Το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Με βάση τη Συνθήκη της Νίκαιας

by Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Η πρώτη στην ελληνική βιβλιογραφία πλήρης και σε βάθος ανάλυση του νομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη Συνθήκη της Λισσαβώνας παρακολουθεί τη γένεση και την εξέλιξη του ευρωπαϊκού ενοποιητικού φαινομένου, τις αξίες, τον σκοπό, τη νομική φύση της ΕΕ και τα χαρακτηριστικά της. Παρουσιάζει τα νέα αξιώματα (Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ύπατος Εκπρόσωπος Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής ΕΕ), και τους νέους θεσμούς (νέο σύστημα εκ περιτροπής υπόδειξης Επιτρόπων) και εξετάζει λεπτομερώς την ενωσιακή έννομη τάξη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναλύσεις που αναφέρονται:
- στην Ιθαγένεια της ΕΕ και την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη με τα συνεπακόλουθα δικαιώματά του,
- στις προϋποθέσεις εισόδου νέων μελών, στο δικαίωμα εκούσιας αποχώρησης και στην αναθεώρηση των Συνθηκών,
- στα κύρια και τα δευτερεύοντα όργανα της ΕΕ, καθώς και στα Ταμεία, με αναφορά στη σύνθεση, τις αρμοδιότητες και τον τρόπο λήψης αποφάσεων
- στο σύστημα δικαστικής προστασίας της ΕΕ και στα επιμέρους ένδικα βοηθήματα
- στη συμμόρφωση των κρατών μελών προς το ενωσιακό δίκαιο και στις συνέπειες παραβίασης,
- στη συμμόρφωση των ενωσιακών οργάνων στην αρχή της νομιμότητας και της τήρησης των Συνθηκών της Ένωσης, καθώς και στα ένδικα βοηθήματα με τα οποία προστατεύεται το κράτος μέλος και ο πολίτης της ΕΕ,
- στην προστασία των πολιτών της ΕΕ και στο δικαίωμά τους να ζητούν την επανόρθωση των ζημιών που τυχόν υφίστανται από την παράνομη συμπεριφορά της Ένωσης και των οργάνων της.

808 pages, Paperback

Published January 1, 2003

About the author

Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967. Η παρουσία του στη νεοελληνική γραμματεία και φιλοσοφία και η ταυτόχρονη ενασχόλησή του με την πολιτική τον ανέδειξε ως ιδιαίτερο φαινόμενο του σύγχρονου ελληνικού πολιτικού βίου ενώ η μετριοπάθεια, η αυτοκριτική του διάθεση και το ήθος του συνέτειναν, ειδικότερα μετά τη Μεταπολίτευση, στην απόδοση του τίτλου του «Νέστορα» της ελληνικής πολιτικής από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων.