What do you think?
Rate this book
บุปผาคืนเมือง #2
บุปผาคืนเมือง เล่ม 2
หนึ่งคือท่านอ๋องแม่ทัพหนุ่มผู้มีจิตใจเร่าร้อนฮึกเหิม
หนึ่งคือคุณชายเจ้าสำราญที่ทำตัวเสเพลมากรักมาทั้งชีวิต
คนทั้งสองที่แต่เดิมไม่เกี่ยวข้องกันกลับบังเอิญ ต้องมาร่วมทางกันด้วยเหตุผลอันหลากหลาย ในการเดินทางที่มุ่งสู่เตียนหนาน เผชิญความเป็นตายร่วมกัน ความเกลียดชังอีกฝ่ายเมื่อแรกเริ่มต่อมาจึงกลับกลายเป็นรู้ใจ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามธรรมชาติอย่างที่ควรเป็น น่าเสียดายที่เมื่อความจริงค่อยๆ เปิดเผย อันตรายระหว่างทางก็ยิ่งเพิ่มขึ้น มิอาจแยกแยะว่าผู้ใดมิตรผู้ใดศัตรู กระทั่งฐานะของคนรักที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมา ยังแปรเปลี่ยนเป็นวุ่นวายซับซ้อน
เชื่อหรือไม่เชื่อ ช่างยากที่จะเลือกนัก
หนึ่งคือคุณชายเจ้าสำราญที่ทำตัวเสเพลมากรักมาทั้งชีวิต
คนทั้งสองที่แต่เดิมไม่เกี่ยวข้องกันกลับบังเอิญ ต้องมาร่วมทางกันด้วยเหตุผลอันหลากหลาย ในการเดินทางที่มุ่งสู่เตียนหนาน เผชิญความเป็นตายร่วมกัน ความเกลียดชังอีกฝ่ายเมื่อแรกเริ่มต่อมาจึงกลับกลายเป็นรู้ใจ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามธรรมชาติอย่างที่ควรเป็น น่าเสียดายที่เมื่อความจริงค่อยๆ เปิดเผย อันตรายระหว่างทางก็ยิ่งเพิ่มขึ้น มิอาจแยกแยะว่าผู้ใดมิตรผู้ใดศัตรู กระทั่งฐานะของคนรักที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมา ยังแปรเปลี่ยนเป็นวุ่นวายซับซ้อน
เชื่อหรือไม่เชื่อ ช่างยากที่จะเลือกนัก
408 pages, Paperback
3 people are currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 5, 2021
อ่านตัวอย่างแล้วชอบลักษณะตัวละครพระนาย (ถึงจะสับสนว่าใครพระใครนาย) เลยสอยมาค่ะ
เรื่องโพเนี่ย เหมือนเป็นจุดให้ลุ้นของเรื่องประมาณหนึ่งเลยนะ ขอไม่บอกโต้ง ๆ ในรีวิวนี้นะคะ ใครอยากรู้โอใส่ให้ด้านล่างน้า
มู่เยี่ยนเฟยเป็นท่านอ๋องแม่ทัพ (อ่านแล้วโอเข้าใจว่าเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องจากการดำรงตำแหน่งแม่ทัพนะ ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ แต่ถ้าโอเข้าใจผิดแย้งได้เลยนะคะ) มีอาวุธเป็นดาบสีดำขนาดใหญ่ เขาได้รับบาดเจ็บทำให้ใช้กำลังภายในไม่สะดวก มาพักฟื้นที่วัดชิงเฟิงชั่วคราวก่อนจะไปทำภารกิจทตามที่ฮ่องเต้สั่ง แต่ดันมาเจอเข้ากับเถาหราน คุณชายเจ้าสำราญเสียก่อน
เถาหราน คุณชายรองของบ้านคหบดีที่ทำธุรกิจด้านผ้าสิ่งทอ นิสัยไม่เอางานเอาการต่างจากพี่ชายคนโต ชอบไปขลุกตัวอยู่หอคณิกาและหอชายงาม (เถาหรานได้ทั้งหญิงและชายค่ะ) ดื่มเหล้าเที่ยวเตร่ไปวัน ๆ พ่อก็โกรธสิ สั่งโบยและลงโทษให้ไปอยู่วัด และบังเอิ๊ญ ไปเจอกับมู่เยี่ยนเฟยคนงามเข้าพอดี
เถาหรานเมา ๆ เคลิ้ม ๆ เห็นมู่เยี่ยนเฟยอยู่ใต้ต้นท้อก็นึกไปว่าต้องเป็นเซียนดอกท้อแหง ก็คนเมาอะเนอะ บวกกับนิสัยเจ้าชู้ พี่ก็จีบกะลิ้มกะเหลี่ยเลย มู่เยี่ยนเฟยก็ไม่พูดอะไร ปรายตารังเกียจเถาหรานพร้อมสะบัดก้นหนีไป เหมือนจะไม่อะไร แต่ที่จริงท่านแม่ทัพอาฆาตค่ะ กลับที่พักแล้วก็สั่งองครักษ์ว่า เจื๋อนมันทิ้งซะ
ลางมรณะมาเยือนเถาหรานแล้ว แต่ค่ะแต่ เถาหรานไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ฝีมือก็พอรับประทานได้ แทนที่จะโดนเล่นงาน พี่ท่านเลยเล่นงานคนของท่านแม่ทัพกลับมา (แถมยังมีหน้ามาจีบท่านแม่ทัพต่ออีก) มู่เยี่ยนเฟยก็รู้สึกว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดา ก็ส่งคนไปแอบสืบประวัติเถาหราน แต่ก็สืบไม่ค่อยได้อะไรเท่าไรนักค่ะ แต่มู่เยี่ยนเฟยต้องออกเดินทางต่อแล้ว ก็เลยชวนเถาหรานไปด้วยกันเสียเลย มู่เยี่ยนเฟยไม่ได้ไว้ใจเถาหรานนะคะ แต่คิดว่าคนคนนี้รู้เรื่องเส้นทางดี มีฝีมือ (เถาหรานเดินทางไปตรวจสาขาร้านที่อยู่ต่างเมืองบ่อย ๆ) ก็น่าจะใช้งานได้ เถาหรานก็อิดออดถามว่ามีข้อตอบแทนอะไรล่ะ เงินไม่ค่อยสนนะเพราะรวยแล้ว ท่านแม่ทัพก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นตัวเขาเองเป็นไง เถาหรานน้ำลายหก ตอบตกลงคนงาม ใจง่ายไปเสียอย่างนั้นเลยเชียว
ระหว่างเดินทางมู่เยี่ยนเฟยก็โดนคนลอบฆ่าหลายครั้ง ก็ได้เถาหรานช่วยให้รอดพ้นไปได้ สองคนนี้ก็เริ่มสนิทกัน เห็นนิสัยใจคอมากขึ้น เถาหรานจากเดิมที่รู้สึกว่ามู่เยี่ยนเฟยเป็นพวกบ้าอำนาจ ถนัดแต่สั่งการ ไม่ถนัดปฏิบัติงานจริง แต่พอได้ร่วมเดินทางจริง ๆ ก็เห็นฝีไม้ลายมือของมู่เยี่ยนเฟยก็อดยอมรับนับถือในใจไม่ได้ ส่วนมู่เยี่ยนเฟยก็เห็นความสามารถของเถาหราน ก็ได้รู้ว่าคนคนนี้ไม่ได้เป็นแค่คุณชายที่เอาแต่เล่นอย่างเดียว เถาหรานมีความสามารถพึ่งพาได้กว่าที่คิด และถึงแม้เถาหรานจะทำเหมือนโอ้โลมจีบมู่เยี่ยนเฟยตลอด แต่ก็ไม่ทำอะไรเกินขีดความอดทนของท่านแม่ทัพ โดยรวมสองคนนี้ก็เลยอยู่ด้วยกันรอดจนไปถึงจุดหมาย
เอาละ ทุกคนน่าจะรู้ พอถึงจุดหมาย แล้วคำสัญญาของมู่เยี่ยนเฟยล่ะ สรุปเขาได้กันยัง ฮ่า ๆ ยังค่ะยัง เรื่องยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร แต่ว่าสองคนนี้ก็สนิทแนบชิดกันประมาณหนึ่งแล้วค่ะ แถมกลายเป็นว่าตั้งแต่แนบเนื้อกัน มู่เยี่ยนเฟยก็มีท่าทีต่อเถาหรานเปลี่ยนไปพอสมควร มีอาการรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมากขึ้น หวงประมาณหนึ่งเลย ส่วนเถาหรานก็เปลี่ยนค่ะ เปลี่ยนจากรุกเป็นถอยมากขึ้น เอิ๊ก
โอคิดว่าเรื่องนี้เน้นตัวละคร เน้นความสัมพันธ์พระนายมากกว่าเน้นเนื้อเรื่อง คือมันมีเนื้อเรื่องนะคะ แต่ว่าจะไม่เล่าลงลึกถึงรายละเอียดว่าตัวละครทำอะไรบ้างหนึ่งสองสามสี่ จะไม่ละเอียดขนาดนี้ จะเล่าคร่าว ๆ ให้เห็นความเป็นไปมากกว่า จุดเด่นของเรื่องนี้คือการคาดเดา ตั้งแต่คาดเดาตำแหน่งพระนายแล้วล่ะ คาดเดาความลับที่แต่ละคนซ่อนไว้ บอกเลยว่าแต่ละคนไม่ธรรมดาเลยค่ะ เรื่องก็จะพลิกไปเรื่อย ๆ โอว่ามันไม่ถึงกับเป็นแนวหักมุมนะ คือก็เดาได้ประมาณหนึ่ง อย่างเถาหราน คนที่อ่านตัวอย่างก็น่าจะพอเดาอะไรบางอย่างได้ประมาณหนึ่งเลย แต่ก็ยังอ่านแล้วลุ้น ยังมีอะไรหลายอย่างที่ชวนแปลกใจ โดยรวมอ่านสนุกเลยค่ะ
เรื่องหลักเกี่ยวกับการชิงอำนาจในวัง ตัวละครหลักเด่น ๆ มีฮ่องเต้ รัชทายาท และองค์ชายสี่ สามคนนี้ก็จะใช้มู่เยี่ยนเฟยที่กุมอำนาจทหารเป็นเบี้ยสำคัญ แต่มู่เยี่ยนเฟยเองก็ใช่ย่อย เขาเป็นคนเก่งและมีความสามารถคนหนึ่ง ไม่ปล่อยให้คนอื่นจูงจมูกง่าย ๆ
ก็ต้องเตรียมหนทางรอดไว้เผื่ออนาคตตัวเองเหมือนกัน
ตัวเอกสองคนนี้นิสัยต่างกันพอสมควร
มู่เยี่ยนเฟยจะเป็นคนพูดตรง บอกคำไหนคำนั้น เป็นคนซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองจนอ่านแล้วตกใจ แต่โอชอบมากเลยค่ะ มีหลายคำพูดของเขาที่อ่านแล้วโดนใจสุด ๆ แต่ยกมาไม่ได้เพราะจะสปอยล์เนื้อเรื่อง
ส่วนเถาหราน ตรงกันข้ามกับมู่เยี่ยนเฟยเลย ลื่นไหลไปตามสถานการณ์ ดูเป็นคนสบาย ๆ อะไรก็ได้ไปหมดทุกอย่างจนดูคล้ายขาดหลักการ เหมือนไม่เคยจริงจังหรือจริงใจกับอะไร แต่อ่านเนื้อเรื่องแล้วจะเข้าใจเหตุผลนะคะว่าทำไมเขาเป็นคนแบบนี้ เป็นคนที่อาจทำให้ขัดใจบ้างในบางเหตุการณ์ แต่ก็ทำให้นึกสงสารได้มากเช่นกัน
โดยรวมโอชอบนิสัยทั้งคู่เลยค่ะ เป็นตัวละครในลักษณะที่โอชอบ ไม่งี่เง่า ไม่อ่อนแอ ไม่เจ้าอารมณ์ยึดตัวเองเป็นใหญ่ รู้จักมองภาพรวมไม่มองแค่ในมุมของตัวเอง และรู้จักทำความเข้าใจอีกฝ่าย
โอว่าเรื่องนี้หวานนะ แต่จะหวานแบบโหด ๆ หน่อย ประโยคบอกรักคือการบอกฆ่า ฮ่า ๆ มีโมเมนต์พระนายค่อนข้างมาก ฉากมีพอประมาณเลย สองคนนี้เขาไม่มีขงเขิน แบบ อยากแล้วใช่มั้ย มาเลย อะไรงี้ พระนายทันกันดี คู่นี้รักร้อนแรง ดุดันค่ะ
ด้านเนื้อหา ความหนัก โอคิดว่าด้วยความที่เขาไม่ได้เน้นรายละเอียดแผนการการห้ำหั่นชิงบัลลังก์หรือรูปแบบชิงไหวชิงพริบ มันก็เลยจะมีจุดที่รู้สึกว่า เอาง่าย ๆ ดื้อ ๆ เลย ตรงนี้โอก็เลยหักคะแนนไปหน่อย แต่ถ้าถามว่าโอชอบไหม โอชอบนะคะ และก็อยู่ในกลุ่มของนิยายที่อยากแนะนำบอกต่อค่ะ อย่างที่บอกชอบนิสัยพระนายทั้งคู่ ค่อนข้างประทับใจความรักของคู่นี้ แล้วเรื่องก็ไม่เชิงว่าเบา เรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติกดรามาค่ะ โอให้ที่ 3.5 ดาว จริง ๆ เกือบจะปัดขึ้นสี่แล้วแหละ แต่มันก็มีจุดที่ยังทำให้ลังเลอยู่
สำนวน โอคิดว่าบางประโยคอ่านแล้วไม่แน่ใจความหมาย โอคิดว่ามันน่าจะเป็นความหมายอีกอย่างมากกว่า แต่ตรงนี้โอก็เดานะคะ อาจจะไม่ใช่อย่างที่โอคิดก็ได้ บางประโยคอ่านแล้วงง ๆ รูปประโยคบางประโยคจะแปลก เพราะมันไม่เป็นประโยค เหมือนเขาละประธานในจุดที่ไม่ควรละหรือละไม่ได้ แต่มีไม่มาก บางช่วงติดการเว้นวรรคไปหน่อยทำให้อ่านไม่ลื่น ส่วนคำผิด โอเจอจุดเดียวนะ และคิดว่าสามารถเกลาให้สละสลวยได้มากกว่านี้อีกนิด บางทีจะเจอคำซ้ำใกล้ ๆ กันที่ถ้าอ่านติ��กันแล้วจะสะดุด จดมาบางส่วนไว้ข้างล่างนะคะ
อ่านจนจบแล้ว โอเข้าใจว่าชื่อเรื่อง ‘บุปผาคืนเมือง’ น่าจะมีที่มาจากชื่อรองของ มู่เยี่ยนเฟย ที่ชื่อ เฟยฮวา (บุปผาที่ปลิดปลิว)
อ่าน blog https://bit.ly/3wq3znv
โอเค สำหรับโพสิชัน ตำแหน่งบนล่าง
เรื่องโพเนี่ย เหมือนเป็นจุดให้ลุ้นของเรื่องประมาณหนึ่งเลยนะ ขอไม่บอกโต้ง ๆ ในรีวิวนี้นะคะ ใครอยากรู้โอใส่ให้ด้านล่างน้า
มู่เยี่ยนเฟยเป็นท่านอ๋องแม่ทัพ (อ่านแล้วโอเข้าใจว่าเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องจากการดำรงตำแหน่งแม่ทัพนะ ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ แต่ถ้าโอเข้าใจผิดแย้งได้เลยนะคะ) มีอาวุธเป็นดาบสีดำขนาดใหญ่ เขาได้รับบาดเจ็บทำให้ใช้กำลังภายในไม่สะดวก มาพักฟื้นที่วัดชิงเฟิงชั่วคราวก่อนจะไปทำภารกิจทตามที่ฮ่องเต้สั่ง แต่ดันมาเจอเข้ากับเถาหราน คุณชายเจ้าสำราญเสียก่อน
เถาหราน คุณชายรองของบ้านคหบดีที่ทำธุรกิจด้านผ้าสิ่งทอ นิสัยไม่เอางานเอาการต่างจากพี่ชายคนโต ชอบไปขลุกตัวอยู่หอคณิกาและหอชายงาม (เถาหรานได้ทั้งหญิงและชายค่ะ) ดื่มเหล้าเที่ยวเตร่ไปวัน ๆ พ่อก็โกรธสิ สั่งโบยและลงโทษให้ไปอยู่วัด และบังเอิ๊ญ ไปเจอกับมู่เยี่ยนเฟยคนงามเข้าพอดี
เถาหรานเมา ๆ เคลิ้ม ๆ เห็นมู่เยี่ยนเฟยอยู่ใต้ต้นท้อก็นึกไปว่าต้องเป็นเซียนดอกท้อแหง ก็คนเมาอะเนอะ บวกกับนิสัยเจ้าชู้ พี่ก็จีบกะลิ้มกะเหลี่ยเลย มู่เยี่ยนเฟยก็ไม่พูดอะไร ปรายตารังเกียจเถาหรานพร้อมสะบัดก้นหนีไป เหมือนจะไม่อะไร แต่ที่จริงท่านแม่ทัพอาฆาตค่ะ กลับที่พักแล้วก็สั่งองครักษ์ว่า เจื๋อนมันทิ้งซะ
ลางมรณะมาเยือนเถาหรานแล้ว แต่ค่ะแต่ เถาหรานไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ฝีมือก็พอรับประทานได้ แทนที่จะโดนเล่นงาน พี่ท่านเลยเล่นงานคนของท่านแม่ทัพกลับมา (แถมยังมีหน้ามาจีบท่านแม่ทัพต่ออีก) มู่เยี่ยนเฟยก็รู้สึกว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดา ก็ส่งคนไปแอบสืบประวัติเถาหราน แต่ก็สืบไม่ค่อยได้อะไรเท่าไรนักค่ะ แต่มู่เยี่ยนเฟยต้องออกเดินทางต่อแล้ว ก็เลยชวนเถาหรานไปด้วยกันเสียเลย มู่เยี่ยนเฟยไม่ได้ไว้ใจเถาหรานนะคะ แต่คิดว่าคนคนนี้รู้เรื่องเส้นทางดี มีฝีมือ (เถาหรานเดินทางไปตรวจสาขาร้านที่อยู่ต่างเมืองบ่อย ๆ) ก็น่าจะใช้งานได้ เถาหรานก็อิดออดถามว่ามีข้อตอบแทนอะไรล่ะ เงินไม่ค่อยสนนะเพราะรวยแล้ว ท่านแม่ทัพก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นตัวเขาเองเป็นไง เถาหรานน้ำลายหก ตอบตกลงคนงาม ใจง่ายไปเสียอย่างนั้นเลยเชียว
ระหว่างเดินทางมู่เยี่ยนเฟยก็โดนคนลอบฆ่าหลายครั้ง ก็ได้เถาหรานช่วยให้รอดพ้นไปได้ สองคนนี้ก็เริ่มสนิทกัน เห็นนิสัยใจคอมากขึ้น เถาหรานจากเดิมที่รู้สึกว่ามู่เยี่ยนเฟยเป็นพวกบ้าอำนาจ ถนัดแต่สั่งการ ไม่ถนัดปฏิบัติงานจริง แต่พอได้ร่วมเดินทางจริง ๆ ก็เห็นฝีไม้ลายมือของมู่เยี่ยนเฟยก็อดยอมรับนับถือในใจไม่ได้ ส่วนมู่เยี่ยนเฟยก็เห็นความสามารถของเถาหราน ก็ได้รู้ว่าคนคนนี้ไม่ได้เป็นแค่คุณชายที่เอาแต่เล่นอย่างเดียว เถาหรานมีความสามารถพึ่งพาได้กว่าที่คิด และถึงแม้เถาหรานจะทำเหมือนโอ้โลมจีบมู่เยี่ยนเฟยตลอด แต่ก็ไม่ทำอะไรเกินขีดความอดทนของท่านแม่ทัพ โดยรวมสองคนนี้ก็เลยอยู่ด้วยกันรอดจนไปถึงจุดหมาย
เอาละ ทุกคนน่าจะรู้ พอถึงจุดหมาย แล้วคำสัญญาของมู่เยี่ยนเฟยล่ะ สรุปเขาได้กันยัง ฮ่า ๆ ยังค่ะยัง เรื่องยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร แต่ว่าสองคนนี้ก็สนิทแนบชิดกันประมาณหนึ่งแล้วค่ะ แถมกลายเป็นว่าตั้งแต่แนบเนื้อกัน มู่เยี่ยนเฟยก็มีท่าทีต่อเถาหรานเปลี่ยนไปพอสมควร มีอาการรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมากขึ้น หวงประมาณหนึ่งเลย ส่วนเถาหรานก็เปลี่ยนค่ะ เปลี่ยนจากรุกเป็นถอยมากขึ้น เอิ๊ก
โอคิดว่าเรื่องนี้เน้นตัวละคร เน้นความสัมพันธ์พระนายมากกว่าเน้นเนื้อเรื่อง คือมันมีเนื้อเรื่องนะคะ แต่ว่าจะไม่เล่าลงลึกถึงรายละเอียดว่าตัวละครทำอะไรบ้างหนึ่งสองสามสี่ จะไม่ละเอียดขนาดนี้ จะเล่าคร่าว ๆ ให้เห็นความเป็นไปมากกว่า จุดเด่นของเรื่องนี้คือการคาดเดา ตั้งแต่คาดเดาตำแหน่งพระนายแล้วล่ะ คาดเดาความลับที่แต่ละคนซ่อนไว้ บอกเลยว่าแต่ละคนไม่ธรรมดาเลยค่ะ เรื่องก็จะพลิกไปเรื่อย ๆ โอว่ามันไม่ถึงกับเป็นแนวหักมุมนะ คือก็เดาได้ประมาณหนึ่ง อย่างเถาหราน คนที่อ่านตัวอย่างก็น่าจะพอเดาอะไรบางอย่างได้ประมาณหนึ่งเลย แต่ก็ยังอ่านแล้วลุ้น ยังมีอะไรหลายอย่างที่ชวนแปลกใจ โดยรวมอ่านสนุกเลยค่ะ
เรื่องหลักเกี่ยวกับการชิงอำนาจในวัง ตัวละครหลักเด่น ๆ มีฮ่องเต้ รัชทายาท และองค์ชายสี่ สามคนนี้ก็จะใช้มู่เยี่ยนเฟยที่กุมอำนาจทหารเป็นเบี้ยสำคัญ แต่มู่เยี่ยนเฟยเองก็ใช่ย่อย เขาเป็นคนเก่งและมีความสามารถคนหนึ่ง ไม่ปล่อยให้คนอื่นจูงจมูกง่าย ๆ
ก็ต้องเตรียมหนทางรอดไว้เผื่ออนาคตตัวเองเหมือนกัน
ตัวเอกสองคนนี้นิสัยต่างกันพอสมควร
มู่เยี่ยนเฟยจะเป็นคนพูดตรง บอกคำไหนคำนั้น เป็นคนซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองจนอ่านแล้วตกใจ แต่โอชอบมากเลยค่ะ มีหลายคำพูดของเขาที่อ่านแล้วโดนใจสุด ๆ แต่ยกมาไม่ได้เพราะจะสปอยล์เนื้อเรื่อง
ส่วนเถาหราน ตรงกันข้ามกับมู่เยี่ยนเฟยเลย ลื่นไหลไปตามสถานการณ์ ดูเป็นคนสบาย ๆ อะไรก็ได้ไปหมดทุกอย่างจนดูคล้ายขาดหลักการ เหมือนไม่เคยจริงจังหรือจริงใจกับอะไร แต่อ่านเนื้อเรื่องแล้วจะเข้าใจเหตุผลนะคะว่าทำไมเขาเป็นคนแบบนี้ เป็นคนที่อาจทำให้ขัดใจบ้างในบางเหตุการณ์ แต่ก็ทำให้นึกสงสารได้มากเช่นกัน
โดยรวมโอชอบนิสัยทั้งคู่เลยค่ะ เป็นตัวละครในลักษณะที่โอชอบ ไม่งี่เง่า ไม่อ่อนแอ ไม่เจ้าอารมณ์ยึดตัวเองเป็นใหญ่ รู้จักมองภาพรวมไม่มองแค่ในมุมของตัวเอง และรู้จักทำความเข้าใจอีกฝ่าย
โอว่าเรื่องนี้หวานนะ แต่จะหวานแบบโหด ๆ หน่อย ประโยคบอกรักคือการบอกฆ่า ฮ่า ๆ มีโมเมนต์พระนายค่อนข้างมาก ฉากมีพอประมาณเลย สองคนนี้เขาไม่มีขงเขิน แบบ อยากแล้วใช่มั้ย มาเลย อะไรงี้ พระนายทันกันดี คู่นี้รักร้อนแรง ดุดันค่ะ
ด้านเนื้อหา ความหนัก โอคิดว่าด้วยความที่เขาไม่ได้เน้นรายละเอียดแผนการการห้ำหั่นชิงบัลลังก์หรือรูปแบบชิงไหวชิงพริบ มันก็เลยจะมีจุดที่รู้สึกว่า เอาง่าย ๆ ดื้อ ๆ เลย ตรงนี้โอก็เลยหักคะแนนไปหน่อย แต่ถ้าถามว่าโอชอบไหม โอชอบนะคะ และก็อยู่ในกลุ่มของนิยายที่อยากแนะนำบอกต่อค่ะ อย่างที่บอกชอบนิสัยพระนายทั้งคู่ ค่อนข้างประทับใจความรักของคู่นี้ แล้วเรื่องก็ไม่เชิงว่าเบา เรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติกดรามาค่ะ โอให้ที่ 3.5 ดาว จริง ๆ เกือบจะปัดขึ้นสี่แล้วแหละ แต่มันก็มีจุดที่ยังทำให้ลังเลอยู่
สำนวน โอคิดว่าบางประโยคอ่านแล้วไม่แน่ใจความหมาย โอคิดว่ามันน่าจะเป็นความหมายอีกอย่างมากกว่า แต่ตรงนี้โอก็เดานะคะ อาจจะไม่ใช่อย่างที่โอคิดก็ได้ บางประโยคอ่านแล้วงง ๆ รูปประโยคบางประโยคจะแปลก เพราะมันไม่เป็นประโยค เหมือนเขาละประธานในจุดที่ไม่ควรละหรือละไม่ได้ แต่มีไม่มาก บางช่วงติดการเว้นวรรคไปหน่อยทำให้อ่านไม่ลื่น ส่วนคำผิด โอเจอจุดเดียวนะ และคิดว่าสามารถเกลาให้สละสลวยได้มากกว่านี้อีกนิด บางทีจะเจอคำซ้ำใกล้ ๆ กันที่ถ้าอ่านติ��กันแล้วจะสะดุด จดมาบางส่วนไว้ข้างล่างนะคะ
อ่านจนจบแล้ว โอเข้าใจว่าชื่อเรื่อง ‘บุปผาคืนเมือง’ น่าจะมีที่มาจากชื่อรองของ มู่เยี่ยนเฟย ที่ชื่อ เฟยฮวา (บุปผาที่ปลิดปลิว)
อ่าน blog https://bit.ly/3wq3znv
โอเค สำหรับโพสิชัน ตำแหน่งบนล่าง
July 10, 2021
บุปผาคืนเมืองเป็นเรื่องของตัวเอกที่คนนึงกะล่อนเจ้าสำราญ ช่างหยอก อีกคนก็เป็นน้ำแข็งจนเย็นยะเยือกและโดนหยอกจนรำคาญอีกคนเอามากๆ มากจนแบบเราอ่านไปก็คิดไม่ออกว่าจะไปลงเอยกันได้ยังไง จะลงเอยแบบอีกคนง้อจนถอดใจก่อนแล้วให้อีกฝ่ายต้องไปตามตื้อหรือเปล่า หรือจากคนเย็นชาจะกลายเป็นคนคลั่งรักไปก่อน ระหว่างที่คาดเดาแนวทางอยู่นั่นเอง เค้าก็นัวกัน อ้าว... งงเฉยเลยไปสป๊าคกันตอนไหน แต่ยังไม่ได้กันค่ะ ตกลงบนล่างกันไม่ได้ ที่นัวกันคือซัดกันนัว นอกจากนี้เป็นการอ่านที่เหนื่อยมากเพราะบู๊กันตลอดทาง โดนตามลอบฆ่าซัดกันไปหลายศพไม่ได้พักหายใจให้อยู่นิ่งเลย แล้วก็มีการเมืองอันสลับซับซ้อนดูเป็นอะไรที่ใหญ่มาก และเดาออกยากมาก
พอเล่มสองปุ๊บ จัดมาให้แบบขมปี๋เลย ทั้งดราม่าและอะไรต่อมิอะไร แต่เราชอบ และไม่คิดว่างานของฝานลั่วจะเขียนเรื่องดราม่าเข้มข้นการเมืองได้ เหมือนได้อ่านแนวใหม่ๆ ของฝานลั่วด้วย ตอนท้ายตอนพิเศษก็กลับมาเป็นงานฝานลั่วสไตล์ที่เบาๆ และอ่านเอาสนุกได้อีก สรุปว่าเป็นอีกเรื่องของฝานลั่วที่ชอบมากและเขียนได้ดีค่ะ
พอเล่มสองปุ๊บ จัดมาให้แบบขมปี๋เลย ทั้งดราม่าและอะไรต่อมิอะไร แต่เราชอบ และไม่คิดว่างานของฝานลั่วจะเขียนเรื่องดราม่าเข้มข้นการเมืองได้ เหมือนได้อ่านแนวใหม่ๆ ของฝานลั่วด้วย ตอนท้ายตอนพิเศษก็กลับมาเป็นงานฝานลั่วสไตล์ที่เบาๆ และอ่านเอาสนุกได้อีก สรุปว่าเป็นอีกเรื่องของฝานลั่วที่ชอบมากและเขียนได้ดีค่ะ
January 18, 2024
ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อนเลย ต้องบอกว่าเรื่องนี้ ตอนเริ่มกับตอนจบแทบจะเหมือนคนละเรื่อง! เริ่มมาเหมือนจะแนวดราม่ายุทธภพ ตอนจบกลายเป็นชิงอำนาจรั้ววังไปซะงั้น และในส่วนของเนื้อเรื่องเล่มสองนั้น ต้องบอกว่า เล่าไม่ได้เลยอย่างเด็ดขาดเพราะมันจะเป็นการสปอยอย่างแรง แต่ถ้ามองโดยรวมแล้ว ทั้งเรื่องนี้สนุกน่าอ่านมั้ย ก็ต้องบอกว่า สนุกมากกก มันเกินคาด และเราชอบมากๆๆ
จากที่เล่มแรก มันเนือยๆ ไปหมด ทุกอย่างยังเป็นปริศนาคลุมเครือ ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ในเล่มสองนี้ก็คือ เฉลยทั้งหมดตั้งแต่เริ่มเลย แบบใครเป็นคนของใคร ใครอยู่ฝ่ายไหน ศัตรูทั้งที่ลับที่แจ้ง เปิดหน้ากันออกมาหมด แล้วก็เลยอ่านสนุกขึ้นมากๆ
อีกอย่างที่เราชอบ และรู้สึกแปลกใหม่มากๆ คือเรื่องความสัมพันธ์ของพี่มู่น้องเถานี่แหละ มันดราม่าถึงใจดีจัง ตีกันจริงจังมาก แบบแทบฆ่ากันตายจริงๆ สะบักสะบอมเหลือเกิน กว่าจะรู้ใจตัวเอง และกว่าจะรู้ใจกันได้ โดยเฉพาะน้องเถาเนี่ย น่าตีสุดๆ อิแม่ลุ้นหนักมากกก ปากหนักอะไรเบอร์นั้น ดีนะที่พี่มู่เค้าฉลาด วางแผนจนงัดปากน้องออกมาได้ ไม่งั้นฉันอาจต้องนั่งดูสองคนเค้าตีกันอีกหลายเล่ม ฮาๆ
นอกจากฉากบู๊ที่เขียนออกมาสนุกใช้ได้ ฉากหวีทก็ดีมากเช่นกัน หลังจากสองคนเค้าเปิดใจกันละ มันก็น่ารักนุบนิบไปหมด เวลาที่เค้าได้หนิดหนมกันสบายๆ สองคนเนี่ยนะ โหยยย ไวบ์โคตรดีครับบอกเลย nc ตอนพิเศษจัดว่าเด็ดดวง เห็นหน้าตายๆ อย่างนั้น พี่มู่เค้าก็แส่บนะ ว่าไม่ได้
สรุป ชอบ ! ชอบกว่าที่คิด นิยายดีๆ มันอยู่ที่ตอนจบนี่แหละ ใครอ่านเล่มแรกไปสักพักแล้วคิดจะเท ขอบอกว่าอย่าเพิ่ง เพราะเล่มสองคือสนุกมาก และจบดีมากกกก ยิ่งอ่านยิ่งชอบความลิ้นกับฟันของเจ้าสองคนนี้แหละ อ่อ แล้วก็น้องอาอีกับชิงถงด้วย ขาดไม่ได้เลย น้องน่ารักมากกก
จากที่เล่มแรก มันเนือยๆ ไปหมด ทุกอย่างยังเป็นปริศนาคลุมเครือ ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ในเล่มสองนี้ก็คือ เฉลยทั้งหมดตั้งแต่เริ่มเลย แบบใครเป็นคนของใคร ใครอยู่ฝ่ายไหน ศัตรูทั้งที่ลับที่แจ้ง เปิดหน้ากันออกมาหมด แล้วก็เลยอ่านสนุกขึ้นมากๆ
อีกอย่างที่เราชอบ และรู้สึกแปลกใหม่มากๆ คือเรื่องความสัมพันธ์ของพี่มู่น้องเถานี่แหละ มันดราม่าถึงใจดีจัง ตีกันจริงจังมาก แบบแทบฆ่ากันตายจริงๆ สะบักสะบอมเหลือเกิน กว่าจะรู้ใจตัวเอง และกว่าจะรู้ใจกันได้ โดยเฉพาะน้องเถาเนี่ย น่าตีสุดๆ อิแม่ลุ้นหนักมากกก ปากหนักอะไรเบอร์นั้น ดีนะที่พี่มู่เค้าฉลาด วางแผนจนงัดปากน้องออกมาได้ ไม่งั้นฉันอาจต้องนั่งดูสองคนเค้าตีกันอีกหลายเล่ม ฮาๆ
นอกจากฉากบู๊ที่เขียนออกมาสนุกใช้ได้ ฉากหวีทก็ดีมากเช่นกัน หลังจากสองคนเค้าเปิดใจกันละ มันก็น่ารักนุบนิบไปหมด เวลาที่เค้าได้หนิดหนมกันสบายๆ สองคนเนี่ยนะ โหยยย ไวบ์โคตรดีครับบอกเลย nc ตอนพิเศษจัดว่าเด็ดดวง เห็นหน้าตายๆ อย่างนั้น พี่มู่เค้าก็แส่บนะ ว่าไม่ได้
สรุป ชอบ ! ชอบกว่าที่คิด นิยายดีๆ มันอยู่ที่ตอนจบนี่แหละ ใครอ่านเล่มแรกไปสักพักแล้วคิดจะเท ขอบอกว่าอย่าเพิ่ง เพราะเล่มสองคือสนุกมาก และจบดีมากกกก ยิ่งอ่านยิ่งชอบความลิ้นกับฟันของเจ้าสองคนนี้แหละ อ่อ แล้วก็น้องอาอีกับชิงถงด้วย ขาดไม่ได้เลย น้องน่ารักมากกก
August 20, 2021
(4/5) เล่ม 2 ของบุปผาคืนเมืองจะเป็นช่วงที่เข้มข้นขึ้นมาจากเดิมมากๆเนื่องจากในเล่มนี้บทบาทของโมเยี่ยนเฟยในราชสำนักจะเข้มข้นมากๆ โฟกัสไปที่การเมืองระหว่างตัวองค์รัชทายาทและองค์ชายสี่ ผู้ท้าชิงตำแหน่งรัชทายาท แต่ก็ยังจะมีฮ่องเต้ที่ไม่ไว้วางใจตัวโม่เยี่ยนเฟยและเป็นตัวอุปสรรคขัดขวาง
ส่วนเรื่องความสัมพันธ์พระ-นาย ในเล่มนี้ตัวโม่เยี่ยนเฟยรู้ใจตัวเองแล้ว แต่เถาหรานของชั้นยังงงๆสับสนในชีวิตอยู่ กราฟอารมณ์ตอนอ่านนี่เป็นกราฟ EKG ไปเรยค่ะ เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ฉากอีโมเล่มนี้ถือว่าทำได้ดีมาก เกือบร้องไห้ตาม การเมืองค่อนข้างเข้มข้น ใครชอบแนวหักไหวชิงพริบแนะนำเลย อาจจะไม่ได้เป็นแกนหลักของเรื่อง แต่ถือว่าทำได้ค่อนข้างดี ในเล่มนี้พระนายมีบทบาทสำคัญทั้งคู่
ข้อดี: สนุก คาแรคเตอร์ของตัวละครเอกทั้งคู่มีความโดดเด่น เราว่าเถาหรานคล้ายเฟรินจากหัวขโมยบารามอสมากๆ พลอตวางได้โอเค ถือว่าผ่าน น่าติดตาม
ข้อเสีย: มีบางจุดที่เรารู้สึกว่าเรื่องคลี่คลายง่ายไปหน่อย ตัวเนื้อเรื่องยังคลี่คลายไม่สมบูรณ์ดีก็จบแล้ว ตัวร้ายกระจอกไปนิดนึง
ส่วนเรื่องความสัมพันธ์พระ-นาย ในเล่มนี้ตัวโม่เยี่ยนเฟยรู้ใจตัวเองแล้ว แต่เถาหรานของชั้นยังงงๆสับสนในชีวิตอยู่ กราฟอารมณ์ตอนอ่านนี่เป็นกราฟ EKG ไปเรยค่ะ เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ฉากอีโมเล่มนี้ถือว่าทำได้ดีมาก เกือบร้องไห้ตาม การเมืองค่อนข้างเข้มข้น ใครชอบแนวหักไหวชิงพริบแนะนำเลย อาจจะไม่ได้เป็นแกนหลักของเรื่อง แต่ถือว่าทำได้ค่อนข้างดี ในเล่มนี้พระนายมีบทบาทสำคัญทั้งคู่
ข้อดี: สนุก คาแรคเตอร์ของตัวละครเอกทั้งคู่มีความโดดเด่น เราว่าเถาหรานคล้ายเฟรินจากหัวขโมยบารามอสมากๆ พลอตวางได้โอเค ถือว่าผ่าน น่าติดตาม
ข้อเสีย: มีบางจุดที่เรารู้สึกว่าเรื่องคลี่คลายง่ายไปหน่อย ตัวเนื้อเรื่องยังคลี่คลายไม่สมบูรณ์ดีก็จบแล้ว ตัวร้ายกระจอกไปนิดนึง
March 5, 2024
ความจริงนายเอกเป็นคนของฮ่องเต้ ที่ฮ่องเต้อยากให้พระเอกตาย แต่นายเอกก็ไม่สามารถทำได้ การที่นายเอกเข้าใกล้พระเอกก็เพราะฮ่องเต้นี่แหละ เรื่องราวนี่ซับซ้อนสุดๆ
สุดท้าย นายเอกก็โดนพระเอกซ้อนแผน แต่ก็เพราะทั้งสองคนรักกันจริงๆนี่แหละ เลยทำให้อยู่ด้วยกันในตอนจบแบบ HE
สุดท้าย นายเอกก็โดนพระเอกซ้อนแผน แต่ก็เพราะทั้งสองคนรักกันจริงๆนี่แหละ เลยทำให้อยู่ด้วยกันในตอนจบแบบ HE
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 30, 2021
ไม่ connect กับตัวละครเลย หลังๆอ่านแบบ skim เอา
Displaying 1 - 6 of 6 reviews