Quan el pare d’en Xacobe li truca des de Galícia per dir-li que el seu avi és mort, ell s’acaba d’assabentar que ha de deixar el pis on ha viscut els darrers cinc anys al barri de Sant Antoni, a Barcelona. Sense pensar-s’ho, gairebé sense tenir temps de reaccionar, Xacobe emprèn un viatge de tornada a les arrels, als orígens, al si d’una família i d’un poble on no sempre s’ha sentit a pler. És, aquest retorn, el territori on afloren secrets i culpes; també algunes revelacions. Amb una prosa sintètica i alhora plena d’intensitats, L’enterrament és la primera novel·la de Gonzalo Hermo, que va ser mereixedor del Premi nacional de poesia jove Miguel Hernández i que ja s’ha convertit en una de les veus més destacades de la literatura gallega contemporània.
Licenciado en Filoloxía Galega, no 2010, e doutor en Lingüística Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, impartiu docencia nas universidades de Santiago de Compostela e na Universitat Autònoma de Barcelona. Vive en Barcelona, traballa no sector editorial e é profesor do curso anual de poesía da Escola de Lletres de Tarragona.
Os seus primeiros textos de creación viron a luz en revistas coma Dorna, Andar 21 ou Nova Ólisbos. En 2008 publicou unha colectánea de poemas na Revista das Letras do xornal Galicia Hoxe baixo o título Escola do resentimento.
Publicou varios libros de poemas. Pola súa obra, recibiu, entre outros, o Premio Xuventude Crea da Xunta de Galicia (2010), o Premio da Asociación Española de Críticas Literarios (2015), o Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía Nova Miguel Hernández (2015) ou o Premio de Poesía Afundación (2018).
Participou nos festivais internacionais de poesía de Córdoba (Arxentina), Ottawa (Canadá), Barcelona e Mallorca, entre outros. Ademais, traduce poesía galega contemporánea e é membro fundador da editora-libraría-espazo de creación Chan da Pólvora, con sede en Santiago de Compostela.
Traballou no Instituto da Lingua Galega, e é membro das Redes Escarlata.
Quite a disappointing, nice book, this first novel by the otherwise brilliant poet Gonzalo Hermo.
This is officially a short novel: so we can dismise the lack of depth in the characters, the complexities of the plot, the absence of progress and evolution. We can assume that these things may not find their room. But we can't locate other typical aspects of a short novel: no shocking ending, no beautiful, poetic writing, no mysterious scenes or unprecedent point-of-views.
No, this is the account of a granfather's burial ceremony in a Galician family. No less, but definitively no more. The first third of the book is smoothly, beautifully written (oh, Hermo has a great prowess with his words) and one starts to find interest in the main character and, even more, his partner. But the second third becomes rather boring, with a story buried (not the grandpa) amongst a dozen underdeveloped characters, which add very little to the book apart from the minimum size required to contest (and win) a short novel award. But one still hold hopes for a transforming ending that, unfortunately, never arrives.
Coincidentally, those last months of the second decade of the century were touched by a public discussion in Galician literary circles on whether authors could be blamed by their main characters opinions. Certainly the coincidences between author and main character are plenty: job, location, sexual orientation... But not the names. Are the negative aspects real too? His mother's mental health issues? His anxiety? His inability to understand basic aspects of daily life? Even worse, was the author able to imagine the dull, clumsy, death of his grandfather or this is just the quite-close-to-reality account of this unremarkable event? If this is fictional, how short is author's imagination? If it's real, more crucial life events than this would produce autobiographical books with some interest in the future: him, and us, and literature in general could wait until then.
Yes, flashes of humour. Yes, a solid literary object. But no much more. But I couldn't avoid a sad feeling when I closed the last page. And not because of his grandfather.
Malia que esta novela sexa curta, cumpre coa súa misión e, aínda que ao principio non tiña todas comigo, ao final soubo gañarme. Ademais, é unha novela fácil de seguir. Persoalmente, a historia mellora nos últimos capítulos. As reflexións e as lembranzas do narrador son un dos puntos fortes da novela e, por iso, gustaríame que afondase máis nas partes nas que fala de historias e personaxes pasados. Tamén é interesante a concepción que teñen os personaxes da vida nunha vila e todo o que iso supón. Ademais, gústame a forma de escribir do autor, xa que emprega unha linguaxe á vez poética e sinxela.
Estou coñecendo a #GonzaloHermo con este libro, e non vexades que tremendo pracer!! Aínda que o título, a algúns, os vote para atrás, por favor! Non cometades o erro e vos deixedes enganar, porque é un tremendo gozo facer esta viaxe con Xacobe (ou Gonzalo? 🤔) desde Barna a Galicia para acudir o enterro do seu avó. 📚 Foi tremendamente fácil meterme na historia do Libro porque vivina en primeira persona un par de veces. E non me refiero só a morte dun avó oí familiar cercano, que tamén, senon a todo o proceso e a todo o tsunami que desencadea a nivel persoal, e a nivel familiar... unha tremenda ola para a que non sempre estamos igual de preparados. Como remes, depende de moitas cousas, e como saias de ali vai a estar condicionado por unha chea de factores... 📚 Este é un deses libros que apetecenme comentar, compartir impresións, e tamen recomendar. Ainda que non son Xacobe entendin perfectamente moitos momentos nos que sentiu dudas, medo, noxo, nos que un chega a cuestionarse cousas que xa non teñen moito remedio, e tamen momentos nos que sabemos que tirando so un pouquiño do fio, sairán unha chea de cousas que non tés claro que poidan ocasionar. 📚 Necesito que leades este diario de Xacobe (ou de Gonzalo) e que volvades aquí a contarme as vosas impresións, ademáis é curtiño, e nunha tarde o papades enteiro. É unha gozada en serio!!! 📚 E a ti Gonzalo, pedirche que sigas escribindo e publicando novelas para que eu poida seguir disfrutando tanto a través dunha lectura. Gracias!!!