Ieder jaar worden de Internationale Drakendagen gehouden, het meest befaamde toernooi van de Verenigde Drakenlanden.
Ook Rowan en haar Zwarte draak Gideon schrijven zich in voor deze spannende wedstrijd. Maar dan gebeurt er een vreselijk ongeluk. De Verenigde Drakenlanden staan volledig op hun kop.
Rowan blijft gebroken en alleen achter. Zal het haar lukken om haar trauma te overwinnen? Of zorgt haar verdriet ervoor dat de eeuwige vrede van de Drakenlanden tot een einde komt?
YA and youth author at Hamley Books Publishing. Rani De Vadder studied Chinese and English translation and is currently working as an editor, copywriter and social media manager. Toxine is her debut novel, followed by two middle grade stories and a high fantasy series. Evil Wears a Crown is her first fantasy YA in English.
Draco is een spannend, warm en fantasierijk verhaal over moed, angsten overwinnen, onmogelijke vriendschappen en pure liefde. Rani De Vadder heeft de band tussen Rowan en haar draak zo prachtig neergezet. De emoties zijn ook erg goed beschreven, waardoor je als lezer helemaal mee leeft met Rowan. Als haar hart brak in *die ene scene* (als je hem hebt gelezen, weet je wat ik bedoel) dan brak je eigen hart ook. Draco speelt bovendien af in een enorm interessante wereld. De clash tussen het historische en mythische van de draken en het technologische en moderne aspect gaan zo goed samen. Een echte aanrader voor kinderen maar ook iets (en ook veel) ouder zal van dit mooie en hartverwarmende boek genieten.
Ah, wat heeft Rani toch weer een tof verhaal neergezet met haar fantastische schrijfstijl! Net als bij Toxine werd ik bij Draco zo weer het verhaal ingezogen door de vlotte schrijfstijl en de leuke personages. Dit (jeugd)boek zit boordevol magie, draken en vriendschap. Iets wat ik als kind echt GEWELDIG had gevonden, en niet alleen als kind, maar ook nu als twintiger. Het boek is niet erg dik, wat dus ook perfect is als een korte read tussendoor. Omdat het boek dus niet zo dik is, zou je verwachten dat je het een en het ander zou missen, al helemaal omdat het een standalone is. Dit vond ik absoluut niet het geval! Je hebt in het begin een sterke worldbuilding met uitleg over het drakensysteem. Nog iets wat ik erg leuk vond in deze wereld, is dus dat letterlijk alles om draken draait. Zo heb je social media zoals wij die kennen, maar dan vormgegeven als Dragon Eye (soort Whatsapp), een DragonPhone, YouDragon (Youtube), ga zo nog maar even door. Dit vond ik zo leuk verzonnen, want het zijn wel dingen die we in onze wereld kennen maar net met een andere twist eraan. Als je van de film Hoe tem je een draak houd, is dit echt 100% iets voor jou! 4 dik verdiende sterren.
Kinderen gaan hier zo van genieten! Prachtig boek. Volledige recensie volgt.
Naar jaarlijkse gewoonte worden de Internationale Drakendagen gehouden in de Verenigde Drakenlanden. Om haar papa te behagen schrijven Rowan en haar zwarte draak Gideon zich op het laatste nippertje hiervoor nog in. Maar tijdens de eerste race gaat het al fout en gebeurt een vreselijk drama … niets wordt meer zoals het voorheen was. Voor mij gaat een fantastisch verhaal meestal gepaard met een geweldige cover. Nergens wordt een kaft zo krachtig en belangrijk voor een verhaal dan zoals hier bij Draco. Een cover waarbij heel wat tegenstellingen elkaar gaan betwisten. Het regent pijpenstelen, maar je ziet ook dat de lucht uiteindelijk zal opklaren. Je bemerkt een stoere, sterke meid, maar aan haar gezicht kan je afleiden dat ze ook lief en meelevend is. Je voelt de spanning tussen het meisje en draak, maar je voelt ook dat een zachte aanraking en toenadering niet op zich zal laten wachten. De lichtschakeringen in de cover alsook de illustratie maken de spanning zo groot, dat je dit boek gewoon in je handen wil nemen om te gaan lezen. De schrijfster is aan de hand van deze cover dan ook aan haar verhaal begonnen. En wat een verhaal. Startend met een sterke openingszin : Voor mama, dankzij jou heb ik eindelijk geschreven wat ik als kind ook had willen lezen. Wel Rani niet alleen kinderen, maar ook volwassenen zullen zo van jouw boek genieten. Eenmaal je die prachtige cover openslaat, word je meegezogen in een fantasiewereld die toch ook nog heel wat gelijkenissen heeft met onze wereld. Naast de draken, de drakengebarentaal en de kastelen, koningen en tornooien, … krijg je ook te maken met wifi, Dragonphones, Dragonbook en instaDragon …. Een wereld die heel wat items vertonen die zo gelijklopend zijn met het wereldje van de lezers, maar waar ook plaats is voor de geheimzinnigheid, vriendschap, verdriet en fantasie. Dit jeugdboek bevat 202 pagina’s met 41 korte hoofdstukken. Elk hoofdstuk eindigt zo spannend dat je gewoon verder gaat naar het volgende hoofdstuk en het daaropvolgende . De schrijfster heeft een mooie wereld doen ontstaan, waar hele aantrekkelijke verhalen met hedendaagse problematieken en verschillende, eigentijdse boodschappen in verborgen zitten. Waar kinderen zich met 1 van personages kunnen mee vergelijken en waar ze zeker zullen meevliegen met de draak die het best bij hun eigen karakter past. Dank je wel Rani voor het schrijven van je eerste, prachtige jeugdboek want dit is een boek waar heel wat kinderen zullen van genieten. Ik kijk al uit naar je volgende….
Rani De Vadder wist me enige tijd geleden aangenaam te verrassen met haar fysieke debuut Toxine. Het fantasyverhaal dat oorspronkelijk de categorie Young Adult kreeg aangemeten, was in mijn ogen eerder in te delen bij de jeugdliteratuur. Als veelbelovend debuut kon het verhaal echter tellen en ik was voornamelijk heel erg benieuwd waar ze in de toekomst en met wat meer schrijfervaring zou staan. Dit keer is ze terug met een volwaardig jeugdverhaal dat zich opnieuw in het fantastische genre situeert.
De Vadder vond dat ze aan één debuut niet genoeg had en daarom debuteert ze nogmaals, maar dit keer voor een jeugdpubliek en het verhaal neemt meteen één van de leukste fantasy-creaturen als opzet. We worden getrakteerd op een wereld waarin draken dagelijkse kost zijn en min of meer als troeteldieren worden behandeld zoals wij een paard zouden benaderen. Om de lezers niet blind in haar verhaalwereld te gooien, opteert ze ervoor om bij aanvang een korte schets te geven van wat aan de basis ligt van de “hedendaagse” samenleving. En dat is een goeie keuze. De intro omvat alles wat nodig is om de worldbuilding van een kickoff te voorzien en meteen voldoende geïnformeerd aan het eerste hoofdstuk te kunnen beginnen.
De verhaallijn begint dan ook meteen op een piek van de spanningsboog en zorgt er niet alleen voor dat de lezer meteen met de volle aandacht in het boek wordt getrokken, maar dat ook de opzet van een belangrijk gegeven in de opbouw van de uiteindelijke slotclimax wordt meegegeven. De auteur heeft het zichzelf en haar lezers wat gemakkelijk gemaakt door niet te kiezen voor een volledige high-fantasy-setting te hanteren, maar eerder een cross-over tussen high fantasy en de technische snufjes die we op vandaag allemaal kennen. Deze fusie zal vooral voor het beoogde doelpubliek van 10-14-jarigen best een leuk gegeven zijn. Voor een wat ouder publiek heeft deze opzet niet echt een meerwaarde, maar is evenmin storend.
Waar ik bij “Toxine” nog de opmerking maakte dat bepaalde elementen in het plot als gebrek konden ervaren worden bij een Young Adult uitgave, zijn die dit keer in de setting van een jeugdboek, treffend toegepast. De Vadder heeft met “Draco” een verhaal geschreven dat perfect past voor lezers die nog net niet klaar zijn voor het Young Adult aanbod en doet dat op een laagdrempelige manier die net iets toegankelijker is dan haar vorige uitgave. De ontknoping van het verhaal is net iets teveel voor de hand liggend om echt verrassend te kunnen zijn, maar is wel heel mooi en gestructureerd uitgewerkt.
Na het lezen van “Draco”, heb ik het gevoel dat de auteur haar passende doelpubliek heeft gevonden en daar ook perfect weet op in te spelen. Wat aanvankelijk minpunten waren voor een YA-boek, heeft ze omgezet in sterktes voor een jeugdverhaal. Draco is een leuke instapper in het fantasygenre voor de jonge zelfstandige lezers en toont aan dat De Vadder een schrijfster is om in de toekomst rekening mee te houden. Kortom, een sterke prestatie
Het eerste boek, ‘Toxine’, van Rani de Vadder heb ik met veel plezier ook als onderdeel van een blogtour mogen lezen voor Hamley Books. Dat betrof echter een Young Adult en nu debuteert deze zeer getalenteerde jonge schrijfster opnieuw met haar eerste jeugdboek. Waar ik achter kwam toen ik even terugblikte op mijn recensie van haar vorige boek is dat die vorig jaar op 10 maart online is gekomen en nu mag ik mijn blogtour recensie voor ‘Draco’ 9 maart online zetten. Ook al heb ik de datum zelf gekozen berust deze overeenkomst in data volledig op toeval, wel leuk!
In de eerste instantie heb ik dus voor dit boek gekozen omdat ik benieuwd was naar nieuw werk van de schrijfster. Echter sprak het verhaal mij ook aan, want draken wekken altijd gelijk mijn interesse, en daarbij is de cover absoluut niet te weerstaan als je het mij vraagt. Een paarse draak (ja daar is de kleur paars weer, mijn lievelings) en een meisje zittend op de grond kijken elkaar vol genegenheid aan. Daar wil ik meer van weten. En zo geschiedde dat ik weer deelnam aan een blogtour voor de uitgeverij Hamley Books.
Zo goed als altijd zijn de boeken van Hamley plaatjes om te zien en dan ook nog eens aan de binnenzijde. Ook ‘Draco’ is hierop geen uitzondering. Mooie hardcover, duidelijke hoofdstuk aanduiding met een drakensilhouet als bijbehorende illustratie, goed leesbaar lettertype en paginanummering. De schrijfstijl van Rani past goed bij het genre jeugd en de jonge karakters in het verhaal. Soepele, vlotte bewoording die gemakkelijk leest en mij al lezende meeneemt in de wereld van Rowan.
“‘Het spijt me!’ brengt ze snikkend uit, terwijl ze de gebaren met haar handen uitbeeldt.”
Die wereld is anders dan de onze maar bevat wel hedendaagse realistische thema’s zoals bijvoorbeeld ongelijkheid, machteloosheid, onrecht en hoe daarmee om te gaan. Hierin zit een prachtige, liefdevolle en sterke leerzame boodschap verweven voor elke lezer. Daarnaast heeft het boek inhoudelijke vaart en spanning, blijf je als lezer geboeid om door te lezen. Doen de Drakendagen mij denken aan onder andere Quidditch (Zwerkbal in het Nederlands) en de The Triwizard Tournament (weet de Nederlandse vertaling even niet) in Harry Potter en andere mega spannende races in Fantasy verhalen. Zeker avontuurlijk dus!
“Een golf ijskoude spanning, afgewisseld met paniek en enthousiasme, spoelt over haar heen.”
Rowan, het hoofdkarakter in dit boek, is echt een meisje waar ik gelijk mega veel waardering voor had. Ze is nog jong en maakt ontzettend veel mee waardoor ze gedwongen wordt te veranderen en veel te leren. Ook toont ze moed, doorzettingsvermogen naast dat het soms gewoon even niet gaat wat er net zo goed bij hoort. Door deze menselijke eigenschappen is het onmogelijk om niet met haar mee te leven en werd ik volop in het verhaal getrokken. Daarbij zijn alle mede karakters en dus ook de draken interessant in hun eigenheid en vormen zij met z’n allen een compleet, mooi verhaal.
“Onze liefde voor elkaar is belangrijker dan waar we oorspronkelijk vandaan komen of hoe we eruitzien.”
Het blijkt dat Rani de Vadder een bijzonder goed jeugdboek geschreven heeft als je het mij vraagt. Ik vraag me tevens af waar ze volgende keer meekomt en of er wellicht ooit eens een Fantasy of Thriller in haar portfolio verschijnt. Mag wel dromen toch? Ik raadt in ieder geval beide boeken tot nu toe van de schrijfster aan. ‘Draco’ is een absolute knaller voor de jeugd!
Prinses Rowan woont met haar ouders in Nachtland, een bijzonder land vol zwarte draken. Mens en draak kunnen het goed met elkaar vinden. Rowan heeft zelfs een eigen draak genaamd Gideon. Ze zijn erg aan elkaar gehecht en daarom onafscheidelijk.
Elk jaar worden er in Nachtland internationale Drakendagen georganiseerd met als hoogtepunt een heuse drakenrace waarvoor iedere drakenrijder, met een goed getrainde draak, zich in mag schrijven. Hoewel Rowan twijfelt, omdat zij en haar draak nog vrij jong zijn, laat zij zich toch door haar vader overhalen om dit jaar al mee te doen. Maar zijn Gideon en Rowan er wel klaar voor?
Draco is het jeugdboekendebuut van Rani de Vadder. Ze schreef eerder het geslaagde Young Adult boek Toxine. Persoonlijk was ik toen al erg onder de indruk van haar schrijfstijl en haar vermogen om dit soort meeslepende fantasierijke verhalen te kunnen bedenken. Mijn verwachtingen voor dit jeugdboek waren dan ook hoog gespannen.
Gelukkig stelt ook dit boek niet teleur. Hoewel ik allang niet meer bij de doelgroep hoor, heb ik erg van dit verhaal genoten. Draco is echt een meeslepend verhaal geworden. Rani de Vadder weet je direct vanaf de eerste bladzijde mee te nemen in het verhaal en laat je daarna niet meer los totdat het boek uit is.
Het gaat er tijdens de spannende scènes niet zo heftig aan toe als in het young adult boek Toxine. Echter, ik weet zeker dat ook de wat oudere lezers die van dit genre houden, net zo zullen genieten van dit fantasievolle verhaal. Dit vlot te lezen verhaal zit vol drama, spanning en fantasie.
Het hoofdpersonage Rowan en haar vriend Maikel zijn beiden rond de 12 jaar oud, sympathieke personages waarmee jonge lezers zich gemakkelijk kunnen identificeren. Hoewel er dus best wat spannende momenten in het boek voorkomen, is er duidelijk rekening gehouden met de wat jongere doelgroep. De hoofdstukken zijn lekker kort gehouden, zodat je in theorie gemakkelijk even kunt stoppen met lezen. Persoonlijk betwijfel ik wel, of dit je gaat lukken, want eenmaal begonnen in het verhaal is het erg lastig om het boek opzij te leggen. Aanrader voor jong en oud.
Personages en het verhaal: Het verhaal komt gelijk goed opgang. Je maakt in de eerste paar bladzijdes al kennis met Rowan en haar vader maar ook met draak Gideon. Dit maakt dat je gelijk in het verhaal gezogen wordt, je eerste honderd bladzijdes waren dan ook gauw gelezen. Rowan is een avontuurlijk meisje dat graag wil meedoen aan de drakendagen. Gideon vind dit nog geen goed plan maar wordt toch overgehaald. Tijdens deze dagen gebeurd er een verschrikkelijk ongeluk en vanaf hier neemt het verhaal een andere slag. De vader van Rowan vond ik in het begin een sympathieke man, maar na het ongeluk veranderde zijn gedrag drastisch. Dit vond ik jammer want ik snapte de reactie maar hij werd erg onsympathiek en ik vond de reacties soms wel heel overdreven. De kern van het verhaal heeft een fantastische boodschap, hoe erg alles ook word, je komt er altijd weer bovenop als je meer doorzet is er een die ik eruit haalde. Het verhaal zelf was voorspellend maar dit maakte het leesplezier niet minder. Je ziet Rowan transformeren en dit was erg gaaf om mee te maken. Samen met Maikel en Draco komt ze er weer boven op. Het mooiste stuk vond ik het einde. De regels worden anders waardoor de situatie van deze wereld ook weer even naar voren gehaald. Het maakt niet uit hoe je eruit ziet en wie je bent, je hoort overal thuis.
Schrijfstijl: Hier moet een compliment worden gemaakt. De boodschap die hierin is gestopt is zo goed verwoord. Ik wil dan ook graag nog even terugkijken naar de inleiding. Hoe het begin van de draken werd beschreven, ik zat gelijk in het verhaal en het liet me niet meer los omdat ik wou weten wat er verder gebeurde. Rani heeft een levende stijl waar je heel vlot doorleest. Kinderen gaan dit een geweldig verhaal vinden. Wat mij opviel is dat dit een verhaal is dat ik nog nooit had gezien en wat groep 7/8 fantastisch gaan vinden, vooral ook omdat hij niet al te dik is. Verder heeft Rani een beeldende stijl, ik zag de draken al helemaal voor me. Ook hou de technologie van tegenwoordig hierin verwerkt zit was erg gaaf gedaan.
Conclusie: Fijne hoofdpersonages, geweldige boodschappen die erin verwerkt zitten. Maar bovenal een geweldig verhaal dat geweldig is geschreven op een manier die kinderen zeker gaat aanspreken. Ik geef het boek een dikke 4 sterren dit heeft er puur mee te maken dat ik de vader te vond op sommige momenten en dit zwakte het plezier soms wat af. Ik kijk uit naar meer werk van Rani!
Draco is het debuut van Rani de Vadder als jeugdauteur. En wat voor een! Draco is pakkend vanaf de eerste bladzijde, iets wat naar mijn mening extra fijn is bij een jeugdboek. En geloof het of niet, Draco was voor mij net een emotionele rollercoaster. Ik heb gehuild en gelachen om dit boek. Dit was het eerste werk dat ik van Rani las, maar het smaakt zeker naar meer. Het idee dat Rani het boek heeft geschreven naar aanleiding van de cover had ik niet verwacht, al past het perfect. Draco voelde een beetje als een mix van Hoe Tem Je Een Draak en Avatar, al vind ik Draco stiekem toch echt wel leuker. Ik had nooit verwacht dat ik een jeugdboek zó leuk zou vinden, maar ookal is dit jaar nog niet zo oud, ik weet nu al dat dit één van mijn favoriete boeken van dit jaar gaat worden. Dat kan gewoon niet anders als ik merk hoeveel ik ervan heb genoten. Het boek leest ontzettend makkelijk weg en heeft ook nog eens de nodige dosis humor. Ik denk echt dat alle kinderen (en volwassenen stiekem ook) hier ontzettend van gaan genieten!
Ik lees graag jeugdboeken. Ik maak er niet altijd tijd voor, omdat ik ook heel graag andere genres lees, maar als ik er nog ergens een rond heb slingeren, blijft die meestal niet heel lang liggen. Toen ik zag dat dit boek op de afdeling licht beschadigde boeken beschikbaar was op de site van Hamley aarzelde ik geen moment. Vandaag kwam het boek binnen en ik moest en zou het gelijk lezen!
Het begin van dit boek was een stuk zwaarder dan ik verwacht had. Ik was nauwelijks op een derde van het boek en ik had de tranen al in mijn ogen staan. Dat zegt ook meteen heel veel over de opbouw van dit verhaal en hoe snel ik aan de personages in het verhaal, en met name hun onderlinge band, gehecht raakte.
Aan de ene kant is het plot van dit boek verrassend simpel, aan de andere kant is het ook enorm ingewikkeld. Het boek gaat namelijk heel erg over traumaverwerking, over rouw en over accepteren wie je bent. Dat gaat niet zonder slag of stoot en de auteur zet dit proces op een geweldige, emotionele en realistische manier neer, ook al gaat het wat sneller dan in het echte leven.
Daarnaast gaat het boek heel erg over vergeven, over het mogen maken van fouten en over de kans krijgen om het goed te maken. Dat zal niet in elke situatie kunnen, maar in dit boek is de kracht van het elkaar leren kennen, samen tijd doorbrengen en een band opbouwen wel een heel goed middel om situaties in een ander licht te zetten.
Ik kan niet wachten om het volgende boek van Rani De Vadder op te pakken!
Je gaat zo ontzettend genieten wanneer Draco uitkomt, het is perfect geschreven - heel levendig, realistisch, er zijn goede wijze lessen in het verhaal verweven en de personages voelen zó echt!
Wat een hartverwarmend boek! Draco wist mij al van de eerste pagina te raken en mee te sleuren in het verhaal. Het feit dat alle draken een bijpassende kleur hebben gericht op hun krachten is een heel origineel en leuk idee. De personages waren heel tof en ik kon geen genoeg van ze krijgen, vooral Rowan vond ik enorm leuk en realistisch. De relatie die ze met haar moeder en vader heeft is ook realistisch en ik denk wel voor vele herkenbaar. Dit boek zit vol emoties en vriendschap. De onderliggende boodschap is prachtig verwerkt in het verhaal en het einde was ook heel mooi. 5/5!
Dit is het eerste verhaal wat ik van Rani lees nadat ik via hamley books een online event wat over haar boek hoorde kon ik niet anders dan deze toevoegen aan mijn collectie. Nu wil ik zeker meer van haar boeken lezen.
Rowan is een stoer meisje dat veel tegenslagen te vorduren krijgt. Hoe gaat zij er mee om en wat had jij in dezelfde situatie gedaan. Het is wel iets waar jeugd mee kan kampen en oudere kinderen en volwassenen ook. Het boek kent verschillende landen met allemaal hun eigen draak.
Het is een leuk maar ook spannend boek dat ik niet weg kon leggen toen ik begon en ik had het ook uit binnen een paar uur. Het leest heerlijk weg makkelijke zinnen en kleine hoofdstukken. Dat vind ik altijd wel fijn lezen en voor de jeugd is het ook wel lekker het boek is maar 202 blz dik. Je hoeft niet gelijk een heel dik boek te lezen maar kan beginnen met iets kleiners.
This entire review has been hidden because of spoilers.
In Draco maken we kennis met Rowan. Ze woont in De Verenigde Drakenlanden. Een fantasiewereld zoals we die vaker zien, met draken, heersers/koningen met bedienden en soldaten. Maar dan met een moderne twist, want er zijn ook mobieltjes, roddelpers en social media. Mooi en tot de verbeelding sprekend zijn de verschillende kleuren draken. De band tussen mens en draak is zo mooi omschreven, maar ook zo invoelbaar. Na het lezen van dit boek wil iedereen een draak als huisdier en vriend.
Rowan zit met haar leeftijd van 12 tussen kind en puber in. Voor de lezers van 9+ is ze wel een meisje waarin ze zich kunnen inleven en mee kunnen vergelijken. Ze heeft een scala aan emoties, ze is niet altijd even stoer en onverschrokken, maar uiteindelijk blijkt ze toch een held.
Het boek heeft zijn verdrietige elementen, maar laat zien hoe je moeilijke periodes overwint. Hierbij is liefde, in de vorm van familie of vriendschap belangrijk, maar ook liefde voor jezelf. Het gaat over jezelf zijn, diversiteit en gelijkheid, kleur bekennen en doorzetten. Ook het stukje social media is mooi verwerkt en dat in een fantasy verhaal over draken. Het is een boek dat je meerdere keren wil lezen en je zal dan nieuwe dingen of andere lagen zien. Het is ook een boek dat met een kind meegroeit, als het ouder wordt haalt het andere elementen uit het verhaal. Het motto 'Vlieg hoog!' zal een kind mee kunnen nemen als Mantra of krachtzin. Voor mij betekende het: geloof in jezelf en haal het beste uit jezelf.
Dit boek heeft alles wat nodig is voor een geweldig jeugdboek. Spanning, avontuur, fantasie, vriendschap, de meest lovable hoofdpersonen, een mooie boodschap en een lach en een traan.
5 sterren! Het is lang geleden sinds ik een echt jeugdboek las, maar toen Rani met Draco kwam, moest ik dit boek wel hebben en lezen. Draco gaat over Rowan en haar draak Gideon. Na een verschrikkelijke gebeurtenis, verliest Rowan haar vertrouwen in haarzelf en wil ze niets meer te maken hebben met draken. Tot ze de Rode draak Draco ontmoet.
Het verhaal is zo goed opgebouwd. Je leert de personages heel goed kennen, zelfs al aan het begin van het boek. Door de korte hoofdstukken, wat perfect is voor de doelgroep, lees je vlot door het boek heen. dit komt natuurlijk ook de goede verhaallijn, waarin veel gebeurt. Niets is gehaast geschreven en het verhaal valt perfect in elkaar.
Wat ik heel leuk vond, waren de details van de moderne wereld waarin we nu leven die vermengd zijn met de fantasiewereld. Zo heb je een DragonPhone, InstaDragon en DragonNet bijvoorbeeld. Ik vond dat superleuk gedaan en ik denk dat de connectie naar de jeugd toe daarmee groter wordt.
De boodschappen die het boek met zich meebrengt, zijn echt heel mooi. Hoe je moet omgaan met verlies en met vergiffenis bijvoorbeeld, maar de allermooiste boodschap vond ik wel de realisatie dat de verschillen tussen mensen, maar ook tussen dieren, gecreëerd worden door grenzen die we vaak zelf opstellen. Werkelijk prachtig! Ik denk dat veel mensen op latere leeftijd deze boodschap nog moeten leren.
Al met al echt een fantastisch boek dat voor leeftijden vanaf 12 jaar echt heel leuk is. Zelfs voor leeftijden buiten de doelgroep is dit boek echt leuk om te lezen!
Niet mijn genre maar wou het wel een kans geven Wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb Dit boek is zo mooi geschreven Je waant je meteen in de wereld van de draken en de emoties vd personages zijn zo mooi verwoord! Ik kan nt anders dan dit boek een dikke 5/5 geven! Doe zo verder rani!
Draco is het eerste jeugdboek van Rani de Vadder. Het verhaal van een meisje en de liefde voor haar draak. Rani weet een mooie wereld neer te zetten die een mix van het oude en moderne is. Persoonlijk had ik wel moeite met de benamingen van de apparaten en social media, het voelde voor mij een beetje onwennig. Maar het is een verhaal dat een mooie sociale boodschap heeft die ook naar deze wereld te vertalen is. Met Toxine had Rani al een hit, met Draco heeft zij zichzelf overtroffen. Een absolute aanrader.
Het was echt super schattig, Draco is een jeugd boek maar echt wow het was zo leuk! Ik vond de personages stuk voor stuk leuk en het verhaal opzich was ook geweldig. Ik vond het boek dus echt leuk om te lezen.
In eerste instantie wilde ik dit boek heel graag lezen omdat ik het een prachtige en heel sprekende cover vind. Ik wilde heel graag weten wat er in deze wereld zou gebeuren. Het verhaal is ook geschreven op basis van de cover en niet andersom zoals gewoonlijk. Maar ik vind dat Rani echt een prachtig en perfect passend verhaal heeft weten neer te zetten bij deze cover. Van het eerste hoofdstuk dat ik las vond ik het een hele leuke wereld. Dit is het eerste boek dat ik lees waar draken in voorkomen en vond ze in dit boek zo fijn voorgesteld, dat ik nu echt verliefd geworden ben op deze wezens. Ik kon de verschillende draken en personages die voorkomen in dit verhaal echt voor me zien en zat echt helemaal in het verhaal. Dat er eens een meisje de hoofdrol speelt in een avontuurlijk boek was voor mij echt een pluspunt. Doordat dat alles zo goed in uitgewerkt leest het boek heel vlot en wil je gewoon niet stoppen met lezen. Er worden geen moeilijke woorden gebruikt en er komen ook geen verwarrende dingen in voor, dus dit boek is echt helemaal geschikt voor de wat jongere doelgroep. Het is een boek dat boordevol boodschappen zit ( Enkele voorbeelden zijn : hoe snel dingen kunnen verspreiden op het internet, hoe je naar je zelf kijkt) die echt bij je overkom als lezer ook al worden ze niet allemaal heel erg op de voorgrond geplaatst. Ik vind het zeker heel goed om in een boek voor een jonger doelpubliek boodschappen te verwerken en de boodschappen die er in verwerkt zitten zijn zeker heel geschikt voor de doelgroep. Ook vond ik de verschillende online platformen die ze hadden in de wereld en de de taal tussen draken en mensen echt heel origineel en zullen de doelgroep volgens mij echt fantastisch vinden. Ik geeft die boek met veel plezier 4 sterren. Ik zou heel graag nog meer willen lezen over de ander gebieden in deze wereld. Wil je meer weten over dit boek neem dan zeker een kijk mijn blog.
Dit was een heel schattig en leuk kinderboekje, dat me deed denken aan “hoe tem je een draak”. Persoonlijk vond ik de modernere elementen die erin verwerkt zaten, zoals DragonPhone, DrakenWeb en de Dragon Eye-app, iets minder leuk; dit had niet gehoeven. Maar ik lees in de recensies dat anderen dit net wel appreciëren aan het verhaal, dus dat hangt af van persoon tot persoon. Voor de rest is het wel mooi en heel luchtig geschreven. Ik denk dat kinderen dit geweldig (zullen) vinden, althans ik weet dat ik het als kind geweldig had gevonden mocht het boek er toen geweest zijn. De cover van het boek vind ik prachtig en het weergeeft heel mooi een passage uit het verhaal.
Deze uitspraak uit het boek blijft me het meest bij: “wonden helen, maar littekens blijven achter. En zo hoort dat - littekens vormen het laagje vergiffenis dat we over onze pijn moeten uitstrooien. Anders blijven we voor eeuwig met wraak- en haatgevoelens achter.” Ik vind dit echt heel mooi gezegd, evenals de boodschap die erachter schuilt. Want wrokgevoelens koesteren leidt ons helemaal nergens toe, en dat wordt soms vergeten.
Niet alleen het belang van vergiffenis, maar ook van verbondenheid, verdraagzaamheid en gelijkheid wordt sterk benadrukt in dit verhaal. En dat vind ik echt een waardevolle en mooie boodschap om door te geven aan kinderen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit boek is heerlijk om te lezen. Lekker voor als je een dagje vrij bent en wilt wat makkelijks lezen. 2,5 uur over gedaan en toen was die al uit!?! Heb er van genoten en zeker de moeite waard om te lezen.
Oef. Deze heeft ook even geduurd, maar ik ben er uiteindelijk toch aan geraakt.
Ik heb begrepen - en wist al lang, eigenlijk - dat dit verhaal gebaseerd is op de cover. Da's ook weer eens iets anders. Die cover is natuurlijk echt grandioos, een magnifiek ding gewoonweg.
Het valt me op dat dit inderdaad voor iets jongere mensen geschreven, volgens mij? Al bij al gebruikt dit verhaal meer basiselementen van fantasy, zoals de hele verdeling in vijf elementen - dat ze lichtjes anders noemen, doet er uiteindelijk niet toe; Water, Aarde, Vuur en Lucht (hahah, sorry) en Orde/Chaos zijn duidelijk herkenbaar. Alleen is dit verhaal maar 200 bladzijdes lang en ontbreekt het eigenlijk aan de tijd om alles wat meer te verkennen. Het viel me voornamelijk op dat we meer te weten komen over Blauwe draken (Water, dus) en Rode draken (Vuur), maar niet over de andere. Zelfs de Zwarte draken, waar per slot van rekening heel wat aandacht naar uitgaat, blijven min of meer vaag, we krijgen nooit eens een goed en indrukwekkend beeld van wat die nu kunnen. Om de hele setting, en alles wat daarbij komt kijken, uit te breiden, had het boek gerust wat dikker mogen zijn.
Qua stijl viel me op een paar momenten dat ene dingetje op dat me wel vaker opvalt van zodra het boeken uit de Lage Landen zijn: dat (te) uitleggerige toontje, waarbij iets te veel naar mijn goesting wordt geëxpliciteerd. Nu begrijp ik ook wel dat dit een kinderboek is, dus misschien komt dat daar wat meer in voor, en daarnaast was het ook maar op een paar momenten dat ik me eraan ergerde. Verder viel het heel erg mee en was het aangenaam om te lezen; ergens op driekwart was er ergens een scène waarbij ik me erg moest inhouden om niet hardop te lachen (ik zat namelijk ergens tussen Tilburg en 's Hertogenbosch in de stille ruimte van een trein, dus oeps).
En wat de plot betreft: die is... aangenaam, wel. Niet baanbrekend, maar onderhoudend genoeg. De plottwist die er zat aan te komen, zag ik ook al van heel ver aankomen. Voor de spanning heb ik Draco zeker niet gelezen. Maar zo nu en dan doet het ook goed om eens een ontspannend verhaal te lezen waarvan je eigenlijk al van bij het begin weet hoe het gaat uitdraaien, want dan krijg je in elk geval niet ergens een bijna-hartverzakking.
Rowan vond ik heel goed uitgewerkt en een tof hoofdpersonage, net zoals de rest eigenlijk. Toen Lilly verdween, vond ik dat jammer, ze had er gerust nog langer in mogen komen.
Het enige waar ze bij Hamley Books in het algemeen eens op mogen letten, is dat ze benadrukte woorden ófwel helemaal cursief zetten, ófwel alleen accenttekens plaatsen. Maar alsjeblieft niet allebei, en al zeker niet alleen de letters apart accenttekens geven en cursief zetten. Dat is echt verdomd irritant. Oh ja, en nog iets: ze mogen ook wat meer aandacht aan de woordafbreking besteden. Want dat doe je tus-sen let-ter-gre-pen in, en n-iet zom-aar erg-ens mi-ddenin een wo-ord.
Laten we wel wezen: Rani haalt het niet bij Disney. Daarmee bedoel ik: Raya and the Last Dragon is nog altijd beter. Maar Disney naar de kroon proberen steken, da's ook zonde van je tijd natuurlijk.