Dostoyevski çok severim asla laf kondurmam kendisine. Kendisinin bu öykücü haliyle ilke kez tanışmış oldum bu kitap sayesinde. Daha ilk sayfasından etkileyici kişilik tanımlamaları ve cümlelerle başladı kitap. Bunlardan bir iki tanesini paylaşmak isterim:
“Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl olur da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?” (Beyaz Geceler, S.3)
“Tutku istisnai bir duygudur, kıskançlık ise dünyadaki en istisnai tutkudur.” (Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca)