Η καθημερινότητα, που τόσο πολύ θέλουμε να ξορκίσουμε από τον βίο μας, ως βαρίδιο επανάληψης και μιζέριας, δεν είναι απειλή για την ύπαρξή μας. Αντιθέτως μπορεί να είναι ευκαιρία. Θα λέγαμε ότι η επανάληψη είναι απαραίτητη για να υπάρξει η έκπληξη. Το γνωστό μας χρειάζεται για να πάμε στο άγνωστο. Δεν είναι η καθημερινότητα που μας κουράζει αλλά η αδυναμία μας να τη μεταμορφώσουμε σε γιορτή.
Μια σειρά ασήμαντων πραγμάτων μπορεί να καταστεί αιτία χαράς και νοήματος ζωής, εάν θελήσουμε να τα δούμε και να τα ερμηνεύσουμε διαφορετικά από τον συνηθισμένο τρόπο αντίληψης και κατανόησης.
Αυτό ακριβώς κάνει ο Σεραφείμ Λάππας στο βιβλίο του. Αναλαμβάνει καθημερινές ιστορίες από τον βίο των ανθρώπων και κοιτάει το βάθος του μυστηρίου της ζωής. Ανιχνεύει το πώς ο Θεός βαδίζει ανάμεσά μας πλάθοντας εκπλήξεις γεμάτες νόημα.
Για τον συγγραφέα τα πάντα μπορούν να ιδωθούν κι αλλιώς. Τα πάντα μπορούν να δώσουν ένα άλλο νόημα εάν εμείς θελήσουμε να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε κι όχι απλά κοιτάζουμε.
Αυτό είναι ακριβώς που έχουμε ανάγκη, να διαβάσουμε και να αφηγηθούμε ιστορίες με έναν άλλο τρόπο. Άλλωστε τι είναι η ζωή μας; Μια ιστορία που καθημερινά και για χρόνια αφηγούμαστε με διαφορετικούς τρόπους μέχρι να βρούμε τον καλύτερο επίλογο για να την κλείσουμε. [Από τον πρόλογο του π. Χαράλαμπου Παπαδόπουλου (Λίβυου]
Πρώτο βιβλίο αυτογνωσίας και βελτίωσης που διαβάζω, και μπορώ να πω πως με άφησε με τις καλύτερες των εντυπώσεων.
Ο Σεραφείμ Λάππας ξεδιπλώνει με έναν αυθεντικά θετικό τρόπο το νόημα της ζωής, αναδεικνύοντας τη -συνήθως- ξεχασμένη οδό της ανθρωπιάς μέσα από τα πλέον γνώριμα πεδία της καθημερινότητάς μας. Όλες οι μικρές ιστορίες είχαν κάτι αληθινό να προσφέρουν, κάτι σημαντικό να μας υπενθυμίσουν. Άλλες φορές με απλή, καθημερινή γραφή, και άλλες φορές με ώριμη και στοχαστική ματιά εξερευνεί τον ανθρώπινο ψυχισμό, αναζητώντας απαντήσεις μέσα από την επιστήμη της ψυχολογίας και της θεολογίας. Αγάπη, οικογένεια, θρησκεία, αυτοεκτίμηση: αυτοί είναι οι πυλώνες γύρω από τους οποίους οικοδομήθηκε τούτο το βιβλίο.
Δεν υπήρχε ούτε ένα κείμενο που να μη μου άρεσε. Ξεχώρισα, ομως, ως καλύτερα τα εξής: Ο φάκελος, Η γιαγιά, ο φοιτητής και ο παπάς, Αφέσου όσο μπορείς, Για το καλό σου, το Όνειρο, Όλα θα πάνε καλά, Το πένθος, Στο παγκάκι, Περιμένοντας τα βεγγαλικά, Η ασθένεια, Ο φόβος.
Αν αναζητάτε σύντομα, ευέλικτα κείμενα που θα σας αφυπνίσουν από το λήθαργο της καθημερινότητας και θα αναδείξουν την ομορφιά της απλής ζωής, κείμενα που θα σας βοηθήσουν να δείτε τα πράγματα από μια άλλη ματιά, αυτό το βιβλίο είναι για εσάς.