‘De vergeten tuin’ is het derde boek in de jeugdboekenreeks van Sandra J. Paul. Ik zeg reeks, maar eigenlijk is het mogelijk om de boeken afzonderlijk te lezen. Zelf heb ik bijvoorbeeld deel één wel al aangekocht, maar heb ik spijtig genoeg nog geen tijd gevonden om het zelfs te kunnen doorbladeren èn had ik geen problemen om vorig jaar aan te sluiten met de blog tour van deel twee. Jaja, I know … shame on me. Maar een boekenstop is geen optie en er passeert elke maand weer zoveel nieuws om te lezen.
Nu, om met de deur in huis te vallen … ik vond ‘Het verlaten huis’ al een topper, maar ik geef eerlijk toe dat dit derde deel toch wel mijn favoriet is. Het was alsof ik zelf terug kind was. ’s Avonds vroeger naar bed gaan om met mijn leeslampje te vertoeven in duistere werelden. Mijn liefde voor spannende boeken is nooit verdwenen, zoveel is duidelijk. ‘De vergeten tuin’ is onmiskenbaar gericht naar kinderen, jeugd en volwassenen die houden van een mysterieus, meeslepend verhaal. Het is zeker niet weggelegd voor watjes ! Nu niet dat het bloederig is ofzo, maar de spanning en het intrigerende rond magie is alom tegenwoordig.
1621. De moeder van de twaalfjarige Colette Zwart wordt op de brandstapel gezet. Colette en haar broer Bertus worden opgesloten in een kerker tot … de mysterieuze graaf Maximiliaan zich over hen ontfermt. Colette loopt over van wraakgevoelens, maar Maximiliaan probeert beide kinderen te overtuigen hoe ze hun moeder terug kunnen krijgen.
‘Alle wezens zijn met elkaar verbonden, elke ziel heeft een band met een andere ziel. Volg je hart.’
De cover sluit volledig aan bij de vorige twee delen. De verwilderde tuin en de kraai geven de cover een wat romantische look, maar euh … daar is in het boek niets van terug te vinden. Alhoewel ? Zoals we van Hamley Books gewoon zijn, is er ook oog voor de lay-out binnenin. Elke hoofdstuk start met een feeëriek beeld van het dorp of de omgeving.
Ik voelde me enorm verbonden met de jonge Colette. Haar vechtlust en temperament werden zeer goed neergezet en deden me best wel wat. Ik heb het helemaal niet met geschiedenis en lees daarom ook niet graag boeken die zich afspelen in een ver ver verleden, maar dankzij Sandra J. Pauls schrijverstalent voelde ik haast de kilte van het dorp, ik hoorde het lachen en het boe-geroep van de dorpelingen. De strenge, boosaardige ogen van graaf Petrus deden me ineenkrimpen, om dan nog maar te zwijgen over de perikelen die zich aan het einde van het boek afspeelden (Ja, ik verklap niks ! Spoileralert vermijden, zie je.).
‘De bloemen worden groter, de kruiden beginnen te stinken, en de struiken groeien nu zo snel, dat de drie al snel worden ingesloten in een kleinere cirkel.’
Je raast doorheen het boek alsof het niks is. Volgens mij heeft de auteur zèlf één of andere toverspreuk uitgesproken, want eens je begint is er geen ontkomen aan. Sandra J. Paul maakt gebruik van zeer veel spanningselementen, maar daarnaast heeft ze ook ruimte gecreëerd voor wat warmte en speelsheid. Een kind dat op zoek gaat naar haar moeder, die vragen stelt en opkomt voor onrecht. Er wordt gewerkt met een duidelijke spanningsboog waarbij je af en toe eens rustig kan ademhalen.
Het einde van ‘De vergeten tuin’ creëert een mooie aanzet voor het vierde deel. En ja hoor, uit goede bron heb ik reeds vernomen dat dat reeds in de maak is. Ik kan alleen maar hopen dat deze volgende jeugdthriller snel in de winkel ligt. Hmmmm … misschien moet ik m’n zachtaardige toverkrachten ook eens bundelen om de schrijfster van op afstand een duwtje in de rug te geven !
Met dank aan Hamley Books voor het recensie exemplaar en de mogelijkheid tot deelname aan deze fantastisch blog tour.
5*****