Ζωντανοί ίσκιοι: διηγήσεις

by Μαίρη Μικέ

Στις έντεκα μυθοπλαστικές διηγήσεις που συνθέτουν τη συλλογή σκηνοθετούνται συνομιλίες διαφορετικών μορφών με συγγραφείς, ήρωες και λογοτεχνικά κείμενα: μπορεί συγγραφείς να μετασχηματίζονται με μυθοπλαστικά πρόσωπα κι εμβληματικοί ήρωες και ηρωίδες να συνεχίζουν τον βίο τους καταθέτοντας μια τροποποιημένη οπτική και μια διαφορετική ερμηνεία για τον εαυτό τους και τον κόσμο, ή μπορεί ακόμη να περνούν φευγαλέα μέσα από τις σελίδες ως επισκέπτες προσφέροντας περισσότερο την αφορμή και το πρόσχημα για την ανάπτυξη μιας ανάλογης ή μιας αναποδογυρισμένης ιστορίας. Το πυκνό πλέγμα των σχέσεων που δημιουργείται απορροφά τη συγκινημένη χειρονομία τιμής και μνήμης σε συγγραφείς, ήρωες και κείμενα που τροφοδότησαν και διαμόρφωσαν, μεταξύ πολλών άλλων, και τη δική μου αναγνωστική και συγγραφική ταυτότητα.
Σε κάθε περίπτωση οι ίσκιοι τους, όπως άλλωστε δηλώνεται και στον τίτλο της συλλογής, είναι ζωντανοί και γιατί η αναγνωστική περιπλάνηση μπορεί να οδηγήσει σε λογοτεχνική γραφή προτείνοντας μια σχέση αλληλεξάρτησης, ανατροφοδότησης και αναζωογόνησης που συνεχώς μεταβάλλεται.

236 pages, Paperback

Published November 1, 2020

About the author

Η Μαίρη Μικέ είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1958. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Έχει εκδώσει τα βιβλία "Λογοτεχνικά πρόσωπα της Καβάλας", εκδ. Εντευκτηρίου, Θεσσαλονίκη 1990· "Η Βάρδια του Νίκου Καββαδία. Εικονο-γραφήσεις και μεταμορφώσεις", Άγρα, Αθήνα 1994· "Μέλπω Αξιώτη. Κριτικές περιπλανήσεις", Κέδρος, Αθήνα 1996· "Μέλπω Αξιώτη, Ποιήματα" (φιλολ. επιμ.), Κέδρος, Αθήνα 2001· "Μεταμφιέσεις στη νεοελληνική πεζογραφία (19ος-20ός αιώνας)", Κέδρος, Αθήνα 2001 κ.ά. Μελέτες, άρθρα και δοκίμια της έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων.

Reviews

[Giannis Konstantinou]

Ενδιαφέρουσα συλλογή sequels λογοτεχνικών κειμένων, ηρώων και δημιουργών. Αν μη τι άλλο ερεθιστική για την (εκ νέου) αναζήτηση των prequels. Στέκομαι στο τελευταίο διήγημα που έχει ως αφορμή τον πλειστηριασμό του πατρικού σπιτιού. Η αναγκαστική απώλεια οφείλεται σε βάρη ασήκωτα, που διαγράφονται μόλις εμφανιστεί νέος κύριος. Είναι έτσι;