Konkurenci się pani pozbyli

Zofia Wilkońska #4

by Jacek Galiński

Zofia Wilkońska, wywołując wokół siebie sensację, uzyskuje zainteresowanie i poparcie pew-nych grup społecznych. Nie umyka to uwadze polityków, którym zależy na liderach mogących przyciągnąć wyborców. Zofia otrzyma propozycję startu w nadchodzących wyborach parla-mentarnych z ramienia Polskiej Partii Emerytów. Czy podejmie wyzwanie, połknie bakcyla kampanijnego oraz co ją spotka w politycznym piekiełku – tego będzie można się dowiedzieć z czwartej części przygód zażywnej staruszki.

Genres: Audiobook, Crime, Polish Literature

352 pages, Paperback

First published February 24, 2021

Reviews

[Ksiazkosfera · Rating 1 out of 5]

Oj słabiutko. Jak pierwsze 3 części bardzo mi się podobały to ta jest po prostu na siłę. Nie nie i jeszcze raz nie

[Matiiiii · Rating 1 out of 5]

It was so bad that I wanna give you a 0⭐ but thats not possible so I give you a 1⭐.

Tak upolitycznionej lektury (bez względu na to, czy zgadzam się z autorem) nie czytałem bardzo długo i przekazanie swych poglądów w sposób po prostu niesmaczny powoduje, że ta książka była fatalna.

[Jakprzezokno Jola · Rating 3 out of 5]

Komedie kryminalne to nie moja bajka. Nie czuję tej parodii. Jednak z irytującą starszą panią wreszcie się trochę polubiłam, a ona w tej części nawet pokazała swoją ludzką twarz. Mnóstwo było tutaj nawiązań do obecnej sytuacji politycznej, ekonomicznej i społecznej, wiele przytyków do naszych polityków.
Zagadka nie jest jakoś mocno wyszukana, ale ciekawa. Fabuła trochę skacze po wątkach, jest dosyć luźna, humorystyczna, chociaż mnie nie śmieszyła za bardzo. Jednak jestem pod tym względem bardzo surowym recenzentem i ciężko mnie w tej kwestii zadowolić.
Całkiem ciekawa była to książka, ale bez szału. Jest to mimo wszystko chyba najlepsza komedia kryminalna jaką czytałam.

[Sanna · Rating 2 out of 5]

Do lektury "Konkurenci się pani pozbyli" po poprzednich, nie najlepszych - eufemistycznie rzecz ujmując - doświadczeniach z książkami o Zofii Wilkońskiej przystąpiłam bez większego przekonania i, o, bogowie.

Doznałam zaskoczenia.

Przede wszystkim język uległ wyraźniej poprawie, kiedy pierwszy raz się zaśmiałam niemal się przestraszyłam, bo jednak nie była to reakcja towarzysząca mi podczas lektury pierwszych dwóch tomów. A tu nie dość, że złote myśli naszej Zofii bywały całkiem zabawne ("Miałam ochotę skręcić mu kark, choć nie wiedziałam, czy to możliwe w przypadku osób nieposiadających kręgosłupa"), to znalazłam i takie, które kiedyś, gdy już wprowadzę w czyn plan produkowania makatek z błyskotliwymi cytatami z polskich pisarzy wyhaftuję sobie, oprawię i powieszę w widocznym miejscu ("Przed stoczeniem się w otchłań ratowało mnie tylko to, że nie było mnie stać na żadne nałogi").

Sama Zofia Wilkońska nie zmienia się zanadto, o, nie. Wciąż taka sama arogancka, wścibska i przekonana o własnej nieomylności i o tym, że cały świat wstrzymuje oddech, wpatrując się w nią z zazdrością i podziwem. Wciąż przepełniona niechęcią, by nie rzec nienawiścią do ludzi, wciąż nieżyczliwa, wciąż pozwalająca sobie na wiele (a, ukradnę kwiatki z klombu, co komu po kwiatkach, tak sobie nieużytecznie rosną w centrum miasta!). Ale jakoś to aż tak jak w poprzednich częściach nie razi, i nawet mam koncepcję, czemu.

Oto nasza Zofia idzie w politykę, z właściwa sobie bezkompromisowością wkracza do sejmu jako przedstawicielka Partii Emerytów, i podejrzewam, że na tle naszego dość bezlitośnie sportretowanego politycznego światka jej cechy charakteru po prostu się jakoś szczególnie nie wyróżniają. A nawet wręcz przeciwnie, mam wrażenie, że Jackowi Galińskiemu się rysunek postaci nieco rozmył, ponieważ pani Wilkońska wykazuje się od czasu do czasu nietypową, jak na nią, empatią, współczuciem czy otwartością,stając się w tych chwilach, jak mniemam, reprezentantką poglądów autora.

Polityczne bagienko, w którym taplamy się wraz z bohaterką, jest bardzo nasze i nie raz, nie dwa, złapałam się na myśli, że bardzo jestem ciekawa, jak się ta książka zestarzeje. Gdy już minie te parę lat, dzisiejsze afery zostaną zastąpione nowymi, ci, co teraz brylują na salonach odejdą, nadejdą jacyś nieznani nam dziś nowi... czy przyszli czytelnicy zrozumieją wszelkie puszczone do nich oczka, czy będą potrafili rozszyfrować, "co autor miał na myśli"? Ba, miewałam wrażenie, że nawet dzisiejsi czytelnicy - zwłaszcza ci, którym, jak niżej podpisanej, z polityką niekoniecznie jest po drodze - mogą mieć problemy ze zrozumieniem, kto jest w tej książce kim. Czy po latach okaże się, że można czytać tę powieść jako satyrę na politykę, jako tragikomiczną parodię, równie dobrze pasującą do każdej rzeczywistości, czy przeciwnie, gdy rzeczywistość się zmieni z książki nie zostanie wiele? Naprawdę jestem ciekawa.

Zagadka kryminalna... cóż, jak zwykle. Trochę nie rozumiem, czemu te książki są nazywane "komediami kryminalnymi", skoro kryminału w nich tyle, co kot napłakał. Niby jest trup, ale nie wiadomo, czy była zbrodnia, do połowy książki nie zajmuje się tym nawet sama bohaterka, a jak się już zaczyna zajmować to, pyk! - i mamy rozwiązanie, owszem, osoba sprawcy może zaskoczyć, ale... no, cóż, nie jest to ani bardzo kryminalna, ani bardzo komedia, moim zdaniem, rzecz jasna.

Podsumowując - osób, które czytały poprzednie części nie zachęcam, ponieważ prawdopodobnie nie muszę. Osobom, które nie czytały radzę zacząć od pierwszej części. Może się okazać, że Zofia Wilkońska jest bohaterką z ich bajki, i że doskonale czują się w wykreowanym przez Jacka Galińskiego świecie, w którym autor co i rusz puszcza do nich oko. Może się okazać, że nie jest. Zawsze lepiej sprawdzić to na tomie pierwszym, a nie czwartym.

[Book Hoarding Dragon · Rating 5 out of 5]

Przerażająco trafne.

[Monika · Rating 3 out of 5]

Pani Zofia Wilkońska uderza ponownie, niestety tym razem... słabiej. Póki były morderstwa, gangsterzy, więzienia itp., to jeszcze jakoś było interesująco, ale tym razem najaktywniejsza polska emerytka zabiera się za politykę. Polityki ogólnie nie lubię, ale zniosłabym jej trochę w imię dobrej zabawy, gdyby nie to, że niestety wszystko to już było: w memach, na portalach społecznościowych, w kabarecie. Autor pokusił się o wykorzystanie dobrze już wyświechtanych karykatur władzy, przez co troszkę zapachniało nudą. Mamy więc posła Szeregowego, Ministra Obrony Narodowej i jego młodych chłopców, są aluzje do standardowych już przekrętów. A Wilkońska jakaś taka mniej wyraźna, ale może już się do niej przyzwyczaiłam.

Książka średnia, daję jednak 3 gwiazdki za to, że mimo wszystko, kilka razy udało mi się zaśmiać.

[sylwia · Rating 1 out of 5]

1,5⭐️

[Maria · Rating 3 out of 5]

Mocno się zawiodłam. Książka ma wyśmiewać polską politykę, widzianą oczami sprytnej emerytki. Trzeba przyznać że niektóre momenty bawią, aczkolwiek tutaj większość treści przyprawia o ciarki żenady. Wyznanie miłości pana prezesa🦆 do głównej bohaterki jest mocno naciągane, nijak ma się do całej tresci - mnie osobiście nie rozbawiło. Odnoszę wrażenie, że książka została napisana "na siłę" co sprawia że seria traci cały swój urok.

[Oxfordka · Rating 4 out of 5]

Pani Zofia wychodzi z więzienia! Radość jest tym większa, że od razu z pierdla trafia na ławy poselskie, gdzie jej zadaniem będzie wprowadzić Polską Partię Emerytów do Parlamentu! Jej postulaty są proste:
"Wszystkim emerytom ma się żyć lepiej,
nikogo nie wolno szykanować,
nikogo nie wolno faworyzować,
I najważniejsze: wszyscy emerycie dostana podwyżki!"

Kto zatem będzie najwierniejsza grupą odbiorców pani Zofii? Oczywiście emeryci! Zanim jednak do tego dojdzie, starsza pani będzie musiała iść po przysłowiowych trupach do celu. W tym przypadku nie jest to jedynie powiedzenie, ale fakt. Pani Zofia na początku nie była brana pod uwagę. W trójce osób, które miały startować w wyborach parlamentarnych, zabrakło nazwiska Zofii Wilkońskiej. Dopiero po tajemniczej śmierci jednego z kandydatów, główna bohaterka otrzyma swoją szansę.

Kontrowersyjna staruszka widzi w tym swoją szansę na poprawę życia emerytów, do których ona sama się zalicza. Wszystkie obietnice jakie składa, w większości tyczą się osób starszych, którzy dzięki niej, czują się bezprawnie, w związku z czym, wszczynają burdy, sieją postrach wśród młodzieży i doprowadzają do ogólnego chaosu.
"Gdy szłam na przystanek, zauważyłam, że niektórzy młodzi ludzie na widok grupek emerytów przechodzą na drugą stronę ulicy. W autobusie natomiast zaobserwowałam zadziwiającą okoliczność: żaden młody człowiek nie siedział. Wszystkie miejsca były zajęte przez starsze osoby!"

Czy Zofia wiedziała, że głoszone przez nią obietnice, jej wyborcy uważają za pewnik po jej wygranej? Czy zdawali sobie sprawę z tego kogo tak na prawdę popierają? Nie od dziś wiadomo, że główna bohaterka na pierwszym miejscu ceni sobie swoje własne dobro, a dopiero potem martwi się od pozostałych. Jak będzie tym razem?

Cóż mogę napisać... Książka "Konkurenci się pani pozbyli", którą napisał Jacek Galiński, nie podbiła mojego serca tak mocno jak trzeci tom. Są tu jednak elementy, które sprawiły, że ta część uplasowała się w top 3. Wydaje mi się, że autor dzięki swojej twórczości mógł wyrazić swoje zdanie na temat panującej sytuacji w kraju. Jest tu sporo wątków, które ewidentnie mogłabym podpiąć do niejednej postaci z polskiej sceny politycznej.

Oprócz ideologicznych aspektów, można się też doszukać sytuacji, które dotknęły cały świat. Jest tu wiele powiązań z wydarzeniami, które dzieją się na naszych oczach. Ta część pod tym względem odbiega od pozostałej trójki. Wprowadza w fabułę rzeczywistą sytuację w kraju i na świecie, co nie za bardzo występowało w poprzednich tomach. To może zniechęcić potencjalnego czytelnika, ale równie dobrze zaintrygować go i zachęcić do czytania.

KONTYNUACJA RECENZJI NA BLOGU:
https://oxfordka.blogspot.com/2021/02...

[Marta · Rating 5 out of 5]

Nikt z fikcyjnych postaci literatury nie potrafi mnie tak rozbawić, jak Pani Zofia. Choć sytuacja polityczna, którą komentuje wywołuje raczej śmiech przez łzy, pani Zofia tak ją ujmuje, że są to łzy ze śmiechu.

[Jola (czytanienaplatanie) · Rating 5 out of 5]

„Konkurenci się pani pozbyli” to już czwarta część cyklu z szaloną emerytką Zofią Wilkońską. I znowu okazuje się, że gdzie diabeł nie może, tam kobietę pośle, szczególnie tak bezpardonową, dociekliwą i żwawą jak, kultowa już, Zofia.

Bo gdzieżby lepiej spełniła się nasza emerytka, niż w polityce? Przecież to tu najlepiej smakuje kiełbasa wyborcza, a obok takiego smakołyku kobieta nie mogłaby przejść obojętnie. A jak już polityka, to od razu wielkiego kalibru. Zofia zostaje posłem na Sejm z partii emerytów, reprezentując, a jakże, najbliższą swemu sercu grupę społeczną.

Przekonuje się, że polityka jest niczym bagno pełne jadowitych węży, ale również koryto pełne pokus i korzyści, z którego można czerpać pełnymi garściami, jeśli się przymknie oko na przepisy prawa i zasady moralne. Kim okaże się Zofia? Czy idealistką walczącą o polepszenie losu swoich wyborców, czy też zwycięży w niej pazerność i chęć uszczknięcia z tego słodkiego tortu możliwości, który sam wpada w jej ręce?

Wokół Zofii zawsze dzieje się dużo, więc i tym razem nie obejdzie się bez wielu komplikacji, zabawnych sytuacji i wątku kryminalnego, w który zaangażuje się całym sercem. Autor przedstawia nam zazwyczaj rzeczywistość w krzywym zwierciadle, ze sporą dozą sarkazmu i ironii, lecz tym razem codzienność życia politycznego będąca fantazją literacką wydaje się nie ustępować w niczym rzeczywistości.

I to wszystko byłoby szalenie zabawne, gdyby nie było tak strasznie prawdziwe. Ale cóż, prócz śmiechu, czasem podszytego obawą, złością, czy bezsilnością, nam pozostało?

[booksbybookaholic · Rating 4 out of 5]

3,5/5
W mojej opinii była to jedna z lepszych części przygód naszej kochanej Zofii. Co prawda wątek kryminalny nie usatysfakcjonował mnie (i wielu innych czytelników, co widać po opiniach). Zdecydowanie za mało było tu jakiegokolwiek śledztwa a część zagadki nie została nawet rozwiązana do końca książki. Mam nadzieję, że w kolejnych częściach autor jeszcze wróci do tego wątku. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i już czuję, że następne części dostarczą nam niemałych wrażeń.
Bardzo podobały mi się nawiązania do polityki, to właśnie one najczęściej doprowadzały mnie do śmiechu.
Generalnie uważam że książka jest idealną lekturą na odstresowanie. Zapewnia dużo rozrywki, ale trzeba do niej podchodzić bardziej jako do komedii niż do kryminału.

[Monika · Rating 3 out of 5]

Nie tak zabawna jak reszta, ale akcja tocząca się w obecnych czasach nie miała szans taka być, o czym uczciwie uprzedzono. ;)

[Natalia · Rating 3 out of 5]

„Konkurenci się w Pani Pozbyli” Jacka Galińskiego to już czwarta część przygód irytującej starszej Pani -Zofii Wilkońskiej. Tym razem przebojowa emerytka spróbuję swoich sił w polityce, gdzie wstępując do polskiego parlamentu, będzie walczyć o lepszy byt dla Emerytów. Ci, co znają poprzednie losy, głównej bohaterki doskonale wiedzą, że ona nie odpuści, jeśli nie osiągnie celu. Myślę więc, że niejeden polityk mógłby pozazdrościć jej niebywałej konsekwencji i uporu.
Będą strajki, afera węglowa, śmierć i oczywiście śledztwo, które przeprowadzi nie kto inny, a sama Wilkońska. Jak to się wszystko skończy, tego nie mogę i nie chcę zdradzić. Zapewniam jednak, że zakończenie potrafi zaskoczyć.
Książka "Konkurenci się Pani Pozbyli” jest napisana w takim samym stylu jak trzy poprzednie. Choć uważam, że w tej jest zdecydowanie więcej komedii i groteski niż kryminału. Autor zdecydowanie więcej uwagi poświęcił na opisanie tego, co się dzieje teraz w Polsce niż kwestii rozwikłania śmierci jednego z partyjnych kolegów energicznej emerytki. Język czy sposób opowiadania jest tak samo zabawny i cięty, jak to ma miejsce w poprzednich książkach z tej serii. Nie raz można parsknąć śmiechem w głos, ale już nie z powodu tego, że coś jest zabawne, lecz tego, jak w bardzo trafny sposób autor opisuje naszą rzeczywistość. A ona, jak wszyscy wiemy, nie jest zbyt kolorowa.
Podsumowując, mam mieszane uczucia, co do tej książki, bo niby sporo w niej literackiej fikcji, ale też i gorzkiej prawdy o politycznym piekiełku, które wylewa się ostatnio z każdej możliwej strony. Nie wiem czy chciałam o tym czytać akurat w tej książce. Oczekiwałam od tej pozycji czegoś innego, czegoś, co mnie zaskoczy, oderwie, pozwoli odetchnąć, jednak tego nie znalazłam. Co nie zmienia faktu, że czekam na kolejne losy Zofii Wilkońskiej, a Was zapraszam do lektury i wyrobienia sobie własnej opinii na jej temat.

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

Po długim czasie rozłąki z Zofią Wilkońską postanowiłam do niej powrócić. Byłam bardzo ciekawa co u niej słychać. Szczerze wam powiem, że trochę martwiłam się o naszą bohaterkę. U babci, jak to u babci zawsze dużo się dzieje. W czwartej części jej przygód "Konkurenci się pani pozbyli" starsza pani ma ręce pełne roboty. Tym razem ostro się napracuje. Nie będzie miała ani chwili na odpoczynek. Nasza babcia zajmie się polityką. Czy wyjdzie jej to na zdrowie?
Znalazłam tutaj mnóstwo zabawnych tekstów. Zofia Wilkońska jest najlepszą starszą panią. Zawsze wszystko robi tak dobrze, że aż wszyscy mają jej dosyć. Czy sprawdzi się w polityce? Wypłynie na szerokie wody. Tego się po niej nie spodziewałam. Babka na stare lata szaleje. Dzięki Zofii miałam przyjemność poznać politykę od kuchni. Byłam bardzo ciekawa, czy przyciągnie do siebie wyborców. Otrzyma pewną propozycję od Polskiej Partii Emerytów. Co tam się będzie działo, to głowa mała. Warto poznać tę historię.
Oczywiście znalazłam tutaj również pewną zagadkę kryminalną, a to za sprawą pewnego starszego dżentelmena. Zofia jest idealnym tropicielem teorii spiskowych. Jaki spisek tym razem wykryje?
Jeżeli lubicie śmiać się podczas czytania książek lub słuchania audiobooków, to idealnie trafiliście. Zofia Wilkońska sprawi, że popłaczecie się ze śmiechu.
Jacek Galiński w idealny sposób wymyślił swoją główną bohaterkę. Zasługuje na medal. Zofia Wilkońska jest bardzo satyryczną postacią, która powinna przypaść wam do gustu. Mam nadzieję, że kiedyś zobaczymy tę bohaterkę na małym ekranie.
"Konkurenci się pani pozbyli" jest idealną książką na poprawę humoru. Masz zły dzień, to sięgnij po Zofię Wilkońską. Krzepka babka postawi cię na nogi.

[Kasia Panda · Rating 3 out of 5]

Pani Zofia wychodzi z więzienia i bierze się za politykę. Autor mocno pojechał po pewnej partii. W książce jest wiele nawiązań np. do sławnego "Spieprzaj dziadu". Zauważyłam, że to bardzo przeszkadza innym czytelnikom. A mi się to tak bardzo w oczy nie rzucało. Książka jak książka. Nie byłabym w stanie się obrazić nawet jakby obrażał papieża. Wciagnelam audiobooka w 2 wieczory. Nie wiem czy komedia kryminalne do mnie trafiają, ale ta część podobała mi się bardziej niż wcześniejsze części. Nie mogę jednak przeżyć jednej rzeczy.

Nie wierzę, że po tym tomie powstaje kolejny tom. Pani Zofia w tym tomie (uwaga spojler)
.....
..
Umiera..

Więc na co nam kolejny tom ?

------

Moje oceny wcześniejszych tomów, nie wskazywały, że sięgnę po czwarty tom tej komedii kryminalnej o pani Zofii. A jednak.

Przed dodaniem opinii popełniłam największy błąd i przeczytałam inne opinie na temat tej książki. I teraz się zastanawiam czy autor wplątując wykreowaną postać z pani Zofii faktycznie chciał być stronniczym i wyrazić twoja nieskromne zdanie na temat polityki. Czy był stronnicowy? Nie wiem. Dużo wzmianek o faktycznych zdarzeniach miało miejsce nawet sam tekst "spieprzaj dziadu". Jednak ja nie chcę w to wnikać i ocenia książkę jako historia wymyśloną.

Moją opinie i oceny na temat książki ratuje jak zwykle audiobook pani która czytała książkę miała w sobie tyle fantastycznej energii "starszej pani", że tego typu książka, której nie byłam nigdy fanką, naprawdę chciało mi się słuchać.

Widziałam już że powstała kolejny tom i jeśli tylko audiobook się pojawi to po niego sięgnę, ale już powoli mam dość pani Zofii i jej przygód.

[booktrowertyzm Dominika Kiprowska · Rating 4 out of 5]

Drugi raz dałam sobie, w swojej czytelniczej karierze, szansę przeczytania komedii kryminalnej. Nie jest to niestety „mój” gatunek, więc postaram się ocenić tę książkę obiektywnie.

Treść czyta się lekko, cały tekst jest spójny i zachowany ciąg wydarzeń. W moim odczuciu jednak jest pewien wątek niedokończony, a przynajmniej nie daje mi spokoju - po prostu w połowie się urwał, a wydawałoby się, że jest głównym „sprawcą zamieszania”.

Główna bohaterka ma niesamowitą charyzmę i wytwarza wokół siebie intrygującą aurę.

Sama historia jest interesująca, ale nie trzyma w napięciu, więc zdecydowanie polecałabym ją osobom, które w życiu osobistym mają wiele sytuacji stresowych czy po prostu wiele się u nich dzieje, a nie chcą odrzucać książek na drugi plan. Ta historia świetnie się nada, żeby zapomnieć o trudach życia czy innych kłopotliwych sytuacjach. Polecałabym też na prezent starszym osobom.

[Marcelina · Rating 3 out of 5]

3.5

Dostrzegłam jak Pani Zofia Wilkońska zmieniła się od pierwszej części. Kieruję się innymi wartościami, a jej życie jest o wiele barwniejsze. Są jednak rzeczy, które się nie zmieniają. Nasza bohaterka zawsze jest w centrum wydarzeń i zaszczyca nas swoimi wyjątkowymi komentarzami.

Uwielbiam wątek polityczny, genialne nawiązania do sytuacji w naszym kraju. Pani Bobek i szeregowy poseł mnie rozłożyli na łopatki.

Nie usatysfakcjonował mnie wątek kryminalny. Pozycja podejmowała głównie tematy polityczne, a motyw morderstwa był niezbyt pogłębiony, jakby był drugorzędny, choć książka jest reklamowana jako komedia kryminalna.

Nie można jej odmówić oryginalnego i zabawnego zakończenia.

Mimo wszystko, dobrze się przy niej bawiłam i z niecierpliwością czekam na kolejne części!

[strangeerecenzuje · Rating 3 out of 5]

Zdecydowanie nie będzie to moja ulubiona cześć tej serii. Znacznie mniej tutaj śmiechu i nawet gdzieś uciekła zagadka kryminalna, ale darzę Panią Zofię taką sympatią (szczególnie w interpretacji Elżbiety Kijowskiej), że i tak spotkanie to mogę zaliczyć do raczej przyjemnych. Czasem tylko człowiek nie wiedział czy śmiać się, czy płakać, kiedy nieco przerysowane wydarzenia aż za bardzo przypominały te, które dzieją się wokół nas.

[Korcia · Rating 5 out of 5]

Czwarta część przygód Zofii Wilkońskiej jest udana, błyskotliwa, nieoczywista, zabawna, ale też absurdalna, fascynująca i irytująca. Bawiłam się przednio i chwilowo zaspokoiłam swój apatyt na przygody naszej bohaterki, ale tylko chwilowo. Z niecierpliwością wypatruję kolejnej części i mam nadzieję, że Zofia będzie żyła nam nawet sto pięćdziesiąt lat!
https://korcimnieczytanie.blogspot.co...

[Maks · Rating 3 out of 5]

To było dobre guilty pleasure, ale nie tak dobre jak poprzednie, które czytałem, ale jednocześnie to jest chyba najlepsza komedia kryminalna, którą czytałem. Chociaż z tym kryminałem to też tak średnio, bo więcej tu jest dążenia do dojścia do władzy niż szukania kto zabił. Ale rozwiązanie było tak absurdalne i pojęcia nie mam jak do tego doszło.

Fabuła przypomina trochę taki sen, który ma się w czasie wysokiej gorączki.

[emilka_samborska · Rating 3 out of 5]

Książka wydaje mi się najgorszą częścią z całej serii o pani Zofii Wilkońskiej
Napewno nie tak śmieszna jak poprzednie części mimo to ciekawa (i głupia jak zawsze 😂)
Momentami była nawet absurdalna co nie uprzyjemniało czytania książki
Jeśli autor wypuści następne części to napewno sięgnę, ale narazie cieszę się że mam za sobą te książki

[Urszula · Rating 4 out of 5]

Pani Zofia polityczka? W tym tomie po prostu konałam z Polski dla Starców i całej idei partii Pani Zofii. Prześmieszny komentarz do odcieni polskiej polityki, jak zwykle w najlepszym wydaniu. Autor głosem Pani Zosi robi naprawdę genialne podsumowania przywar naszego rządu, a nawiązania do przeróżnych afer i przekrętów są doskonałe.

[Oleandrowa · Rating 3 out of 5]

3,5/5

Pani Zofia nieco mniej zadziorna niż na początku swoich przygód. Niemniej jednak trzyma klasę, jak na elegancką emerytkę przystało.
Duży plus za polityczne smaczki, uśmiech często temu towarzyszył.

[Alex · Rating 4 out of 5]

Jak na razie najsłabsza część z całej serii ://
Z jakiegoś powodu bardzo dłużyło mi się czytanie jej i czasami może była i w jakiś sposób męcząca?
Jednak mimo wszystko dalej potrafiła rozbawić i trafnie nawiązać do obecnej sytuacji politycznej :D

[Pebro · Rating 1 out of 5]

Miało być wesoło. Niestety humor pojawia się, ale czyta się toto dość ciężko. Humor mało wyszukany, opierający się na sytuacji politycznej. Spodziewałem się czego więcej niż historyjek rodem ze szkolnego kabaretu.

[Ewelina (Lanniczek)]

DNF 96 stron.

Nie miałam wrażenia że czytam satyrę polityczna a raczej wywody autora na temat jego poglądów politycznych. Pisałam się na komedie kryminalna, a nie polityczną. Do tego nawet nie śmieszną.
Już poprzednia książka autora wydawała mi się pisana na siłę.

[bookolożka · Rating 3 out of 5]

3.5

[beti_czyta · Rating 4 out of 5]

Świetna książka na poprawę humoru :-)

[Kate · Rating 1 out of 5]

Zawiodłam się na całej linii. Poza kilkoma tekstami Zofii, jest polityka, prezes i temu podobne dyrdymały. Pieniądze wyrzucone w bagno sejmowe, i zmarnowane 5 godzin czytania.