มิสเตอร์ดิออร์ เล่ม 2

迪奧先生 #2

by Lu Ye Qian He, 绿野千鹤

เคยได้ยินไหมว่า... คนรักกันต้องไม่มีความลับต่อกัน

'จางเฉินเฟย'​ และ​ 'เจียวชี'​ คู่สามีภรรยาสุดเลิฟๆ​ ที่ใครๆ​ ก็ต่างพากันอิจฉา

จะหน้าตา​ ฐานะ​ ความสามารถ​ ทั้งคู่คือประธานบริษัทที่ทุกคนยกนิ้วซูฮก!

ทว่าชีวิตแต่งงานกลับสะดุดหัวทิ่ม​ เมื่อคุณสามีประสบอุบัติเหตุ​สมองกระทบ​กระเทือน​ สับสนระหว่างโลกจริงกับโลกนิยายที่ตัวเองโหลดเก็บไว้ใน​ AI สุดล้ำอย่าง​ 'หลุยส์ที่สิบสาม'​ เอาซะได้! ทำให้​ เจียวชี​ ภรรยาตัวน้อย(?)​ ราชินีสุดซึน ต้องหาทางรับมือกับจางจู๋ใหญ่​ เอ๊ย! จางเฉินเฟยที่คิดว่าตัวเองเป็นพระเอก(เติมs)​ในนิยาย(เติมs)​ไปเรื่อยๆ​ ทุกวัน! รอจนกว่าคุณหมอประจำตัวจะหาวิธีรักษาสำเร็จก่อนความแตก

"ในเมื่อนายเป็นเมียฉันแล้ว​ ขอแค่ทำตัวว่าง่ายสักหน่อย ฉันจะจ่ายหนี้แทนพ่อนายเอง​ จำไว้ซะ​ ชื่อของฉันคือ จางดิออร์"

"คนค้ำประกันบัญชีออกเช็คนายคือฉัน​ คนที่ต้องจ่ายเงินเบิกเกินบัญชีก็คือฉัน​ รวมทั้งไอ้เงินสองร้อยหยวนนี่ด้วย​ ไอ้บ้าเอ๊ย!"

และท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายที่เกิดขึ้น​ ความลับที่ต่างคนต่างซุกซ่อนไว้ในชีวิตแต่งงานกว่า​ 7​ ปี​ ก็ค่อยๆ​ ถูกเปิดเผยออกมา...

Genres: Comedy, China, Yaoi

462 pages, Paperback

First published October 24, 2018

About the author

Associated Names:
* Lu Ye Qian He (English)
* 绿野千鹤 / 綠野千鶴 (Chinese)
* ลวี่เหยี่ยเชียนเฮ่อ (Thai)

Reviews

[Or_O · Rating 2 out of 5]

แนวอะไรดีเรื่องนี้ แนวตามใจฉันมั้งคะ คอมเมดี้ ขยำ ๆ ยำพล็อต ออกมาเป็นเรื่องนี้



โลกเป็นแบบยุคปัจจุบันที่ออกจะล้ำนิด ๆ มีเรื่อง AI ที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของคน ใช้ติดต่อ ค้นคว้า บันทึก ไม่ว่าจะสั่งอะไรไป เจ้า AI ที่ว่านี้ก็จะประมวลผลหาคำตอบที่ดีที่สุดมาให้ มีทั้งแบบเอ็กซ์เทอนอลและอินเทอร์นอล แบบอินก็ฝังอยู่ในหัวเลย (ซึ่งอ่านในเรื่องโอก็ยังมองภาพไม่ค่อยชัดน่ะนะ) วันหนึ่งจางเฉินเฟย พระเอก ประสบอุบัติเหตุรถยนต์หัวกระแทก ตอนนั้นเขากำลังบอกให้ AI อ่านนิยายให้ฟังขณะขับรถ พอสมองกระทบกระเทือน AI ที่ฝังในหัวก็เลยรวน ทำให้คุณจางเฉินเฟยผู้ยิ่งใหญ่ ตกอยู่ในพล็อตนิยายที่ AI เลือกเข้ามาเก็บในคลัง



เจียวชี นายเอก แต่งงานกับจางเฉินเฟยมาเจ็ดปี (เรื่องตอนนั้นผู้ชายกับผู้ชายในจีนแต่งงานกันได้แล้วน่ะ) ชีวิตราบรื่นดีไม่มีปัญหา อยู่ ๆ ก็ต้องมารับมือกับสามีที่โดนพล็อตนิยายทำพิษ เดี๋ยวก็ลุกขึ้นมาเป็นคนนั้นคนนี้ คอยทำให้เขาปวดเศียรเวียนเกล้าไม่เว้นแต่ละวัน



เคสผลกระทบจาก AI ที่ว่านี้ยังพบน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มี เจียวชีกับจางเฉินเฟยต้องพยายามหาวิธีทำให้จางเฉินเฟยเป็นปกติโดยเร็ว ทั้งการติดต่อแพทย์เฉพาะทาง และล้วงข้อมูลจากผู้ผลิต (และเตรียมฟ้องร้องไว้ด้วย) ระหว่างนั้น เจียวชีก็ต้องรับมือกับคุณสามีที่สามารถเปลี่ยนบุคลิกเป็นตัวละครในนิยายได้ตลอดเวลา



เรื่องจะแบ่งเป็น Arc หนึ่ง Arc ก็คือพล็อตนิยายหนึ่งเรื่อง แล้วก็แบ่งเป็นตอนย่อย ๆ ในนั้นอีก แต่เนื้อเรื่องมันต่อกันนะ อ่านแยกไม่ได้ ทั้งหมดมีอยู่ 11 Arc



ดิออร์ในชื่อเรื่องมาจากชื่อที่นายเอกเรียกพระเอกว่า จางต้าเตี่ยว (ซึ่งแปลว่า จางจู๋ใหญ่...) คำว่าเตี่ยว ถ้าสะกดแบบภาษาอังกฤษ จะเขียนว่า diao (di = ดิ ao = ออ) เลยกลายเป็น ดิออร์ เวลาคุณจางต้าเตี่ยวสวมบทบาทในนิยาย ก็จะกลายเป็นคุณจางดิออร์







เน้นฮา ๆ เบาสมอง (จนถึงขั้นไม่มีสมองเลย...) ไม่ยึดหลักเหตุผล เวลาคุณจางดิออร์ทำอะไรพิเรนทร์ระหว่างอยู่ในพล็อตนิยาย เขาสามารถโยงอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาเอี่ยวได้เสมอ มุกใต้สะดือทะลึ่งตึงตังมีมาหมด เห็นบนปกมีน้องหมาใช่มั้ยคะ นั่นคือน้องกวนจง เป็นหมาโกลเด้นที่เจียวชีเอามาโมเมเป็นลูกหลอกคุณจางดิออร์ในพล็อตแรก ๆ ซึ่งต่อมาน้องกวนจงจะได้รับบทเป็นสารพัดอย่างตามแต่พล็อตในหัวของคุณจางดิออร์จะสร้างสรรค์ ตรงนี้ก็ตลกดี



นอกจากตลกคุณจางดิออร์แล้ว ที่น่าสนใจอีกอย่างคือเจียวชีจะได้พบความจริงที่คุณสามีปิดบังไว้ มีหลายเรื่องซะด้วย ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอกค่ะ แต่พอเจียวชีรู้ความจริงแล้ว มันทำให้เขาเข้าใจจางเฉินเฟยยิ่งกว่าเดิม และทำให้ใกล้กันยิ่งขึ้น



พระนายสองคนนี้รักกันค่ะ พระเอกรักนายเอกมาก ๆ แบบมาก ๆ เลย ใครชอบคนหลงแฟนมีอยู่ตรงนี้หนึ่งอัตรา นายเอกเองก็รักพระเอกค่ะ แต่ความที่ไม่ค่อยพูดความในใจ และที่ผ่านมาก็ทำงานหนัก เลยเหมือนทำให้เกิดช่องว่างในความสัมพันธ์โดยไม่รู้ตัว (และไม่รู้ด้วยว่าพ่อเฉินเฟยเก็บไปน้อยใจไว้ซะเยอะเลย) พอเกิดเรื่องพล็อตนิยายเข้าสิง ทั้งคู่เลยได้พูดและทำในสิ่งที่ปกติจะไม่ทำ ก็เหมือนได้ลองสิ่งใหม่ ๆ ได้ทำสิ่งที่มีอยู่แล้วให้ดีขึ้น (รวมถึงลีลาบนเตียงด้วย ฮ่า ๆ ถึงเจียวชีจะเอวเคล็ดบ่อยมากตั้งแต่เจอคุณจางดิออร์ แต่เรื่องนี้ไม่มีฉากนะคะ)



โอชอบเวลาคุณจางดิออร์โผล่มา ไม่ว่าในบทของเขาจะเป็นจอมเผด็จการหรือผู้ยิ่งใหญ่มาจากไหน สุดท้ายนายเอกคือที่สุดค่ะ เขาไม่มีวันข่มเหงหรือทำให้เจียวชีน้อยเนื้อต่ำใจเด็ดขาด



ชอบอีกอย่างคือเวลาพระเอกได้สติแล้วอายสิ่งที่ตัวเองทำหนักมาก ถ้าม้วนกลับรูได้คงทำแล้ว (ถ้ามีรูให้ม้วนน่ะนะ) ส่วนนายเอกนอกจากไม่ช่วยแล้วยังขยันอัดคลิปซ้ำเติม พระเอกกลัวนายเอกค่ะ อ้ะ #คนกลัวเมีย ให้



ทั้งพระเอกและนายเอกเป็นประธานบริษัทค่ะ ต่างคนต่างทำงาน นายเอกบ้านมีฐานะอยู่แล้ว ก็รับกิจการต่อ ส่วนพระเอกไต่เต้ามาจากความสามารถ เขามีหัวทางด้านโปรแกรมและเทคโนโลยี บริษัทก็ทำเกี่ยวกับแนว ๆ นี้ บริษัทของทั้งคู่มีโคกันบ้าง โอยังงง ๆ เรื่องขอบเขตงานของบริษัททั้งคู่ เอาเป็นว่า มันเกี่ยวกับเกมด้วยค่ะ มีการดึงเอาสตรีมเมอร์ หรือนักเล่นเกมมาโปรโมตเกมของบริษัทตัวเอง ซึ่งโอว่าเนื้อหาส่วนนี้มันค่อนข้างกึ่ง ๆ จะออกทะเลน่ะ เป็นน้ำมากกว่าเนื้อซะเยอะ



แรก ๆ เจียวชีกังวลว่าจางเฉินเฟยจะทำงานไม่ได้ แล้วไปอะไรพิลึก ๆ ในบริษัทก็เลยตามไปเฝ้าเขาด้วย แต่กลายเป็นจางเฉินเฟยทำงานได้ไม่มีปัญหา ไม่ว่าจะอยู่ในพล็อตนอกโลกหรือละครย้อนยุค เขาก็สามารถควบรวมเนื้อหาตีความเข้าใจเอาเองได้หมด อาจจะมีพฤติกรรมหรือสำนวนภาษาที่แปร่ง ๆ อยู่บ้าง แต่โดยรวมก็สามารถใช้ชีวิตประจำวันได้ปกติ







และที่ไม่น่าเชื่อคือ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับดาราหรือวงการบันเทิง แต่ดันมีกองอวยแฟนคลับมากหน้าหลายตามาอวยพระนาย ว้าย! กรี๊ด! เขารักกัน! พ่อเฉินเฟย! คุณชายใหญ่!



โฮ่



นิด ๆ หน่อย ๆ พอว่า มากไปก็เฝือปนเอือมน่ะ





จริง ๆ ตัวพระนายนี่ไม่มีอะไรที่โอไม่ชอบเลยนะ



จางเฉินเฟย aka จางจู๋ใหญ่ เป็นพระเอกแนวหมาน้อย ระริกระรี้เวลาเจียวชีแสดงออกว่ารัก คอตกหมาหงอยเมื่อโดนเจียวชีตะเพิดออกจากห้องนอน รักและบูชานายเอกมาก ๆ เจียวชีเข้าใจว่ารู้จักจางเฉินเฟยตอนนัดบอด แต่ความลับอย่างหนึ่งคือจางเฉินเฟยรู้จักเจียวชีมาก่อนหน้านั้นแล้วและปักใจไม่เสื่อมคลาย ด้วยความที่รักมาก ๆ เกรงใจสุด ๆ เลยกลายเป็นคนกลัวเมีย (ข้ออ้างสินะ...) ทำอาหารเก่ง การดูแลกระเพาะที่อ่อนแอของเจียวชีเป็นภารกิจสำคัญของเขา เป็นอัจฉริยะด้านโปรแกรม ตั้งแต่เรียนก็คิดเกมจนได้รางวัลมาใหญ่โต ก่อตั้งบริษัทขึ้นมาด้วยกำลังของตัวเอง สมัยคบกับเจียวชีใหม่ ๆ คุณพ่อของเจียวชีไม่ค่อยปลื้มจางเฉินเฟยนัก แต่จางเฉินเฟยก็สามารถพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าตนดูแลเจียวชีได้ ปัจจุบันมูลค่าหุ้นของบริษัทจางเฉินเฟยสูงกว่าบริษัทของเจียวชีด้วยซ้ำ แม่ของจางเฉินเฟยเสียไปแล้ว จางเฉินเฟยที่รู้สึกว่าพ่อที่ขาดการใส่ใจดูแลแม่เป็นต้นเหตุที่ทำให้แม่ของเขาจากไป ทำให้นับตั้งแต่นั้นความสัมพันธ์พ่อลูกก็ง่อนแง่นตลอดมา



เจียวชี เป็นคุณชายคนเดียวของบ้าน แต่ตั้งแต่ยังเล็ก พ่อแม่ก็ทำงาน พ่อทำงานบริษัท ส่วนแม่เป็นนักแสดง ทั้งคู่ไม่ค่อยมีเวลาดูแลเขา ทำให้ลึก ๆ แล้วเขาเป็นคนขาดความอบอุ่น พอเจอจางเฉินเฟยที่มีเวลาให้เขาตลอด ใส่ใจดูแลทุกข์สุขไม่ขาดตกบกพร่อง เลยตกหลุมรักได้ไม่ยาก เจียวชีเป��นฉลาด เข้มแข็ง ทุ่มเทให้กับการทำงาน ระยะเวลาที่ผ่านมาเจ็ดปีเพราะรู้สึกว่าการทำงานเป็นเรื่องที่เขามุ่งมั่นเป็นหลักจึงทำให้ละเลยจางเฉินเฟยไปไม่น้อย เมื่อมีคุณจางดิออร์โผล่มา ทำให้เจียวชีต้องหันมาใส่ใจให้เวลากับจางเฉินเฟยยิ่งขึ้น เจียวชีมีเลขาประจำตัวเป็นชายร่างตุ้ยนุ้ยที่มีประสิทธิภาพการทำงานสูงและไม่โดนรัศมีความเข้มงวดของเจียวชีข่ม จางเฉินเฟยก็ชอบเลขาคนนี้เช่นกัน เพราะท่าทางการกินของคุณเลขาทำให้เจียวชีเจริญอาหารยิ่งขึ้น




โอตัดสินใจซื้อเรื่องนี้เพราะคิดว่าชอบพล็อตแบบมาสวมบทบาทเป็นตัวละครจากเรื่องต่าง ๆ และอยากรู้ปมเรื่องที่พระเอกปิดบังนายเอกไว้ว่าจะเป็นยังไง



ซึ่งสองจุดที่โอสนใจ ในเรื่องทำได้น่าผิดหวังสำหรับโอ



พล็อตยำเรื่องมากไปจนขาดจุดเด่น คือถ้าให้เล่า จะเล่าที่เด่น ๆ ได้ไม่กี่เรื่องเอง นอกนั้นลืม พล็อตนิยายขาดความน่าจดจำ และหลาย ๆ ช่วงเล่ายืดมาก จนรู้สึกว่า เมื่อไรคุณจางดิออร์จะไปซะที โอว่าถ้าตัดบางพล็อตออกไปแล้ว เน้นพล็อตไม่ต้องมาก แต่ให้เด่นและใช้ประโยชน์จากพล็อตดึงเรื่องให้เด่นจะน่าสนใจมากกว่า ช่วงเวลาที่จางเฉินเฟยกลับเป็นตัวเองน้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับบทบาทที่เขาสวม โอว่ามันสามารถสร้างบาลานซ์ให้ดีกว่านี้เพราะตัวบุคลิกดั้งเดิมของจางเฉินเฟยก็น่ารักน่าเชียร์อยู่แล้ว



โออ่านแล้ววาง ๆ หันไปทำอย่างอื่นตลอด ถ้าไม่กำหนดหน้าไว้ในใจว่าห้ามวางจนกว่าจะถึงหน้าที่กำหนด โอจะอ่านไม่จบเลย เล่าเรื่องได้ไม่น่าสนใจ ยืดและน่าเบื่อ มุกตลกที่มีก็พอขำได้ในบางจุด แต่ส่วนใหญ่แล้วไปในทางแป้ก



ปมของเรื่องที่พระเอกปิดบังนายเอก เอาจริง ๆ ก็ไม่มีอะไร มันเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจจะทำให้พอซึ้งได้ แต่ไม่มีอานุภาพดึงอารมณ์อะไรขนาดนั้น



คาแรกเตอร์ตัวละครแบน วิธีเล่าเรื่องแบน มันไม่มีความลึกของเนื้อหาหรือตัวละคร เรื่องเกิดเพราะคำที่ผู้เขียนเล่า พูดถึงตัวเอกสองคนได้แค่พระเอกรักนายเอกมาก นายเอกรักพระเอกมาก แล้วจบ มันไม่มีอะไรให้พูดต่อ ตัวละครไม่มีชีวิตออกมา



ปมเรื่องครอบครัวของพระนายก็ไม่น่าสนใจ เพราะความที่ตัวละครแบนเกินไปจนไม่น่าเชื่อถือ ขาดมิติของตัวละคร



มีตัวร้ายเล็ก ๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อเนื้อเรื่องใหญ่โต เป็นเพียงตัวเล็กตัวน้อยที่ผ่านมาสร้างผลกระทบเป็นครั้งคราว ซึ่งสุดท้ายก็พ่ายแพ้แก่อำนาจของฝั่งพระเอกไป



โอพบว่าโอไม่ค่อยคลิกกับทัศนคติของผู้เขียนในหลาย ๆ จุด ผู้เขียนค่อนข้างเชิดชูตัวละครและให้อำนาจแก่พวกเขาแบบไม่มีข้อกังขา คนที่อยู่ฝ่ายตัวเอกจะได้สิทธิ์ในการทำพฤติกรรมที่ถือว่าเป็นความผิดถ้าอยู่ฝั่งตัวร้าย



เพราะมันไม่มีความลึกในเนื้อหา พื้นเพของโลกในนิยายก็ไม่ชัดเจน เรื่องนี้เลยให้อารมณ์เป็นแบบแฟนฟิกชันมากกว่าเป็นนิยายของตัวเอง



โอชอบที่เขาเก็บบางมุกมาเล่นซ้ำ แต่ภาพรวมโอก็ยังไม่ค่อยชอบอยู่ดี เขาตีได้ไม่ตรงจุด ไม่เน้นในจุดที่ควรจะเน้น เลยดึงเรื่องได้ไม่ถึงเท่าที่ควร



โอไม่แน่ใจว่าเป็นมันเป็นที่การแปลหรือเปล่านะ (ส่วนตัวโอคิดว่าครึ่ง ๆ ครึ่งหนึ่งคือผู้เขียนค่อนข้างให้ข้อมูลที่จับต้องยาก เขาไม่เขียนส่วนสนับสนุนเพียงพอ เนื้อเรื่องเหมือนด้นสดไปเรื่อย) ถ้าอ่านเผิน ๆ จะไม่พบจุดผิดปกติ แต่ถ้าเจาะจะพบว่าอ่านจับใจความได้ค่อนข้างยาก เก็บไปเล่าต่อยาก ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหาบางจุด พล็อตนิยาย มุกตลก หรือเชิงอรรถ อย่าง AI ที่ว่าไป ขอบเขตงานของบริษัท วิธีแก้ปัญหาของพระนาย (กว่าโอจะพอเข้าใจก็ช่วงท้ายเลย โองงตั้งนานว่าสองคนนี้ตั้งใจทำอะไรกันแน่) หรือตอนที่มีเด็กสาวคนหนึ่งที่ติดอยู่ในการพูดแบบทอล์กโชว์ โอก็งงว่ามันเป็นยังไง บทพูดของเธอก็ไม่สื่อให้เห็นอะไรเลย มุกตลกที่ควรจะต้องฮาแบบทันที หลาย ๆ ครั้งมันเลยอารมณ์ แบบ เขาต้องการพูดถึงอะไร เล่นอะไรกันแน่ เราไม่เข้าใจ ภาพของเรื่องในหัวเลยเกิดยากตามไปด้วย



โอว่าหลาย ๆ ครั้งที่เรื่องนี้ให้ฟีลของเรื่องกลับมาเกิดใหม่เป็นซูเปอร์โมเดล ทั้งที่ผู้แต่งคนละคน ชูพระนาย มีกองแฟนคลับ มุกแทรก (ที่ส่วนใหญ่จะแป้ก) แต่เรื่องนี้จะเน้นความสัมพันธ์พระนายเป็นหลัก



โอให้ 2.5 ดาว ในแบบที่จะปัดลงแล้วละ มันเหวี่ยงขึ้นลงระหว่างสองถึงสาม เลยให้เฉลี่ยเท่านี้ ถามว่าน่ารักไหม มันก็มีจุดที่โอว่าน่ารัก พระนายรักกัน พยายามเกื้อกูลกันดี ตลกตอนพระเอกเขินเมื่อรู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป หรือกลัวนายเอกโกรธเพราะตัวเองทำเหลวไหลไว้เยอะ แต่เรื่องมีจุดหลวมมาก และเขียนได้ยำมากไป อย่างตอนพิเศษนี่เห็นชัดเลยว่าด้นสดโนพล็อต และถ้าเอามาคิดคะแนนรวมด้วย ก็จะเป็นตัวฉุดคะแนนให้ลงต่ำ ถึงจะเป็นแนวเน้นฮาสมองบวม แต่จริง ๆ คิดว่าเรื่องนี้สามารถทำได้ดีกว่านี้นะ ทำได้ต่ำกว่าที่คาดไว้ค่อนข้างมากทีเดียว



โอชอบโทนสีของปกเรื่องนี้ ชอบน้องหมาด้วย เสียดายที่เรื่องไม่ค่อยถูกใจโอนัก



อ่านตัวอย่างได้ที่นี่ https://bit.ly/3mZw5X8


Blog https://bit.ly/34Nh2JW

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

จบแล้ว สรุปก็เข้าใจถูกอยู่ว่าหลักๆ ของเรื่องคือต้องพยายามสร้างแอ็ปลบแคชใน internal AI ให้ได้ (แต่อย่าถามถึงวิธีการ ส่วนตัวก็ยังงงๆ อยู่ค่ะ 😂) แต่!!! เรื่องสำคัญก็ยังมาน้อยจนไม่น่าเชื่ออยู่ดี บทจะมาก็มาโบ้มเดียวทำสองวันเสร็จ แถมหลังจากนั้นอีกเดือนได้เวอร์ชั่นอัปเกรดสมบูรณ์ด้วย และทุกอย่างเกิดได้เพราะอำนาจต่อรองของทางคุณดิออร์และภรรยาทั้งนั้นเลย ก็เลยสงสัยว่าทำไมไม่แก้ปัญหานี้ตั้งแต่เนิ่นๆ รอให้คุณดิออร์แกสติหลุดไปเป็นพระเอกนิยายตั้งหลายเรื่องทำไมนะ จนตอนจะพากันไปโดดหน้าผานี่คือแบบ ใจจะวาย ตอนที่เหยียนเหยียนบอกคิดถึงคุณดิออร์นี่น้ำตาซึม ไม่ใช่แค่เหยียนเหยียนที่คิดถึง คนอ่านก็คิดถึง ตัวจริงจางต้าเตี่ยวคือน่ารักแบบคูณล้าน น่ารักมากๆ แต่มาน้อยเหลือเกิน

ก็เข้าใจว่าบางพล็อตนิยายถูกเอามาโยงเพื่อเปลี่ยนนิสัยคุณดิออร์ให้ต่อรองทางธุรกิจได้ บางพล็อตเอามาโยงกับความอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สินของเขาและภรรยา บางพล็อตเอามาใช้โยงกับความทรงจำในอดีตที่เก็บซ่อนคุณภรรยาเอาไว้ บางพล็อตก็เหมือนแค่มาเอาฮา ส่วนตัวเลยยังรู้สึกว่าทั้งหมดทั้งหมวลนี้มันยืดเยื้อเกินไปอยู่ดี และเหมือนที่บอกไปตอนเล่มแรก ว่าทุกคนไม่ take it seriously เลยกระทั่งตัวคุณดิออร์กับภรรยาเองก็เถอะ จนมาคิดได้เอาตอนที่เริ่มรู้สึกกว่ามันไม่ปลอดภัยแล้วความสำเร็จในการคิดแอ็ปลบแคชถึงเกิดขึ้นเร็วมาก

จริงๆ มันมีปมที่เพิ่มความน่าสนใจให้เนื้อเรื่องได้อยู่นะ ทั้งเรื่องงานวิจัยของคุณพ่อจาง หรือเรื่องความกดดันเรื่องลูกของคุณพ่อเจียว เรื่องราวแต่วัยเด็กของเหยียนเหยียนกับพี่เลี้ยงใจร้าย น่าสนใจออก แต่ทั้งห���ดทั้งมวลถูกรวบยอดไว้สั้นกุดมากเลย มันก็เลยอินไม่สุดสักเรื่อง แบบกำลังจะเริ่มอิน อ่าว จบแล้ว พอทุกอย่างมาอย่างละนิละหน่อย เราก็เลยยังไม่มีภาพจำของนิยายเรื่องนี้อยู่ดี ก็คงจำได้แต่ พระเอกป่วย สติเลอะเลือน หลุดเข้าไปอยู่ในนิยายที่สมองตัวเองเซฟไว้8-9เรื่อง จบ

ส่วนที่ชอบของเรื่องนี้ยังเป็นเรื่องความฮาเหมือนเดิม มีจุดให้ขำคิกคักได้เรื่อยๆ กองทัพเตี่ยวคือขำก๊ากเลย ความน่ารักของคุณดิออร์กับเหยียนเหยียนคือเป็นเดอะแบกให้เราอยู่กับนิยายได้จนจบ เล่มนี้รักกันมากกว่าเดิมอีก น่ารักมากๆ ตอนพิเศษเด็กอนุบาลก็น่ารักมาก เจ้าฮัสกี้ก็คือไปฉี่จองเหยียนเหยียนไว้แต่เด็กเลย

สำนวนการแปลก็ใช้ได้เลยค่ะ อรรถรสใช้ได้เลย

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

โปรยปกหลังเล่ม 2 :
สำหรับ "จางเฉินเฟย" เขาคือประธานของสือเฟยเทคโนโลยี บริษัทแนวหน้าของวงการเกมจะบอกใครได้ไงว่าตัวเองเคยเป็นฮัสกี้ พกปืนฉีดน้ำ แล้วกัดหัวหมาด้วย เฮ้อ ภรรยาที่อยู่เคียงข้างสามีในสภาพแบบนี้ได้นี่ ซาบซึ้งใจจัง อยากทำอะ อ้ากกก แต่บทบาทพวกนั้นน่าอายชะมัด ทำไปได้ไงนะ จะเอาหน้าไปไว้ไหนดี อ๊ะ แต่ตอนเหยียนเหยียนออกโรงปกป้องเขาน่ารักจังเลย อยากทำจัง ถึงจะแลกกับการโดนตีก็เหอะ แล้วไงล่ะ ไม่ใช่ว่าไม่เคยโดนทุบสักหน่อย อุบัติเหตุนี่ก็คือเหมือนกันนะ ได้กินภรรยาสุดที่รักจนอิ่มพุงกางเลย
จนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่เขาเริ่มตระหนักว่าอาการป่วยของตัวเอง...ไม่ใช่เรื่องตลกอีกต่อไป
เล่ม 2 :
ท่านดยุกไม่ยอมกินเหยียนเหยียน บอกว่ายังไม่พร้อม ต้องเตรียมพร้อมก่อน คือท่านดยุกอ่านเรื่องแวมไพร์มาเต็มๆเลยนะ ถ้าคลอดลูกอีก เด็กจะทำให้ตายได้ โอ้ย อ่านแล้วฮามาก
วันที่ไปเยี่ยมเคารพแม่ของจางเฉินเฟย กลับมาก็มอบอ้อมกอดแรก แถมยังจะให้เรียกบิดาอีก อยากเป็นพ่อมากๆๆๆ
ยังเอาเรื่องจริงที่ กินแล้วอ้วก ไปโยงกับพล็อตนิยายได้ เอาเครื่องเงินมาทำแท้ง มันเป็นความปรารถนาในใจสินะ แล้วยังพูดถึงเพื่อนที่เคยจีบสมัยก่อนว่าโดนกำจัดหมดแล้ว เจียวชีไม่รู้เรื่องพวกนี้ เลยไปสืบจากบัญชีโซเชียลต่างประเทศ อ่านทวนข้อความ แล้วก็เข้าใจว่าโดนจางเฉินเฟยจัดการยังไง
แล้วจางเฉินเฟยก็ได้สติ ตอนตื่นก็ยังงับหัวกวงจงอยู่เลย ฮ่าๆๆๆ
Arc 7 องค์ชายเงือก ของเทพโพไซดอน
จางเฉินเฟยเข้าร่วมโครงการซ่อมแซม AI ได้เฉพาะตอนมีสติ ตอนนี้ต้องรีบจัดการ จะฟ้องบริษัทผลิต AI เพื่อเอาแกนหลักมา
จางเฉินเฟย พูดถึงเรื่องเกม เมอร์เมด พอพล็อตละครเข้าหัว วันนั้นก็กลายเป็นอยู่ในพล็อตไปเรียบร้อย เกี่ยวกับเงือกถูกนักวิทยาศาสตร์จับมาทำวิจัย ตอนกลางวันพ่อของตัวเอง จางจือสือ ที่เป็นนักวิจัยโทรมา ก็โดนบอกว่าไม่ลงทุน ถึงจะได้รางวัลโนเบลก็ไม่สน พาเจียวชีไปว่ายน้ำ เจียวชีขึ้นมาจากน้ำก็บอกว่าข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นชาวเงือก เช่นกัน เอาอีกแล้วววว
คราวนี้ก็อุ้มเจียวชี ไม่ยอมให้เดิน บอกว่าเดินแล้วเหมือนเดินบนคมดาบ เอาพล็อตเจ้าหญิงเงือกใส่เข้ามาเลย
กลัวคนจะมาขโมยไข่ไป จะวางไข่ในตัวเจียวชี สรุปเป็นตัวผู้ ตัวเมียเนี่ย เจียวชีต้องให้อานาวิเคราะห์โดยด่วน แถมยังกลัวจะเอาไปโยนทะเลอีก แล้วก็บอกรักทุกวันเพราะกลัวว่าจะเป็นฟองอากาศหายไป
งานเลี้ยงการกุศล คุณพ่อเจียวให้ช่วยประมูลซิการ์มาให้ ก็โดนดาราหน้าใหม่แย่ง กระดุมข้อมือของจางเฉินเฟยก็โดนประมูลไป แต่จางเฉินเฟยไม่สนใจเพราะไม่ใช่ของที่ภรรยาสุดที่รักซื้อให้ แต่ดาราคนนั้นก็ยังตามตื้อ สุดท้ายก็คือคนที่แอบชอบจางเฉินเฟยสมัยเรียน แต่เปลี่ยนรูปลักษณ์จนจำไม่ได้ เพิ่งดัง แต่ท่านประธานสองคนนี้ก็ขี้เกียจจะสนใจ
อาจารย์ของเชวียเต๋อมา เจียวชีอยากพบ แล้วก็ได้พบที่หน้าสถาบันวิจัยของพ่อตัวเองทำให้รีบมาพาตัวกลับ กลัวโดนนักวิทยาศาสตร์จับตัวไป ยังอยู่ในนิยายอยู่นะ เรื่องจริง ปนกันมั่วไปหมด
แล้วท่านโพไซดอนก็จะพาเจียวชีกลับทะเลให้ได้ เจียวชียกเลิก ตัวเองก็หาทางใหม่ ใช้เครื่องบินส่วนตัวซะเลย ในที่สุดก็รู้ตัว แล้วก็คิดได้ว่าถ้าโยนภรรยาสุดที่รักลงทะเลจริงๆจะทำยังไง เลยเริ่มเขียนบันทึก
ยังไม่ทันจะได้กลับบ้าน ท่านประธานก็เข้าพล็อตนิยายเรื่องใหม่อีกแล้ว
Arc 8 ประธานตกอับ กับเศรษฐินี
เจียวชีต้องถามพล็อตจนรู้ว่าคือประธานตกอับ เอาตัวมาให้เจียวชี พยายามจะปรนิบัติ แต่เจียวชีไม่เล่นด้วย ตัวเองก็ไปเขียนไดอารี่ ความต้องการสวนกับความคิด มองแล้วน่ารัก แต่ปากกับบอกว่าไม่ ไม่ต้องการ โดนบังคับ เสียศักดิ์ศรี ฮ่าๆๆ
ให้มากินอาหารก็บอกสั่งชุดที่ถูกที่สุด เพราะไม่มีเงินจ่าย แถมไม่มีเสื้อเปลี่ยนทั้งที่เสื้อมีเต็มตู้ อินจัดจริงๆ
ค่างวดเครื่องบินถึงคิวต้าเฟย เกาสือชิ่งเลยโทรมาเตือน จางเฉินเฟยแทบช็อก ออกปากยืมเงินเจียวชี แต่จริงๆก็เงินตัวเองนั่นแหละ อินสุดๆ
จางเฉินเฟยโดนข่าวลือเล่นงาน จริงๆก็ไม่มีอะไร แต่ทำให้เจียวชีรู้ว่าเมื่อเจ็ดปีก่อน ตอนเพิ่งแต่งงาน จางเฉิยเฟยเคยเกือบมีปัญหา แต่ก็ผ่านมาได้ เลยมาอ่านไดอารี่ แล้วก็ได้เห็นว่าต้าเตี่ยวเขียนอะไรไว้บ้าง
ยังจะเรียกค่าบริการอีกนะ ครั้งละสองร้อย โอ้ย จะบ้าตาย คุณชายเจียวจะจัดการยังไงเนี่ย
จางเฉินเฟยยังอยู่ในพล็อตนิยาย ตอนนี้ตัวเองไม่มีเงิน ซื้อชุดใหม่ไปงานไม่ได้ เลยจะยืมจากร้าน ภรรยาสุดที่รักเลยซื้อให้ ดีใจมากเลยนะมีคนซื้อเสื้อให้
ข่าวเรื่องบริษัทเงินทุนรั่วไหล เจียวชีต้องออกมาปกป้องสามีตัวเองที่กำลังป่วยอยู่ แค่รูปสองรูปในโซเชียลก็อธิบายได้ทุกอย่าง คือการแลกสิทธิ์การถือหุ้นคนละห้าเปอร์เซ็นต์แทนสินสมรส ตอนนี้มูลค่าหุ้นแต่ละบริษัทมีค่าขนาดไหน ชาวเน็ตต่างก็รู้กันดี แล้วจางเฉินเฟยก็ได้สติซะที
Arc 9 ภรรยาสายลับหนุ่มของขุนศึก
จางเฉินเฟยมีสติ ข่าวทางอเมริกาคืบหน้า ขนาดหลีกเลี่ยงเข้าพล็อตนิยายแล้ว จางเฉินเฟยก็ยังเข้าอีกจนได้ เรียกตัวเองว่าเหล่าจื่อ กว่าจะคลำเจอพล็อตนิยาย จางเฉินเฟยก็บอกว่าตัวเองคือจางต้าไซว่ไปแล้ว มีกองทัพเตี่ยวอีก เอาเถอะ
นี่จะกลับไปเยี่ยมบ้าน แล้วยังจะคิดว่าเจียวชีเป็นสายลับญี่ปุ่นเพราะติดต่อกับญี่ปุ่นอีก โอ้ย ฮามาก จนต้องบอกว่าเพื่อจางเฉิยเฟย
จางเฉินเฟยได้สติตอนวูบไป ยังไงก็ยังหาสาเหตุไม่ได้
Arc 10 อ๋องจอมเผด็จการกับพระชายาผู้เลอโฉม
ฝ่ายเทคโนโลยีช่วยกันสร้างแอปพลิเคชั่นล้างหน่วยความจำ เนื่องจากที่ได้มาเป็นเวอร์ชั่นเก่า ทำให้ผลิตเส้าโจ่ว 1.0 ออกมาได้เท่านั้น การล้างข้อมูลจะย้อนข้อมูลกลับ ตอนนี้จางเฉินเฟยมอบสิทธิ์เอาไว้ให้เจียวชี และเจียวชีก็เอานิยายทั้งหมดมาไว้ภายนอกเพื่อดู ไปกินข้าวกัน จางเฉินเฟยก็เข้าพล็อตนิยายอีกแล้ว คราวนี้เป็นเซ่อเจิ้งหวาง แห่งราชวงศ์ต้าสือ
ครั้งนี้มีพล็อตนิยายไม่ต้องคอยเดาแล้ว เจียวชีคิดว่าไม่มีอะไร แต่กลับเป็นตอนที่ยังไม่ตาย ยังไม่กลับชาติมาเกิดในเรื่อง แย่แล้ว มีกระโดดหน้าผาด้วย แล้วรถม้าของจางเฉินเฟยก็คือ เฟอร์รารี่ ที่เชื่อมต่อรหัสผิดเกินสามครั้งไม่ได้ แล้วสองครั้งแรกก็ผิด ครั้งนี้เกือบตายจริงๆ เจียวชีกดใช้งานแอปเส้าโจ่วทัน และพูดรหัสสุดท้ายถูก รถเชื่อมต่อได้เลยหยุดลง ทั้งสองคนถึงรู้ว่าอันตรายแค่ไหน ต้องเอาแกนหลักที่สมบูรณ์มาให้ได้
Arc 11 มิสเตอร์ดิออร์ กับภรรยาสุดที่รัก
ตอนนี้พล็อตเรื่องกำลังย้อนกลับ คุณดิออร์เลยกลับมาหมด ชีวิตประจำวันก็ต้องดำเนินต่อไป อ่านไปฮาไป เอาเรื่องมาปนกันไป แต่เจียวชีก็ยังรับได้ และยังมีเรื่องเกิดขึ้นกับสถาบันวิจัยของจางจือสือ แต่เจ้าตัวไม่อยู่ ข่าวมาเปิดเผยว่าไปรับรางวัลโนเบล และสิ่งที่ได้รางวัลก็เกี่ยวกับแม่ของจางเฉินเฟย และจางเฉินเฟยกับเจียวชี พ่อลูกได้เปิดใจกัน สามีภรรยาก็กลับมาอยู่ด้วยกันด้วยดี แบบไม่มีอาการป่วย แล้วยังได้รู้ความลับที่สามีซุกซ่อนไว้ กับสามีที่รู้ว่าภรรยาช่วยเหลือขนาดไหนตอนที่ตัวเองป่วยอยู่ อ่านจบคือน่ารัก
ตอนพิเศษ คือตอนที่ถ้าพบกันตอนเด็กก็ยิ่งน่ารัก อ่านแล้วฟินไปเลย สามีสายรักเมียสุดๆขนาดนี้ จัดไป

หลังอ่านเล่ม 2 :
จางเฉินเฟยยังเข้าสู่พล็อตนิยาย จนกระทั่งถึงตอนที่อันตราย ดีที่มีเจียวชีอยู่ด้วย แล้วทุกคนก็ได้รู้ถึงอันตรายของโรคความผิดปกติทาง AI ที่ถูกมองข้าม
สามี ภรรยาได้เรียนรู้กันอีกครั้ง ได้เปิดใจกัน ได้รู้ความลับที่ซุกซ่อนเอาไว้ และยังได้เปิดใจกับพ่อที่ไม่ได้พูดคุยกันมานาน
เส้นเรื่องอ่านไป อิน ฟินกับพล็อตนิยายหลากหลาย ที่จางต้าเตี่ยวไม่มีหลุดเรื่องรักภรรยาสุดที่รักเลยซักนิด กับเจียวชีที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองเคร่งขรึม บ้างานเกิน จนไม่มีเวลาให้สามีตัวเองเกินไป ตอนนี้ก็ถือโอกาสดูแล และปกป้องสามี ตอนที่สามีป่วยซะบ้าง จะได้รู้ว่าสามี ภรรยาคู่นี้รักกันขนาดไหน
สนุก ฮา น่ารัก กับทุก Arc ทุกคาแรกเตอร์ของสองท่านประธานเลยค่ะ ใครยังไม่อ่าน อย่าลืมหยิบมาอ่านกันนะ

[NickyQoo · Rating 3 out of 5]

เราอ่านงานนักเขียนคนนี้เยอะมากอยู่ในระยะเวลาค่อนข้างสั้น เป็นนักเขียน to go to เวลาอยากหาเรื่องเบาๆคั่นเรื่องหนักๆและพล็อตเขาก็มักจะน่าสนใจ ในบรรดางานเขาที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ เราชอบพล็อตเรื่องนี้ที่สุด จริงๆพล็อตเรื่องนี้ทำให้เรานึกถึงแพทเทิร์นซีรี่ย์ญี่ปุ่น อาร์คละตอน แต่ละอาร์คมีประเด็นเล็กๆของมันที่จะพูดในแต่ละตอนเพื่อประกอบพล็อตใหญ่ เราชอบช่วงแรกๆในเล่มแรกที่เป็นบรรยากาศปัญหาในบ้านที่ตลกแต่แฝงความจริงจังระหว่างคู่แต่งงานมากกว่าช่วงหลังๆที่เป็นมหกรรมอวดความรักให้โลกรู้ (แต่มันเป็น signature คนเขียนคนนี้เลยล่ะมั้ง ช่วยไม่ได้ 555) น่าเสียดายที่หลังๆน้ำหนักของบรรยากาศไขปมความสัมพันธ์แทบจะหายไปเลยจากช่วงแรกที่ก็ไม่ได้ให้เวลามันมากอยู่แล้ว ยิ่งปมสุดท้ายที่เล่นมาทุกอาร์คก็เฉลยแล้วปล่อยมันลอยเฉยๆไปซะอย่างนั้นแน่ะ การเจริญเติบโตของตัวละครพระเอกก็เลยปลิวตามไปด้วย เพราะตัวละครในนิยายที่เอามาใช้นี่จริงๆมันก็ดึง alter ego ของตัวพระเอกที่เก็บไว้มาตลอดไม่กล้าบอกเมียเพราะกลัวเมียจะไม่ชอบ เออ มันพูดถึงว่าพระเอกกล้ามากขึ้นก็จริง แต่ดันเล่าแต่เรื่องกล้าชวนเมียขึ้นเตียงมากกว่ากล้าพูดความรู้สึกความต้องการของตัวเองมากขึ้นนี่สิ โดยเฉพาะประเด็นเรื่องลูกนี่ เล่นมาทุกอาร์คเลยนะ มีลูกหมาแล้วก็ยังเล่นอยู่ ถ้าจะเล่นขนาดนี้เราว่าพระเอกก็คงอยากมีลูกจริงๆแหละ จุดคลี่คลายก็มีมาพร้อมแล้ว แต่ไม่เลือกที่จะ address เลยสักนิดแฮะ จะมีหรือไม่มีก็ได้ อย่างน้อยให้นางกล้าบอกเมียก็ยังดี ถ้าจะจบแบบพระเอกก็ไม่ได้สนใจมีอะไรนี่แกจะเล่นประเด็นนี้มาทุกอาร์คทำไม ฮึ

มันมีสิ่งที่เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียของนักเขียนคนนี้คือ มันมักจะไม่จบตอนที่เราชอบมันที่สุดและลากยาวไปจนที่เรารู้สึกว่า 'ยังไม่จบอีกเหรอวะ? จบเห๊อะ' หลายหน ส่วนหนึ่งก็เพราะเขาเลือกที่จะไม่ไปทางที่จะดราม่า ต่อให้เริ่มมาเหมือนจะดราม่าแต่ก็เลือกที่จะคลี่คลายเกือบจะทันที ซึ่งคิดว่าเขาตั้งใจให้เป็นแบบนี้ อย่างการพูดถึงผลกระทบของการใช้เทคโนโลยีที่มีต่อมนุษย์ในเรื่องนี้ก็น่าสนใจและจะเล่าไปในประเด็นจริงจังกว่านี้มากๆก็ได้ แต่เพราะเขาไม่ไป ก็เลยดึงการสตรีมเกมที่ไม่ได้เกี่ยวกับจุดสำคัญของเรื่องมาแทน จนช่วงท้ายแล้วมากๆแล้วนั่นแหละถึงจะเล่า แต่ก็รีบเล่ารีบจบเพราะไม่อยากทำลายความ fluff ของเรื่อง ซึ่งก็เข้าใจได้ว่าทำไมการตัดสินใจแบบนี้ ค่อนข้างจะจำกัดให้อยู่ใน comfort zone ของนักเขียน แต่เราคิดว่าจริงๆการเล่าประเด็นจริงจังให้อยู่ในโทนรอมคอมมันก็ทำได้นะ

ที่สำคัญเราคิดว่ามันกระชับกว่านี้ได้นะ อย่างเรื่องนี้เราว่าเหลือครึ่งหนึ่งเป็นเล่มเดียวจบก็ได้ แต่มันก็เป็นข้อดีสำหรับนักอ่านที่อยากใช้เวลากับความ lightly fluff ของมัน งานเขาน่าจะเหมาะกับอ่านตอนลงเว็บทีละตอนๆมากกว่าเป็นหนังสือเล่มนะ น่าจะรู้สึกถึงจุดบอดของมันน้อยกว่านี้รึเปล่านะ?

สรุปคือเป็นกรณีนักเขียนที่น่าสนใจสำหรับเรา ปกติข้อเสียพวกนี้เป็นข้อเสียที่ทำให้เราเลิกอ่านงานนักเขียนคนนั้นๆไปเลย โดยเฉพาะเรื่องควรจบแล้วไม่จบสักทีเนี่ย แต่ก็หยิบมาอ่านเรื่อยๆนะกับคนนี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่เราไม่ชอบก็จริง แต่เราคิดว่าเขาตั้งใจให้เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง?

[JAN.UARY · Rating 3 out of 5]

ให้ 3

ในเล่มนี้พระเอกยังคงวนอยู่ในพล็อตนิยายต่างๆ
แต่สถานการณ์ในนิยายบางเรื่องทำให้พระเอกเริ่มตระหนักถึงอันตราย จึงเร่งสร้างแอปล้างหน่วยความจำ AI
ชอบที่ดำเนินเรื่องระหว่างพล็อตเรื่องหลัก ควบคู่ไปกับพล็อตนิยายที่พระเอกเข้าไปสวมบทบาทได้อย่างราบรื่นดี
และในเล่มนี้ยังจะได้รู้ปมชีวิตในอดีตของพระนายเพิ่มขึ้นด้วย
เนื้อเรื่องจบแฮปปี้
ปลายเปิดหน่อยๆ สำหรับปัญหาเรื่องการมีลูกระหว่างชายxชาย (เพราะมีงานวิจัยของพ่อพระเอก)

ปล. มีตอนพิเศษแถมท้าย เล่าเรื่องราวในมุม หากพระนายได้รู้จักกันตั้งแต่เด็ก

*Note*
Arc.6 : เครื่องสังเวยที่รักของตระกูลบลัด
Arc.7 : องค์ชายเงือกของเทพโพไซดอน
Arc.8 : ประธานตกอับ กับเศรษฐีนี
Arc.9 : ภรรยาสายลับหนุ่มของขุนศึก
Arc.10 : อ๋องจอมเผด็จการกับพระชายาผู้เลอโฉม
Arc.11 : มิสเตอร์ดิออร์กับภรรยาสุดที่รัก

[Hue · Rating 3 out of 5]

Để lại ngoại truyện quá lâu rồi đến ngày cuối cùng cấp tốc chạy kpi 🤔 Nói chung vì phong cách hài hước nên cứ khi có nguy cơ trở nên nghiêm túc thì sẽ bẻ lái một phát về lại hài hước thôi, âu cũng là một phong cách sống. Nếu hy vọng sâu sắc hơn th�� không có đâu.

Vì kéo dài thời gian nên quên hết các lỗi lầm rồi, nhưng ở ngoại truyện trang 414 có 1 chỗ là “Tiêu Tê” lẫn vào khi thằng bé vẫn tên là Tiêu Viêm nhé Daisy.

[Lizzy · Rating 5 out of 5]

Segundo libro terminado 👀 la verdad es muy gracioso , en cada capítulo no podía parar de reír, el pobre esposo tener que aguantar los diferentes tipos de (personajes) por así decirlo, de su marido no es algo fácil 😅.

En total de esta novela son 6 libros más 6 extras, no me esperaba nada de esto pero vale la pena leerlo ? , ¡SI! , lo vale , vas a reír mucho.

[Yania Suarez · Rating 5 out of 5]

history continues to show us the day to day of our protagonists, at the same time they give us little moments from the past .our Dior zhang shows us how much he loves his wife and what he did to be with him no matter the few possibilities .I loved his story and would read it again

[Alice · Rating 4 out of 5]

ไม่มีอะไรแต่ตลกสุด 55555555

[Thuy · Rating 3 out of 5]

Cảm thấy đáng tiếc cho 1 câu chuyện hay. Cốt truyện 4.5 sao, văn án 3 sao

Truyện thích hợp cho những ai chỉ thích ngọt, nhẹ nhàng đọc giải trí k phải suy nghĩ nhiều. Cá nhân mình thấy nội dung truyện độc đáo mới lạ và đáng lẽ ra có thể được phát triển tốt hơn nữa, thậm chí có thể trở thành 1 BL nổi tiếng, nhưng rất tiếc là tác giả đã dập đi tiềm năng của nó khiến Dior Tiên Sinh chỉ có thể dừng lại ở 1 BL cỡ trung.

Truyện lấy bối cảnh ở 1 thế giới rất phát triển mà ở đó điện thoại được thay thế bằng những thiết bị trí não thông minh được kết nối trực tiếp đến não của con người. Anh công gặp tai nạn giao thông và trí não của anh bị hỏng dẫn đến trường hợp thỉnh thoảng anh có những nhận thức sai lệch về thế giới của mình. Công ảo tưởng mình đang sống ở những thế giới khác, thời kì khác, với thân phận chính trong các bộ tiểu thuyết BL "não tàn" anh đã đọc trước khi bị tai nạn. Dù quên mất chính mình song anh vẫn nhớ đến tình yêu của anh. Cả 2 nhân vật chính công và thụ cùng nhau trải qua những tình tiết vui vẻ não tàn trong các bộ tiểu thuyết, từ đó khám phá được nhiều tâm tư thầm kín trong lòng của công và tình yêu của anh dành cho thụ.

Thật sự mình rất thích tình huống truyện này và mình nghĩ nó có thể được phát triển thành 1 cái gì đẹp đẽ có ý nghĩa hơn hiện tại. Trong những lúc mất đi nhận thức vể chính mình những nỗi lòng thật sự bị đè nén của công trỗi dậy, chẳng hạn như mặc cảm vì quá khứ k xứng với thụ, đau khổ chuyện tuổi thơ, muốn có con vv những chuyện mà công về sau này chưa từng chia sẻ với thụ. Truyện thật sự có thể được phát triển để thấy được góc khuất trong tâm hồn, sự mạnh mẽ, kiên cường của công, những gì anh đã cố gắng để có thể sánh vai với bạn đời của mình. Tác giả chỉ dừng lại ở việc để cập đến chúng mà chưa thỏa mãn được về mặt cảm xúc. Cảm xúc của mình bị dập tắt bởi cảnh H... Những lúc đáng lẽ ra nên phát triển cảm xúc sâu lắng thì tác giả lại quăng cảnh H vào. Mình nghĩ cảnh H rất cần thiết nhưng quá nhiều cảnh H linh tinh chỉ khiến cho bộ truyện trở nên nhảm nhí và mất đi chất xúc tác kích thích, ngoài ra còn làm cho nhân vật công trở nên kém sâu sắc.

Thêm nữa là truyện k có cao trào. Từ chap 1 đến cỡ chap 90/100 thì công vẫn vậy, bị nhập qua các thế giới, và 10 tập cuối là sửa chữa trí não 1 chút. Sẽ hay hơn nếu như có cao trào gì đó, chẳng hạn nguy cơ 1 kẹt ở 1 thế giới mãi mãi, nguy cơ k sửa được trí não vv chứ đến gần cuối thật sự là đọc nó rất là nhàm chán vì k có 1 cao trào nào cả.

Có thể mình quá khắt khe đối với bộ này, dù gì nó có thể chỉ là 1 truyện teen viết ra để giải trí thôi chứ k có nhu cầu phát triển cao hơn nữa. Mình chỉ là thấy cốt truyện hay và đáng tiếc cho 1 tiềm năng. Nếu bạn muốn tìm hiểu 2 nhân vật chính và chấp nhận 1 câu chuyện đơn giản kh cao trào k cần suy nghĩ thì có thể đọc Dior Tiên Sinh.

[Duong · Rating 4 out of 5]

4 sao
Dạo này bị deadline dí sấp mặt nên rảnh miếng nào thì ráng đọc sảng văn miếng đó, và bộ này được coi là kim bài đề cử dòng hài sảng. Mà đúng sảng thiệt, đọc cười không ngừng, quá dễ thương.
Tiêu Tê là chồng hợp pháp của Trương Thần Phi, 2 người đều là tổng tài của 2 tập đoàn lớn, cuộc hôn nhân trải qua 7 năm vẫn mặn nồng và vô cùng ân ái. 1 ngày nọ Trương tổng bị tai nạn giao thông, đầu óc chập cheng bắt đầu play các loại tiểu thuyết 3 xu trên mạng với chồng mình. Nào là tiểu kiều thê của tổng tài bá đạo, đại ca xã hội đen khu vực châu Á Thái Bình Dương, nhân ngư của hải thần, tiểu di nương của đại nguyên soái…Mà lần nào cũng là Trương Đại Điểu phải đi cướp tiểu kiều thê từ chỗ ba vợ ác độc muốn bán con cầu vinh, và lần nào cũng play với chồng mình tới muốn hư thận.
Vốn dĩ chỉ là một hồi sảng văn, nhưng trong quá trình cùng nhau play, Tiêu Tê phát hiện ông xã mình có vô cùng vô cùng nhiều bí mật và ủy khuất, vô cùng nhiều góc khuất mà dù đã ở với nhau 7 năm, cậu vẫn chưa đủ bao dung để hiểu hết.
Nội dung rất có tiềm năng, những lúc tìm hiểu được những góc khuất ấy hoàn toàn có thể ngược được một hồi thê thảm, nhưng tác giả không làm vậy, toàn là hài sảng ngọt ngấy. Đọc vui, nhưng khá đáng tiếc, truyện thiếu chiều sâu 1 cách đáng thương, và kết thúc hẫng vô cùng.
Nhưng mình vẫn cho 4 sao, vì mình đang cần hài ngọt, nên nhiêu đây là quá đủ rồi.
Kí tên,
Dior Nicolas Atlantis Trương.

[Lanmreading]

Đúng kiểu cuộc sống không drama thì mình tự tạo drama cho vui =)). Đọc vẫn cười khùng 🤣🤣🤣

[Huu Vu · Rating 3 out of 5]

Vẫn hài không nhặt được mồm, nhưng về sau tình tiết lặp nhiều quá nên hơi chán, kết cũng không quá nổi bật. 3+ sao.