ปรมาจารย์ลัทธิมาร เล่ม 5

ปรมาจารย์ลัทธิมาร #5

by Mò Xiāng Tóng Xiù, 墨香铜臭, โม่เซียงถงซิ่ว

ปรมาจารย์อี๋หลิง เว่ยอู๋เซียน กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งจากการที่บางคนใช้อาคมอุทิศร่างให้มาแก้แค้นแทนตนเอง หลังจากแก้แค้นสำเร็จ ก็กลับต้องพานพบกับศัตรูคู่รักคู่แค้นอย่าง หลานวั่งจี เสียอย่างนั้น !? ในเล่ม 5 นี้ พบกับความทรงจำที่หายไปของเว่ยอู๋เซียน ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างเขาและหลานวั่งจีกำลังจะถึงเวลาคลี่คลายแล้ว !

Genres: Yaoi, Romance, Manga, Boys Love

313 pages, Paperback

Published October 1, 2020

About the author

Associated Names:
* 墨香铜臭 (Chinese)
* Mò Xiāng Tóng Xiù
* โม่เซียงถงซิ่ว (Thai)
* 묵향동후 (Korean)
* Мосян Тунсю (Russian)

Reviews

[Ning · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องจบตั้งแต่ กลางเล่ม มีตอนพิเศษเพิ่มมา 2-3 ตอน ซึ่งก็เคยอ่าน ๆ แล้ว ตามที่เค้าแปลอ่าน
ในส่วนตอนพิเศษ คือ เลิฟซีนหนักมาก ถึงมากที่สุด ผ่านมา 5 เล่ม เพิ่งมาจัดหนัก ๆ เอาตอนพิเศษนี้เอง
นี่เลยคิดหนัก เล่มพิเศษหน้า จะเน้นแต่เลิฟซีนอีกรึเปล่าเนี่ย!!

ในส่วนเนื้อเรื่อง หลัก ๆ คล้ายละคร ต้องชมละครเลยว่าเขียนบทได้ดีมาก
ดีกว่านิยายตรงการเรียงลำดับ คือเอาเนื้อเรื่องมาเรียงลำดับใหม่ตั้งแต่ต้นเลย
แต่ในนิยายคือ เดินเรื่องในช่วงปัจจุบัน แล้วย้อนความหลังเอง ซึ่งการย้อนก็จะแล้วแต่ว่าตอนนั้นคิดเรื่องอะไร ไม่เรียงตามเวลา
ทำให้มีงงบ้าง ดีว่าดูละครมาแล้ว ถ้าไม่ได้ดู รับรองว่า ต้องบ่นเรื่องงง แน่ๆ

เราชอบการผูกเรื่องราวของเรื่องนี้นะคะ มันดูยิ่งใหญ่ดี มันว้าว มันตื่นเต้น ตระกูลโน้นนี้ มันมีคดีโน้น คดีนี้
ไหนจะการวางตัวละครที่แฝงแง่คิด การกระทำ ฝ่ายธรรม ฝ่ายมาร
จากที่อ่าน ตัวร้ายฯ แล้วไม่ค่อยอิน พอมาอ่านเรื่องนี้ ต้องบอกเลยว่า คงต้องตามงานกันต่อไปแน่ ๆ

สรุปที่ ในแต่ละเล่มให้ 4 ดาว แต่รวม ๆ การผูกเรื่อง การแทรกข้อความ ข้อคิด การวางแผน
ให้ทั้งเรื่องรวม 5 ดาวจ้า ... และแน่นอนถ้ารวมคะแนนหนุ่ม ๆ ในละครเข้าไปด้วย .. ด้าวล้านดวงไปจ้ะ เบา ๆ

*** Goodreads เป็นเว็บรีวิวหนังสือ ไม่มีปุ่มให้กดอ่านฟรี
“อยากอ่านต้องทำยังไง?” ยืมเพื่อน เช่าอ่าน หรือ ซื้อค่าาาา

[Or_O · Rating 2 out of 5]

ได้ฤกษ์ปัดฝุ่นรื้อมาอ่าน บอกก่อนว่าโอไม่รู้เนื้อเรื่องมาก่อนนะคะ ซีรีส์อะไรนี่ไม่เคยดูเลย แต่รู้ว่าดังมากกก



เว่ยอู๋เซียน เป็นมารร้ายที่ใครก็ก่นด่า มีแต่ชื่อเสีย ๆ เต็มไปหมด สามารถบังคับควบคุมศพได้ นอกจากนี้ยังเป็นผู้ริเริ่มคิดสิ่งประดิษฐ์ของวิเศษไว้ใช้งานหลายอย่าง ส่วนใหญ่มีแต่ของอันตราย ร้ายกาจทั้งนั้น แต่ว่าเว่ยอู๋เซียน หรือปรมาจารย์อี๋หลิงนั้นตายไปแล้วค่ะ ร่างแหลกเหลวตายไปหลายปีแล้ว ทั้งที่ไม่มีใจอาฆาตอยากคิดแค้นใครแท้ ๆ กลับโดนคนคนหนึ่งใช้ศาสตร์มืดยอมอุทิศร่างตนให้เพื่อเรียกเขามาล้างแค้นแทนตัวเอง คนคนนี้ชื่อโม่เสวียนอวี่



เว่ยอู๋เซียนตั้งใจจะปิดบังตัวตนเพราะชาติก่อนโจทก์เยอะ ก็เลยไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาคือใคร ก็เลยทำตัวเป็นคนบ้า ๆ บอ ๆ อยู่ในร่างของโม่เสวียนอวี่ ซึ่งก็ไม่ผิดแปลกเพราะตัวโม่เสวียนอวี่ก็เป็นคนสติไม่ดีในสายตาคนอื่นอยู่แล้ว ซึ่งบังเอิญว่าสถานที่ที่เจ้าของร่างเว่ยอู๋เซียนอยู่ดันมีเรื่องเกี่ยวกับภูตผีปีศาจเกิดขึ้น ชักนำเหล่าศิษย์จากตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรเข้ามาปราบ เว่ยอู๋เซียนก็ลอบช่วยเหลือด้วยเพราะเข้าเงื่อนไขการแก้แค้นให้เจ้าของร่างที่เขาเข้ามาอาศัย



และการปราบปีศาจนี้เอง เว่ยอู๋เซียนได้ใช้ขลุ่ยเป่าเรียกขุนพลผีเวินหนิงซึ่งเป็นขุนพลคู่ใจปรมาจารย์อี๋หลิงขึ้นมาได้ เรียกความสนใจจากหลานวั่งจีและเจียงเฉิง ซึ่งทั้งคู่เป็นรู้จักเว่ยอู๋เซียนตั้งแต่เขายังเด็ก



เจียงเฉิงจะสนใจคนที่เรียกขุนผลผีมาไม่แปลก เพราะเขาแค้นเว่ยอู๋เซียงมากที่สุด แต่ทำไมหลานวั่งจีถึงได้จับโม่เสวียนอวี๋ไม่ยอมปล่อย ถึงขนาดดึงกลับวิหารเซียนของตนไปด้วย เว่ยอู๋เซียนไม่เข้าใจเลย



+++



ไม่เข้าใจเพราะเธอมันต้าวซื่อบื้อ คนอ่านรู้ คนอ่านเห็น ใครก็มองออกว่าเธอเป็นคนสำคัญของหลานวั่งจีไงล่ะ



เรื่องนี้จะมีสกุลหลัก ๆ อยู่สี่ห้าสกุลค่ะ สกุลหลานแห่งกูซูของหลานวั่งจีอยู่ที่แดนเร้นเมฆา สกุลเจียงแห่งอวิ๋นเมิ่งที่เจียงเฉิงอยู่ชื่อป้อมบงกช สกุลจินแห่งหลานหลิงอยู่หอเกล็ดทอง



กลับมาที่หลานวั่งจี พระเอกของเรื่อง ผู้ผ่องแผ้วบริสุทธิ์ผุดผ่อง งดงามดูเหมือนเทพเซียนสุด ๆ แล้ว (ปกเล่มสองคือหลานวั่งจีค่ะ) ชุดของสกุลหลานจะใส่ชุดขาว คาดผมด้วยผ้าขาว ขาวไปหมดทั้งตัว แต่มีอันมามัวหมองเพราะโดนเว่ยอู๋เซียนป่วนค่ะ ป่วนหลานวั่งจีตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ แต่เว่ยอู๋เซียนก็ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ว่าเธอได้ทำให้คนที่สมบูรณ์บริสุทธิ์คนหนึ่งมาหลงหัวปักหัวปำได้



ด้วยความที่เรื่องนี้เล่าสลับระหว่างปัจจุบัน (ที่เว่ยอู๋เซียนย้อนมาเข้าร่างคนอื่นแล้ว) กับสมัยที่เว่ยอู๋เซียนยังเด็ก คนอ่านก็จะค่อย ๆ รู้เรื่องราวว่า มันเกิดอะไรขึ้น ถึงทำให้เด็กขี้แกล้งคนหนึ่ง เติบโตขึ้นมาเป็นปรมาจารย์ลัทธิมารชื่อเสียงฉาวโฉ่ เป็นที่เกลียดชังของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียร แถมยังทำให้เพื่อนที่เติบโตมาด้วยกันอย่างเจียงเฉิงเกลียดแค้นเข้ากระดูกดำ



ตัวเรื่องอ่านไม่ยาก มายากตรงชื่อตัวละครเนี่ยแหละค่ะ ตัวละครเยอะมาก แต่ละคนมีชื่อสองชื่อ แถมมีฉายาด้วย แล้วพอชื่อสกุลเดียวกันหลาย ๆ คน โอก็เอามาจำสลับกันมั่ว ดีที่ทำตารางชื่อให้อยู่ท้ายเล่มสองเป็นต้นไป ขอบคุณมากค่ะ



ชิ้นส่วนศพที่เว่ยอู๋เซียนพบในตอนแรกเริ่มเคลื่อนไหว คล้ายว่ามันจะต้องการตามหาร่างกายส่วนที่เหลือ ซึ่งก็ได้ชักพาเว่ยอู๋เซียน หลานวั่งจี และเหล่าลูกหลานในตระกูลใหญ่ต้องพบกับอันตรายนานัปการ



บุคลิกของเว่ยอู๋เซียนจะเป็นเหมือนเด็กซน ๆ ค่ะ ชอบเล่นสนุก กลั่นแกล้งคนอื่น (โดยเฉพาะหลานวั่งจี) เป็นคนมองโลกในแง่ดี ไม่ค่อยคิดร้ายกับใคร ทั้งที่จริงชีวิตเขาก็เผชิญกับทุกข์ยากลำบากมาไม่น้อย โตหน่อยก็โดนมองเป็นคุณชายเสเพลเพราะปากหวาน ช่างจำนรรจา



หลานวั่งจีเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงมาให้ทำตามกฎระเบียบของตระกูล มีกฎมากมายเป็นข้อบังคับ บวกกับเขาเป็นคนที่เข้มงวดเป็นนิสัยอยู่แล้วด้วย การได้รู้จักเว่ยอู๋เซียนเลยเหมือนการเปิดโลกทัศน์ให้เขาได้คิด ได้เห็น ได้ลองสัมผัสสิ่งใหม่ ๆ ก็เป็นอะไรที่น่าจะสร้างความประทับใจให้เขาไม่น้อย



ผู้อ่านจะสัมผัสได้ตั้งแต่ต้น ๆ เลยว่าหลานวั่งจีมองเว่ยอู๋เซียนเป็นคนพิเศษไม่เหมือนใครมาตั้งแต่แรก มีเว่ยอู๋เซียนคนเดียวนี่แหละที่ซื่อเกิน ทั้งที่เรื่องอื่นฉลาดนัก พอเรื่องรัก ๆ นี่ไม่ยอมเข้าใจ แต่เขาก็รู้สึกดีกับหลานวั่งจีค่ะ



ผีปีศาจในเรื่องบรรยายออกมาน่ากลัวอยู่นะคะ แต่ด้วยโทนเรื่องไม่ได้น่ากลัวอะไรก็เลยอ่านได้แบบไม่หลอน



เรื่องนี้มีตัวร้ายหลายตัว ตัวร้ายแต่ละตัวร้ายได้แบบ ร้ายมาก อ่านไปมือไม้สั่น ทำไมเธอช่างร้ายอย่างนี้ แต่ขณะเดียวกันก็จะมีมุมที่น่าสงสารด้วย แต่อย่างไรซะ โอก็ไม่สงสารหรอก เพราะเธอร้ายเกินไป



โดยรวมโอคิดว่าเป็นเรื่องที่สนุกนะคะ ช่วงต้น ๆ ติดมาก เพราะอยากรู้ว่าปริศนาในเรื่องคืออะไร ซับซ้อนซ่อนเงื่อน พื้นเพตัวละครก็น่าสนใจา แต่โอว่าเรื่องนี้แผ่วปลาย ส่วนที่อยากรู้ก็จะเล่าข้าม ๆ ไปเลย อย่างช่วงที่เว่ยอู๋เซียนในชาติก่อนตาย หรือตอนที่โดนเอาไปปล่อยในเนินป่าช้า โออยากรู้แบบละเอียดเลย แต่ผู��เขียนไม่เล่า



ส่วนที่ไม่ชอบก็คือตอนพิเศษในเล่มห้า อารมณ์เหมือนแฟนฟิกนิยายตัวเอง คือตัวละครมันจะหลุด ๆ เหมือนเขียนเซอร์วิสตัวเอง เซอร์วิสแฟนคลับ แต่ส่วนตัวโอไม่ชอบแบบนี้ เป็นฉากรัก ฉากบนเตียงเกือบทั้งหมด อยากบอกว่าทั้งเรื่องโอโหยหาฉากมาก แต่พอมันมา มันก็มาแบบพรวดเดียวจนสำลัก แทนที่จะดื่มด่ำ ก็เลยเอียน ๆ หน่อย และโดยส่วนตัวโอไม่ค่อยชอบฉากแบบนี้ (คือกึ่งจะบังคับขืนใจ...แต่จริง ๆ ไม่ใช่นะ มันเป็นแค่จินตนาการน่ะ แต่โอไม่ชอบน่ะค่ะ)



โอไม่ค่อยชอบช่วงที่หลุดคาร์แรกเตอร์ด้วย อย่างตอนหลานวั่งจีเมาแล้วทำอะไรพิลึก ๆ อย่างนี้ โอจะรู้สึกแปลกน่ะค่ะ โดยบุคลิกแล้วเขาไม่น่าจะหลุดไปได้ถึงขนาดนั้น แล้วตอนพิเศษมันก็จะเป็นโทนประมาณนี้ โอเลยไม่ชอบ อ่านแล้วเนือย ๆ อ่าน ๆ หยุด ๆ



แต่ในส่วนของเล่มพิเศษ สนุกดีค่ะ เป็นช่วงต่อจากเนื้อหาหลักที่จบลงในเล่มห้า



ภาพรวมก็คิดว่าโอเค เรื่องมีปม มีความซับซ้อน ตัวละครสนใจ ดึงอารมณ์ได้ แต่หลายฉากก็คิดว่าสามารถทำได้ดีกว่านี้ แต่ก็มีช่วงที่คิดว่าหลุด ๆ ด้านเนื้อหากับตัวละครเช่นกัน มีส่วนที่ชอบกับไม่ชอบคละกันไป อ่านได้เพลินอยู่



งานค่อนข้างเรียบร้อยอยู่นะคะ โอจะมีติดช่วงที่ใช้คำเชื่อมแนว ๆ ไม่นานมานี้ หลังจากนั้นต่อมา คำประมาณนี้นะ โอไม่ได้จด เหมือนใช้ผิดความหมาย พอเอาไปในเนื้อเรื่องแล้วมันไม่เข้ากัน อ่านแล้วจะงงลำดับเวลา กับอีกเรื่องช่วงท้ายเล่มสุดท้าย ตอนที่หลานจิ่งอี๋พูดกับเว่ยอู๋เซียน เหมือนสรรพนามกับคำพูดจะดูไม่เคารพ ไม่แน่ใจว่ามาอย่างนี้แต่แรกถูกหรือเปล่า แต่อ่านแล้วสะดุด หน้าไหนหาไม่เจอแล้ว



โดยรวมก็ประมาณนี้ 3.5 ดาว อ่าน Blog https://bit.ly/3ib6rzr

[Celeste · Rating 5 out of 5]

จบบริบูรณ์แล้วจนได้ค่ะ สนุกมากเลยอ่านจบได้แค่ไม่กี่วัน น่าจะรีบมาอ่านตั้งแต่ซื้อครบมาใหม่ ๆ ดองอยู่นั่นจนเค็มได้ที่ 😂

เหลือตอนพิเศษให้ไปต่ออีกครึ่งเล่มได้

สรุป Last Boss นี่จะว่าไปมีคนซ้อนแผนหลายคนอยู่ คนที่คาดไม่ถึงที่สุดก็เนี่ยหวายซัง ถึงจะไม่ได้ร่วมมือกับจินกวงเหยาตรง ๆ ก็เถอะ ผลออกมาแล้ว

แอบคิดว่าทำไมไม่ตีกันให้รู้แล้วรู้รอดไป คุยกันอยู่นั่นมันจะใช่เหรอ แต่ก็เอาเอ้า ฝ่ายร้ายคราวนี้ตบะไม่สูงมากเท่าไหร่เน้นอุบายมากกว่า ถ้าตีกันตรง ๆ คงเละตั้งแต่ย่อหน้าแรก เดี๋ยวจบเร็วค่ะ ปริศนายังคลี่คลายไม่หมดเลย

ดองผลงานของนามปากกานี้ไว้หลายเรื่อง คงต้องไล่อ่านต่อไปค่า^^


P.S. เล่มนี้ Love Line หวานมากเลย นึกไม่ถึงว่าหลานวั่งจีดูเงียบ ๆ แบบนี้กลับรุกเอาจริงเอาจังจนเว่ยอิงต้องยอมแพ้ร้องขอชีวิตแบบนี้ นึกว่าจะสลับกันซะอีก ขานี้ดีแต่ปาก เจอคนจริงก็เป็นแบบนี้

อยากไปดูซีรีส์ต่อเลย ทุกวันคือทุกวัน ฮึฮึ 5555555 😂

จริง ๆ แอบคิดเหมือนเล่มที่แล้วว่า NC เร็วเกิ๊น ใจยังไม่ทันเต้น Doki Doki เลย จู่โจมกันซะแล้ว เอาเถอะค่ะสงสารพี่หลานจ้านอดทนรอมานานมากเกินไป ทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว อิอิ

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

จบอย่างสวยงาม แม้จะทิ้งปริศนาว่าใครคือคนวางแผนเล่นงานจินกวงเหยาก็ตาม (เว่ยอิงเดาตัวการเอาไว้ แต่ไม่มีการเฉลยว่าเดาถูกไหม)

ในเรื่องนี้ เราประทับใจเรื่องมิติของตัวละคร เรื่องราวที่ผสมทั้งด้านดีและแย่ของมนุษย์ทำให้หลายทีก็ยากจะตัดสินว่าใครถูกใครผิด คนๆ หนึ่งอาจเป็นคนดีสำหรับคนหนึ่ง แต่ก็อาจเป็นคนชั่วสำหรับอีกคนหนึ่ง เฉกเช่นความสัมพันธ์ของเนี่ยหมิงเจี๋ย-จินกวงเหยา-หลานซีเฉิน... หวังว่าพี่หลานซีเฉินจะคิดตกได้ในที่สุด

ส่วนหลานจ้านที่อยู่เฉยๆ ก็โดนเกลียด อันนี้น่าสงสารสุด😞 ไหนจะบรรดาขาเม้าที่ชอบตีสีใส่ไข่เรื่องของคนอื่นไปทั่ว อ่านแล้วอดนึกถึงเกรียนคีย์บอร์ดไม่ได้

ในส่วนของตอนพิเศษครึ่งเล่มหลัง NC จัดหนักจัดเต็มจนตกใจ หลานจ้านกลายเป็นคนเก็บกดที่พอระเบิดก็กลายเป็นนิวเคลียร์ ส่วนเว่ยอิงก็ยั่วๆ เพ็ชๆ ชอบหาเรื่องใส่ตัว เข้าคู่กันเป็นที่สุด โดยเฉพาะฉากในฝันยิ่งทำให้เห็นว่าในหัวหลานจ้านนี่ไม่เบาเลยจริงๆ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เรื่องการแปล ส่วนตัวแล้วเราก็ว่าแปลดีนะ และเคารพในการตัดสินใจที่จะเลือกแปลไทยแทนการทับศัพท์ และหลายๆ คำเราว่าก็เลือกคำมาใช้ได้ดีเลย แต่คำที่มีปัญหากันที่หลายคนก่นด่านั่น เราว่าก็ผิดพลาดจริงแหละ เพราะจุดนั้นคือหนึ่งในจุดสำคัญ


เราชอบเรื่องนี้ตรงที่มันมีแต่คนสีเทาๆ มันมีปรัชญาชีวิต เหตุการณ์สมมติแสนหนักใจให้ขบคิด และทิ้งคำตอบไว้แบบปลายเปิด

[nananatte · Rating 4 out of 5]

สนุกมากเลยค่ะ เขียนรีวิวรวมไว้ให้ในเล่ม 1 แล้วนะ ^^

[Jerawan Meesangnilverakul · Rating 5 out of 5]

จบแล้ววววว สำหรับปรมาจารย์ลัทธิมาร
เล่มนี้อบอวลไปด้วยความโรแมนติกและ NC จัดเต็มจนว้าวซ่าเหมือนกับเก็บกด
เป็นการคลี่คลายปมของแต่ละตัวละครที่ดีมาก ไม่ได้ดูรีบเกินไป แต่ละตัวละครมีจุดจบที่สมเหตุสมผล
กว่าจะมาอ่านเล่ม 5 ก็ทิ้งช่วงไว้นานเหมือนกัน

เล่มนี้ในที่สุดเว่ยอิงของเราก็รู้ใจตัวเองเสียที กว่าจะทำได้ หลานจ้านมีแอบเหนื่อยใจแน่นอน
ชอบความเปิดเผยของพี่จ้าน แบบรักนะ ฉันไม่พูดแต่ฉันแสดงออกให้เธอเห็น ช่วงก่อนที่เว่ยอิงจะกลับชาติมาเกิดคงเศร้าใจน่าดู
ชอบความซึนของจ้าน รักเขามาตั้งแต่ตอนอยู่กูซู แต่ก็ทำเป็นไม่ชอบเขา (รักเอเนอจี้นี้)

เป็นการจบเล่มอย่างสมบูรณ์ หลานจ้าน เว่ยอิงครองรักกัน แฮปปี้เอ็นดิ้ง จบแบบไม่มีปมอะไรค้างคา
นักเขียนเขียนได้ฉลาด การแปลก็ค่อนข้างไหลลื่น สรุปคือ จบได้สวยมากสำหรับซีรี่ย์ปรมาจารย์ลัทธิมาร
เราจะตามเก็บผลงานของคุณโม่เซียงถงซิ่วต่อไปแน่ๆ

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มจบ ที่จบตรงกลางเล่ม จับตัวคนร้ายและลบล้างไปได้ด้วยดี แต่ก็แอบมีทิ้งปมให้คิดต่อว่าจริงๆแล้วมีเบื้องลึกที่ซ่อนอยู่รึป่าว คนร้ายจริงๆอาจจะเป็นคนอื่น ซึ่งเมื่อจบแล้วยังแอบรู้สึกว่าจะมีภาคสองต่อมามั้ย และหลังจากครึ่งเล่มก็ตามต่อด้วยตอนพิเศษอีกสองสามบทให้อ่านได้เพลิน แต่ nc เยอะไปหน่อยจนต้องอ่านแบบข้���มๆไป

[ana · Rating 5 out of 5]

lan zhan e wei wuxian vocês são o meu tudo!

5.0

[RHEA · Rating 4 out of 5]

เว้นช่วงอ่านเล่ม 5 นานไปหน่อย หลายตัวละครคือลืมแล้วว่าเป็นใคร เคยทำอะไรไว้ แต่พออ่านๆ ไปก็จุดติดขึ้นมา เล่มนี้ครึ่งเล่มแรกเป็นการคลี่คลายปม ครึ่งเล่มหลังคือตอนพิเศษหวาน (และหื่น) เน้นๆ แบบเอาให้สาสมใจความแห้งแล้งในก่อนหน้านี้ ฮา "ทุกวันคือทุกวัน" จริงๆ เคมีคู่นี้มันได้มาก คนนึงพูดมาก อีกคนไม่พูดเลย ขำการพูดไปเรื่อยของเว่ยอิงมาก เป็นนายเอกที่ปากแจ๋วใช้ได้ 5555555555

โดยรวมคือเป็นนิยายที่มีหลายรสชาติ ฝึกวิชา ป่วนคน ปราบปีศาจ ไขปริศนา และความรัก อ่านเพลินมากค่ะ

[Nuna Imruetai · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้หลังๆ เน้นขายฉากncมากไป เลยขอหักคะแนน

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

โอ้โห พี่เอ๊ย แลนดิ้งจบอย่างสวยเลยยยย หลังจากดูซีรี่ย์แล้วรู้สึกขัดใจตอนจบ แถมยังมีอีกหลายปมที่ไม่มีเฉลย พอได้มาอ่านนิยาย คือ ทุกรายละเอียดเก็บได้หมดเลย แม้แต่จุดเล็กจุดน้อยแค่ไหน ก็เก็บได้หมด ไม่มีประเด็นไหนค้างคาน่าสงสัย

ในส่วนของบทอัศจรรย์ นั้น ต้องบอกว่า ใครที่รู้สึกขัดเคืองมาตลอดเรื่อง ด้วยความที่คู่หลักของเรื่องนี้นั้นช่าง slow burn เสียเหลือเกิน คุณจะได้รับการฟูลฟิลในเล่มนี้ ! จัดหนักจัดเต็มมากจ้ะ พอจุดติดขึ้นมานี่ ระเบิดตู้มกันเลยทีเดียว อิ่มจนจุกแน่นอนขอรับ

โดยรวมเรื่องนี้รู้สึกประทับใจความอดทนของพี่วั่งนะ เพราะน้องเว่ยคือป่วนหนักมาก แต่ถึงจะป่วนก็น่ารักอ่ะเนอะ แล้วก็เพราะรักมากกกกอ่ะแหละ ถึงยอมทุกอย่างได้ซะขนาดนั้น

ใด ๆ คือ ตอนจบเรื่องนี่ สวยจริง ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนได้ส่งลูก ๆ ถึงฝั่ง แบบ happily ever after เลยเชียว ยอดเยี่ยม !!

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็ได้อ่านฉากเลิฟซีน ฟินๆ รวมๆ แล้วทั้ง 5 เล่มก็สนุกดี แต่การแปลมันจะขัดๆ นิดนึงตรงชื่อเฉพาะอย่างเช่น ชื่อกระบี่
ชื่อเพลงวั่งเซี่ยน มันไม่น่าแปลมาเป็นไทยอ่ะ มันควรทับศัพท์แล้วบอกความหมายตรงเชิงอรรถก็ได้ คือซีรี่ย์ทำได้ดีมากเพราะไม่เปลี่ยนแปลงจากตัวนิยายเดิมเท่าไหร่ อ่านแล้วอยากกลับไปดูอีกรอบเลย

[Eyeta V · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือให้คะแนนความขำกับความin loveของหลานจ้านกับเว่ยอิง ถ้าอยากอ่านเบาๆ เน้นฉากน่ารักๆนี่ต้องยกให้เล่มนี้เลย
หลังรู้ความในใจคืออินเริ้ปได้ทุกที่ ทุกสถานการณ์ งงมากแม่ คือฉากบู๊แต่กอดกัดหวานกันได้ สุดๆ555555 แล้วก็ความขำคือรู้สึกว่าเล่มนี้ฉากโบ๊ะบ๊ะเยอะมากก ในหลายๆตัวละครเลยไม่ใช่แค่เว่ยอิง ซึ่งชอบมากกอ่านแล้วไม่เครียดเกิด ฉากที่ดูน่าจะเครียดแน่ๆก็มีความขำเล็กๆแทรกมา ชอบบ
ฉากเปิดใจของเว่ยอิงกับเจียงเฉิงก็ชอบ ตอนดูซีรีส์กับเมะมาคือเศร้ามากที่เหมือนเค้าไม่ได้เคลียร์ใจกัน แล้วเราก็เตรียมใจมาในเล่มนี้เหมือนกันเพราะเหมือนเคยเห็นสปอยบอกว่าก็ไม่ได้คุยกัน แต่พออ่านแล้วไม่ใช่เลย ส่วนตัวชอบตอนจบของเว่ยอิงกับเจียงเฉิงเวอร์ชั่นนี้มาก คือแค่พูดความในใจให้อีกคนได้รู้ก็พอ ถึงสุดท้ายไม่ได้กลับไปอยู่ด้วยกันก็ไม่เป็นไร เพราะทั้งสองคนเค้ายังมีบาดแผลความเจ็บปวดของเค้าอยู่ จะให้กลับไปสนิทกันเลยก็แปลกๆอะ แล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าเจียงเฉิงถูกทิ้งไว้ข้างหลังแบบในซร.กับเมะด้วย เพราะในเล่มมีฉากที่เว่ยอิงถามถึงเจียงเฉิงอยู่ แล้วจริงๆเจียงเฉิงก็มีทางของตัวเอง ยังเดินหน้าไปต่อได้ ดูแลจินหลิงใดๆ ก็แฮปปี้ดีทั้งคู่นะ
พูดถึงฉากLast boss แอบรู้สึกว่ามันเบาไปหน่อย รู้สึกว่ามันไปไม่สุด ดูไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่ในเรื่องความแค้น แบบซร.กับแบบเมะคือขยี้ได้ดีกว่ากับปมของตัวร้าย พออ่านจบแล้วมันเลยรู้สึกเบาๆ ไม่ค่อยน่าจดจำอะไรขนาดนััน
ในส่วนของ Love scene คือฉ่ำาาาาาาาามากก อะไรเอ่ยยย ทุกวัคือทุกวันของแทร่ ไม่สนว่าโลกความจริงความฝัน ไม่สนว่าที่ไหน คือได้หมดสุดๆ55555 มันจะคลั่งรักกันสุดๆไปเลย หวานมากกกก
สุดท้ายละ เล่มนี้ปิดจบได้ใจฟูมากๆ ชอบประโยดสุดท้ายในเล่ม ที่หลานจ้านพูดหลังจากเว่ยอิงหลับไปแล้วว่า “เว่ยอิง พรุ่งนี้เจอกัน” คือแบบ ;3; รู้สึกยินดีด้วยกับทั้งคู่ เว่ยอิงได้เริ่มต้นใหม่แล้ว หลานจ้านก็ไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกแล้ว ช่วงเวลา10กว่าปีที่รอเค้ามันสิ้นสุดแล้วจริงๆ ต่อจากนี้วันต่อๆไปก็จะได้ตื่นมาเจออีกคน <3

[Allie · Rating 5 out of 5]

5 ด๊าวววววว

หลังจากค้างคาที่เล่ม 4 ที่อยู่ในสถานการ์ณกระอักกระอ่วนว่าหลานจ้านเว่ยอิงจะเอายังไงกับความสัมพันธ์กันแน่ อยู่ๆก้ได้เฉลยแบบงงๆ 55555 เอ้านายความจำเสื่อมอ่ะก่อนตุย เลยจำไม่ได้ว่าหลานจ้านเค้ารักแค่ไหนอุแง หลังจากเว่ยอิงตาย ก็ไปทำทุกอย่างตามเว่ยอิงสมัยที่มีชีวิตอยู่ กินเหล้า ประทับรอยบนอก กุจะเครซี่ 55555 แต่ก็แอบสงสารน้องเหมือนกัน
พอเว่ยอิงกลับมาด้วยการอุทิศร่าง นางเลยแบบยอมทุกอย่าง ยอมโดนแกล้ง โดนลวนลาม 😂😂😂 เอ็นดูมากกกก ยิ่งอินกับความรัก ความรอคอยนี้เข้าไปใหญ่ 🥹♥️

ส่วนเนื้อเรื่องหลักก็จบแบบง่ายๆ เอาจริงมันยังไปต่อได้อีก เซวียหยางเอย สกุลเนี่ยเอย ใครช่วยจินกวงหยางแต่แบบคนเขียนขกแล้วมั้ง รวบจบง่ายๆ 5555 แต่เข้าใจแหละว่าสไตล์นักเขียนคือเล่าปัจจุบันก่อนแล้วย้อนอดีตตาม ถ้าเล่าเรื่องต่อไปมันจะไปต่อไม่ได้มั้ง แบบมันไม่เหลือ climax ให้ตื่นเต้นแล้วเลยตัดดื้อๆ แล้วเซอวิสสาววายเต็มกำลัง 💯

———-
18 ❌🥹

อมก พระแม่โม่ให้มาแบบเยอะ แบบเยอะมาก กรี้สสสสส ตอนอ่านสวรรค์ประธานพรยังไม่เยอะเท่านี้จริงๆ อันนี้คือเรื่องหลักกุตัดจบตอนครึ่งเล่มเลย ที่เหลือพ อ ร์ น ล้วนๆ 🤣 ถามว่าชอบมั้ยคือชอบมากกกก 5555 อ่านไปอ่านมาชอบคู่นี่มากกว่าฮวาเฉิงเซี่ยเหลียนอีก 😳 มันแบบคนนึงขี้แกล้งมากๆๆๆกับอีกคนพยายามนิ่งไม่ไหวจิง บนเตียงเค้าดุมาก ส่วนเว่ยอิงคืออ้อนไม่หยุด dirty talk ทั้งคืน พี่วั่งก็ด่าได้แค่ไร้ยางอาย 555555 โอ้ยเนาะะะะ แต่เข้าใจเลยทำไมด้อมมันแตกแตนขนาดนี้ นิยายผ่านมา 10 ปี ซีรี่ส์ผ่านมา 5 ปี ทั้งด้อมยังอยู่ในกูซูกันอยู่เลย ชิพนี้มันดีจิงค่ะคุรพรี่ 😔🫶🫶🫶🫶🫶🫶

[peony · Rating 2 out of 5]

รู้สึกว่าเป็นเนื้อเรื่องต่อจริง ๆ จากเล่มก่อน ๆ ไม่ถึงครึ่งเล่มด้วยซ้ำ เฉลยปมแบบรวบรัด อ่านแล้วก็เข้าใจได้นะ แต่ก็แอบรู้สึกว่าปูทางมาตั้งนาน ตอนจบมีแค่นี้เลยเหรอ ที่เหลือเป็นตอนพิเศษ ที่สำหรับเรารู้สึกว่ามัน pwp มากกก คือถ้าไม่บอกว่าเป็นนิยายวายเราก็เชื่อ จนมาถึงเล่ม 4-5 เนี่ยแหละที่ความเป็นวายมันชัด���าก ตอนพิเศษก็อาจจะต้องอ่านในที่ลับตาคนนิดนึง ส่วนตัวเราว่าไม่ได้ชอบขนาดนั้น แบบมันพอร์นมาก อล่างฉ่างกว่าที่คิด อาจจะเพราะคาดหวังในด้านการเล่าถึงเนื้อเรื่องต่อจากนั้น ความรู้สึกในอดีต หรืออะไรอื่น ๆ เพิ่มเติมจากฉากเลิฟซีนล่ะมั้ง น่าจะเพราะคาดหวังเกินไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังนะ แค่แบบ เกินคาดไปหน่อย แหะ ๆ

[addie · Rating 2 out of 5]

2.5/5 จบได้แย่มากๆ ทั้งๆที่มีอีกหลายปมให้เฉลย แต่กลับไม่เฉลย เอาพื้นที่เกือบอีกครึ่งเล่มไปเขียนฉาก pwp ที่แบบ i don’t even care

งงมากในเรื่องของเซวียหยาง/หวายซัง ว่าสรุปแล้วเซวียหยางจากเล่ม 2 ที่หายตัวไปคือไปไหน หวายซังเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดจริงๆมั้ย สรุปแล้วพ่อแม่ของเว่ยอิงหายไปไหน ที่สำคัญที่ทำให้อารมณ์เสียมากๆคือปูเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครอย่างจินหลิง เจียงเฉิน มาได้น่าสนใจสุดๆ แต่กลับตัดไปแบบงงๆ เวินหนิงก็หาย ตัวละครหลักๆที่ทำให้อ่านแล้วชอบหายไป อ่านจบแล้วรู้สึกว่าคนเขียนขี้เกียจเขียนเหรอเนี่ย อ่านละหงุดหงิดสุดๆ จากที่ชอบกลายเป็น meh มาก

[MustNotBeNamed · Rating 5 out of 5]

ขอรีวิวเล่ม5เล่มเดียว เนื่องด้วยมีหลายเล่มจัด นี่เป็นหนึ่งในนิยายที่วางไม่ลง แต่ก็ไช่จะกลับไปอ่านซ้ำบ่อยๆเพราะเรื่องมันยาว
อีกอย่างรอโมเม้นท์พระนายมานานมีแต่เล่ม5ที่จัดเต็ม หลานจ้านตบะแตกแล้วเฮ้ไชโย! ในที่สุดนักอ่านอย่างเราก็นอนตายตาหลับ

[Noeyza50 · Rating 5 out of 5]

~เปิดมาต้นเรื่องจะอยู่ในศาลเจ้าแม่กวนอิม แค่ต้นเรื่องจริงๆ

เพราะสำหรับคนที่รอคอยฉากหวานๆฟินๆของวั่งจีกับเว่ยอิง เล่มนี้คือตอบโจทย์แบบสุดๆๆ อ่านไปก็คือหัวใจจะวายไป😳

บวกกับมีตอนพิเศษไปอีกเกือบครึ่งเล่ม ถือว่าที่รอคอยฉากสวีทมานาน ในส่วนของเล่มนี้ก็ถือว่าคุ้มค่าสุดๆแล้วว😭~

[Panchaya · Rating 5 out of 5]

หมิงเทียนเจี้ยน

จบอย่างสมบูรณ์

[น้ำฝน โกมล]

เข้าไปอ่านยังไงค่ะ ไม่มีเนื้อเรื่องโชว์เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ

[P'Iya Skt · Rating 5 out of 5]

อยากอ่าน ทำยังไงงงงงง

[วิลาวัลย์ บุญสุข · Rating 2 out of 5]

อ่านยังไงค่ะ

[Kokhwan · Rating 3 out of 5]

ดีมากกกกก

[ช่างเปิ้ลรับ ลงยาสีเหรียญพระ · Rating 4 out of 5]

สนุก

[เหม่อมองฟ้า · Rating 3 out of 5]

ผิดคาดกับตอนพิเศษไป แต่ก็ถือว่าจบบริบูรณ์ละนะ

[Krittima PhraSaeng · Rating 5 out of 5]

ผ

[Pai Namthip · Rating 2 out of 5]

.

[น้องลูกปลา แม่ปู · Rating 5 out of 5]

สนุกค่ะ

[น้องคิม.น้องเคส สุทธิประภา · Rating 4 out of 5]

อือ