ซูชงหยวน วงเวียนแห่งความฉลาดที่แสนงดงาม

by อักษรในม่านหมอก

‘ซูชงหยวน’ เด็กหนุ่มที่ไม่เคยศรัทธาในชีวิต

เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตของตนมีค่า จึงยินยอมรับความตายด้วยหัวใจที่ด้านชา

ใครจะคิดว่า ‘พระเจ้า’ จะเข้ามาหยิบยื่นโอกาสในการมีชีวิตให้เขาอีกครั้ง

ชงหยวนกลับมาเกิดใหม่ ณ อาณาจักรเผ่ามังกร

เขาต้องมาอยู่ในร่างทารก...ของเผ่ามังกรขาวที่หายสาบสูญไปนานแล้ว

ทั้งยังต้องตามหาสิ่งที่เรียกว่า ‘ความรัก’ ที่เขาไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบเจอ

จวบจนได้พบกับรัชทายาทเผ่ามังกรดำ ที่คอยช่วยดูแลทารกแปลกหน้าอย่างเขา

ชงหยวนก็ได้เข้าใจแล้วว่า เขาสามารถมอบหัวใจให้ใครสักคนได้จริง ๆ

Reviews

[Kamonwan Keawkram · Rating 5 out of 5]

สำหรับสาวกที่ชอบแนวกำลังภายใน การฝึกวิชา ตำนวนเทพเซียน และความรัก....(20+แหละ) เรื่องนี้แนะนำได้ แต่ขอให้ 20+ขึ้นไปจริงๆนะ เพราะต้องใช้วิจารณญาณในหลายๆส่วน แต่ข้อดีคือเรื่องนี้สอนให้เราคิดถึงคนส่วนรวมมากกว่าความต้องการส่วนตัว อย่าริษยากับสิ่งที่คนอื่นมีจนมองข้ามสิ่งที่เรามี ต้องอดทนและต่อสู้กับความมืดในใจของตัวเองให้มากกว่าการสู้รบกับคนอื่น ถือว่าเป็นหนังสือที่สอดแทรกข้อคิดอะไรมากมายเลยทีเดียว ถ้าไม่ติดที่มีฉากติดเรตเยอะก็เอาไปแนะนำเป็นหนังสือแทรกคำสอนจีนได้เลยแหละ พอดีฉากนั้นเยอะไปหน่อย ไว้อ่านเฉพาะกลุ่มละกัน

[Anne · Rating 2 out of 5]

เป็นการเล่าเรื่องราวของโลกโลกหนึ่งที่แบ่งออกเป็น 5 เผ่า คือ มังกร เทพเซียน มนุษย์ ภูติ และมาร ทั้ง 5 เผ่าจะมีจุดแข็งแตกต่างกันไปคนละด้าน ในอดีตราชาของเผ่ามนุษย์ต้องการความสามารถของเผ่าอื่นจึงก่อสงครามขึ้น โดยการกลืนจิตวิญญาณของราชาภูติ และมังกรขาวไป ทำให้ราชามังกรดำซึ่งเป็นคู่กับมังกรขาวคุ้มคลั่งและตายไป ราชาเผ่ามนุษย์หายตัวไป ราชาเทพเซียนสละพลังตัวเองเป็นต้นพฤกษาเพื่อคุ้มครองเผ่าเทพเซียน

นายเอกเป็นมนุษย์ในโลกอนาคตที่มีแต่การแก่งแย่ง ทำให้เป็นคนแข็งกระด้าง คิดถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ วันนึงมีเหตุทำให้เสียชีวิต และพระเจ้าส่งมาเกิดใหม่เป็นมังกรขาว ในโลกหลังจากเกิดสงครามใหญ่หลายแสนปี ได้เจอกับองค์ชายมังกรดำ องค์ชายจึงคอยดูแลเลี้ยงดูและรักใคร่กันมาตั้งแต่เด็ก และคอยช่วยเหลือฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆมาด้วยกัน

สำหรับเรา เราว่าการเล่าเรื่องของนักเขียนค่อนข้างแปลก มันค่อนข้างคลุมเครือ เหมือนเขียนแค่ครึ่งประโยค ส่วนที่เหลือให้เดาเอาเอง อาจจะอยากให้เรารู้สึกลุ้น อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นจะเป็นยังไงต่อไป แต่ด้วยความที่เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อน มีตัวละครเยอะมาก มีเหตุการณ์ในอดีตเกิดขึ้นเยอะมาก แทนที่จะลุ้นเลยกลายเป็นงงแทน กว่าเราจะปะติดปะติดปะต่อ พอคลำๆเรื่องราวต่างๆได้ก็ครึ่งเรื่อง อีกจุดที่ทำให้อ่านแล้วงงมาก คือ กล่าวถึงเหตุการณ์หรือคำพูดขึ้นมา โดยไม่มีประธาน ไม่มีกรรม บางจุดก็พอเดาได้ บางจุดก็งง ว่าสรุปว่าต้องการจะสื่ออะไร แล้วหลายจุดที่มันย้อนแย้งกันเอง กับเหตุการณ์หรือคำพูดที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เหมือนลืมว่าก่อนหน้านี้เขียนเรื่องนี้ไว้ว่ายังไง อะไรต่างๆเหล่านี้มันทำให้เสียอรรถรสในการอ่านพอสมควรเลย

ซึ่งมันอาจจะเป็นที่เราเองที่ไม่ถูกจริตกับสไตล์การเล่าเรื่องแบบนี้