Na de executie van haar dochter Mitra, in 1981 in Iran, is Haleh naar Nederland gevlucht, waar ze zich in de decennia erna heeft opgewerkt tot een gerenommeerde academica. Haar leven wordt ruw verstoord wanneer ze het bericht krijgt dat de vrouw die ze verantwoordelijk houdt voor de dood van haar dochter, in Nederland is. Omdat ze de waarheid wil weten, besluit Haleh contact met haar te zoeken. De vrouw blijkt recent, samen met haar eigen dochter, te zijn gevlucht. Hoe nauwer Haleh betrokken raakt bij hun levens, hoe meer ze heen en weer wordt geslingerd tussen twijfels over de ware identiteit van de vrouw en haar eigen wraakgevoelens. Mitra is een indringende roman over een leven dat getekend is door een onontkoombaar verleden. Het beklemmende verhaal van een vrouw die vat tracht te krijgen op de onrechtvaardigheid van haar lot en wanhopig probeert terug te halen wat verloren is.
2.5 sterren. Stel, na de executie van je dochter in 1982 in Iran, vlucht je als moeder naar Nederland. Jaren later krijg je te horen dat de verrader van je dochter net in Nederland is beland. Wat doe je dan? Dit is een verhaal over het balanceren op wraak en haat. "Wraak vergt een verafgoding, een ultieme onderwerping aan degene die gewroken moet worden, en als het geen liefde voor die persoon is, dan tenminste toch liefde voor het doel op zich: wraak, vergelding, genoegdoening. (...) Die mensen haten, en om hun haat in stand te houden, willen ze zo min mogelijk feitelijkheden kennen van hun vijand, zodat ze kunnen volharden in hun blinde haat. Wraak daarentegen vergt een minutieuze karakterstudie. Het vergt voorbereiding en toewijding, een verplaatsing in het onderwerp dat gewroken dient te worden, je moet haar kennen om haar werkelijk pijn te doen. Wraak is een liefdesdaad." (pagina 140 - 141).
Hoewel het concept mij heel interessant leek, vond ik de uitwerking karig. De taal was niet bijzonder. Ik hou van 'show don't tell' en hier werd alles klakkeloos verteld. Ik voelde geen band met de karakters. Het einde was nietszeggend, ik heb geen idee hoe het nu verder gaat. En dat was, naar mijn mening, voor dit boek belangrijk geweest.
Dit boek toont voor mij wel weer goed aan hoe belangrijk het slot voor mij is. Want ik vond het boek echt wel goed en ik snap het einde, maar toch geef ik het hierdoor 4 ipv 5 sterren. I need closure!
De schrijver werd op TV bij Mondo geïnterviewd over dit boek en daarom zette ik het op mijn lijstje. Geen spijt van gehad! Het is een boeiend verhaal, met een autobiografische aanleiding trouwens. Mitra was de zus, die de schrijver nooit gekend heeft, die door het regime in Iran is omgebracht. De ontmoeting met de vermeende verraadster en wat daarop volgt heeft Modiri verzonnen.
In dezelfde periode dat ik dit boek las, schreef ik 10 brieven voor Amnesty. Mitra hielp me om me in te leven in de families die met zulke onrecht te maken krijgen. Het is zo verwarrend hoe je met alle gevoelens en onmacht verder moet. Dat laat dit boek heel goed zien in de verschillende personages en de keuzes die ze maken.
En toch, is het geen loodzwaar boek! Moeder Haleh is een zelfstandige vrouw, met een geslaagde carrière in Nederland. De relatie met de enorm begripvolle, maar ook wel sukkelige Rob is grappig. Ook de relatie met de broers, de gevoelige Mohsen die liever duikt dan optreedt en de veramerikaanste Hamid die juist luid de hoofdrol wil spelen maar de geschiedenis niet kent, is vol humor.
Moeilijk om het zware thema van mensenrechten, wraak en vergiffenis in balans te houden met humor en lichtvoetigheid. Het lukt Modiri meestal goed, al dreigt soms wel eens de slapstick. Bijvoorbeeld met de hondenpoep aan de schoenen van Mohsen... Toch zijn personages zeker geen slachtoffers en voel je hoe goed en kwaad dichterbij elkaar liggen dan je vaak denkt. Ik ben ook blij met het open einde, daardoor blijf je erover nadenken. Knap boek!
'Mitra' dendert je leven binnen, raast voorbij als een sneltrein en laat zijn sporen/indrukken na.
Wat een bijzonder verhaal dit, ik las 'Mitra' bijna in één ruk uit, het enige wat mij weerhield dit te doen is dat ik het verhaal goed in mij wou opnemen en af en toe een pauze wou inlassen om na te denken. Het feit dat dit thema vandaag ook (nog steeds) brandend actueel is en gebaseerd op persoonlijk leed maakt dit verhaal extra ontroerend en vooral pijnlijk.
Ik las in verschillende recensies dat heel wat lezers ongelukkig achterblijven omwille van een abrupt einde. Ik vond dit perfect, ondanks dat ik ook graag closure heb heeft de auteur hier (voor mij) de juiste beslissing genomen. Het boek stemt tot nadenken en maakt na het lezen ook ruimte voor zelfreflectie. Hoe zou jij reageren als je plots oog in oog komt te staan met iemand die zoveel leed bij je heeft veroorzaakt? Nemen je gedachten je in de maling en zie je wat je wil zien? Kan je sommige zaken wel vergeven en loslaten of blijf je eeuwig cirkelen rond wraak? Een heel bijzonder verhaal die heel wat thema's weet aan te kaarten.
Mmm 3, 4 of 5 sterren? Moeilijk. Na drie keer op mijn ereader geklikt te hebben bleek het toch echt te kloppen. Het verhaal was al afgelopen. Te snel naar mijn mening. Er zat voor mijn gevoel nog veel potentie. De rest van het boek vond ik sterk.
Voor mij is een boek goed als ik nog een tijd over na blijf denken. Dat is de schrijfster gelukt. 4 sterren dus, maar het hadden er 5 kunnen zijn.
Een open einde maar hoe het afloopt daar gaat het in dit boek niet over. Het gaat over verdriet en gemis... Het verdriet van een moeder waar de dochter van is geëxecuteerd. De moeder heeft dit nooit kunnen verwerken en als ze ouder wordt dan denkt ze dat ze nog een kans heeft op vergelding / wraak.
Wetende hoe persoonlijk dit onderwerp is voor de auteri, zou ik liever meer sterren geven, maar vertelstijl pakte me niet. Te afstandelijk. Weinig uitgediepte karakters, waardoor ik niet mee kon gaan in hun beweegredenen. Door nieuwsgierigheid doorgelezen.
Goed verhaal, mooi geschreven. Over het algemeen hou ik wel van een open eind, maar aan dit verhaal kwam wel erg abrupt een einde. Desalniettemin een aanrader.
Na de executie van Mitra door het regime in Iran staat haar moeder voor een on-/menselijke keuze waaruit blijkt dat goed en kwaad dichterbij elkaar liggen dan je vaak denkt. Meeslepend mooi.