What do you think?
Rate this book
Wolf unter Wölfen #2
Λύκος ανάμεσα σε λύκους Β' τόμος
Βερολίνο, 1923: ο τρελός πληθωρισμός οδηγεί τα μεσαία στρώματα στα πρόθυρα της πείνας. Η επιθετικότητα της ακροδεξιάς μεγαλώνει. Ο νεαρός Βόλφγκανγκ Πάγκελ, αξιωματικός στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, άνεργος πλέον, προσπαθεί να επιβιώσει ρισκάροντας τα πάντα στο καζίνο και στη ζωή.
Το αριστούργημα του Hans Fallada πρώτη φορά στα ελληνικά.
Το αριστούργημα του Hans Fallada πρώτη φορά στα ελληνικά.
700 pages, Paperback
First published January 1, 1937
2 people are currently reading
122 people want to read
About the author
Hans Fallada
219 books768 followersHans Fallada, born Rudolf Wilhelm Adolf Ditzen in Greifswald, was one of the most famous German writers of the 20th century. His novel, Little Man, What Now? is generally considered his most famous work and is a classic of German literature. Fallada's pseudonym derives from a combination of characters found in the Grimm fairy tales: The protagonist of Lucky Hans and a horse named Falada in The Goose Girl.
He was the child of a magistrate on his way to becoming a supreme court judge and a mother from a middle-class background, both of whom shared an enthusiasm for music and to a lesser extent, literature. Jenny Williams notes in her biography, More Lives than One that Fallada's father would often read aloud to his children the works authors including Shakespeare and Schiller (Williams, 5).
In 1899 when Fallada was 6, his father relocated the family to Berlin following the first of several promotions he would receive. Fallada had a very difficult time upon first entering school in 1901. As a result, he immersed himself in books, eschewing literature more in line with his age for authors including Flaubert, Dostoyevsky, and Dickens. In 1909 the family relocated to Leipzig following his father's appointment to the Imperial Supreme Court.
A rather severe road accident in 1909 (he was run over by a horse-drawn cart, then kicked in the face by the horse) and the contraction of typhoid in 1910 seem to mark a turning point in Fallada's life and the end of his relatively care-free youth. His adolescent years were characterized by increasing isolation and self-doubt, compounded by the lingering effects of these ailments. In addition, his life-long drug problems were born of the pain-killing medications he was taking as the result of his injuries. These issues manifested themselves in multiple suicide attempts. In 1911 he made a pact with his close friend, Hanns Dietrich, to stage a duel to mask their suicides, feeling that the duel would be seen as more honorable. Because of both boys' inexperience with weapons, it was a bungled affair. Dietrich missed Fallada, but Fallada did not miss Dietrich, killing him. Fallada was so distraught that he picked up Dietrich's gun and shot himself in the chest, but miraculously survived. Nonetheless, the death of his friend ensured his status as an outcast from society. Although he was found innocent of murder by way of insanity, from this point on he would serve multiple stints in mental institutions. At one of these institutions, he was assigned to work in a farmyard, thus beginning his lifelong affinity for farm culture.
While in a sanatorium, Fallada took to translation and poetry, albeit unsuccessfully, before finally breaking ground as a novelist in 1920 with the publication of his first book Young Goedeschal. During this period he also struggled with morphine addiction, and the death of his younger brother in the first World War.
In the wake of the war, Fallada worked several farmhand and other agricultural jobs in order to support himself and finance his growing drug addictions. Before the war, Fallada relied on his father for financial support while writing; after the German defeat he was no longer able, nor willing, to depend on his father's assistance. Shortly after the publication of Anton and Gerda, Fallada reported to prison in Greiswald to serve a 6-month sentence for stealing grain from his employer and selling it to support his drug habit. Less than 3 years later, in 1926, Fallada again found himself imprisoned as a result of a drug and alcohol-fueled string of thefts from employers. In February 1928 he finally emerged free of addiction.
Fallada married Suse Issel in 1929 and maintained a string of respectable jobs in journalism, working for newspapers and eventually for the publisher of his novels, Rowohlt. It is around this time that his novels became noticeably political and started to comment
He was the child of a magistrate on his way to becoming a supreme court judge and a mother from a middle-class background, both of whom shared an enthusiasm for music and to a lesser extent, literature. Jenny Williams notes in her biography, More Lives than One that Fallada's father would often read aloud to his children the works authors including Shakespeare and Schiller (Williams, 5).
In 1899 when Fallada was 6, his father relocated the family to Berlin following the first of several promotions he would receive. Fallada had a very difficult time upon first entering school in 1901. As a result, he immersed himself in books, eschewing literature more in line with his age for authors including Flaubert, Dostoyevsky, and Dickens. In 1909 the family relocated to Leipzig following his father's appointment to the Imperial Supreme Court.
A rather severe road accident in 1909 (he was run over by a horse-drawn cart, then kicked in the face by the horse) and the contraction of typhoid in 1910 seem to mark a turning point in Fallada's life and the end of his relatively care-free youth. His adolescent years were characterized by increasing isolation and self-doubt, compounded by the lingering effects of these ailments. In addition, his life-long drug problems were born of the pain-killing medications he was taking as the result of his injuries. These issues manifested themselves in multiple suicide attempts. In 1911 he made a pact with his close friend, Hanns Dietrich, to stage a duel to mask their suicides, feeling that the duel would be seen as more honorable. Because of both boys' inexperience with weapons, it was a bungled affair. Dietrich missed Fallada, but Fallada did not miss Dietrich, killing him. Fallada was so distraught that he picked up Dietrich's gun and shot himself in the chest, but miraculously survived. Nonetheless, the death of his friend ensured his status as an outcast from society. Although he was found innocent of murder by way of insanity, from this point on he would serve multiple stints in mental institutions. At one of these institutions, he was assigned to work in a farmyard, thus beginning his lifelong affinity for farm culture.
While in a sanatorium, Fallada took to translation and poetry, albeit unsuccessfully, before finally breaking ground as a novelist in 1920 with the publication of his first book Young Goedeschal. During this period he also struggled with morphine addiction, and the death of his younger brother in the first World War.
In the wake of the war, Fallada worked several farmhand and other agricultural jobs in order to support himself and finance his growing drug addictions. Before the war, Fallada relied on his father for financial support while writing; after the German defeat he was no longer able, nor willing, to depend on his father's assistance. Shortly after the publication of Anton and Gerda, Fallada reported to prison in Greiswald to serve a 6-month sentence for stealing grain from his employer and selling it to support his drug habit. Less than 3 years later, in 1926, Fallada again found himself imprisoned as a result of a drug and alcohol-fueled string of thefts from employers. In February 1928 he finally emerged free of addiction.
Fallada married Suse Issel in 1929 and maintained a string of respectable jobs in journalism, working for newspapers and eventually for the publisher of his novels, Rowohlt. It is around this time that his novels became noticeably political and started to comment
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
April 10, 2022
Έλειπε η αγάπη από αυτή τη δημιουργία. Δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων που απαιτεί ο αναγνώστης από τα εσώψυχα του Χάνς Φάλαντα.
Κολυμπούσα σε αργό πετρέλαια για δεκάδες σελίδες που δεν μου έδιναν το κίνητρο ή το ενδιαφέρον να νοιάζομαι για τη συνέχεια της ιστορίας ούτε καν των ηρώων που πρωταγωνιστούσαν.
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς και σεμνούς ασπασμούς.
Κολυμπούσα σε αργό πετρέλαια για δεκάδες σελίδες που δεν μου έδιναν το κίνητρο ή το ενδιαφέρον να νοιάζομαι για τη συνέχεια της ιστορίας ούτε καν των ηρώων που πρωταγωνιστούσαν.
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς και σεμνούς ασπασμούς.
April 5, 2021
4,5 αστέρια
October 31, 2022
Ο ταλαντούχος, Φάλαντα, έχει έναν υπέροχο τρόπο γραφής, τόσο απλό, αλλά συνάμα και πλούσιο, στοιχείο που εντοπίζει κανείς σε ελάχιστους συγγραφείς! Ο λύκος ανάμεσα σε λύκους αποτελεί ενα "τιτάνιο" έργο αποτύπωσης της Γερμανίας του 1923, λίγο πριν την επέλαση του Ναζισμού, και τη προσπάθεια επιβίωσης ατόμων σε διαφορετικά κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα!
Σε μία Γερμανία που φθίνει συνεχώς, η κοινωνική συνοχή κρέμεται από μια κλωστή! Πείνα και εξαθλίωση μπορούν να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε τέρατα. Όχι όμως όλους! Κάποιοι χαρακτήρες, που μας συστήνονται στις σελίδες του βιβλίου, καταφέρνουν και μένουν αξιοπρεπείς και ηθικά ακέραιοι ακόμα και αν πεινούν σε σημείο παραισθήσεων. Ακόμα και ας μην έχουν δεύτερο ρούχο να φορέσουν. Ακόμα και ας καταρρέουν τα πάντα γύρω τους. Αυτοί οι άνθρωποι στο τέλος, μέσα από πολλά βάσανα, ανταμείβονται με απέραντη ευτυχία. Και ας ζούνε σε "τρώγλη", για αυτούς είναι ένα υπέροχο σπίτι, γεμάτο ευτυχισμένες αναμνήσεις. Κάποιοι άλλοι, αντιθέτως, που έζησαν με πλούτη, εκμεταλλευόμενοι τους κοινωνικά κατώτερους, καταλήγουν σε απομόνωση σε πύργους και μεγάλα δωμάτια που οι ίδιοι έχτισαν με απληστία!
Αυτά, και πολλά άλλα, διδάγματα, αποκομίζει ο αναγνώστης αφότου κλείσει και τη τελευταία σελίδα του βιβλίου. Ένα γλυκόπικρο ανάγνωσμα, που θα μας τραβήξει στα πιο σκοτεινά "σοκάκια" του ανθρώπινου ψυχισμού και τη προσπάθεια να διατηρήσει την ελπίδα ως αμυντικό μηχανισμό!
Σε μία Γερμανία που φθίνει συνεχώς, η κοινωνική συνοχή κρέμεται από μια κλωστή! Πείνα και εξαθλίωση μπορούν να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε τέρατα. Όχι όμως όλους! Κάποιοι χαρακτήρες, που μας συστήνονται στις σελίδες του βιβλίου, καταφέρνουν και μένουν αξιοπρεπείς και ηθικά ακέραιοι ακόμα και αν πεινούν σε σημείο παραισθήσεων. Ακόμα και ας μην έχουν δεύτερο ρούχο να φορέσουν. Ακόμα και ας καταρρέουν τα πάντα γύρω τους. Αυτοί οι άνθρωποι στο τέλος, μέσα από πολλά βάσανα, ανταμείβονται με απέραντη ευτυχία. Και ας ζούνε σε "τρώγλη", για αυτούς είναι ένα υπέροχο σπίτι, γεμάτο ευτυχισμένες αναμνήσεις. Κάποιοι άλλοι, αντιθέτως, που έζησαν με πλούτη, εκμεταλλευόμενοι τους κοινωνικά κατώτερους, καταλήγουν σε απομόνωση σε πύργους και μεγάλα δωμάτια που οι ίδιοι έχτισαν με απληστία!
Αυτά, και πολλά άλλα, διδάγματα, αποκομίζει ο αναγνώστης αφότου κλείσει και τη τελευταία σελίδα του βιβλίου. Ένα γλυκόπικρο ανάγνωσμα, που θα μας τραβήξει στα πιο σκοτεινά "σοκάκια" του ανθρώπινου ψυχισμού και τη προσπάθεια να διατηρήσει την ελπίδα ως αμυντικό μηχανισμό!
April 9, 2021
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!
Πως καταφέρνει ο Φαλλάντα και κάθε του βιβλίο είναι κι ένα ξεχωριστό αριστούργημα; Κι ας οι ήρωες του βρίσκονται στο άγριο περιβάλλον του μεσοπολέμου της Γερμανίας. Δεν γράφει ιστορία. Όμως διδάσκει ιστορία.
Ο τρόπος που μας μεταφέρει στον άνευ προηγουμένου πληθωρισμό με τα χιλιάρικα να γίνονται την επαύριον εκατομμύρια και μεθαύριο δισεκατομμύρια, είναι μοναδικός.
"Κολλάει" πάνω σου ο πληθωρισμός αναπτύσσοντας μαζί του ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Μέσα στη δίνη αυτή, χαρακτήρες προσπαθούν να επιβιώσουν ενώ αναπτύσσονται όλα τα συναισθήματα αλλά και τα ένστικτα του ανθρώπινου γένους. Αντιλαμβάνεσαι το περιβάλλον της εποχής κατανοώντας πως ώθησαν στην εκκόλαψη του φιδιού.
Και βέβαια η ηδονή της ανάγνωσης. Χίλιες πεντακόσιες σελίδες κι ας ήταν άλλες τόσες!
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ
Πως καταφέρνει ο Φαλλάντα και κάθε του βιβλίο είναι κι ένα ξεχωριστό αριστούργημα; Κι ας οι ήρωες του βρίσκονται στο άγριο περιβάλλον του μεσοπολέμου της Γερμανίας. Δεν γράφει ιστορία. Όμως διδάσκει ιστορία.
Ο τρόπος που μας μεταφέρει στον άνευ προηγουμένου πληθωρισμό με τα χιλιάρικα να γίνονται την επαύριον εκατομμύρια και μεθαύριο δισεκατομμύρια, είναι μοναδικός.
"Κολλάει" πάνω σου ο πληθωρισμός αναπτύσσοντας μαζί του ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Μέσα στη δίνη αυτή, χαρακτήρες προσπαθούν να επιβιώσουν ενώ αναπτύσσονται όλα τα συναισθήματα αλλά και τα ένστικτα του ανθρώπινου γένους. Αντιλαμβάνεσαι το περιβάλλον της εποχής κατανοώντας πως ώθησαν στην εκκόλαψη του φιδιού.
Και βέβαια η ηδονή της ανάγνωσης. Χίλιες πεντακόσιες σελίδες κι ας ήταν άλλες τόσες!
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ
April 4, 2021
Ο Hans Fallada όπως με το Και τώρα, ανθρωπάκο; μου πρόσφερε μια Γλυκιά Μελαγχολία σε ένα σκοτεινό πιάτο.
Βερολίνο 1923. Η ατμόσφαιρα σκοτεινή, μίζερη, χυδαία και αμαρτωλή, γίνεται ένα με την διάθεση των ανθρώπων. Ο συγγραφέας περιγράφει ωμά μια εποχή που η ελπίδα φαίνεται να μην υπάρχει πουθενά.
Σε κάθε γωνιά της πόλης παραμονεύει και ένα πάθος. Μια παράνομη λέσχη τζόγου εδώ, γυναίκες που πωλούν το σώμα τους παρακάτω.
Οι ηθικές αξίες φαίνονται και αυτές επηρεασμένες από τον σιωπηλό πρωταγωνιστή αυτού του βιβλίου, τον Υπερπληθυσμό.
...
Στην αρχή, ο Hans Fallada παρουσιάζει τους βασικούς χαρακτήρες του βιβλίου, όλοι τους σχεδόν παραδομένοι στα πάθη τους και στις ορμές τους. Μερικοί, συνηθισμένοι στην παρακμή φαίνονται απαθείς απέναντι στην περαιτέρω πτώση. Άλλοι καταναλώνουν λαίμαργα τις ηδονές τους χωρίς να επιδιώκουν κάποιο είδος κορεσμού από αυτές.
Και ξαφνικά επαρχεία. Ένα τσιφλίκι, μια οικογένεια, ο Υπερπληθωρισμός και το ένστικτο της επιβίωσης. Όλοι οι χαρακτήρες που γνώρισες στον 'Α Τόμο πλέον μαζί, συγκεντρωμένοι στον ίδιο χώρο. Πάθη, πόθοι, παρορμητισμοί αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους.
Ο Hans Fallada με κέρδισε με το ύφος του. Κάνει κάτι σκοτεινό και μαύρο να φαίνεται τόσο γοητευτικό.
Το βιβλίο φαντάζει κρύο. Οι ήρωες ψυχροί. Η ατμόσφαιρα που αποπνέει από τις σελίδες του, παγωμένη. Επιζητάς τις ελάχιστες ζεστές στιγμές που σου προσφέρει αλλά τα δάχτυλα σου ανυπομονούν να ξαναπαγώσουν.
Υπέροχη αναγνωστική εμπειρία!
Βερολίνο 1923. Η ατμόσφαιρα σκοτεινή, μίζερη, χυδαία και αμαρτωλή, γίνεται ένα με την διάθεση των ανθρώπων. Ο συγγραφέας περιγράφει ωμά μια εποχή που η ελπίδα φαίνεται να μην υπάρχει πουθενά.
Σε κάθε γωνιά της πόλης παραμονεύει και ένα πάθος. Μια παράνομη λέσχη τζόγου εδώ, γυναίκες που πωλούν το σώμα τους παρακάτω.
Οι ηθικές αξίες φαίνονται και αυτές επηρεασμένες από τον σιωπηλό πρωταγωνιστή αυτού του βιβλίου, τον Υπερπληθυσμό.
...
Στην αρχή, ο Hans Fallada παρουσιάζει τους βασικούς χαρακτήρες του βιβλίου, όλοι τους σχεδόν παραδομένοι στα πάθη τους και στις ορμές τους. Μερικοί, συνηθισμένοι στην παρακμή φαίνονται απαθείς απέναντι στην περαιτέρω πτώση. Άλλοι καταναλώνουν λαίμαργα τις ηδονές τους χωρίς να επιδιώκουν κάποιο είδος κορεσμού από αυτές.
Και ξαφνικά επαρχεία. Ένα τσιφλίκι, μια οικογένεια, ο Υπερπληθωρισμός και το ένστικτο της επιβίωσης. Όλοι οι χαρακτήρες που γνώρισες στον 'Α Τόμο πλέον μαζί, συγκεντρωμένοι στον ίδιο χώρο. Πάθη, πόθοι, παρορμητισμοί αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους.
Ο Hans Fallada με κέρδισε με το ύφος του. Κάνει κάτι σκοτεινό και μαύρο να φαίνεται τόσο γοητευτικό.
Το βιβλίο φαντάζει κρύο. Οι ήρωες ψυχροί. Η ατμόσφαιρα που αποπνέει από τις σελίδες του, παγωμένη. Επιζητάς τις ελάχιστες ζεστές στιγμές που σου προσφέρει αλλά τα δάχτυλα σου ανυπομονούν να ξαναπαγώσουν.
Υπέροχη αναγνωστική εμπειρία!
September 9, 2021
«Λύκος ανάμεσα σε λύκους»
Τελειώνοντας αυτό το μακρύ ταξίδι νιώθω λιγάκι κουρασμένη! Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τον Φάλαντα, αλλά ο δεύτερος τόμος ήταν αναγνωστικός άθλος - γολγοθάς για εμένα.
Η γραφή του είναι μαγευτική, οι ήρωες αναλύονται με δεξιοτεχνία. Ο Φάλαντα έχει ταλέντο στη σκιαγράφηση. Νομίζω όμως πως στο 2ο βιβλίο πλατειασε αρκετά. Ένιωσα να χάνομαι σε λεπτομέρειες που αδυνατούσα να ακολουθήσω.
Ο πρώτος τόμος κύλισε ευχάριστα κ με γέμισε με προσδοκίες. Ο δεύτερος όσο γυρνούσα τις σελίδες γινόταν κ πιο κουραστικός. Παρ’ όλα αυτά ξανά τονίζω πως το ταλέντο του είναι αδιαμφισβήτητο!
October 17, 2021
I'll definitely have to sleep on it...
July 31, 2021
Ωμή περιγραφή της οικονομικής, πολιτικής και κυρίως κοινωνικής κατάστασης της Γερμανίας στα χρόνια του παγκόσμιου πολέμου. Οι συνεχείς ανατιμήσεις, ο πληθωρισμός, η πείνα και η ανεργία αναπόφευκτα οδηγούν σε έκπτωση των ηθών και ο Φαλλαντα είναι εκεί να το αφηγηθεί. Η μετάφραση άψογη, στα μείον τα -για πρώτη φορά- λάθη στην έκδοση του Gutenberg. Μοιάζει σαν να βιάστηκαν να εκδώσουν το βιβλίο, παρότι δεν υπήρχε λόγος. Κρίμα γιατί οι συγκεκριμένες εκδόσεις δε μας έχουν συνηθίσει σε τέτοια λάθη.
August 22, 2021
Για άλλη μια φορά αφεθηκα στις υπέροχες περιγραφές του Hans Fallada. Ένα βιβλίο χορταστικότατο! Έζησα και εγώ στο Βερολίνο & την επαρχία του, πονεσα, αγχώθηκα, αγανάκτησα και ένιωσα την οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια, διαβάζοντας αυτό το αριστούργημα.
March 23, 2022
Κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο του Χανς Φάλαντα λέω ότι αυτό είναι το καλύτερό του. Έως τη στιγμή που διαβάζω το επόμενο και λέω πάλι το ίδιο. Δυστυχώς ο ¨Λύκος ανάμεσα σε λύκους¨είναι το τελευταίο μεταφρασμένο στα ελληνικά βιβλίο του που υπάρχει και διαβάζω. Γνωρίζω ότι έχει γράψει και άλλα βιβλία που δεν έχουν μεταφραστεί ακόμα στην ελληνική και ομολογώ ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που θα ήθελα να γνωρίζω γερμανικά, μόνο και μόνο για να διαβάζω τον υπέροχο Φάλαντα.
Ο ¨Λύκος ανάμεσα σε λύκους¨είναι όντως το αριστούργημά του. 1.500 σελίδες, δύο τόμοι. Στον πρώτο τόμο που αποτελείται από 800 σελίδες εξιστορούνται τα γεγονότα ενός εικοσιτετράωρου μόνο και δεν υπάρχει ούτε μια περιττή σελίδα, ούτε μια στιγμή που να σκεφτεί κάποιος ότι υπάρχει η λεγόμενη ¨κοιλιά¨. Αυτό από μόνο του αποτελεί μάθημα γραφής.
Επίσης εξαιρετικό για αυτό το βιβλίο είναι το συμπέρασμα ότι ενώ είναι ένα άκ��ως πολιτικό βιβλίο που αναφέρεται σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο του γερμανικού κράτους, ελάχιστες είναι οι πολιτικές αναφορές και όλα επικεντρώνονται γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι είτε στην ερωτική είτε στην οικογενειακή είτε στην κοινωνική ζωή τους. Και έχουμε έναν μεγάλο και ποικίλο χάρτη ανθρώπινων χαρακτήρων: από τον νεαρό πρωταγωνιστή έως τον κομπιναδόρο επιστάτη, από την ναρκωμανή πόρνη έως τον φιλοχρήματο τσιφλικά.
Βρισκόμαστε στη Γερμανία το 1923. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έχει τελειώσει με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα της ήττας των Γερμανών και της συνθήκης των Βερσαλλιών. Οι όροι της ήττας είναι τόσο σκληροί που ο κόσμος πεινάει. Αρκετές γυναίκες εκπορνεύονται αναγκαστικά για να επιζήσουν, αρκετοί άνθρωποι παίζουν σε παράνομα καζίνο για να κερδίσουν λίγα χρήματα, αρκετοί άνθρωποι ζουν την κάθε μέρα λες και δεν υπάρχει αύριο, άλλοι είναι απελπισμένοι και πολλοί δεν έχουν σε τι να πιστέψουν πλέον για να μπορέσουν να σταθούν όρθιοι. Το μάρκο κάθε μέρα υποτιμάται, την μια μέρα ένα δολάριο ισοδυναμεί με 100 εκατομμύρια μέρκα και την αμέσως επόμενη 200 εκατομμύρια μάρκα. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο Βολφ ( λύκος στα γερμανικά), πρώην δόκιμος που πολέμησε στον μεγάλο πόλεμο, έχει δεσμό με την Πέτρα και τζογάρει κάθε μέρα στα καζίνο. Τυχαία θα συναντήσει μετά από χρόνια δύο παλιούς του συμπολεμιστέ: το ίλαρχο Φον Πράκβιτς και τον λοχαγό Φον Στοούντμαν. Και οι τρεις πολέμησαν για την πατρίδα τους. Ο ίλαρχος έχει μισθώσει ένα τσιφλίκι από τον πλούσιο πεθερό του και ο λοχαγός εγράζεται ως υπεύθυνος στη ρεσεψιόν ενός μεγάλου ξενοδοχείου. Ο ίλαρχος θα πείσει τους δύο πρώην συμπολεμιστές του να τον ακολουθήσουν στην επραχία και να εργαστούν για αυτόν στο τσιφλίκι του. Εκτός από τους τρεις κύριους χαρακτήρες, ο αναγνώστης θα γνωρίσει δεκάδες άλλους. Και ο Φάλαντα καταφέρνει να δώσει τόσο βάθος και να φτιάξει ψυχογραφήματα για όλους, ακόμα και για χαρακτήρες που εμφανίζονται μόνο σε μια σελίδα. Ό,τι και να γράψει κανείς, είναι λίγο για αυτό το μεγάλο και εξαιρετικό βιβλίο. Είναι μια εμπειρία που πρέπει να την ζήσει και να την απολαύσει κανείς μόνος του, μέσα από την ανάγνωση.
Ο ¨Λύκος ανάμεσα σε λύκους¨είναι όντως το αριστούργημά του. 1.500 σελίδες, δύο τόμοι. Στον πρώτο τόμο που αποτελείται από 800 σελίδες εξιστορούνται τα γεγονότα ενός εικοσιτετράωρου μόνο και δεν υπάρχει ούτε μια περιττή σελίδα, ούτε μια στιγμή που να σκεφτεί κάποιος ότι υπάρχει η λεγόμενη ¨κοιλιά¨. Αυτό από μόνο του αποτελεί μάθημα γραφής.
Επίσης εξαιρετικό για αυτό το βιβλίο είναι το συμπέρασμα ότι ενώ είναι ένα άκ��ως πολιτικό βιβλίο που αναφέρεται σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο του γερμανικού κράτους, ελάχιστες είναι οι πολιτικές αναφορές και όλα επικεντρώνονται γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι είτε στην ερωτική είτε στην οικογενειακή είτε στην κοινωνική ζωή τους. Και έχουμε έναν μεγάλο και ποικίλο χάρτη ανθρώπινων χαρακτήρων: από τον νεαρό πρωταγωνιστή έως τον κομπιναδόρο επιστάτη, από την ναρκωμανή πόρνη έως τον φιλοχρήματο τσιφλικά.
Βρισκόμαστε στη Γερμανία το 1923. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έχει τελειώσει με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα της ήττας των Γερμανών και της συνθήκης των Βερσαλλιών. Οι όροι της ήττας είναι τόσο σκληροί που ο κόσμος πεινάει. Αρκετές γυναίκες εκπορνεύονται αναγκαστικά για να επιζήσουν, αρκετοί άνθρωποι παίζουν σε παράνομα καζίνο για να κερδίσουν λίγα χρήματα, αρκετοί άνθρωποι ζουν την κάθε μέρα λες και δεν υπάρχει αύριο, άλλοι είναι απελπισμένοι και πολλοί δεν έχουν σε τι να πιστέψουν πλέον για να μπορέσουν να σταθούν όρθιοι. Το μάρκο κάθε μέρα υποτιμάται, την μια μέρα ένα δολάριο ισοδυναμεί με 100 εκατομμύρια μέρκα και την αμέσως επόμενη 200 εκατομμύρια μάρκα. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο Βολφ ( λύκος στα γερμανικά), πρώην δόκιμος που πολέμησε στον μεγάλο πόλεμο, έχει δεσμό με την Πέτρα και τζογάρει κάθε μέρα στα καζίνο. Τυχαία θα συναντήσει μετά από χρόνια δύο παλιούς του συμπολεμιστέ: το ίλαρχο Φον Πράκβιτς και τον λοχαγό Φον Στοούντμαν. Και οι τρεις πολέμησαν για την πατρίδα τους. Ο ίλαρχος έχει μισθώσει ένα τσιφλίκι από τον πλούσιο πεθερό του και ο λοχαγός εγράζεται ως υπεύθυνος στη ρεσεψιόν ενός μεγάλου ξενοδοχείου. Ο ίλαρχος θα πείσει τους δύο πρώην συμπολεμιστές του να τον ακολουθήσουν στην επραχία και να εργαστούν για αυτόν στο τσιφλίκι του. Εκτός από τους τρεις κύριους χαρακτήρες, ο αναγνώστης θα γνωρίσει δεκάδες άλλους. Και ο Φάλαντα καταφέρνει να δώσει τόσο βάθος και να φτιάξει ψυχογραφήματα για όλους, ακόμα και για χαρακτήρες που εμφανίζονται μόνο σε μια σελίδα. Ό,τι και να γράψει κανείς, είναι λίγο για αυτό το μεγάλο και εξαιρετικό βιβλίο. Είναι μια εμπειρία που πρέπει να την ζήσει και να την απολαύσει κανείς μόνος του, μέσα από την ανάγνωση.
August 21, 2021
3,5 αστεράκια. Πώς καταφέρνει ο Φάλαντα να σε κάνει να γελάς και, ταυτόχρονα, να πικραίνεσαι με τους χαρακτήρες του! Ο συγγραφέας εξερευνά την ανθρώπινη φύση και ζωή, χωρίς να εξιδανικεύει και χωρίς να καταφεύγει σε απολυτότητες. Υπήρχαν κάποια σημεία που με κούρασαν, όμως, τελειώνοντας το βιβλίο, μπορώ να πω ότι χάρηκα που το διάβασα και κέρδισα αρκετά τόσο από το περιεχόμενο όσο και από τη γραφή του.
June 21, 2021
I had a difficult time finishing the book, due to the very-very slow narrative. So why the 4 stars? At first, for the marvelously depicted scenery of the zeitgeist in the Weimar Democracy. At second, for the writing art of climax in a story, a trait Fallada shares with very few writers. Additionally, Fallada reminded me of Dostoyevsky in his divings into the human psyche. The book put me into thoughts on how should we, the people in this era of Netflix and the speedy writing of TV scripts, evaluate writers of the past.
February 17, 2021
Σε αντίθεση με άλλα υπέροχα βιβλία του ιδιου,το συγκεκριμένο με κούρασε. Πολλές αλήθειες για την γερμανική κοινωνία πριν την άνοδο του ναζισμου, με υπέροχη γλώσσα, αλλά με ύφος ξεπερασμένο πια,και κουραστικό. Σίγουρα φταίει και η έκταση του βιβλίου
Displaying 1 - 15 of 15 reviews