What do you think?
Rate this book
ลอนดอนไดอารี่
320 pages, Paperback
First published November 1, 2008
6 people are currently reading
88 people want to read
About the author
นิ้วกลม
79 books332 followersนิ้วกลม หรือชื่อจริง สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ เข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาลที่เซนต์จอห์น และโรงเรียนเซนต์จอห์น ตามลำดับต่อมา
เรียนมัธยมต้นและปลายที่โรงเรียนบดิทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
และเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกร์มหาวิทยาลัย
ในด้านการทำงานได้เข้าทำงานโฆษณาที่บริษัทลีโอ เบอร์เนทท์ และต่อมาที่บริษัทเจดับบลิว เริ่มเขียนหนังสือที่นิตยสารอะเดย์โดยมีผลงานที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง "โตเกียวไม่มีขา" และมีผลงานต่อมาอย่างต่อเนื่อง
เรียนมัธยมต้นและปลายที่โรงเรียนบดิทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
และเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกร์มหาวิทยาลัย
ในด้านการทำงานได้เข้าทำงานโฆษณาที่บริษัทลีโอ เบอร์เนทท์ และต่อมาที่บริษัทเจดับบลิว เริ่มเขียนหนังสือที่นิตยสารอะเดย์โดยมีผลงานที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง "โตเกียวไม่มีขา" และมีผลงานต่อมาอย่างต่อเนื่อง
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 2, 2022
ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือบันทึกประสบการณ์แบบนี้สักเท่าไร ทั้งที่เมื่อก่อนชอบมาก มันเหมือน fed up นิดๆก็เลยไม่ค่อยได้หยิบมาอ่าน ยอมรับว่าหยิบเล่มนี้มาอ่านเพื่อเคลียร์ชั้น อ่านแล้วก็จะขายต่อ แต่พออ่านจบแล้วมันทำให้เราได้ฉุกคิดถึงอะไรหลายๆอย่างอยู่บ้างเหมือนกัน
ลอนดอนไดอารี่คือไดอารี่ของคุณนิ้วกลมเมื่อครั้งไปใช้ชีวิตระยะสั้นๆที่ลอนดอน ในเล่มพูดถึงชีวิตในลอนดอนแค่ประมาณ 10 วันเท่านั้นเอง เป็นการหยิบยกเอาสิ่งต่างๆที่ได้พบเจอมาเขียนเล่าออกมาผ่านมุมมองของคุณนิ้วกลม ซึ่งถ้าถามเรื่องสำนวนภาษา เราอ่านก็จะยังติดๆอยู่หน่อย รู้สึกว่ามุกที่สอดแทรกเข้ามามันเยอะเกินไป ทำให้อ่านไม่ลื่น แต่ก็อาจจะเพราะหนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี 2008 ด้วยล่ะมั้ง
แต่อยากจะบอกว่า เหตุการณ์ สถานที่ และผู้คนที่ผ่านเข้ามาในวงกลมชีวิตของคุณนิ้วกลมในระยะเวลา 10 วันที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือ สิ่งเหล่านั้นเหมือนเป็นอะไรสักอย่างที่เข้ามาบอกกล่าวเราในสิ่งที่เราไม่เคยรู้หรือสังเกตมาก่อน
ถ้าจะให้หยิบยกอะไรสักอย่างที่ชัดเจนที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องของศิลปะที่ดูเค้าจะให้ความสำคัญเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์ต่างๆ พื้นที่จัดแสดงดนตรี ภาพวาด ความสามารถพิเศษมากมาย พวกเค้าเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องไปเฟ้นหาเวทีใหญ่ๆเพื่อประกวดแล้วร้องห่มร้องไห้ให้คนอื่นสงสารเห็นใจ เค้ามีพื้นที่ที่เค้าสามารถแสดงออกได้เต็มที่ พื้นที่ที่ their passions are seen มันอาจจะเป็นเพราะ basic needs เค้าถูกตอบสนอได้ในระดับที่น่าพอใจ ที่เค้าเองไม่ต้องหาเช้ากินค่ำเพื่อหาเงินประทังชีวิต เค้าจึงสามารถออกมาทำในสิ่งที่เค้ารักและชอบได้อย่างอิสระ
ถ้าถามว่าชอบหนังสือเล่มนี้ไหม ก็คงจะกระอักกระอ่วน บอกไม่ถูกว่าชอบหรือไม่ชอบ แต่อย่างนึงเลยคือหนังสือเล่มนี้ทำให้เราคิดถึงลอนดอนมากๆ เหมือนสะกิดให้เราอยากออกเดินทางอีกครั้ง ลอนดอนเป็นสถานที่ที่เหมือนจะเต็มไปด้วยความทรงจำสำหรับเรา แต่ก็ไม่ขนาดนั้น เราคิดว่าเรายังอยากทำความรู้จักลอนดอนให้มากกว่านี้ เป็นเหมือนผู้ชายที่ดูหยิ่ง แต่ก็น่าค้นหา อยากรู้จัก อยากทักทาย
ถ้ามีโอกาสอยากไปโซโล่ลอนดอนคนเดียวสัก 1-2 วีค เดินมิวเซียม เดินตลาด หาของกิน วิ่งใน hyde park นอนอาบแดดซัมเมอร์ น่าจะสนุกดีเหมือนกันถ้าได้ออกเดินทางอีกครั้ง
ลอนดอนไดอารี่คือไดอารี่ของคุณนิ้วกลมเมื่อครั้งไปใช้ชีวิตระยะสั้นๆที่ลอนดอน ในเล่มพูดถึงชีวิตในลอนดอนแค่ประมาณ 10 วันเท่านั้นเอง เป็นการหยิบยกเอาสิ่งต่างๆที่ได้พบเจอมาเขียนเล่าออกมาผ่านมุมมองของคุณนิ้วกลม ซึ่งถ้าถามเรื่องสำนวนภาษา เราอ่านก็จะยังติดๆอยู่หน่อย รู้สึกว่ามุกที่สอดแทรกเข้ามามันเยอะเกินไป ทำให้อ่านไม่ลื่น แต่ก็อาจจะเพราะหนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี 2008 ด้วยล่ะมั้ง
แต่อยากจะบอกว่า เหตุการณ์ สถานที่ และผู้คนที่ผ่านเข้ามาในวงกลมชีวิตของคุณนิ้วกลมในระยะเวลา 10 วันที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือ สิ่งเหล่านั้นเหมือนเป็นอะไรสักอย่างที่เข้ามาบอกกล่าวเราในสิ่งที่เราไม่เคยรู้หรือสังเกตมาก่อน
ถ้าจะให้หยิบยกอะไรสักอย่างที่ชัดเจนที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องของศิลปะที่ดูเค้าจะให้ความสำคัญเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์ต่างๆ พื้นที่จัดแสดงดนตรี ภาพวาด ความสามารถพิเศษมากมาย พวกเค้าเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องไปเฟ้นหาเวทีใหญ่ๆเพื่อประกวดแล้วร้องห่มร้องไห้ให้คนอื่นสงสารเห็นใจ เค้ามีพื้นที่ที่เค้าสามารถแสดงออกได้เต็มที่ พื้นที่ที่ their passions are seen มันอาจจะเป็นเพราะ basic needs เค้าถูกตอบสนอได้ในระดับที่น่าพอใจ ที่เค้าเองไม่ต้องหาเช้ากินค่ำเพื่อหาเงินประทังชีวิต เค้าจึงสามารถออกมาทำในสิ่งที่เค้ารักและชอบได้อย่างอิสระ
ถ้าถามว่าชอบหนังสือเล่มนี้ไหม ก็คงจะกระอักกระอ่วน บอกไม่ถูกว่าชอบหรือไม่ชอบ แต่อย่างนึงเลยคือหนังสือเล่มนี้ทำให้เราคิดถึงลอนดอนมากๆ เหมือนสะกิดให้เราอยากออกเดินทางอีกครั้ง ลอนดอนเป็นสถานที่ที่เหมือนจะเต็มไปด้วยความทรงจำสำหรับเรา แต่ก็ไม่ขนาดนั้น เราคิดว่าเรายังอยากทำความรู้จักลอนดอนให้มากกว่านี้ เป็นเหมือนผู้ชายที่ดูหยิ่ง แต่ก็น่าค้นหา อยากรู้จัก อยากทักทาย
ถ้ามีโอกาสอยากไปโซโล่ลอนดอนคนเดียวสัก 1-2 วีค เดินมิวเซียม เดินตลาด หาของกิน วิ่งใน hyde park นอนอาบแดดซัมเมอร์ น่าจะสนุกดีเหมือนกันถ้าได้ออกเดินทางอีกครั้ง
July 5, 2019
อ่านได้เรื่อยๆ~ ชอบอ่านหนังสือการเดินทางเพราะได้เห็นได้รู้สิ่งใหม่ๆผ่านตัวหนังสือ จริงอย่างที่เขาว่า "โลกกว้างขวางเสมอ" ชอบที่พี่เอ๋นิ้วกลมไปเจอ quotes ที่อยู่บนผนังของสถานีรถไฟใต้ดิน 'go travel, see the sights, drink with friends, do day trips, meet new people, learn a language, find yourself, lost yourself, see the world and.. live your life' ---- จงใช้ชีวิต : )" ชอบจัง
September 30, 2022
พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม?
คำนี้มันกระแทกใจมากๆ
ตามมาเพราะเพลง บ้านเล็ก
และทำให้นึกถึงเพลง สองหมื่น อีกครั้ง
ผ่านมาสิบกว่าปี แต่ก็ทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่าง
หากมีเวลาว่าง ลองหาความสุขกันดูนะ
คำนี้มันกระแทกใจมากๆ
ตามมาเพราะเพลง บ้านเล็ก
และทำให้นึกถึงเพลง สองหมื่น อีกครั้ง
ผ่านมาสิบกว่าปี แต่ก็ทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่าง
หากมีเวลาว่าง ลองหาความสุขกันดูนะ
February 5, 2011
ชอบมากๆ เป็นหนังสือที่มองโลกในแง่ดี๊ดี สร้างแรงบันดาลใจ หลงรักศิลปะไปเลย
April 9, 2017
ดีสำหรับการทบทวนชีวิตตัวเอง มีมุขฮาๆ น่ารักๆตามสไตล์พี่นิ้วกลม
Displaying 1 - 5 of 5 reviews