Ο τόμος αυτός είναι καρπός έντεκα συναντήσεων και συζητήσεων του Σταύρου Ζουμπουλάκη με τον Στρατή Μπουρνάζο. Οι δυο συνομιλητές συμφώνησαν εξαρχής να συζητήσουν, χωρίς συμβατικότητες, για θέματα που τους απασχολούν.
Το βιβλίο ξεκινάει με τα καλοκαίρια των παιδικών χρόνων και την περίοδο των σπουδών του Ζουμπουλάκη στην Αθήνα και στο Παρίσι, με τα διαβάσματα και τους δασκάλους του. Οι δυο συζητητές μιλάνε κατόπιν για το σχολείο, όπου ο πρώτος δούλεψε χρόνια, την εμπειρία της τάξης και της διδασκαλίας, την αντίληψή του για την εκπαίδευση, για την εποχή που υπήρξε διευθυντής της Νέας Εστίας, καθώς και για τα δύο ιδρύματα των οποίων είναι σήμερα επικεφαλής: τον Άρτο Ζωής και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Τέλος, για ζητήματα γενικότερα και μεγάλα, όπως η αρρώστια και ο πόνος, η πίστη και η θρησκεία, ο εβραϊσμός και ο αντισημιτισμός, η πολιτική και η Αριστερά, η λογοτεχνία. Αναφέρονται σε προσωπικότητες γοητευτικές, όπως ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Ζήσιμος Λορεντζάτος.
Συζητώντας, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και ο Στρατής Μπουρνάζος βουτάνε στα βαθιά, αλλά και πλατσουρίζουν στον αφρό, στα καθημερινά. Πετάγονται, έτσι, κατά τη φράση του Βάρναλη (που χρησιμοποιεί και ο Παλαμάς για να εγκωμιάσει την ποίηση του πρώτου), "από την καβαλίνα του δρόμου στην κορφή της διπλανής ροδακινιάς".
O Σταύρος Ζουμπουλάκης γεννήθηκε το 1953 στη Συκιά Λακωνίας. Σπούδασε νομική και φιλολογία στην Αθήνα και φιλοσοφία στο Παρίσι. Δίδαξε πολλά χρόνια στη μέση εκπαίδευση. Από το 1998 ως το 2012 ήταν διευθυντής του περιοδικού "Νέα Εστία". Είναι πρόεδρος, από το 2008, του Δ.Σ. του βιβλικού ιδρύματος "Άρτος Ζωής".
Πολύ προσεγμένο βιβλίο για το είδος του και με σεβασμό στον αναγνώστη. Απόψεις που κάνουν αίσθηση και διευρύνουν το νου. Όσα γράφονται προκύπτουν από βαθιά μελέτη και στηρίζονται σε προσωπικά βιώματα. Κάποιες από τις συναντήσεις τις διάβασα 2 φορές, κάποιες μου ήταν αδιάφορες και με κάποια διαφώνησα(για το σχολείο).
Διαβάστηκαν και οι 635 σελίδες ενός εκπληκτικού και ζουμερου βιβλίου που διαβάζεται με "κριτική και ενσυναισθηση". Ακόμη κι αν αποπειραθει ο αναγνώστης να ξεχωρίσει τα κεφάλαια θα διαπιστώσει ότι τα συνδέει μια λεπτή φίνα μεταξωτή κλωστή χωρίς ατέλειες. Επιμέλεια και ρυθμός άριστα! ΥΓ βιβλίο για κάθε βιβλιοθήκη και κάθε αναγνώστη, ειδικά εκεινον που δε φοβάται να διαβάσει τα πάντα!
Βιβλίο πολύ ευχάριστο και ευκολοδιάβαστο. Ο Ζουμπουλάκης είναι εξαιρετικά ευρυμαθής, ειλικρινής και καθόλου δήθεν. Μακάρι όλοι οι πιστοί χριστιανοί να ήταν σαν κι αυτόν.
Φροντισμένη έκδοση από "Πόλις", σέβεται τον αναγνώστη και τα χρήματά του. Οφείλω να τους το αναγνωρίσω.
Σταύρος Ζουμπουλάκης Έντεκα συναντήσεις Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο
"Κομμάτια και αποσπάσματα είναι οι ζωές μας - των περισσοτέρων τουλάχιστον. Πολλές φορές αυτά τα κομμάτια όχι μόνο δεν έχουν ενότητα, αλλά έχουν και αντιφορά : συγκρούονται μεταξύ τους. "
Έντεκα συζητήσεις, με διαφορετικό θέμα καθεμία, ένας εποικοδομητικός διάλογος όπου αμφότεροι οι συμμετέχοντες τοποθετούνται. Αναφέρονται στοιχεία για την προσωπική ζωή, την επαγγελματική πορεία και τις απόψεις του Σταύρου Ζουμπουλάκη. Μαθαίνουμε πως τα βιώματα του, οι σπουδές του, τα αναγνώσματα του, επηρέασαν τις αποφάσεις του και τον διαμόρφωσαν. Παιδικά χρόνια, προβλήματα υγείας, απώλεια αγαπημένων ανθρώπων, χριστιανισμός, εβραϊσμός, αντισημιτισμός, ολοκαύτωμα, πολιτικοποίηση, παιδεία και πάρα πολλή λογοτεχνία. Διευθυντής για σειρά ετών του περιοδικού Νέα Εστία μας μιλά για συνεργασίες με ανθρώπους των γραμμάτων, την ανύπαρκτη αρνητική κριτική, τις ιδιαίτερες προσωπικότητες του χώρου. Συμφωνώ με πολλές απόψεις του κυρίου Ζουμπουλάκη και παραθέτω τις εξής για το ποια στοιχεία κάνουν ένα έργο μεγάλο και πώς διαμορφώνεται ένας αναγνώστης.
"...δεν είναι μεγάλα μόνο για αισθητικούς λόγους. Στα μεγάλα έργα ενυπάρχει μια συνολική θεώρηση του κόσμου, μια σύλληψη του κόσμου, με όλα όσα μπορεί να σημαίνει η λέξη κόσμος (ζωή, κοινωνία, ιστορία) ή, ακόμη καλύτερα, οικοδομούν τα ίδια έναν κόσμο."
"Πρέπει να έχεις διαβάσει πολλή και καλή λογοτεχνία για να απολαύσεις ή να ξεκουραστείς -δεν είναι κακό - με ένα έργο που δεν ανήκει σε αυτή ή, ακόμη, για να μπορέσεις να βρεις εντός του λογοτεχνικές αρετές - αν έχει. "
"Πρέπει να διαβάσεις χιλιάδες άλλα πράγματα, και "δεύτερα", για να διαμορφώσεις γούστο και να κατακτήσεις-αν την κατακτήσεις- την αξία του Ομήρου. Δηλαδή πρέπει να διαβάσεις και Άννινο και Τζέρομ Τζέρομ και αστυνομικό μυθιστόρημα. Προσθέτω μόνο το εξής : ουαί και αλίμονο αν μείνεις μόνο σε αυτά. "
Θέσφατο όλων όμως: Ό,τι και όση λογοτεχνία και αν διαβάσεις δε θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος.
Αυτό το είδος λογοτεχνίας, που ολοένα κερδίζει χώρο στις ελληνικές εκδόσεις, έχει γίνει αγαπημένο μου. Σημαντική αναγνωστική εμπειρία το συγκεκριμένο βιβλίο, όχι μόνο για τον διδακτικό του χαρακτήρα σε επίπεδο πληροφορίας μα κυρίως για την ηθογραφική διάσταση του.