What do you think?
Rate this book
Λέορ - Η αναζήτηση του δράκου-βασιλιά
Έχεις ακούσει για το καταραµένο σπαθί;
Ένα σπαθί γεννηµένο από σκοτεινή µαγεία.
Έχεις δει τους δαίµονες; Είναι παντού. Κι αυτό είναι, ίσως, η µόνη µας σωτηρία.
Έχεις ακούσει για έναν άντρα µε λευκά µαλλιά; Το έχει ξυπνήσει. Το κουβαλάει µαζί του.
Έχει ξεκινήσει ένα µεγάλο ταξίδι.
Τι; Ο δράκος-βασιλιάς. Όχι. Αυτοί είναι χαµένοι στους αιώνες µιας άλλης εποχής.
Απόψε τα φεγγάρια φέγγουν δυνατά. Κάνε µια χάρη στον εαυτό σου και… άκουσε.
Ένα σπαθί γεννηµένο από σκοτεινή µαγεία.
Έχεις δει τους δαίµονες; Είναι παντού. Κι αυτό είναι, ίσως, η µόνη µας σωτηρία.
Έχεις ακούσει για έναν άντρα µε λευκά µαλλιά; Το έχει ξυπνήσει. Το κουβαλάει µαζί του.
Έχει ξεκινήσει ένα µεγάλο ταξίδι.
Τι; Ο δράκος-βασιλιάς. Όχι. Αυτοί είναι χαµένοι στους αιώνες µιας άλλης εποχής.
Απόψε τα φεγγάρια φέγγουν δυνατά. Κάνε µια χάρη στον εαυτό σου και… άκουσε.
- GenresFantasy
326 pages, Paperback
Published January 1, 2020
1 person is currently reading
13 people want to read
About the author
Δημήτρης Μαντζαβράκος
1 book5 followersΟ Δημήτρης Μαντζαβράκος κατάγεται από την Σπάρτη Λακωνίας, αλλά γεννήθηκε και διαμένει στην Θεσσαλονίκη. Η αγάπη του για τα βιβλία, τις ταινίες και τα βιντεοπαιχνίδια φαντασίας ξεκίνησε σε μικρή ηλικία. Η δίψα του για νέους κόσμους και νέα ταξίδια με φανταστικές ιστορίες δεν έσβησε ποτέ και κάποια στιγμή αποφάσισε να δημιουργήσει κι αυτός τον δικό του κόσμο με τα δικά του ταξίδια και τις δικές του ιστορίες. Το «Λέορ - Η αναζήτηση του δράκου-βασιλιά» είναι το πρώτο του βιβλίο και πήρε σχεδόν δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί, να διορθωθεί και να εκδοθεί, ενώ παράλληλα συνέχιζε τις σπουδές του στην πληροφορική και αργότερα τη δουλειά του ως τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
May 2, 2021
Υπέροχη ιδέα, δύσκολο είδος, δεν αγάπησα την εκτέλεση.
Η φαντασία ξεχειλίζει από κάθε σελίδα. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Υπάρχει ένας πολύ σωστά δομημένος κόσμος που αποδίδεται χωρίς να μπερδεύει τον αναγνώστη και να χάνεται ανάμεσα σε ενέργειες, χαρακτήρες και περιοχές.
Η αποστολή είναι ξεκάθαρη και ας έχουμε αρκετά sub plot μέχρι να φτάσουμε εκεί.
Τα 2 αστέρια μου τα έχασε στην εκτέλεση. Την ώρα που διάβασα το εισαγωγικό σημείωμα και έπεσα πάνω στις λέξεις "one piece" και "kingdom hearts" ήθελα να το παρατήσω. Φοβήθηκα ότι θα πλατιάσει πολύ (one piece) και ότι δεν θα βγάλω κανένα απολύτως νόημα (kingdom hearts). Προς τιμήν του συγγραφέα, απέφυγε και τις δύο αυτές περιπτώσεις και πραγματικά του βγάζω το καπέλο σε αυτό.
Η επιρροή από τα άνιμε ωστόσο είναι διάχυτη σε κάθε λέξη του βιβλίου. Επικές σκηνές μάχες σε κάθε 2 σελίδες με υπερβολικά μεγάλο διάλογο. Πας να σκοτώσεις, όχι να αναλύσεις για ποιον λόγο σκοτώνεις. Αυτή είναι παγίδα των άνιμε.
Πολύ γρήγορη πλοκή. Γεγονότα αναφέρονται βιαστικά, σκηνές πάνε απίστευτα γρήγορα και το χειρότερο για εμένα, δεν κατάφερα να δεθώ με κανέναν απολύτως χαρακτήρα πράγμα κακό για εμένα καθώς είχε πληθώρα χαρακτήρων. Εάν ήταν manga, από τα οποία έχει επηρεαστεί ο συγγραφέας, θα έβγαζε νόημα η ταχύτητα. Όχι όμως σε πρώτο βιβλίο σειράς που ακόμα γνωρίζουμε τον κόσμο.
Το εξώφυλλο στα plus σίγουρα αλλά δεν περιμένεις κάτι λιγότερο από τις εκδόσεις Πηγή.
Η φαντασία ξεχειλίζει από κάθε σελίδα. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Υπάρχει ένας πολύ σωστά δομημένος κόσμος που αποδίδεται χωρίς να μπερδεύει τον αναγνώστη και να χάνεται ανάμεσα σε ενέργειες, χαρακτήρες και περιοχές.
Η αποστολή είναι ξεκάθαρη και ας έχουμε αρκετά sub plot μέχρι να φτάσουμε εκεί.
Τα 2 αστέρια μου τα έχασε στην εκτέλεση. Την ώρα που διάβασα το εισαγωγικό σημείωμα και έπεσα πάνω στις λέξεις "one piece" και "kingdom hearts" ήθελα να το παρατήσω. Φοβήθηκα ότι θα πλατιάσει πολύ (one piece) και ότι δεν θα βγάλω κανένα απολύτως νόημα (kingdom hearts). Προς τιμήν του συγγραφέα, απέφυγε και τις δύο αυτές περιπτώσεις και πραγματικά του βγάζω το καπέλο σε αυτό.
Η επιρροή από τα άνιμε ωστόσο είναι διάχυτη σε κάθε λέξη του βιβλίου. Επικές σκηνές μάχες σε κάθε 2 σελίδες με υπερβολικά μεγάλο διάλογο. Πας να σκοτώσεις, όχι να αναλύσεις για ποιον λόγο σκοτώνεις. Αυτή είναι παγίδα των άνιμε.
Πολύ γρήγορη πλοκή. Γεγονότα αναφέρονται βιαστικά, σκηνές πάνε απίστευτα γρήγορα και το χειρότερο για εμένα, δεν κατάφερα να δεθώ με κανέναν απολύτως χαρακτήρα πράγμα κακό για εμένα καθώς είχε πληθώρα χαρακτήρων. Εάν ήταν manga, από τα οποία έχει επηρεαστεί ο συγγραφέας, θα έβγαζε νόημα η ταχύτητα. Όχι όμως σε πρώτο βιβλίο σειράς που ακόμα γνωρίζουμε τον κόσμο.
Το εξώφυλλο στα plus σίγουρα αλλά δεν περιμένεις κάτι λιγότερο από τις εκδόσεις Πηγή.
September 30, 2021
Attention! Γενικώς δεν γράφω spoiler αλλά στην παρακάτω κριτική έχω κάποια σημεία που ίσως να θεωρούνται minor spoilers/λεπτομέρειες/πληροφορίες/πείτε-το-όπως-θέλετε που μαθαίνουμε στο βιβλίο. Proceed with caution.
Το βιβλίο αυτό θα ήταν σίγουρα cover buy, αν έκανα cover buys. Το οπισθόφυλλό του είναι αρκετά διαφορετικό από αυτά που έχω συνηθίσει και μαζί με το καταπληκτικό εξώφυλλο (ναι, θα το αναφέρω πολλές φορές) φάνηκε σαν ένα πολύ καλό combo και δεν με απογοήτευσε.
Θα ξεκινήσω σχολιάζοντας την αρχή και το τέλος, δηλαδή το εισαγωγικό σημείωμα και την έξτρα έξυπνη και φουλ ενδιαφέρουσα ιδέα του συγγραφέα να κλείσει το βιβλίο. Το εισαγωγικό σημείωμα από τη μία μου κέντρισε το ενδιαφέρον (ανέφερε kingdom hearts οπότε την αγάπη μου την κέρδισε αμέσως) και από την άλλη με έκανε να συνοφρυωθώ καθώς ο συγγραφέας αποφάσισε να μας δώσει εξηγήσεις για το ότι δεν υπάρχει χάρτης. Αν δεν υπάρχει, δεν υπάρχει, that’s it. Δεν θα τον ψάξω και θα γκρινιάξω αν δεν υπάρχει αλλά το γεγονός ότι αποφάσισε να αφιερώσει χρόνο στον λόγο, μου προκάλεσε ένα αρνητικό συναίσθημα και με έκανε να αποζητώ χάρτη τελικά. Άρα για μένα λειτούργησε αντίθετα (λες και είμαι παιδάκι που του λένε να μην κάνει κάτι και παρόλο που δεν ήθελε να το κάνει, τώρα θέλει). Anyway. Σχετικά με το τρικ της σελίδας στο τέλος, οφείλω να βγάλω το καπέλο στον συγγραφέα. Όχι μόνο μας δίνει κάτι έξτρα για το 2ο βιβλίο, ένα hint, αλλά μας το δίνει με έναν τρομερά ευφάνταστο τρόπο. Kudos!
Σχετικά με το υπόλοιπο μέρος του βιβλίου, υπήρχαν κεφάλαια που λάτρεψα και κεφάλαια που με κούρασαν. Ένιωθα ότι κάποιος μου αφηγούνταν ένα anime που είδε και αυτό δεν με ενόχλησε. Αντιθέτως, τις περισσότερες φορές διασκέδαζα με τα λογύδρια των κακών και τον τρόπο που οι χαρακτήρες συζητούσαν εν μέσω δύσκολων και επικίνδυνων μαχών. Οι περιγραφές των μαχών ήταν καλογραμμένες και προσεγμένες κι αυτά θεωρώ πως είναι τα δυνατότερα σημεία του βιβλίου. Οι χαρακτήρες ξεχώριζαν μεταξύ τους αλλά αρκετές φορές μου θύμιζαν περισσότερο χαρακτήρες anime (με τις παράξενες εκφράσεις των προσώπων τους και τις αντιδράσεις του που οι περιγραφές και οι διάλογοι με έκαναν να φαντάζομαι) παρά λογοτεχνικούς χαρακτήρες -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα. Για μένα πχ σημαίνει πως οι λογοτεχνικοί χαρακτήρες δεν είναι άτρωτοι ενώ οι χαρακτήρες που μου θυμίζουν anime είναι άτρωτοι (ακόμη κι αν λαβωθούν δεν αγχώνομαι διόλου) και επίσης ξέρω πως θα γίνουν δυνατότεροι (ίσως και κατά πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι θα γινόταν ρεαλιστικά σε μια ιστορία) και τελικά θα ξεπεράσουν το οποιοδήποτε εμπόδιο (πχ κάποια τέρατα που έχουν επίπεδα δύναμης και πάλι μου θυμίζουν anime)
Η ιστορία είχε αρκετό ενδιαφέρον καθώς έχουμε τον Λέορ, το ξωτικό, που πρέπει να βρει έναν δράκο-βασιλιά. Για να το καταφέρει αυτό θα πρέπει να περάσει διάφορες δοκιμασίες, να παλέψει, να φερθεί έξυπνα. Οι λόγοι που έχει αυτή την αποστολή είναι δύο, να σταματήσει τον κακό από το να κάνει κάτι εξίσου κακό και να σώσει κάποιο άτομο που ο κακός έχει απαγάγει. Είναι αρκετά κοινό plot αλλά εδώ δουλεύει λόγω του τρόπου που γράφει ο συγγραφέας. Ο κόσμος έχει πλασθεί με αγάπη και λεπτομέρεια και λαμβάνουμε μερικά glimpses ακόμη και από μέρη που δεν επισκεπτόμαστε.
All in all, πέρασα καλά διαβάζοντας το βιβλίο αλλά οι φορές που σκέφτηκα πως οι διάλογοι ήταν too much για τα δικά μου γούστα ή που ο ήρωας ήταν σε ακίνδυνο-κίνδυνο (δικός μου όρος, I copywrite it) ήταν περισσότερες από ότι θα ήθελα. Ίσως αυτό το είδος δεν είναι για μένα εκτός αν όντως το κάνω crave. Θα σας πρότεινα να δώσετε μια ευκαιρία γιατί μπορεί να το αγαπήσετε, you never know.
Το βιβλίο αυτό θα ήταν σίγουρα cover buy, αν έκανα cover buys. Το οπισθόφυλλό του είναι αρκετά διαφορετικό από αυτά που έχω συνηθίσει και μαζί με το καταπληκτικό εξώφυλλο (ναι, θα το αναφέρω πολλές φορές) φάνηκε σαν ένα πολύ καλό combo και δεν με απογοήτευσε.
Θα ξεκινήσω σχολιάζοντας την αρχή και το τέλος, δηλαδή το εισαγωγικό σημείωμα και την έξτρα έξυπνη και φουλ ενδιαφέρουσα ιδέα του συγγραφέα να κλείσει το βιβλίο. Το εισαγωγικό σημείωμα από τη μία μου κέντρισε το ενδιαφέρον (ανέφερε kingdom hearts οπότε την αγάπη μου την κέρδισε αμέσως) και από την άλλη με έκανε να συνοφρυωθώ καθώς ο συγγραφέας αποφάσισε να μας δώσει εξηγήσεις για το ότι δεν υπάρχει χάρτης. Αν δεν υπάρχει, δεν υπάρχει, that’s it. Δεν θα τον ψάξω και θα γκρινιάξω αν δεν υπάρχει αλλά το γεγονός ότι αποφάσισε να αφιερώσει χρόνο στον λόγο, μου προκάλεσε ένα αρνητικό συναίσθημα και με έκανε να αποζητώ χάρτη τελικά. Άρα για μένα λειτούργησε αντίθετα (λες και είμαι παιδάκι που του λένε να μην κάνει κάτι και παρόλο που δεν ήθελε να το κάνει, τώρα θέλει). Anyway. Σχετικά με το τρικ της σελίδας στο τέλος, οφείλω να βγάλω το καπέλο στον συγγραφέα. Όχι μόνο μας δίνει κάτι έξτρα για το 2ο βιβλίο, ένα hint, αλλά μας το δίνει με έναν τρομερά ευφάνταστο τρόπο. Kudos!
Σχετικά με το υπόλοιπο μέρος του βιβλίου, υπήρχαν κεφάλαια που λάτρεψα και κεφάλαια που με κούρασαν. Ένιωθα ότι κάποιος μου αφηγούνταν ένα anime που είδε και αυτό δεν με ενόχλησε. Αντιθέτως, τις περισσότερες φορές διασκέδαζα με τα λογύδρια των κακών και τον τρόπο που οι χαρακτήρες συζητούσαν εν μέσω δύσκολων και επικίνδυνων μαχών. Οι περιγραφές των μαχών ήταν καλογραμμένες και προσεγμένες κι αυτά θεωρώ πως είναι τα δυνατότερα σημεία του βιβλίου. Οι χαρακτήρες ξεχώριζαν μεταξύ τους αλλά αρκετές φορές μου θύμιζαν περισσότερο χαρακτήρες anime (με τις παράξενες εκφράσεις των προσώπων τους και τις αντιδράσεις του που οι περιγραφές και οι διάλογοι με έκαναν να φαντάζομαι) παρά λογοτεχνικούς χαρακτήρες -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα. Για μένα πχ σημαίνει πως οι λογοτεχνικοί χαρακτήρες δεν είναι άτρωτοι ενώ οι χαρακτήρες που μου θυμίζουν anime είναι άτρωτοι (ακόμη κι αν λαβωθούν δεν αγχώνομαι διόλου) και επίσης ξέρω πως θα γίνουν δυνατότεροι (ίσως και κατά πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι θα γινόταν ρεαλιστικά σε μια ιστορία) και τελικά θα ξεπεράσουν το οποιοδήποτε εμπόδιο (πχ κάποια τέρατα που έχουν επίπεδα δύναμης και πάλι μου θυμίζουν anime)
Η ιστορία είχε αρκετό ενδιαφέρον καθώς έχουμε τον Λέορ, το ξωτικό, που πρέπει να βρει έναν δράκο-βασιλιά. Για να το καταφέρει αυτό θα πρέπει να περάσει διάφορες δοκιμασίες, να παλέψει, να φερθεί έξυπνα. Οι λόγοι που έχει αυτή την αποστολή είναι δύο, να σταματήσει τον κακό από το να κάνει κάτι εξίσου κακό και να σώσει κάποιο άτομο που ο κακός έχει απαγάγει. Είναι αρκετά κοινό plot αλλά εδώ δουλεύει λόγω του τρόπου που γράφει ο συγγραφέας. Ο κόσμος έχει πλασθεί με αγάπη και λεπτομέρεια και λαμβάνουμε μερικά glimpses ακόμη και από μέρη που δεν επισκεπτόμαστε.
All in all, πέρασα καλά διαβάζοντας το βιβλίο αλλά οι φορές που σκέφτηκα πως οι διάλογοι ήταν too much για τα δικά μου γούστα ή που ο ήρωας ήταν σε ακίνδυνο-κίνδυνο (δικός μου όρος, I copywrite it) ήταν περισσότερες από ότι θα ήθελα. Ίσως αυτό το είδος δεν είναι για μένα εκτός αν όντως το κάνω crave. Θα σας πρότεινα να δώσετε μια ευκαιρία γιατί μπορεί να το αγαπήσετε, you never know.
March 23, 2021
Ένα υπέροχο βιβλίο. Με έκανε να δεθώ με τους χαρακτήρες και την περιπέτεια τους. Σίγουρα θα το πρότεινα.
February 9, 2021
Αν και καινούριος συγγραφέας το βιβλίο είναι αρκετά καλογραμμένο. Εύκολο στην ανάγνωση και με γράψιμο που δεν το βαριέσαι. Ωραίες μάχες, γραμμένες με τέτοιο τρόπο που τις κάνεις εικόνα. Ιδανικό για κάποιον που του αρέσουν τα μυθιστορήματα τύπου LOTR.
May 4, 2021
Πολύ γρήγορος ρυθμός, δεν σε αφήνει να βαρεθείς ποτέ. Ξεκάθαρη πλοκή, μπόλικη μαγεία, μάχες και δράκοι. Μια ιδιαίτερη και ευχάριστη εμπειρία.
March 7, 2024
Δεν είμαι σίγουρη πώς να αξιολογήσω αυτό το βιβλίο. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα μεγάλες προσδοκίες γιατί το είδος αυτό στην Ελλάδα είναι πολύ άγουρο ωστόσο θέλω πάντα να αγοράζω και να στηριζω τις ελληνόφωνες προσπάθειες ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα και χαίρομαι που το αγόρασα.
Οι επιρροές του συγγραφέα για το συγκεκριμένο έργο, πολύ χτυπητές. Μας αρέσουν τα ίδια. Η εκτέλεση όμως αντί ένα δεμένο έργο δεν ξεπερνά το mix and match.
Τα δέκα χρόνια δουλειάς, δε θα έλεγα ότι φαίνονται και αν δεν το έγραφε στον πρόλογο θα νόμιζα ότι ήταν το δεύτερο draft ή ότι γράφτηκε τύπου καραντίνα και βγήκε.
Οι ιδέες πααααααρα πολλές, ο χρόνος λίγος, η δράση συνεχής οπότε καμία φορά less is more.
Να πω ότι πέρασα πολύ καλά με αυτό το βιβλίο αλλά πιθανότατα όχι με την πρόθεση που είχε ο συγγραφέας. Δεν ξέρω αν ο τόνος της ιστορίας ήθελε να είναι πιο Terry Pratchett, The impossible man ή Never Die του Hyes , πάντως από τις πρώτες σελίδες συνειδητοποίησα ότι είχα 2 επιλογές αν ήθελα να του δώσω μια ευκαιρία: ή θα το έπαιρνα στα σοβαρά και θα το τελειωνα με νεύρα, ή θα το διάβαζα ανάλαφρα με στοιχεία parody και θα πέρναγα μια χαρά. Και κάνοντας το δεύτερο, η αλήθεια είναι πως το διασκέδασα πάρα πολύ και δεν το λέω καθόλου υποτιμητικά.
Επίσης να πω ότι με τόσο πολύ διάλογο και δράση και τους συγκεκριμένους χαρακτήρες αν το βιβλίο ήταν γραμμένο ως θεατρικό έργο και ειδικά αν ανέβαινε ως παιδική θεατρική παράσταση θα το έβλεπα πολύ πετυχημένο.
Κάθε καλό εύχομαι στη συγγραφική διαδρομή του συγγραφέα και ελπίζω να κρατήσει τις καλές προθέσεις μου πίσω από την κριτική μου.
Οι επιρροές του συγγραφέα για το συγκεκριμένο έργο, πολύ χτυπητές. Μας αρέσουν τα ίδια. Η εκτέλεση όμως αντί ένα δεμένο έργο δεν ξεπερνά το mix and match.
Τα δέκα χρόνια δουλειάς, δε θα έλεγα ότι φαίνονται και αν δεν το έγραφε στον πρόλογο θα νόμιζα ότι ήταν το δεύτερο draft ή ότι γράφτηκε τύπου καραντίνα και βγήκε.
Οι ιδέες πααααααρα πολλές, ο χρόνος λίγος, η δράση συνεχής οπότε καμία φορά less is more.
Να πω ότι πέρασα πολύ καλά με αυτό το βιβλίο αλλά πιθανότατα όχι με την πρόθεση που είχε ο συγγραφέας. Δεν ξέρω αν ο τόνος της ιστορίας ήθελε να είναι πιο Terry Pratchett, The impossible man ή Never Die του Hyes , πάντως από τις πρώτες σελίδες συνειδητοποίησα ότι είχα 2 επιλογές αν ήθελα να του δώσω μια ευκαιρία: ή θα το έπαιρνα στα σοβαρά και θα το τελειωνα με νεύρα, ή θα το διάβαζα ανάλαφρα με στοιχεία parody και θα πέρναγα μια χαρά. Και κάνοντας το δεύτερο, η αλήθεια είναι πως το διασκέδασα πάρα πολύ και δεν το λέω καθόλου υποτιμητικά.
Επίσης να πω ότι με τόσο πολύ διάλογο και δράση και τους συγκεκριμένους χαρακτήρες αν το βιβλίο ήταν γραμμένο ως θεατρικό έργο και ειδικά αν ανέβαινε ως παιδική θεατρική παράσταση θα το έβλεπα πολύ πετυχημένο.
Κάθε καλό εύχομαι στη συγγραφική διαδρομή του συγγραφέα και ελπίζω να κρατήσει τις καλές προθέσεις μου πίσω από την κριτική μου.
March 5, 2023
Ο Λέορ και οι σύντροφοί του ταξιδεύουν με προορισμό τη διάσταση του Κόρμερ με σκοπό να σώσουν την αγαπημένη του πρώτου από τα χέρια του ισχυρού τυράννου. Ο Κόρμερ είναι θα λέγαμε ο βασικός ανταγωνιστής, αν και όχι ο μόνος. Ο Λέορ θα περάσει από πολλές δοκιμασίες και εμπόδια και θα παλέψει με πολλούς εχθρούς μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Θα πρέπει να αποδείξει την τόλμη, τη δύναμη και την επιμονή του.
Η πλοκή είναι γρήγορ��, γεμάτη μάχες, μαγεία, μυστικά, σκευωρίες και συνωμοσίες που αποκαλύπτονται γοργά και ταράζουν τις ισορροπίες των ηρώων. Θυμίζει έντονα βιντεοπαιχνίδι.
Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, που θα την έλεγα φτωχή, αλλά και η υπερβολή στην πλοκή. Ακόμα και στα βιβλία φαντασίας, το παν είναι ο ρεαλισμός μέσα στα πλαίσια του κόσμου του συγγραφέα. Εγώ δεν ένιωσα ότι υπήρχε αυτό το μέτρο ή ο ρεαλισμός, αλλά ούτε και ξεκάθαρο σύστημα μαγείας.
Συνολικά, θα έλεγα πως ο συγγραφέας έχει πολλές ιδέες, απλώς δεν κατάφερε να διαλέξει ποιες από όλες ανήκαν τελικά στο βιβλίο του.
Η πλοκή είναι γρήγορ��, γεμάτη μάχες, μαγεία, μυστικά, σκευωρίες και συνωμοσίες που αποκαλύπτονται γοργά και ταράζουν τις ισορροπίες των ηρώων. Θυμίζει έντονα βιντεοπαιχνίδι.
Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, που θα την έλεγα φτωχή, αλλά και η υπερβολή στην πλοκή. Ακόμα και στα βιβλία φαντασίας, το παν είναι ο ρεαλισμός μέσα στα πλαίσια του κόσμου του συγγραφέα. Εγώ δεν ένιωσα ότι υπήρχε αυτό το μέτρο ή ο ρεαλισμός, αλλά ούτε και ξεκάθαρο σύστημα μαγείας.
Συνολικά, θα έλεγα πως ο συγγραφέας έχει πολλές ιδέες, απλώς δεν κατάφερε να διαλέξει ποιες από όλες ανήκαν τελικά στο βιβλίο του.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews