กัมพูชาพริบตาเดียว

by นิ้วกลม

ผลงานเล่มที่สอง ของผู้เขียนหนังสือขายดี "โตเกียวไม่มีขา" กับการเดืนทางครั้งใหม่คนเดียวสามวันกับเรื่องราวที่มหัศจรรย์กว่าการได้พบ นครวัด สารพัดเหตุผลที่คนรอบข้างบอกว่า ไม่ควรเดินทางไปเขมรคนเดียว เพราะมันทั้งอันตรายและไม่สนุก แต่นิ้วกลมก็ยังเก็บกระเป๋าออกเดินทางโดยลำพัง และได้เก็บเรื่องราวของนครมหัศจรรย์แห่งนี้มาเล่าให้เราได้ฟังกันอีกครั้ง

Genres: Travel

232 pages, Paperback

First published October 1, 2005

About the author

นิ้วกลม หรือชื่อจริง สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ เข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาลที่เซนต์จอห์น และโรงเรียนเซนต์จอห์น ตามลำดับต่อมา
เรียนมัธยมต้นและปลายที่โรงเรียนบดิทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
และเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกร์มหาวิทยาลัย

ในด้านการทำงานได้เข้าทำงานโฆษณาที่บริษัทลีโอ เบอร์เนทท์ และต่อมาที่บริษัทเจดับบลิว เริ่มเขียนหนังสือที่นิตยสารอะเดย์โดยมีผลงานที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง "โตเกียวไม่มีขา" และมีผลงานต่อมาอย่างต่อเนื่อง

Reviews

[Arisa]

เสียดายที่ไม่ได้อ่านก่อนไปแบ็กแพ็กกับเพื่อน
ไปที่เดียวกัน แต่ต่างประสบการณ์ ต่างอารมณ์

[Kamons]

มีทั้งส่วนที่ชอบและไม่ชอบในเล่ม
ส่วนที่ชอบคือ เป็นประสบการณ์ร่วมกันเพราะเราเคยไปเสียมเรียบ และไปคนเดียวแบบนี้ด้วย !

แค่นี้แหละส่วนที่ชอบ
ส่วนที่ไม่ค่อยชอบ
ใช้ภาษาเยอะไป มันเพ้อๆ อ่ะ แต่ก็เป็นสไตล์นิ้วกลมอยู่แล้ว
และ
บางอย่างมันคือทัศนคติที่แย่มากเลย มันไม่ใช่ข้อเท็จจริงหรือประสบการณ์ที่เจอ มันน่าจะแก้ไขได้แหละ พิมพ์มาตั้งหลายครั้ง ล่าสุดคือปี 62
ก็ไม่เคยคิดจะแก้ไขเลยเหรอ อย่างเช่น

น61 ถนนสู่เสียมเรียบมีหลุมบ่อพอๆ กับหลุมสิวบนแก้มของเด็กสาวผู้ไม่ค่อยชอบล้างหน้า

มีโอกาสแก้ไขได้ก็น่าจะทำนะคะ

[Suchaw]

ในส่วนที่ชอบคือ ชอบท่อนที่กล่าวถึงเจ้าชายน้อย มันทำให้ขนลุกขึ้นมาเลย เพราะแต่ก่อนอ่านแล้วไม่เข้าใจ แต่หนังสือเล่มนี้ทำให้เข้าใจฉากนี้มากขึ้น

ความรู้สึกระหว่างอ่าน สัมผัสได้ถึงความสงบ และตื่นเต้นในบางเหตุการณ์ที่พบเจอ เพราะได้ลองนึกถึงตัวเองเมื่อได้อยู่ตรงนั้น เราจะทำตัวอย่างไรดี

หนังสืออ่านง่ายแต่ละบทสั้นๆ มีคำศัพท์ยากบ้างแต่ไม่เป็นปัญหา ส่วนมากจะเป็นคำทางศาสนามากกว่าที่อ่านยาก

[REMEMI3ER]

บันทึกการเดินทางคนเดียวครั้งแรกของพี่เอ๋ที่กัมพูชา ชอบเวลาที่ได้อ่านบทสนทนาและเรื่องราวเล็กๆน้อยๆที่พบเจอระหว่างทาง ได้เห็นมุมมองของคนๆนึงในสายตาที่เขามองโลกใบนี้ นอกจากปราสาทมากมายแล้ว ก็คงเป็นการพบกับผู้คนระหว่างทางนี่แหละที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้

[specialday]

คนเรามีเวลาประมาณ สองหมื่นวัน

ในแต่ละวันคุณใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง ?

[Theerasak Maneeneim]

กัมพูชาพริบตาเดียว เป็นเรื่องราวที่พี่เอ๋ (นิ้วกลม) ได้ตะลอนๆ ไปกัมพูชาด้วยตัวเอง เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือเล่มนึง

การไปเที่ยวของพี่เอ๋คราวนี้ ทำให้เราได้เห็นกัมพูชาตัวเป็นๆ (ใช้คำถูกไหมเนี่ย) ได้เห็นกัมพูชาในมุมที่ต่างไปจากหนังสือนำเที่ยว ได้เห็นนครวัดที่มากกว่านครวัด ได้เห็นปราสาทหินที่มากกว่าประสาทหิน เห็นความน่ารัก ความเรียบง่ายของกัมพูชา จนทำให้เราเองจากไปสัมผัสกัมพูชาด้วยตัวเราเองสักครั้ง

ปล.และแล้วหนังสืมของพี่เอ๋เล่มนี้ก็เป็นแรงบันดาลใจให้เราอยากไปเยือนกัมพูชาสักครั้งในชีวิต กุมภาพันธ์ เจอกันครับกัมพูชา

[Kubpam So]

หยิบปราสาทที่พี่เอ๋สร้างไว้เมื่อ 10 ปีก่อนขึ้นมาอ่าน บางเรื่องก็ยังร่วมสมัย--บางเรื่องก็ถูกตั้งคำถามมานานแล้ว บางเรื่องก็ร่วมอายุกับนักอ่าน--บางเรื่องเป็นพัฒนาการตามช่วงวัย ในขณะที่ตอนนั้นนักเขียนอายุ 20 ปลายๆ ปราสาทเล่มนี้อาจไม่ยิ่งใหญ่ แต่ก็คงเป็นจุดหมายของนักท่องเที่ยวมานักต่อนักแล้ว // เพิ่งอ่านครั้งแรกจริงๆ

[Natt]

อ่านในโครงการ Hula Hula Read 2010
อ่านความเห็น > http://www.bloggang.com/mainblog.php?...