριο από την Πηγή της Νεότητας. Στο τέλος θα διαπιστώσουν όλοι ότι η νεότητα έρχεται και παρέρχεται. Η επιδίωξή της δεν είναι παρά η ματαιοδοξία και η αλαζονεία του ανθρώπου που αδυνατεί να βρει εσωτερική ισορροπία.
ολόκληρος ο σχολιασμός στο https://bookerys.blogspot.com/2022/04...
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 10, 2023
Ενδιαφέρον και κυρίως για τη γοτθική περίοδο της λογοτεχνίας, αλλά μέχρι εκεί, η 3η ιστορία θα έλεγα ότι είναι αρκετά παιγνιώδης και ευχάριστη αλλά συνολικά δεν βρήκα κάτι το εξαιρετικό.
March 1, 2024
hawthorne είσαι...
September 8, 2025
Ακόμα και σε αυτό το μικρής έκτασης βιβλίο, κατάφερα να απολαύσω τον υπέροχο τρόπο του Χόθορν να διηγείται, προσκαλώντας παράλληλα τον αναγνώστη να κοιτάξει βαθιά μέσα του..
September 5, 2022
Three gothic patterns. Nathaniel Hawthorne.
📖📖📖
Whenever I read Hawthorne I get the sense of a grim possibility lurking somewhere in the cracks of his narrative; an uneasy sense of something indeterminate impending that activates in me a visceral vigilance that keeps me alert to the unfolding metaphysical suspense of his stories .In this very interesting book that includes three short stories and its title embraces them so elegantly, Hawthorne gave me the impression that he tried to talk about the choices available to us, our individual responsibility towards them and their collective dimension. His beautiful allegories were an attempt to recognize the true self, which often shaped by selfish desires and perversion hastens our demise or at most pushes us to a dark and dubious redemption.
Τρεις γοτθικές αλληγορίες. Ναθάνιελ Χόθορν.
📖📖📖
" Ήταν ένας από εκείνους τους δυστυχείς και κακόβουλους ανθρώπους που κλίνουν προς τα κάτω και που, αν μπορούσαν να σβήσουν τα φώτα που έχει ανάψει ο θεός για τον άνθρωπο, θα θεωρούσαν το σκοτάδι της νύχτας τη μεγαλύτερη δόξα τους".
🎩🎩🎩
Κάθε φορά που διαβάζω Χόθορν έχω την αίσθηση ενός ζοφερού ενδεχόμενου κρυμμένου κάπου στις ρωγμές της διήγησής του• ένα αμήχανο συναίσθημα για κάτι απροσδιόριστο που επίκειται και ενεργοποιεί μέσα μου μια μύχια εποπτεία που με αφήνει μέχρι το τέλος σε εργήγορση μπροστά στην αναδιπλούμενη μεταφυσική υποψία των ιστοριών του.
🎩🎩🎩
Στο τόσο ενδιαφέρον αυτό βιβλιαράκι που περιλαμβάνει τρία διηγήματα και ο τίτλος του τα αγκαλιάζει τόσο κομψά και τόσο ευνόητα, και που η ανταποκρισή μου ήταν ακριβώς ίδια με τις προηγούμενες συναντήσεις μας, ο Χόθορν μου έδωσε την εντύπωση πως προσπάθησε να μιλήσει για τις επιλογές που τίθενται στη διάθεσή μας, την ατομική ευθύνη μας απέναντί τους και τη συλλογική τους διάσταση. Οι όμορφες αλληγορίες του ήταν μια προσπάθεια αναγνώρισης του αληθινού εαυτού, που συχνά πλασμένος από τις εγωιστικές επιθυμίες και τη διαστροφή επισπεύδει το χαμό μας ή το πολύ πολύ μας σπρώχνει σε μια λύτρωση μελανή και αμφίβολη.
📖📖📖
Whenever I read Hawthorne I get the sense of a grim possibility lurking somewhere in the cracks of his narrative; an uneasy sense of something indeterminate impending that activates in me a visceral vigilance that keeps me alert to the unfolding metaphysical suspense of his stories .In this very interesting book that includes three short stories and its title embraces them so elegantly, Hawthorne gave me the impression that he tried to talk about the choices available to us, our individual responsibility towards them and their collective dimension. His beautiful allegories were an attempt to recognize the true self, which often shaped by selfish desires and perversion hastens our demise or at most pushes us to a dark and dubious redemption.
Τρεις γοτθικές αλληγορίες. Ναθάνιελ Χόθορν.
📖📖📖
" Ήταν ένας από εκείνους τους δυστυχείς και κακόβουλους ανθρώπους που κλίνουν προς τα κάτω και που, αν μπορούσαν να σβήσουν τα φώτα που έχει ανάψει ο θεός για τον άνθρωπο, θα θεωρούσαν το σκοτάδι της νύχτας τη μεγαλύτερη δόξα τους".
🎩🎩🎩
Κάθε φορά που διαβάζω Χόθορν έχω την αίσθηση ενός ζοφερού ενδεχόμενου κρυμμένου κάπου στις ρωγμές της διήγησής του• ένα αμήχανο συναίσθημα για κάτι απροσδιόριστο που επίκειται και ενεργοποιεί μέσα μου μια μύχια εποπτεία που με αφήνει μέχρι το τέλος σε εργήγορση μπροστά στην αναδιπλούμενη μεταφυσική υποψία των ιστοριών του.
🎩🎩🎩
Στο τόσο ενδιαφέρον αυτό βιβλιαράκι που περιλαμβάνει τρία διηγήματα και ο τίτλος του τα αγκαλιάζει τόσο κομψά και τόσο ευνόητα, και που η ανταποκρισή μου ήταν ακριβώς ίδια με τις προηγούμενες συναντήσεις μας, ο Χόθορν μου έδωσε την εντύπωση πως προσπάθησε να μιλήσει για τις επιλογές που τίθενται στη διάθεσή μας, την ατομική ευθύνη μας απέναντί τους και τη συλλογική τους διάσταση. Οι όμορφες αλληγορίες του ήταν μια προσπάθεια αναγνώρισης του αληθινού εαυτού, που συχνά πλασμένος από τις εγωιστικές επιθυμίες και τη διαστροφή επισπεύδει το χαμό μας ή το πολύ πολύ μας σπρώχνει σε μια λύτρωση μελανή και αμφίβολη.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews