มังกรเร้นฟ้า เล่ม 1

青龍圖騰 #1

by Huai Shang, 淮上, เฟื่อง (Translator)

แม้จะปฏิบัติธรรมใต้ร่มกาสาวพัสตร์มาสองปี หัวใจของซ่านเชาก็ไม่เคยสงบอย่างแท้จริงเลย

สองปีที่ความทรงจำขาดหาย สองปีที่ฝันร้ายคอยหลอกหลอน...
เขาฝันเห็นภาพชีวิตกลางทะเลทรายซ้ำๆ รวมถึงฉากสุดท้ายอันน่าสะพรึงกลัว คนที่เขาเรียกว่าอาจารย์กำลังเงื้อกระบี่ขึ้นแทงเขา

‘กระบี่ที่จะปลิดชีพเจ้าในวันนี้...คือหลงยวน’

ภาพสะเทือนขวัญขาดหายไปแค่นั้น เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกที เขาก็พบว่าตัวเองระเห็จจากกลางทะเลทรายทางเหนือ มานอนสลบอยู่หน้าอารามฉือเอินในนครฉางอัน มีกระบี่หลงยวนที่อาจารย์ใช้สังหารเขาวางอยู่ข้างกาย!

ใบหน้าของอาจารย์ไม่เคยปรากฏในความฝัน ไร้เงื่อนงำโดยสิ้นเชิงว่าจะตามหาคนคนนี้อย่างไร จวบจนเขาได้พบเซี่ยอวิ๋น ผู้บัญชาการกองราชวัลลภที่อวลอายด้วยบุคลิกชั่วร้าย ความรู้สึกเคยคุ้นจึงค่อยๆ กลับมาทีละน้อย

การตามหาดอกไม้วิเศษมาต่อชีวิตรัชทายาท ปริศนาเกี่ยวกับเซี่ยอวิ๋นและพลังลึกลับในร่างเจ้าตัว...เป็นโชคชะตาจริงหรือที่นำพาพวกเขามาพบกันอีกครั้ง และผลของการพบพานในครานี้จะจบลงเช่นเดิมหรือไม่?

Genres: Yaoi

312 pages, Paperback

Published November 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Huai Shang (English)
* 淮上 (Chinese)
* หวายซ่าง (Thai)

Reviews

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

ชอบน้อยกว่าที่คิด...ตอนแรกคิดว่าจะต้องรักมากๆ เคะควีนๆ เมะลูกหมา คนเขียนคือหวายซ่างคนแปลคือคุณเฟื่อง เราที่รักทั้งคู่จะต้องยกเรื่องนี้ขึ้นหิ้งแน่นอน! แต่ก็ไม่แฮะ...อาจจะเพราะระหว่างรอหนังสือมาถึงเราไปอ่านรีวิวคนอวยมาเยอะจนตั้งความหวังไว้สูงมากๆ พอไม่ได้อย่างที่หวังก็เฟล 5555555


>> มีสปอล์ยเล็กน้อย <<

เปิดมาเล่มแรก ตัวละครเยอะ ปริศนาเยอะ มันกลิ่นออกแนวนิยายสืบสวนเลยอ่ะ การทิ้งปมตามรายทาง ตัวเอกมีปมชาติกำเนิด และมีเรื่องความทรงจำที่หายไป อ่านแล้วก็แอบนึกถึงอาชญากรรมในม่านเมฆนะ รู้สึกเลยว่าเป็นสไตล์การเขียนของหวายซ่างมากๆ

ความรักสำหรับเราค่อนข้างแห้งเหือดนะเล่มนี้ จนเกือบๆ จบเล่มพระเอกถึงรู้ว่านายเอกไม่ใช่ผู้หญิง และคืออาจารย์ที่เขาตามหา
หวังว่าเล่มต่อไปจะเห็นพัฒนาการด้านความสัมพันธ์ของตัวละครหลักทั้งสอง (เห็นใจคนชอบเสพความรักหน่อย😂)

ภาษาแปลดีงามตามท้องเรื่อง สละสลวยแต่เข้าใจง่าย มีกลอนแทรกมาด้วย ชอบมากๆ (ส่วนตัวเป็นแฟนคุณเฟื่องอยู่แล้ว)

สนุกนะไม่ใช่ไม่สนุก เดินเรื่องดี ภาษาแปลก็ดี แต่จุดที่ทำให้ไม่ชอบคือหนึ่ง...เราว่าด้านความรักแห้งไป(อาจจะตามมาเล่มอื่นๆ ต้องรอดู) สอง...เราไม่ค่อยรู้สึกผูกพันหรือชื่นชอบตัวละครพระเอกหรือนายเอก น่าจะเป็นเพราะวิธีเล่าเรื่องแบบภาพรวม และตัวละครที่เยอะ ปริศนาเยอะ มีอีเว้นยิบย่อยเยอะ ทำให้โฟกัสอยู่ที่หลายคน บางอีพีเรารู้สึกเหมือนพระนายเป็นตัวประกอบด้วยซ้ำ จุดนี้เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเราเพราะทำให้เราไม่ค่อยอยากติดตามเรื่องต่อ 😂

หวังว่าเล่มที่สองเราจะชอบมากกว่าเล่มหนึ่ง

[Uminaka16 · Rating 3 out of 5]

อ่านจบเล่ม 1 ไปแบบงวยงง ปริศนาเต็มไปหมด แค่เรื่องบัวหิมะก็งงแล้วว่าตอนแรกนายเอกมีอยู่ 1 ดอก เอามาให้พระเอกกินเสียเปล่า แล้วตอนหลังไปตามหาดอกสุดท้ายของแผ่นดินให้ควั่ก ทั้งที่ตัวเองก็รู้อยู่แล้วว่าต้องใช้ ทำเพื้ออะไรเนี่ย ?

สำนวนแปลแปลกๆ ไม่จีนโบราณเท่าที่ควร บทสนทนาขัดๆ

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

กดมาเพราะเป็นคนแต่งเดียวกับอาชญากรรมรักในม่านเมฆ พระเอกเป็นหลวงจีนและเป็นลูกศิษย์ของนายเอก นายเอกแก่กว่าหลายปี เนื่อเรื่องเป็นแนวต่อสู้ยุทธภพบวกชิงบัลลังก์ช่วงบูเช็คเทียน มีปมเยอะไปหมด สำนวนการแปลบางทีแปลกๆ นิดหน่อย บางคำพูดเหมือนจีนปัจจุบันและก็ปนจีนโบราณ แต่ก็ไม่แย่มากยังอ่านสนุกอยู่ อ่านไปก็คิดถึงเหรียญทองแดงปราบพิภพ แต่นายเอกไม่ปากร้ายเท่านั้นนะ

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

ดีใจมากๆ ที่ไปตามหาซื้อนิยายเรื่องนี้มาจนได้ ยอมรับว่าเริ่มต้นคือชอบลายเส้นบนปกเท่านั้นจริงๆ คุณหวายซ่างเป็นใคร คุณเฟื่องเป็นใคร ไม่รู้จัก เรื่องย่อเป็นยังไงไม่รู้เลย รู้แค่ปกสวยมาก เราซื้อ พออ่านแล้วสมมงปกสวยมากๆ เราดีใจมากๆ ที่เราได้ซื้อ เป็นนิยายที่เรายกขึ้นหิ้งเลยค่ะ เราชอบมากๆ

เล่มแรกเรื่องราวเริ่มตั้งแต่หลวงจีนน้อยที่ถูกพามาทิ้งไว้ที่วัดสองปีแล้ว แต่ใจไม่เคยสงบเลยเพราะคอยแต่จะฝันเห็นคนๆ หนึ่งพยายามจะฆ่าตัวเองมาตลอด แล้วก็ภาพตัดแค่นั้น จนวันหนึ่งได้เห็นหน้าผู้บัญชาการกองราชวัลลภนั่งรถม้าผ่านมาก็แบบ เฮ้ย ต้องคุยกับพี่เค้า เราว่าเรารู้จักพี่เค้า แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา พี่เค้าบอกไม่รู้จักกันนี่ แต่หลังจากนั้นก็มีเหตุให้ต้องมาเจอกันอีกเรื่อยๆ แบบไม่ได้ตั้งใจ ทำให้สองชีวิตต้องพัวพันกันไปไม่สิ้นสุด หมดเรื่องนั้นมีเรื่องนี้โผล่มาอีก

บรรยากาศเริ่มเรื่องมาเป็นนิยายสืบสวนนิดๆ สำหรับเรา เรื่องภูมิหลังซ่านเชาแล้วหนึ่ง ภูมิหลังเซี่ยอวิ๋นอีกหนึ่ง แล้วยังมีเรื่องบัวหิมะอีกหนึ่ง เริ่มเรื่องยอมรับว่าเราจับประเด็นอะไรไม่ได้เลยค่ะ พอยต์ของเรื่องคืออะไร พระเอกเป็นใคร นายเอกเป็นใคร ทำไมมาบรรจบกันได้ มาเลี้ยงดูกันได้ยังไง เล่มนี้ยังไม่ค่อยได้พูดถึงเท่าไหร่ หลักๆ จะเป็นเรื่องชิงอำนาจในวังหลวงกันมากกว่า เช่นเรื่องลอบปลงพระชนม์รัชทายาทที่พลิกไปพลิกมา กับเรื่องที่คฤหาสน์หลอมกระบี่ (ส่วนตัวชอบฉากสืบคดีของน้องหมาเร้ก) เรียกว่ายังไม่เข้าเรื่องของพระเอกนายเอกเท่าไหร่ เลิฟไลน์เป็นศูนย์ เห็นหลายรีวิวขัดใจตรงนี้ สำหรับเราไม่อะไร ก็พระเอกยังเป็นหลวงจีนน้อยอยู่เลย (ตอนแรกเรายังเดาไม่ออกใครพระเอกนายเอกด้วยซ้ำ ปักโพมั่วมาก แต่บังเอิญฟลุ๊คถูก เพราะอย่างที่บอกได้นิยายเรื่องนี้มาแบบแบลงค์ๆ 55555) จะเข้าเลิฟไลน์ทั้งที่เป็นพระมันก็กระไรอยู่มั้ยนะ เรียกว่าคู่นี้เขาสโลว์เบิร์นแล้วกันค่ะ

เลิฟไลน์ของเรื่องจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราเลย เพราะลำพังเนื้อเรื่องมันก็ยังน่าติดตามสำหรับเราอยู่ แม้จะต้องยอมรับว่ายังหาพล็อตหลักไม่เจอก็เถอะ แต่ก็เดาๆ ว่าน่าจะเรื่องการเมืองราชสำนักแหละ พิมังกรน่าจะช่วยน้องหมาเร้กไว้แหละ เดาๆ ไว้แบบนี้

ตัวละครก็แบบ โอ้ จอร์จ เยอะแยะไปหมดเลย จำไม่หมด ตอนอ่านก็จะต้องพลิกไปพลิกมาหน่อย หลังๆ ก็จำแค่ตัวหลักๆ ก็พอ คาแรกเตอร์พระเอกสำหรับเราค่อนข้างชัดว่าเขาเป็นคนซื่อตรง มั่นคง หนักแน่นดั่งหินผามากๆ แต่กับนายเอกเรายังมองไม่ออกเท่าไหร่ว่าเขาเป็นคนยังไง ปากเขาจะพูดตลอดว่าเขาคลั่งไคล้ในอำนาจ ทรัพย์สิน เงินทอง ตำแหน่งอะไรต่างๆ แต่ใจเรามันคอยแต่จะคิดว่า ไม่หรอก พิมังกรไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก แอคติ้ง เพราะคนที่เป็นแบบนั้นจริงๆ ปกติในนิยายเขาต้องไม่พูดสิ ไม่แสดงออกสิ ณ ตอนนี้จนจบเล่มหนึ่งเราก็เลยยังคิดว่าเขาแอคติ้งอยู่นั่นเอง แต่เรื่องที่เขาภักดีกับฮองเฮามากๆ นี่ไม่สงสัยเลย แต่ก็ยังคิดว่าพิมังกรเป็นคนดีอยู่นะ 55555 เค้าแอคติ้งแหละแก (ยอมรับว่าไบแอส เพราะหลงพิมังกรตอนปลอมเป็นสาวน้อยมากๆ แบบ เธอขา ยัยคนน่ารักขา ยัยคนสวยขา)

มีตัวละครหนึ่งที่เราง้งงงกับการปรากฏตัวของเขา นั่นคือ ตาเด็กหัวแดงจิ่งหลิงคนนั้น แบบ เอ็งแค้นฝังหุ่นอะไรกับพิมังกรขนานนั้นก่อน ด้วยในตัวเรื่องที่เล่าไม่ค่อยละเอียด มาถึงก็มาฟาดกันโบ้มๆ แล้วก็เจ็บแล้วก็แยกย้ายกันไปทั้งแบบนั้น ก็เลยไม่เคลียร์เท่าไหร่ว่า เอ๊า ไอ่หมา เอ็งมาเอาไร้ มาแย่งบัวหิมะก็แย่งไปสิ จะมาตีพิมังกรทำมั้ย

ส่วนที่เราชอบแบบสุดๆ แบบชอบมากๆ คือการแปลค่ะ จากนี้เราขอติดตามเป็นแฟนคลับคุณเฟื่องเลย แปลดีเหลือเกิน ใช้คำภาษาไทยเก่งมาก แปลกลอนจีนเป็นกลอนไทยก็เก่งมากๆ เช่นกัน บางคำเราเหมือนไม่เคยเห็นในนิยายไทยด้วย หรือเรายังอ่านหนังสือไม่เยอะไม่รู้นะ แต่เรา���ด้เห็นคำแปลกๆ แต่สวยๆ เยอะแยะเลยในนิยายแปลเรื่องนี้ อ่านสนุก อ่านรู้เรื่อง ไม่ต้องแปลไทยเป็นไทย ต้องยกประโยชน์อีกส่วนหนึ่งนอกจากนักเขียนที่แต่งมาสนุกอยู่แล้วให้คุณเฟื่องเลยค่ะ ประทับใจมากจริงๆ

อ่านสนุกมาก เพลินมาก วางไม่ลงมากๆ ขออีกตอนแล้วจะนอนไม่เคยมีอยู่จริง ตั้งแต่เริ่มอ่านนิยายเรื่องนี้ก็นอนตีสองตีสามทุกวัน เพราะคุณหวายซ่างตัดจบตอนได้ค้างคาตลอดๆ เลยค่ะ แงงงง

ต่อเล่ม 2.

[Jayjay · Rating 3 out of 5]

ขอยอมรับว่า ซื้อตามกระแสมาจริงๆ แต่เนื้อเรื่องเฉยๆมาก ถ้าดูซีรี่ย์จีนย้อนยุคเยอะจะสามารถเดาได้ว่าจะเกิดขึ้นต่อ พระเอกคลั่งรักตั้งแต่ต้น นายเอกสายซึน ก็รักแหละดูออก แต่ปากแข็ง มีฉาก trigger ด้วย มันไม่ค่อยสุดซักอย่าง ศึกชิงบัลลังก์ก็เฉยๆ แบบเดาได้ ไม่มีหักมุมอะไร ความรักก็เฉยๆ เพราะนายเอกหยิ่งๆ แบบจะหวานก็หวานไม่สุด แต่จบดีนะ รวมๆแล้วไม่คุ้มกับเวลาที่ไปตามหาซื้อหนังสือ แบบกว่าจะได้มาาา และเวลาที่อ่านไป ให้ 3 ดาวพอ

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

เปิดมาก็เอาเลยไม่มีออเดิร์ฟเข้าเมนคอร์สทันที ค่อนข้างเร็วแต่จังหวะการอ่านจะกระตุกหน่อยเพราะสงสัยบริบทตลอดหรือบุรุษไหนกำลังพูด (น่าจะผิดที่ฉันเอง555)

แปลกตรงเราคิดว่าตัวเองจะต้องหลงงงกับความลึกลับน่าเสน่หาแต่อ่านจริงบทแรกก็เห็นเฉลยแล้วเหลือแค่วิธีถอดสมการเท่านั้นว่าจะทำยังไง พอเป็นอย่างนี้ความตื่นเต้นในการอ่านก็ลดลง มันมีบางช่วงบางตอนที่เรา ‘โอเค’ ‘ได้’ ‘ตามใจเลย’ 😂 บุคลิกตัวเอกยังไม่มั่นคงมีจุดขี้เล่นแล้วสลับไปขึงขัง เหมือนพยายามให้เห็นความอบอุ่นในความเย็นชาแต่ไม่เห็นจะรู้สึกงั้นเท่าไหร่

อ่านไปอ่านมาคิดเล่นๆ ว่าหวายซ่างน่าจะชอบละครเวทีนะ ฉากใหญ่ๆ คนเยอะ ล้นๆ (ในแง่ดี) ละก็ชอบเล่นกับความทรงจำคนน่ะ

มันมีอันนึงในการบรรยายที่ตลกสำหรับเราคือ การเขียนให้ตัวเอกเอะใจแต่ก็แค่เอะใจนะไม่ทำไรต่อ แบบ อ่อๆ เคๆ แล้วมูฟซีน 555555 น่าจะสื่อถึงความใสซื่อในตัวละครแต่ตลกเรื่องที่สงสัยเกี่ยวกับเพศน่ะสิ แม่นางเสียงแหบพร่า ปลายเสียงของเขาเจือความลุ่มหลง บลาๆๆ เกย์แพนิกสุด 555555555

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

ดูเป็นงานที่มีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆหลายอย่างที่เราจะชอบอยู่เยอะมาก แบบรู้จักกันมาก่อน แยกกันแล้วกลับมาเจอกันใหม่ คนนึงเป็นผู้มีอำนาจในราชสำนัก คนนึงเป็นหลวงจีนอันนี้ก็้น่าสนใจ เปิดตัวมาดีน่าค้นหา

แต่ๆๆๆ การเล่าเรื่องไม่น่าสนใจเลย เหมือนจะมีรายละเอียดไม่เยอะนะ แต่เล่าน่าเบื่อมาก เหตุการณ์เดียวตอนหลังนี่เล่าไม่ถึงไหนซะที การที่ 2 คนกลับมาเจอกันแล้วมีเหตุให้เดินทางร่วมกันไปจนถึงเจอเรื่องราวสืบคดีต่างๆ จุดเชื่อมต่อเหตุการณ์พวกนี้มันยังไม่สมู้ทสำหรับเรา มันไม่เนียนพอให้เราเชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันจะนำไปสู่เรื่องถัดๆมาได้เลย

ถ้านักเขียนเล่ากระชับ น่าสนใจกว่านี้น่าจะอ่านสนุกกว่านี้อะ เสียดาย แต่ก็พึ่งอ่านจบแค่เล่มเดียว

สรุป เล่มแรก ยังเฉยๆอยู่ ไม่ว้าว ไม่แย่แค่เหนื่อยจะอ่าน.

[MustNotBeNamed · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้สนุก เขียนดีภาษาสละสลวยมาก แปลก็เข้าใจง่าย แต่ไม่ค่อยฟินคู่นี้เท่าไหร่ ไม่ค่อยมีบทหวานมีบ้างตอนท้ายๆเรื่องเพราะทั้งเรื่องนายเอกไม่เล่นด้วย เนื้อเรื่องเข้มข้นแต่โมเม้นท์น้อย ออกแนวการเมืองและบู๊ซะมากกว่า NCแบบบรรยายมีแค่3ตอนได้ ที่เหลือจะมีเล่มสุดท้ายซึ่งเป็นแบบเข้าโคม ชอบตัวละครพระเอกคืออ่านแล้วจะอินและเข้าใจว่าซ่านเชาคิดอะไรรู้สึกอย่างไร ส่วนนายเอกเซี่ยอวิ๋นให้ความรู้สึกเหมือนผู้หญิงสวยร้ายเย็นชาซะมากกว่า อิมเมจไม่ค่อยแมนเท่าไหร่
เนื้อเรื่องให้ 10/10 โรแมนซ์คู่พระนาย 6/10

[TuRuKa · Rating 4 out of 5]

เล่มแรกปูเรื่องมากำลังดี เป็นแนวแบบที่ชอบเลย แนวชิงบัลลังก์เนี่ย แต่มาแบบเรื่อยๆไปหน่อย ทำให้อ่านๆวางๆ ไม่ได้อ่านต่อเนื่องมาก