چهار دقیقه و همان چهار دقیقه

by نغمه ثمینی

○ چرا سعی نمی‌کنی منو خوشبخت کنی، همین الان. همین الان منو خوشبخت کن.
● چطوری می‌تونم همین الان؟
○ چهار دقیقه وقت داری منو خوشبخت کنی. خودت توی فیلمت می‌گی چهار دقیقه کم نیست. زیاده. تو چهار دقیقه می‌شه عاشق شد، می‌شه خندید، می‌شه پرید، می‌شه جهید، می‌شه از مرز گذشت…

ص ۶۰

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

132 pages, Paperback

First published November 1, 2020

About the author

نغمه ثمینی، نمایش‌نامه‌نویس، متولد ۱۳۵۲ در ایران، دارای دکترای پژوهش هنر (اسطوره و درام) است. از او تاکنون هفت نمایش‌نامه و دو کتاب پژوهشی منتشر شده‌است. هم‌چنین بیش از ده نمایش‌نامه از جمله «شکلک» و «خواب در فنجان خالی» در ایران و نیز کشورهای دیگر از جمله هندوستان، انگلستان و فرانسه بر صحنه رفته‌است. وی از سال ۱۳۸۲ در مقام فیلم‌نامه‌نویس مشغول به‌کار شد. از فیلم‌نامه‌های او که برخی به صورت مشترک نوشته شد می‌توان به «خون‌بازی»، «حیران» و «سه‌زن» اشاره کرد؛

https://g.co/kgs/qvwmJa

Reviews

[مهسا]

پاموک در«کتاب سیاه» پرسیده بود خودنویس‌هایی که از دستِ قایق‌نشینان در بغاز می‌افتند، دقیقاً کجا می‌روند؟ پاسخش اینجا بود.

[Nercs]

ما یه رئیس خوش‌ذوق داریم که داره این نمایشنامه رو ترجمه می‌کنه. ما هم به پیشنهاد خودش با همکارا یه برنامه‌ی نمایشنامه‌خوانی راه انداختیم و این کتاب رو توی ساعات بی‌کاریمون خوندیم. ایده، یکی از درخشان‌ترین ایده‌هاییه که به عمرتون دیدید. اما قلم نویسنده ممکنه ناامیدتون کنه. با این حال، ارزش اینو داره که بخونیدش و به این فکر کنید که چی میشه که آدم‌ها این‌قدر از زندگی می‌بُرن.

[Maryam]

این کتابو چند وقت پیش خریده بودم و چند وقته تو کتابخونمه، امروز خودش اومد گفت منو بخون، امروز دیگه نوبت منه… ورق که می‌زدم وقتی که می‌خوندمش فهیمدم کتاب‌ها جون دارن، خودشون میان انتخاب می‌کنن کی بخونیشون…
آوا بودم و دنبال یونس که این کتاب اومد از مجنون شدگی گفت، از کنار اومدن از خیلی چیزا بهم گفت. یکی از عزیزترینام می‌مونه تا همیشه ♥️

[Hanna Ghasser]

تابستان سال ۹۸ این نمایش را بر روی صحنه دیدم ..
از همان موقع منتظر منتشر شدن‌اش بودم.

[Asefeh Ghadiri]

با خواندن این نمایشنامه، هیچ به ذهنم نرسید که "چرا نمایشنامه؟!". خانم ثمینی داستان را، که جالب هم بود، با امکانات منحصر به فرد تئاتر طوری به تصویر می‌کشد که فکر می‌کنم آوا و یونس در هیچ رسانه‌ی دیگری اینطور زنده نمی‌شدند!

[Rainy]

بودن و نبودن ما، وصله به خاطره ی من...

[Dr.Amene]

فوق العاده بود!