Noem me maar ouderwets maar ik heb het niet op al de hypes en boeken die er de laatste tijd verschijnen over het opvoeden van kinderen, en dan vooral “wat je als ouder allemaal misdoet waardoor je je kind met een levenslang trauma opzadelt tenzij je nu deze theorie gaat toepassen in je gezin”-mentaliteit 🤮
Maar als je schoonzus meewerkt aan een boek wil ik dat harde werk van haar toch wel eens lezen. Dat is dan ook de enige reden waarom ik dit boek las.
Laat me samenvattend zeggen dat het me zeer aangenaam heeft verrast, misschien omdat het in grote lijnen beschrijft hoe ikzelf het ouderschap zie 😁, maar vooral omdat ik nergens het belerend vingertje zag. Integendeel, de schrijfster beschrijft aan de hand van concrete situaties gegrepen uit haar praktijk, hoe je deze ook vanuit de ogen van het kind ook eens kan bekijken. Dit leidt tot een paar eyeopeners en zaken die ik in de toekomst toch ga meenemen.